Focus + Marketing

Voor jezelf werken: iedere dag anders

door: Femke Dekker

tags:  gastblog  motivatie  persoonlijke-ervaringen 

Gastblogger Femke Dekker schrijft fantasy voor de jeugd
en geeft workshops over zelf je fantasywereld scheppen:

Nooit heb ik ook maar één seconde spijt gehad van mijn besluit als zelfstandige te gaan werken. Precies vijf jaar geleden was mijn laatste werkdag als werknemer, omringd door collega’s. Velen vonden het een dappere keus. Het was ook best spannend, want ik gaf een hoop dingen op: de zekerheid van iedere maand hetzelfde bedrag op mijn rekening, waarmee ik al mijn lasten kon betalen, leuke dingen kon doen en dan ook nog wat overhield om te sparen. En natuurlijk pensioenopbouw, en ieder jaar weer een hoger salaris (mits ik genoeg mijn best deed), en soms een bonus als ik heel erg mijn best deed. Dat moest ik voortaan missen, maar dat wist ik van tevoren en daar had ik me op voorbereid. Behalve een salaris moest ik het voortaan ook stellen zonder collega’s. Geen praatjes bij het koffieapparaat, eenzame lunches ... 

Maar: de vrijheid! Het opstaan ‘s ochtends en nog niet weten wat de dag gaat brengen. Misschien een half hoofdstuk, spannend, soepel lopend, vloeiende zinnen. Misschien geworstel om één juist woordje te vinden. Misschien een uitgever die belt met de vraag of ik een boek wil schrijven. Misschien een wandeling door het park en barstensvol inspiratie en goede ideeën thuiskomen. Misschien onverwacht bezoek van een vriendin.
Vrijheid. Vrijheid om tijdens het opstaan en het ontbijt te bedenken hoe het verhaal verder gaat. Nog even te lezen wat ik gisteren geschreven had, er vrolijk van worden - of juist niet. Wat aanpassingen doen, verder schrijven. Na anderhalf uur ontdekken dat je thee koud geworden is. En is de inspiratie op? Even een wandeling. Even de stad in, voor een pak printerpapier of inkt. Of dat ene boek waar zoveel over te doen is, of dat ene boek met eenzelfde rottige structuur waar ik mee worstel: hoe heeft die schrijver dat opgelost?

Vier jaar werkte ik in dienst van een baas. In die vier jaar zette ik iets nieuws op, werkte het uit, maakte het tot een succes (samen met collega’s natuurlijk). Na die vier jaar was ik klaar. Alles wat nog volgde, was meer van hetzelfde. Dezelfde ideeën, brainstorm met dezelfde collega’s, dezelfde frustraties met dezelfde collega’s. Ik had kunnen blijven, ik had mijn salaris kunnen blijven ontvangen, ik had iedere dag om dezelfde tijd in dezelfde tram met dezelfde mensen kunnen stappen, ik had hetzelfde, vertrouwde werk nog jaren kunnen doen. Ik had een fossiel kunnen worden. Er waren geen mogelijkheden meer om me verder te ontwikkelen.

Nu, vijf jaar en zestien boeken verder, heb ik nog steeds het gevoel dat ik net begin. Er zijn nog zoveel ideeën om vorm te geven, nog zoveel verhalen die geschreven willen worden, nog zoveel manieren om dat te doen, er is nog zoveel te leren. Ik ben nog lang niet klaar.

Alle gastblogs van Femke.

geplaatst: 18-11-2008 @ 12.35

reacties: reageer als eerste

delen: