Focus + Marketing

Werkplek ruim indelen met twee bureaus

door: Eline Walda

tags:  gastblog  persoonlijke-ervaringen 

Eline Walda is strategisch marketingadviseur. Als zelfstandige heeft ze haar eigen kantoor, maar daar was haar nek niet blij mee ...:

Zou je niet een vrije vogel willen zijn, en je eigen tijd indelen zoals jij dat wilt? Geen baas boven je, geen roddelende collega's, en niet meer om twaalf uur naar de kantine voor je obligate lunch op een dienblad? Er lopen in Nederland op dit moment maar liefst 800.000 mensen rond, die gekozen hebben voor een bestaan als zzp'er. Wel ondernemer, maar geen gedoe met personeel. De Belastingdienst - dat is al lastig genoeg!

Financieel is het een heel wat minder zeker bestaan - de ware ondernemer herken je pas in mindere tijden, als de opdrachten niet meer vanzelf door het raam naar binnen vliegen. Daar staat tegenover, dat je in veel gevallen maar weinig investeringen hoeft te doen. Je belangrijkste activa op de balans - dat ben jijzelf, en de kennis die je al die jaren in je hoofd hebt verzameld. Voor veel activiteiten heb je niet meer nodig dan een bureau, een pc, een internetverbinding en een telefoon. Da's dus snel geregeld.

Ik ben een van die 800.000 vrije vogels. Ik was er altijd al een, maar nu ook officieel. Het kantoor aan huis was er al, en ook voor de rest waren investeringen nauwelijks nodig, dacht ik. Zelfs een bureau kon er voor deze wel erg voorzichtige ondernemer niet af; de overtollige eettafel was wel goed genoeg, vond ik. Als kleine zelfstandige had ik gelukkig geen arbodienst die me aan mijn kop zeurde over de juiste zithouding. Alleen mijn nekspieren, die pikten het op een dag niet meer. Hopeloos in de kreukels. Die eettafel moest weg, en wel NU!

't Is maar een klein kantoor, die werkplek van me. Er past niet zo gek veel in, merkte ik al snel, toen ik ging zitten fröbelen met de Ikea Homeplanner. Een beetje hoekbureau neemt de halve kamer in beslag, en dan moesten er nog kasten in voor alle ordners, krantenknipsels, "to do" bakjes, woordenboeken en andere heel erg noodzakelijke randverschijnselen. Hoe ik ook schoof en wrikte en wrong, het bleef een waardeloze indeling. Ingeklemd tegen een muur of een kastje werken, het leek me allemaal drie keer niets. En tegen een muur aankijken leek me al helemaal een ramp. Ik wilde nou juist eens wat ruimer zitten. Wat meer kastruimte en bureaublad stonden heel hoog op mijn verlanglijst.

Het duurde even tot ik het snapte. Maar opeens had ik het: twéé bureaus, maar dan kleintjes, dat was wat ik nodig had. Een voor mijn pc en een om dingen op te leggen. Papieren te lezen. Ordners open te slaan. Rotzooi kwijt te kunnen. Die Homeplanner bleek best handig te zijn. Die leverde een kant-en-klare bestellijst op, en zo togen de ideale en ik, net als miljoenen andere Nederlanders, naar Ikea. Thuis monteerden we in razende vaart het ene Galant-bureau na het andere en bleken tot onze stomme verbazing nog geen schroefje te missen.

Moeiteloos zwiep ik nu op mijn draaistoel van het ene naar het andere minibureau. Zelfs mijn nek heeft tegenwoordig lol in het freelancerbestaan. De arbodienst zou tevreden kunnen zijn. Laat die opdrachten maar weer komen, ik ben er klaar voor!

geplaatst: 24-04-2008 @ 15.28

reacties: reageer als eerste

delen: