Focus + Marketing

Wat je zoekt, ligt voor je neus

door: Femke Dekker

tags:  gastblog  persoonlijke-ervaringen 

Gastblogger Femke Dekker schrijft fantasy voor de jeugd
en geeft workshops over zelf je fantasywereld scheppen:

Ik las mijn jongste zoon zijn verhaal voor het slapengaan voor. Ik zeg ‘zijn’ en niet ‘een’, want hij heeft (nog) maar één boek dat we iedere avond voorlezen. Dat heeft als voordeel dat het verhaal niet stokt als het boek uit mijn handen gerukt wordt, half opgegeten wordt of verscheurd dreigt te worden, omdat ik het inmiddels uit mijn hoofd ken.

Toch. Na de zoveelste achtereenvolgende keer dat ik het voorlas, drong het opeens tot me door. Dit is zo’n verhaal in de trant van: wat je zoekt, ligt voor je neus, gewoon thuis, maar je merkt het pas als je na een (lange) zoekende reis weer thuiskomt. In dit geval in de vorm van een muis die op een verkleedfeest van de dieren een heerlijk kusje heeft gekregen. Ze wil weten van wie en daarom gaat ze alle dieren in het bos langs, vraagt iedereen om een kusje, zodat ze kan voelen van wie het kusje is geweest. Vlak voordat ze weggaat, belt egel aan en vraagt of ze een klusje wil opknappen, maar daar heeft ze geen tijd voor. Als ze uiteindelijk alle dieren langs is geweest, heeft ze het heerlijke kusje niet gevonden. Teleurgesteld gaat ze naar huis, waar al gauw de egel langskomt om te vragen hoe het ging. Muis is erg somber en hij laat haar alleen, maar niet voordat hij haar een bemoedigend kusje heeft gegeven. En ja, natuurlijk was het al die tijd de egel!
Interessant, denk je misschien, maar wat heb ik daaraan? Moet ik alle dieren langs om een kus te vragen en erachter te komen dat mijn goudvis verliefd op me is? Nee.

Maar wat ik tijdens het voorlezen besefte was dit: de oplossing voor al mijn problemen ligt dus gewoon thuis, voor het oprapen. Mijn volgende gedachte was: maar waar dan? En daarna: daar kom je achter na een lange, schijnbaar zinloze reis. Dus nu weet ik wat ik moet doen: op reis. Mijn geluk achterna. Het op iedere hoek van de straat verwachten, maar niet tegenkomen. Om uiteindelijk zwaar teleurgesteld thuis te komen en te ontdekken dat het al die tijd gewoon op het aanrecht, mijn bureau, de keukentafel, de vensterbank, mijn nachtkastje of in de boekenkast, de sleutella, de brievenbus heeft gelegen. Haha!

(Waar zal ik eens naartoe gaan? Moet ik naar een ver land, met een andere taal, andere mensen, andere gewoonten? Of kan ik het dichter bij huis houden en een dag in de kroeg op de hoek gaan zitten?)

Alle gastblogs van Femke.

geplaatst: 18-09-2008 @ 09.51

reacties: reageer als eerste

delen: