Focus + Marketing

Is een zzp-er eenzaam?

door: Miranda Apeldoorn

tags:  motivatie  persoonlijke-ervaringen 

Vertel iemand met een baan dat je eigen baas bent, een zzp’er, en dan stelt zij al snel de vraag: ‘Mis je het hebben van collega’s niet?’ Ik heb echter een heleboel collega’s. Anderen met hetzelfde beroep of werk. Ze werken toevallig alleen niet (altijd) in dezelfde ruimte als ik. Via internet en telefoon spreek ik mijn collega’s de hele week door. We wisselen het laatste nieuws en ervaringen uit over onze klussen, delen tips en opdrachtgevers, en steunen elkaar in goede en slechte tijden. Nee, ik mis het hebben van collega’s niet. Ze zijn er.

Wat de vragensteller eigenlijk bedoelt, is: ‘Is het niet stil, een beetje eenzaam, het leven van een zelfstandige?’ Eenzaamheid is echter geen kwestie van situatie. Alleen werken staat niet gelijk aan eenzaam zijn. Je kunt je heel eenzaam voelen op een groot feest te midden van al je vrienden. Of op je werk natuurlijk, te midden van al je collega’s.

Dit weekend liet een collega me een nummer van Bram Vermeulen horen, 'Boven op de berg'. ‘Je bent nooit alleen als je samen met jezelf bent,’ zingt hij daarin. Zo ervaar ik het zelf. Ik vind mezelf over het algemeen aangenaam gezelschap. Ik kan het dus ook langere tijd met alleen mezelf uithouden. Een voordeel aan solo werken is dat ik ongelooflijk veel tijd heb mijn gedachten en gevoelens toe te laten. Ik weet precies wat er allemaal in me omgaat, want er zit niet steeds iemand door mijn gedachten heen te beppen.

Toch, de fysieke nabijheid van mensen is heel belangrijk. Tenminste, van aardige mensen.  Van een liefdevolle aanraking van mijn partner of andere mensen van wie ik houd, bloei ik op. Van een goed gesprek krijg ik inspiratie en energie. 

Ieder mens heeft af en toe een knuffel en begrip nodig, anders ligt eenzaamheid op de loer. Moet ik daarvoor als zzp’er iets meer mijn best doen dan mijn collega’s in loondienst? Misschien. Een zzp’er moet meer zelf vragen om begrip en knuffels. Als ik niet ‘op mijn werk verschijn’ duurt het wellicht iets langer voor collega’s dat door hebben. En via internet en telefoon is het gemakkelijker mooi weer te spelen. Voor iemand met een baan is het moeilijker lange tijd je gezicht in de plooi te houden: je collega’s zullen sneller doorhebben dat er iets met je is. 

Aan de andere kant: ik kies als zzp’er zelf uit, met welke collega’s ik optrek. Het is voor mij vrij eenvoudig, de zogenaamde collega’s te negeren of vermijden, die onverschillig of negatief tegenover mijn bestaan staan. Die maken dat ik me alleen maar rottiger voel, in plaats van beter. Wanneer ik laat weten, een knuffel of begrip nodig te hebben, staan wel al mijn collega’s voor me klaar. Waarvoor mijn oneindige dank. 

Hoe is dat voor jou? Hoe eenzaam voel jij je, als werknemer of zzp’er?

Miranda Apeldoorn is coach voor zzp'ers.

geplaatst: 17-11-2008 @ 11.41

reacties: 2

delen: