Jezelf promoten zonder je ziel te verkopen. Tips, coaching en persoonlijke ervaringen over het werken voor jezelf.

Wanneer leent een klant je zijn oor?

  tags:  acquisitie  marketing 

Een tijd geleden praatte ik met een man die zijn brood verdient met iets wat weinig sexy klonk. Hij keurt elektrische apparatuur en gereedschappen. Iets wat bedrijven verplicht zijn te laten doen volgens een bepaalde NEN-regel, maar waar zij vaak to-táál geen zin in hebben. 

De man deed veel moeite bedrijven ervan te overtuigen hem in te schakelen. Dat kostte hem behoorlijk wat energie, en het resultaat van zijn inspanningen liet nog te wensen over. Ik vroeg hem daarom: wat levert het een bedrijf op als ze jou inhuren?

Hij vertelde me dat hij bedrijven voor houdt dat hij de verplichte keuring snel en zonder rompslomp uitvoert.

Een verplichte keuring doet ondernemers pijn. Het is extra werk waar ze helemaal geen tijd voor hebben dat ze maar zo in hun schoenen geschoven krijgen en het kost ze ook nog eens geld. De man probeerde de pijn voor ondernemers te verzachten door ze erop te wijzen dat ze zo min mogelijk last van hem zullen hebben.

Wat hij er in zijn verhaal niet bij vermeldde, is dat hij met zijn keuring bedrijven honderden tot duizenden euro’s en onbeschrijflijk veel leed kan besparen. Een ongeluk zit immers in een klein hoekje. Van kortsluiting tot overbelasting van apparatuur: een elektrische kink in de kabel kan leiden tot brand, explosies, flinke materiële schade tot zelfs ongelukken met een dodelijke afloop.

Ik vroeg hem naar welk openingsverhaal bedrijven waarschijnlijk het meest geïnteresseerd zouden luisteren. Naar het verhaal dat ondernemers erop wijst dat ze aan een (hun onbekende) verplichting moeten voldoen, of anders foei! En dat hij hen daarbij wil helpen door de keuring snel en zonder in hun weg te lopen uit te voeren. Of zouden bedrijven liever het verhaal horen over hoe hij ze vele euro’s en onnodig leed kan besparen, door éven bewust te checken of het allemaal wel goed zit met de elektriciteit?

Natuurlijk, de verplichting blijft. Maar bij het tweede verhaal maak je direct duidelijk wat voor een ondernemer het voordeel ervan is.

Waarop de man mij vroeg: ‘Zou het echt zo simpel zijn?’ 

Er zijn een paar dingen waar mensen universeel altijd wel oren naar hebben. Carl Jung, veelbesproken psycholoog & psychiater, omschreef ze als onze belangrijkste koopmotieven. Volgens Jung willen we graag meer horen als het appelleert aan ons verlangen naar:

1 Méér (onze hebzucht)
We willen graag meer geld. Of meer perenijsjes, als het heel warm is.

2 Zekerheid
We bezweren liefst preventief fervent alle gevaren die op de loer liggen. We kopen vitaminepillen of lopen halve marathons (ik niet hoor, brr) omdat we denken dat het onze gezondheid ten goede komt. We installeren alarmsystemen en verzekeren ons tegen alles.

3 Status
Vroeger zeiden we dan: ‘Oh ja, status: dat je zelf een nog grotere en duurdere auto wilt dan de buurman’. Nu er kredietcrisis heerst kunnen we die troef ook minder opzichtig uitspelen. Dan zetten we onze vingerhoedjes espresso met Kopi Loewak-bessen in plaats van arabica-koffiebonen. Je kunt ook status ontlenen aan je relaties (invloedrijke mensen kennen bijvoorbeeld) of je werk (gezien worden als expert).

4 Gemak
We willen dus meer geld, een betere gezondheid, een hogere status. Als dat ook nog kan via een geringe inspanning (oftewel: het kost ons weinig tijd dan wel energie) dan zijn we helemaal blij. Het boek Getting Things Done speelt in op dit motief. Het bevat tips voor de drukke en chaotische zelfstandige om efficiënt administratie, e-mailinbox en dossiers te lijf te gaan. En bijna alle huishoudelijke apparaten zijn bijvoorbeeld bedacht om ons tijd of energie te besparen. Behalve de broodbakmachine, die valt onder status (‘Nou maar wij eten iedere ochtend echt verser-dan-vers brood’.)

Merk op dat Jung de prijs van een product of dienst niet als koopmotief erbij heeft staan! We kopen iets niet omdat het zo lekker goedkoop is of juist zo duur; we kopen iets in de eerste plaats omdat we hopen dat het ons leven verbetert/veraangenaamt.

Als je dus het oor van potentiële klanten wilt, begin dan niet al in de eerste zin over je vaardigheden, je opleiding, de methodieken die je toepast, het verplichte karakter van je dienst, de boeken die je schreef of de prijzen die je gewonnen hebt. Dit kan voor de potentiële klant ook zeker meespelen in zijn overwegingen voor aankoop (Status! Zekerheid!) maar éérst wil hij weten: ‘Wat schiet ik er mee op, als ik aan jou mijn pecunia’s uitgeef?’

Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
die meer focus en meer klanten willen

P.s. hulde aan halve marathonlopers

 

Geef je eigen kleur aan het ondernemerschap

  tags:  coaching  marketing  motivatie 

Een paar jaar geleden droeg ik bruin geverfd haar. Voordat ik het bruin verfde, blondeerde ik mijn haar. Al sinds dat ik een jaar of twintig was, denk ik.

Wat dit te maken heeft met ondernemen? Wacht heel even, daar kom ik zo op.

Van nature heb ik donkerblond haar. Toen ik door kreeg dat de halve wereld heur haar kleurt, vond ik mijn eigen haarkleur niet goed genoeg meer. Donkerblond was ‘uit’. Het was een kleur voor Grijze Muizen. Dat bleek een kleine denkfout: het is natuurlijk niet mijn haarkleur die mij al dan niet tot Grijze Muis maakt, maar mijn houding.

Het zat niet goed met mijn houding. Door mijn haar te verven, was ik juist bezig mijn ware zelf in te perken. Ik zeg beslist niet dat dit voor jou en jouw gekleurde haar geldt, want je kunt je haar ook verven om juist méér expressie te geven aan je ware zelf.

Maar in mijn geval gold dat dus niet, in mijn geval verfde ik mijn haar om minder op te vallen, meer te passen bij mijn omgeving.

Ik droeg mijzelf inclusief mijn donkerblonde haar niet met verve maar met mate. (Dat is niet helemaal goed Nederlands maar het klinkt leuk, vind ik).

Toen ik dat ontdekte, heb ik al mijn donkerbruin geverfde haar eraf gehaald, kijk zo:

Dat leverde mij een heleboel reacties op, die niet allemaal even leuk waren. Sommige mensen zeiden ronduit: ‘Wat belachelijk dat je je haar eraf hebt gehaald, je ziet er afschuwelijk uit zo.’

Dat heb je met opvallen. Mensen lopen je niet meer voorbij zonder je te zien, maar ze bekijken je en dan vínden ze plots iets van je. Aan het eind van de dag is het voor je bedrijf echter een stuk voordeliger dat je opvalt, dan dat iedereen je ongezien voorbij loopt.

En zo kom ik bij de link met ondernemen. Wanneer je voor jezelf werkt, moet je durven opvallen. Dat lukt niet met je diensten alleen. Dat kan misschien nog als je een barista bent of een gitaarbouwer. Er zijn echter honderden zelfstandigen die excelleren in schrijven, coachen, fotograferen, het maken van kick-ass WordPress websites, of het cateren van feesten en evenementen. Als je daar je brood van hebt gemaakt, heb je iets meer nodig dan je uitstekende vaardigheden alleen: een beetje persoonlijkheid. Die van jezelf dan hè, niet die van een ander.

Als je niet anders durft te zijn dan anderen, hoe moet de klant je dan vinden? Dat wordt lastig. Dan zie je vaak dat zelfstandigen hun prijs in de strijd gooien en hopen dat de klant hen kiest omdat ze zo fijn goedkoop zijn. Je uitstekende vaardigheden in de uitverkoop doen, was vast niet waar je vooraf over fantaseerde, voor je eigen baas werd.

Wanneer je voor jezelf begint te werken, krijg je van iedereen adviezen. Daarnaast kijk je zelf natuurlijk goed rond. Dus je hoofd komt vol te zitten met ideeën. Over wat je op je website moet schrijven. Over hoe kort of lang die teksten mogen zijn. Over je aansluiten bij sociale media. Over dat je zou moeten bellen met onbekenden om aan klanten te komen, of dat je moet investeren in Google Adwords. Over bloggen en nieuwsbrieven en tarieven en netwerken.

Je ziet of hoort wat werkt voor anderen en je besluit dat je dit dan zelf ook moet gaan doen. Ook al vind je bepaalde acties eigenlijk heel vervelend. Ook al krijg je van sommige dingen een Heel Vieze Bijsmaak in je mond.

En zo komen sommigen van ons aan websites vol jargon en afstandelijk taalgebruik in de lijdende vorm, terwijl we in het echt meer doen denken aan frisse wervelwinden die onomwonden uitleggen waar we voor staan.

Offline vallen die wervelwinden op maar online surft iedereen ze voorbij. Of ze krijgen reacties van mensen die – als ze hen eenmaal in het echt zien – niet blijken te willen werken met wervelwinden.

Als je echt aan de slag wilt met marketing, zorg dan dat jouw kleur, jouw persoonlijkheid zichtbaar is in al je acties. Je trekt er de mensen mee aan die bewust voor jóu kiezen. En doe alleen dingen waar je zelf achter staat. Ook al roept de hele wereld hoeveel profijt ze hebben van een actie. Als iets echt niet bij je past, doe het dan lekker niet.

Om te laten zien dat ik dat zelf ook doe, noem ik een paar dingen waar ik zelf niet aan mee doe, ook al bewijzen die voor vele collega’s zeker hun waarde:
- ‘Linken met groepsleden’ op LinkedIn. Ik verzamel niet zomaar mensen: ik bouw relaties met ze op.
- Facebook. Zolang de oprichter steeds geniepig de privacyregels blijft aanpassen zodra je je even omdraait, hoef ik nog geen profiel.
- ‘Beste JouwNaam’ boven mijn nieuwsbrief laten verschijnen. Mijn nieuwsbrief verzend ik via een autorespondprogramma. Iedereen weet dat ik niet zelf ‘Beste JouwNaam’ heb geschreven. Dit persoonlijke tintje is nep. Ik ga je intelligentie niet beledigen met nep.

Hoe komt jouw persoonlijkheid tot uiting in je marketing? Bij welke acties heb jij stilgestaan en bewust gekozen deze wel of niet te doen?

Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen

 

Niet genoeg klanten? Wat zit je in de weg?

  tags:  acquisitie  gastblog  marketing 

Gastblogger C.J. Hayden is coach en de auteur van Get Clients Now! ™.
Duizenden ondernemers en zelfstandigen volgden dit acquisitie- en marketingprogramma om hun inkomen te verdubbelen.

Wat houdt je tegen alle klanten binnen te halen die je wilt? Enig idee? Het antwoord op deze vraag kan de sleutel zijn tot het meer succesvol inzetten van je marketing.

Als ik afga op de vragen die ondernemers me stellen over marketing, probeert iedereen slechts één probleem op te lossen: hoe ze met meer prospects (potentiële klanten) in contact kunnen komen. ‘Wat kan ik doen om nog meer potentiële klanten aan te trekken?’ vragen mensen me. ‘Waar kan ik nog meer mijn gezicht laten zien om mensen te vinden die me willen inhuren?’ of ‘Hoe word ik online zichtbaarder zodat mensen contact met me opnemen?’ Of ‘Zou ik prospects moeten vinden via koud bellen, twitter, het plaatsen van advertenties, het geven van presentaties, het schrijven van artikelen ...?’

Het lijkt of al hun vragen - en hun pogingen – erop gericht zijn om wegen te vinden om contact te maken met nieuwe mensen. En iedere keer dat ze een actie ontdekken die ze kunnen ondernemen om potentiële klanten te vinden willen ze deze graag toevoegen aan hun groeiende lijst acties. Maar is die ontbrekende actie echt wat hen tegenhoudt om aan nieuwe klanten te komen? Is dat het wat jou tegenhoudt?
Als je al vier of vijf manieren inzet om jezelf te marketen, krijg je dan betere resultaten als je dit opschroeft tot zeven of acht verschillende acties? Of stel dat je stopt met alles wat je nu doet en kiest voor vijf nieuwe marktbenaderingen, helpt dat je? Waarschijnlijk niet, is mijn ervaring. Als je steeds nieuwe en verschillende benaderingen gebruikt om prospects te vinden, raak je vaak overstelpt, of je pogingen leveren niks op. In ieder geval geen nieuwe klanten.

Stop even met het zoeken naar nieuwe wegen om mensen te ontmoeten en met het verzamelen van namen, adressen en telefoonnummers. Welk probleem probeer je op te lossen? Wat zit echt in de weg van je marketingsucces? Hieronder staan de vijf meest voorkomende marketingproblemen. Ze staan op volgorde van prioriteit: voor je aan probleem nr. 2 kunt beginnen zul je eerst nr. 1 moeten hebben opgelost. Overweeg of het doorvoeren van veranderingen in een van deze gebieden is wat jouw marketingstrategie nodig heeft.

1 Tijd: besteed je genoeg tijd aan je marketing? En dan niet alleen aan je klaarmaken om je bekend te maken aan de wereld, of daarover nadenken, of weerstand voelen tegen het ondernemen van marketingacties, maar het echt zetten van stappen die direct leiden tot het aantrekken van klanten? Besteed je niet genoeg tijd aan je marketing dan helpt het werken aan het oplossen van andere problemen je weinig. Houd eens bij hoeveel tijd je wekelijks aan marketingacties je besteedt. De meeste zelfstandig professionals hebben zo’n 4 – 16 uur per week nodig – minder als ze druk zijn met betaalde opdrachten en meer als er geen werk is.

2 Doelgroep: kun jij je doelgroep helder omschrijven in maximaal vijf woorden? Weet deze groep al dat ze jouw diensten nodig heeft? Spendeer je de meeste tijd van je marketing aan precies deze groep? -> Zodra je zeker weet dat je genoeg tijd besteedt aan marketing, kun je de volgende horde nemen: ervoor zorgen dat je de juiste groep bereikt. Als je inzet op een specifieke groep die bovendien behoefte heeft aan jouw diensten zal dit al je acties effectiever maken.

3 Marketingboodschap: vermeld de omschrijving van jouw diensten de voordelen die ze mensen bieden en de resultaten die je opbrengt voor jouw doelgroep? En zijn dit ook de voordelen en resultaten waar je doelgroep naar op zoek is? Breng je deze boodschap over bij ieder nieuw contact? Als je potentiële klanten precies laat weten hoe je hen kunt helpen, kun je het meest halen uit de tijd die je spendeert aan je marketing voor een bepaalde doelgroep. Je boodschap moet helder zijn, gefocust op wat de klant nodig heeft. Meestal moet je je boodschap een paar keer herhalen voor dezelfde prospects voor ze eventueel klant van je worden.

4 Opvolgen: heb je een systeem of stappenplan dat je volgt als je een prospect leert kennen, tot deze ja of nee zegt? Ben je in staat het stappenplan volledig te doorlopen per marketingbenadering die je gebruikt om je pogingen te doen slagen? Zonder je acties op te volgen hebben je marketingacties weinig zin. De meeste mensen zullen 5 – 7 keer van of over jou moeten horen voor ze beslissen of ze met jou in zee willen. En de meeste marketingacties hebben een opvolgmoment nodig voor ze effect hebben.
Wanneer je bijvoorbeeld een netwerkbijeenkomst bijwoont, zul je na de bijeenkomst nog even contact moeten leggen met de mensen die je ontmoet hebt. Online netwerken vereist dat je regelmatig wat van je laat horen en niet alleen maar iets zegt wanneer je iets te promoten hebt.

5 Marketingbenadering: zijn de strategieën en acties die je gebruikt om je doelgroep te bereiken de meest effectieve benaderingen die tot je beschikking staan? Zijn ze afgestemd op je doelgroep, en passen ze bij je vaardigheden en persoonlijkheid? Pas nadat je de eerste vier punten hierboven hebt onderzocht ga je nadenken over HOE je jezelf bekend maakt. Want misschien hoeven je acties helemaal niet te wijzigen. Of je jezelf nou op de kaart zet met koud bellen, presentaties geven, netwerken via sociale media, enzovoorts: zodra je genoeg tijd besteedt aan de juiste mensen, op wie je een heldere marketingboodschap loslaat, en zodra je al je acties opvolgt zullen de resultaten van je acties drastisch verbeteren.

Dus het vinden van nieuwe of verschillende acties om aan klanten te komen – het punt waarop de meeste mensen BEGINNEN met het opvijzelen van hun marketing – is eigenlijk het laatste punt om te overwegen. De meest effectieve benaderingen zijn die waarbij persoonlijk contact met je prospects is inbegrepen, waarbij je werkt aan het verhogen van je geloofwaardigheid, en die zichzelf lenen voor het opbouwen van relaties in de loop der tijd. En acties die bij je passen of die je leuk vindt, hebben meer kans van slagen omdat je ze werkelijk zult gebruiken in plaats van ze te negeren.

Vecht tegen de neiging (en hype) steeds weer nieuwe haarlemmerolie marketingtactieken uit te proberen, of jezelf te overladen met eindeloze mogelijkheden. De beste oplossing vinden voor je marketing gaat een stuk makkelijker als je probeert het juiste probleem op te lossen.

Ander blog van CJ:
Is dit voor jou de goeie branche of onderneming?
Bij een abonnement op haar nieuwsbrief  krijg je het e-book "Five Secrets to Finding All the Clients You'll Ever Need".

 

Focussen als freelancer: ervaring van een journalist

  tags:  focus  gastblog  persoonlijke-ervaringen 

Gastblogger Ita van Dijk schrijft als journalist sinds enige tijd over dementie:

Als kind kon ik oeverloos spelen. Vervelen? Dat woord kende ik niet. Ik speelde met lego, met poppen, schooltje met de kat, oorlogje met vriend  Bertil. Ik tekende, knutselde, timmerde, kliederde met modder, maakte muziek op blokfluit en piano. Ik sjeesde op mijn fiets over de stoep en rolschaatste als het even kon. En dat allemaal het liefst op één dag. En ik zong, natuurlijk. Dat kon bovendien tegelijk met bijna al die dingen. Maar ook ’s avonds in bed, waar ik zelf bijna niet meer in paste, omdat het vol lag met al mijn poppen en beren. Ik vond het ondoenlijk om er één uit te kiezen om naast me te slapen (en zielig voor de rest die dan kou lag te vatten).

Toen ik groter werd, kwamen natuurlijk regelmatig vragen over wat ik later wilde worden. Ik had geen idee. Acteur leek me stiekem wel fijn, want dan werd je eigenlijk alles wat je maar wilde worden. De ene keer was je advocaat, de volgende keer dokter, daarna militair, piloot, onderwijzeres en boerin. Want niets was leuk genoeg voor veertig jaar arbeid, dat wist ik al wel.
Ik koos natuurlijk een breed vakkenpakket. Mijn vriendinnen kozen vooral voor een bèta-pakket en een paar waren uitgesproken alfa’s. Maar mijn pakket was gamma: vlees en vis.

In mijn studietijd belandde ik na een paar jaar Psychologie op de School voor de Journalistiek. Daar werd je weliswaar geen acteur mee, maar het was wel lekker breed. Je kon o-ve-ral over schrijven. En dat leerde je er ook.
Jaren – en heel diverse banen – later werd ik freelancer. ‘Waar schrijf je over?’ vroegen mensen vaak. ‘Eigenlijk over alles wat ik maar tegenkom.’ En dat was ook zo. De afwisseling was nu juist boeiend, vond ik.
Tot ik besloot dat ik, onder andere, over dementie wilde gaan schrijven. Van dichtbij heb ik daarmee te maken en de dingen die ik beleef zijn niet uniek, maar wel prachtig. Daar wilde ik graag anderen van laten meegenieten in blogs, columns en artikelen. Alleen, het werd steeds verdrongen door alles wat meer haast had. Langzaam ontstond er wel een rij blogs, maar verder kwam het nog niet.
Tot ik die eerste dag op pad ging naar een seminar, de start van het coachingsprogramma Get Clients Now. Clients, klanten, waren tot dan toe redelijk komen aanwaaien. Dat betekende dus ook een diversiteit aan opdrachten, waar ik zelf weinig invloed op had. Dementie zat daar echter nooit tussen.

'Kies een focus' was de opdracht tijdens het seminar. Eén onderwerp. Mopperend zat ik op de fiets, één onderwerp, wat saai! Maar net toen ik het ziekenhuis passeerde viel mij iets in. Een onderwerp heeft heel veel kanten. In elk geval mijn favoriete onderwerp Dementie. Natuurlijk het leven zoals ik het beschrijf in mijn blogs, gezien vanuit een dochter. Maar dan is er nog de medische kant: de oorzaken, de ontdekkingen, eventuele medicijnen. En er is de zorgsector, die alleen is al gigantisch breed.
Het was spannend, maar ik besloot het te wagen: ik zou mij gaan richten op één onderwerp. En hoe dat werkt, bleek diezelfde dag nog. Toen ik heel even op een receptie was, trof ik daar een bekende. Ik vertelde haar over mijn nieuwe focus op dementie. ‘O, maar dat is leuk. Ik ken iemand die je dan beslist eens moet ontmoeten!’

En zo gaat het vanaf dat moment steeds. Overal kom ik mensen tegen die op de een of andere manier betrokken zijn bij het onderwerp, omdat ze iemand kennen die het heeft of omdat ze er in hun werk mee te maken hebben. En zelfs als ik er niets over vertel, komt het tegenwoordig toch bovendrijven in gesprekken. Ik heb mijn focus gevonden, mijn niche. Er gaat een wereld voor me open. Het onderwerp blijkt nog diverser dan ik dacht en tot mijn eigen verrassing denk ik nu af en toe: laat ik me voorlopig maar focussen op één onderdeel, dan kan ik altijd nog uitbreiden als ik behoefte krijg aan meer.

Vorige blogs van Ita:
Ook zzp-ers worden ziek
Weer aan het werk na ziekte
Wat wil je bereiken met je website?

 

 

Beseft jouw klant dat je nog meer te doen hebt?

  tags:  communicatie  persoonlijke-ervaringen 

Het kan gebeuren dat een klant of opdrachtgever in juni aangeeft: ‘In september heb ik werk voor je’, en dat je eind september nog altijd niks gehoord of gekregen hebt – ook niet nadat je in september nog even naar de klus gevraagd hebt.

Misschien krijg je een antwoord dat uiterst duidelijk is en toch vooral heel vaag blijft: ‘We zijn er intern nog mee bezig.’ Of: ‘Ik ben er nog niet aan toe gekomen.’

Misschien krijg je zelfs helemaal geen antwoord.

In je agenda had je ondertussen wel tijd vrij gehouden voor het werk van deze klant. Vervolgens belt je klant begin oktober alsnog voor de klus, waar je meteen aan moet beginnen – als je nèt vreselijk druk bent met allerlei andere klussen.

Je kunt dan de benen uit het lijf gaan rennen om toch voor al je klanten op tijd alles af te krijgen, uit angst dat je deze specifieke klant anders verliest aan een ander. Heb ik in het verleden wel eens gedaan. Ik dacht: ‘Zo werkt het nu eenmaal, soms is het hollen en soms is het stilstaan.’ Dat was echter niet hoe ik mij het zelfstandigenbestaan had voorgesteld. Ik had gedacht dat ik meer autonomie zou verkrijgen, meer invloed zou hebben op mijn werkinvulling.

Bij sommige mensen in loondienst bestaat het idee dat je als zelfstandige op ieder gewenst moment oproepbaar bent. Die notie kwam ik toen ik nog journalist was tenminste geregeld tegen. Ontwerpers, fotografen en vormgevers moeten dit ook herkennen. Dat ‘voor jezelf werken’ betekent dat je altijd bezig bent met opdrachten, of anders wel het vinden van nieuwe om de agenda en portemonnee mee te vullen, komt niet altijd bij mensen in loondienst op. Daar moet je ze soms subtiel aan herinneren. Niet in oktober, want dan is het te laat. Als je hier in oktober over begint kan je opdrachtgever zich ‘terechtgewezen’ voelen. En zeg nou zelf, wie voelt zich graag terechtgewezen? Het kan ervoor zorgen dat jullie samenwerking vanaf dan stroever verloopt. Of dat je opdrachtgever doet waar je al bang voor was: kiezen voor een ander, nu jij zo druk bent.

Bovendien, zelfs als je klant alle begrip voor je toont en zich breeduit verontschuldigt voor z’n late reactie, zit je nog steeds in de situatie dat je alle zeilen bij moet zetten om al je klanten op tijd te kunnen bedienen.

Daarom is het handiger ergens half tot eind augustus iets van je te laten horen.

‘Dag X,

Even om je op de hoogte te houden: mijn agenda voor september begint aardig vol te lopen met leuke opdrachten. Weet je toevallig al wat meer over klus Y waar je het in juni over had? Bijvoorbeeld wanneer je verwacht dat ik met de opdracht kan beginnen? Ik denk, ik vraag het je nu vast, dan kan ik daar rekening mee houden in mijn planning.’

Nu kan het echt niemand meer ontgaan dat je een professional bent die graag op tijd hoort waar ze aan toe is, maar die daarbij ook het belang van haar klant in de gaten houdt.

Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen