Focus + Marketing

Arm candy voor zelfstandigen

door: Miranda Apeldoorn

tags:  persoonlijke-ervaringen  technologie 

Vroeger, sprak oma, stond arm candy voor een mooie homo die aan de zijde van een heterovrouw het uitgaansleven onveilig maakte. Dat leerde ik tenminste uit series als Sex and the city.

Dat is helemaal over. Wil je er tegenwoordig een beetje bij horen als hippe vrouw die toevallig ook nog eens zelfstandige is, dan moet je aan de laptop.

De laptop is de nieuwe arm candy.

Dat stelt me voor een dilemma. Zal ik ook …? Of zal ik toch maar niet …?

Ik ben namelijk nogal 2004. Ik wil wel bijblijven maar niet als me dat moeite kost.

Ik ken weliswaar alle nieuwste digi-termen maar ik heb een hekel aan het onder de knie krijgen van het echte, actieve GEBRUIK van wat aan die term vast zit. Ik leef samen met een webdesigner, dus als ik een nieuwe term hoor dan zeg ik:

‘Hé doe mijn website ook es rss.’

Of:

‘Hé kun je mijn website super-SEO maken?’

Net zo makkelijk :-)

Ik begin dus eigenlijk pas zelf aan iets nieuws als mijn webdesigner tijd heeft het voor me uit te zoeken, uit te pakken, down te loaden, up te loaden, te installeren of uit te leggen.

Nu ga ik in juni met een aantal journalisten naar Frankrijk. De meeste van hen vallen in mijn eerste groep zelfstandigen. *zie onderaan

Dat baart me nogal zorgen.

In Frankrijk gaan we fictieschrijven. Ik had romantische visioenen over uren kauwen op mijn pen en dan aan het eind van een zonnige dag slechts één heel fantastische zin te hebben geschreven. Net als James Joyce.

Maar wat, als ik temidden van journalisten zit, die driftig de uren wegtikken op hun ASUS EEE PC?

Die, terwijl zij hun arm candy tot op de laatste toets verslijten, minachtend naar mij en mijn nogal niet-esthetisch stukgekauwde pen kijken?

Daarom ben ik me nu aan het inlezen. Laptops for beginners.  Wie weet wordt fictieschrijven nóg leuker als ik ook werkelijk kan teruglezen wat ik geschreven heb. Mijn handschrift lijkt tenslotte meer op hiërogliefen.

Ondertussen stop ik alvast een handvol extra pennen in mijn rugzak. Voor het geval alle ASUSSES zich gedragen als asses en allemaal crashen en mijn collegaschrijvers nerveus knipperend met de ogen op zoek gaan naar die ene vrouw, die in een zonnig hoekje nadenkend op haar pen kauwt.

* De zelfstandigen die ik ken, een Imelda Marcus schoenenkast vol, zijn onder te verdelen in grofweg twee groepen:

De eerste groep is totally tweeëntwintigste-eeuw:

Hun telefoon is hun agenda, en die hebben ze uiteraard gesynchroniseerd met iets als outlook op hun pc, zodat ze hier en daar en overal weten wie ze wanneer en waarom nog moeten bellen.

Ze twitteren of chatten of skypen of bloggen de godganse dag door, iedere minuut van hun dag verantwoordend.

Als ze ook maar een halve dag niet op kantoor zijn dan krijg je al een automatisch antwoordbericht per e-mail, dat ze nu effe geen tijd voor je hebben MAAR stiekem hebben ze je e-mail al op hun telefoon gelezen zodat je drie minuten na het antwoordbericht alweer een reactie binnen hebt.

Ze houden het nieuws bij via de rss-feeds van een trits websites want tv is zoooo vorige-eeuws, luisteren muziek op hun i-pod, kijken films op hun laptop, hebben profielen aangemaakt op diverse social networkingsites, maken foto’s met een digitale camera zo groot als hun mobiel, weten wat SEO betekent, kortom deze groep is helemaal 2.0!

De tweede groep is blijven hangen in 1996:

Afspraken komen binnen op hun vaste telefoonlijn of misschien per e-mail, en die noteren ze in een papieren agenda.

Chatten, dat woord kennen ze nog wel, maar twitteren of skypen wordt lastig.

Als ze een hele week met vakantie zijn, dan krijg je ook gewoon een hele week geen e-mail van ze. Je behoort tot de intimi als je per ongeluk weet dát ze met vakantie zijn.

Nieuws kijken ze op tv (wat dat oranje vierkantje betekent boven in hun pc-beeldscherm, dat weten ze niet), muziek luisteren ze via de radio, en soms hyven ze maar andere networkingsites slaan ze over want ze zien er het nut niet van in.

* * *

Bij de tweede groep maak ik me nooit zorgen over te komen als een digibeet, bij de eerste groep stotter ik verdedigend dat ik tenminste WEL heel goed kan Wii-en, ik ben al BIJNA door mijn Zack & Wiki levels heen.

geplaatst: 02-05-2008 @ 14.35

reacties: 2

delen: