Focus + Marketing

Spelregel voor een goede coach

door: Miranda Apeldoorn

tags:  coaching  communicatie 

"Er is weleens gezegd: Vroeger hadden we God, nu hebben we een coach. Zijn mensen te afhankelijk geworden van hun coach?" Een van de vragen die Nicole Weidema stelde aan executive coach Jacqueline Randall in dit interview uit IntermediairPw. Het interview geeft een aardig beeld van wat een executive coach doet, en aan welke spelregels elke goede coach - executive of anderzijds - zich houdt. Randall antwoordt onder meer: "Je moet ervoor zorgen dat mensen door hun zelf opgelegde begrenzingen heen breken en naar een volgend niveau van succes doorgroeien. Maar dat moet wel blijvend zijn." Laten we deze ene spelregel even nader bekijken.

Hoe breek je door zelf opgelegde begrenzingen heen?
Daar heb je een coach voor nodig die je dit toestaat. Dat klinkt misschien vreemd. Ik zal het uitleggen. Het kan dat een coach eerder ziet dan jij wat jouw begrenzing is. Ik zeg: het kan, want een coach moet er zelf ook rekening mee houden dat hij op basis van jarenlange ervaring niet te snel conclusies trekt op basis van een been there, done that-idee. Sommige coaches laten zich vervolgens ertoe verleiden jou uit te leggen wat jouw begrenzing inhoudt.

Een inzicht op een presenteerblaadje. 
Daar heb je meestal niks aan. Wellicht had je zelf al een vermoeden van wat jouw begrenzing is, en zul je daarom het inzicht wél accepteren. De kans is echter groot, dat je het inzicht zult verwerpen. Dat is namelijk stukken makkelijker, dan de waarheid te accepteren. Zeg nou zelf, als het makkelijk zou zijn de waarheid te accepteren, zouden we er geen hulp voor hoeven inschakelen. 

De coach hoeft niet eens (meteen) te merken dat je het inzicht verwerpt. 
Mensen kunnen er in de loop der jaren heel getraind in raken, sociaal-wenselijk om te gaan met dingen die ze niet willen horen. Uiterlijk lijken ze heel betrokken bij hun veranderingsproces, lijken ze serieus aan de slag te willen met de feedback van anderen, zoals die van de coach. Innerlijk gebeurt er echter helemaal niks.

Stel je nu eens voor, dat jij zelf ontdekt wat jou belemmert. 
Het inzicht kan je treffen als een donderslag bij heldere hemel, maar het kan ook heel goed dat het je pas begint te dagen na vele gesprekken. Het is aan de coach je die ruimte te bieden en je niks 'op te dringen' om het proces te versnellen. Zodra je zélf scherp ziet, wat jouw begrenzing inhoudt, zal het veel moeilijker zijn deze waarheid te verwerpen. Je kunt 'm niet langer bij iets of iemand anders neerleggen, want je hebt 'm zelf ontdekt. Je bereidheid daar constructief iets mee te doen, je bereidheid jezelf te helpen groeien, zal veel groter zijn, dan wanneer iemand anders voor jou bedenkt op welk gebied je kunt groeien.

Dit is wat Randall bedoelt met: dat doorgroeien moet wel blijvend zijn.
Wil je echt wat hebben aan je coach, kies er dan een die vooral luistert en vragen stelt.

geplaatst: 10-12-2007 @ 09.26

reacties: reageer als eerste

delen: