Focus + Marketing

Werk is soms een leuke hobby

door: Miranda Apeldoorn

tags:  motivatie  persoonlijke-ervaringen 

Op Bevrijdingsdag 2008 stond weer een artikel van mijn hand in het FD:

Vrijetijdsbesteding kan leiden tot een onverwachte stap in de carrière

Ooit was de een account director en de ander kok. Nu kookt de een en maakt de ander zeilen voor molenwieken. Voor beiden geldt, dat ze hun dagelijks brood verdienen met wat anders  een vrijetijdsbesteding zou zijn.

‘Ik kook eigenlijk alles,’ zegt cateraar Maarten Jan van de Vrede (45). Het gaat hem er niet om een specialist te zijn in een bepaalde keuken. ‘Zorgen voor mensen’ noemt hij de kern van zijn werk. Inmiddels doet hij dat alweer bijna tien jaar onder de bedrijfsnaam Peas Catering. Hij komt echter uit een heel andere wereld dan die van de haute cuisine: die van de reclamebureaus. Bij zijn eerste bureau werkte hij zichzelf in zeven jaar tijd op van junior account executive tot account director. Hoewel hij goed was in zijn vak, in het regelen van een miljoen dingen tegelijk, voelde hij dat er iets miste. Hij stapte daarom over op het kleinere bureau van een oud-collega, waar hij meer vrijheid ervoer, maar het gevoel van gemis bleef.
In zijn vrije tijd kookte hij vaak en graag voor vrienden. Verder dan dat gingen zijn gedachten over koken nog niet. Tot hij gevraagd werd te cateren voor een acteursgezelschap dat in het Amsterdamse Bos een openluchtvoorstelling van ‘De vliegende Hollander’ gaf. Van de Vrede zag dat daar dezelfde disciplines ingezet werden als in zijn eigen werk. Met als grote verschil dat hij nu tot de creatieve crew behoorde in plaats van tot de regelaars. En dat beviel goed. Zo goed dat hij als cateraar aan de slag wilde, maar waar of hoe te beginnen? ‘Ik kwam er via internet achter dat er bedrijven bestonden die de catering bij films verzorgden. Ik belde er een paar: mag ik een paar dagen meelopen?  Een van hen vroeg: “Heb je morgen wat te doen? Heb je zin om bij de film Lek mee te helpen?” Ik zou voor drie dagen komen maar ben niet meer weggegaan.’ Een bloeiende samenwerking met dit cateringbedrijf was geboren en Van de Vredes eigen bedrijf werd een feit.

Hoeveel mensen op deze manier jaarlijks van hun hobby hun werk maken, is niet bekend. Hooguit kan Hugo van der Heide bevestigen dat het regelmatig voorkomt in de praktijk. Als algemeen directeur van Carrière Switch, adviesbureau voor loopbaanontwikkeling, ziet hij twee groepen mensen hiertoe aangetrokken. Van de Vrede valt onder de eerste groep: de mensen die – meestal van jongs af aan – al gedreven bezig zijn met hun hobby. ‘Je ziet het veel bij sporters en in de culturele hoek,’ zegt Van der Heide. ‘Mensen die kunstenaar of muzikant willen worden.’ Maar ook de mensen die als kind al dromen van het beroep brandweerman – een beroep dat veelal op vrijwillige basis wordt ingezet - vallen hieronder. ‘De tweede groep mensen maakt op latere leeftijd een gebeurtenis mee, waardoor ze stopt met werken en begint met leven,’ verklaart Van der Heide poëtisch. ‘Mensen winnen bijvoorbeeld een dikke prijs in de postcodeloterij.’ Daarmee verwerven ze financiële onafhankelijkheid en dus de vrijheid om te doen en laten wat ze willen. Van der Heide: ‘Of mensen komen in een outplacementtraject terecht, na jaren te hebben gewerkt onder het calvinistische motto “niet zeuren maar werken”.’ Bewijs daarvoor in hard cijfermateriaal is er niet, maar Van der Heide denkt zeker, dat het aantal mensen dat hun passie omzet in pecunia in de afgelopen decennia is toegenomen. Oorzaak: de afname van deze calvinistische tendens in de maatschappij. Wat niet wil zeggen, dat iedereen die dat ook wil er ook in slaagt. Registerloopbaancoach en beroepskeuzeadviseur Onno Vendel waarschuwt: ‘Je succes hangt niet alleen af van je eigen passie maar ook van het oordeel van wat anderen van jou en je passie vinden. Je zult erg veel van jezelf moeten investeren en daarmee stel je je kwetsbaar op.’

Iemand die het gaat redden is Sipke Koning (54). Hij behoort tot de tweede groep. Sinds zijn zestiende werkte hij in de keuken van een praktijkschool voor veehouderij en weidebedrijf, waar hij het bracht tot chef-kok. Vorig jaar kwam hij in een outplacementtraject bij Carrière Switch terecht. ‘Ja, dacht ik, wat zou ik kunnen doen? Ik wil graag werken, maar op mijn leeftijd wil ik niet meer in een fabriek staan. Ik wilde ook de keuken niet meer in. Koken is uiteindelijk nooit mijn hobby geweest.’
Enkele jaren terug haalde Koning zijn diploma als vrijwillig molenaar. Na een opleiding van anderhalf jaar krijg je dan een eigen molen toegewezen, die je in je vrije tijd laat draaien. Het viel Koning op dat de wiekenzeilen van zijn molen en die van veel andere molens geheel versleten waren. Toen wist hij wat hij kon gaan doen: hij begon voor zichzelf als zeilmaker. ‘Er zijn maar een handvol mensen in Nederland die dat willen doen, want het is ambachtelijk en tijdrovend.’ Dat is juist wat Koning, die zeil en touw ‘fascinerend materiaal’ noemt, mooi aan het karwei vindt. ‘Ik zie mijn werk nu niet meer als werk,’ besluit hij.

Op dit artikel berust auteursrecht: je mag het niet zonder toestemming overnemen.

Nog meer ZinVol nieuws? Abonneer je op mijn nieuwsbrief.

 Samenvatting:

· Een groeiend aantal mensen maakt van hun hobby hun werk
· De ene groep omdat die er al van jongs af aan mee bezig is
· De andere groep omdat die een levensveranderende gebeurtenis meemaakt
· De verandering maakt kwetsbaar: succes hangt deels af van het oordeel van anderen

geplaatst: 06-05-2008 @ 09.03

reacties: reageer als eerste

delen: