Focus + Marketing

Pensioen: als god in Gemert leven

tags:  gastblog  pensioen  persoonlijke-ervaringen 

Gastblogger Niels Arts regelt freelancers voor projecten. 
Hij schrijft over zijn pensioen:

Als 23-jarige freelancer kreeg ik van het blad ABP Wereld de vraag iets te schrijven over pensioenen. Een leuke opdracht, want ik was als startende freelancer net bezig om de voorziening voor mijn oude dag te regelen. Nu, drie jaar later, heb ik de column ietwat herschreven. De planning is deze tekst iedere drie tot vijf jaar te herschrijven, tot mijn daadwerkelijke pensioen in gaat … ik ben benieuwd hoezeer mijn toekomstbeelden en de mogelijkheden veranderen!

(originele tekst 2006)
In een van mijn vele dagdromen zie ik de toekomst voor me: leven als gepensioneerde god in Frankrijk, maar dan in Griekenland. Een villa op Rhodos, een leuk zeilbootje en een mooie oldtimer in de garage … kortom: zorgeloos genieten!

(situatie in 2009)
Inmiddels ben ik iets meer waarde gaan hechten aan mijn geboortedorp Gemert. Nadat ik in 2006 verhuisde naar Gemert, is de waarde van wonen in dit Brabantse dorp mij veel duidelijker geworden. Familie en vrienden om mij heen in een oase van rust, ruimte, en ‘Brabantse gezelligheid’. De dagdromen zijn nog hetzelfde als in 2006, maar de villa in Griekenland is inmiddels vervangen door een vakantiehuisje, aangezien ik toch wel van plan ben in Gemert oud te worden.

(originele tekst)
Hoe zorg ik ervoor dat mijn droom in vervulling gaat? Als freelancer ben ik zelf verantwoordelijk voor mijn pensioen. Als ik niet op een houtje wil bijten moet ik actie ondernemen. Een pensioenverzekering voor zelfstandigen is een optie, maar die vind ik veel te duur. Het kost een boel geld en als je onverhoopt komt te overlijden kunnen je nabestaanden naar het geld fluiten. Beleggen dan maar? Nee. Te veel risico. Flink sparen, dat lijkt me een beter idee. Op die manier kan ik altijd over mijn spaargeld beschikken. En ik loop geen enkel risico.

(situatie in 2009)
Ik was iets te voorbarig toen ik dit schreef. Na wat wikken en wegen heb ik mijn geld toch in een lijfrentepolis gestopt, met een vrij hoog risicoprofiel. Want ik mocht van mezelf als jongeling ‘best wat risico nemen’. Drie jaar en een fikse kredietcrisis later ben ik ongeveer 35% van mijn inleg kwijt. En besef ik dat een dergelijk risico niets voor mij is. Het geld is deze maand overgeheveld naar een andere bank, waar ik begin met Toekomstsparen. Wellicht hou ik wat minder over dan bij beleggingen het geval is, maar ik weet tenminste zeker dát ik wat overhoud. Het idee om te gaan sparen was blijkbaar zo gek nog niet …

(originele tekst)
Hoeveel moet ik in godsnaam sparen om mijn droom in vervulling te kunnen laten gaan? Pensioenkijker lijkt uitkomst te bieden. Daar hoef ik maar twee dingen in te vullen: “Met welke leeftijd wil je met pensioen?” Dat is simpel: zo vroeg mogelijk natuurlijk! Vijfenvijftig jaar, dat lijkt me een mooie leeftijd om er mee op te houden. "Welk netto maandinkomen wil je vanaf die leeftijd hebben?" Ik vul 3000 euro in. Ja, dat moet voldoende zijn om een zorgeloze oude dag te creëren. De computer slaat aan het rekenen, waarna er een koude rilling door me heen gaat. De vele cijfers doen me duizelen. Nee, dat kan niet waar zijn. Even opnieuw invullen. Verdorie, het klopt. Ik zal op mijn vijfenvijftigste het gigantische bedrag van 1.122.800 euro op mijn spaarrekening moeten hebben staan. Mijn god, hoe krijg ik dat in hemelsnaam bij elkaar? Ik ben 23 jaar, dus ik kan nog 32 jaar werken voor ik met pensioen ga. Een gunstige rente zal er misschien voor zorgen dat 1.122.800 euro uiteindelijk neerkomt op 600.000 euro opzij zetten in 32 jaar. Ongeveer 18.000 euro per jaar dus. Ofwel dertig jaar lang ongeveer 1500 euro per maand!

(situatie in 2009)
Tja, het zal waarschijnlijk niet lukken op mijn 55ste te stoppen met werken. Inmiddels probeer ik me meer te richten op 63 jaar, waardoor het gigantische bedrag van over het miljoen flink geslonken is. Bij ToekomstSparen leg ik in totaal zo’n 300 euro in. Op die manier kan ik blijkbaar ook beschikken over een netto maandinkomen van zo’n 3000 euro.

(originele tekst)
Anderhalf duizend opzij zetten? Zucht ... Dat zal me van zijn lang zal ze leven niet lukken met mijn magere salaris als tekstschrijver. Ik ben al blij als ik dat per maand verdien! Mijn droom is aan diggelen. Eerder stoppen met werken? Helaas, dat wordt zwoegen tot mijn 65ste … Drieduizend euro netto per maand? Halveren naar vijftienhonderd euro … De villa op Rhodos? Ingeruild voor een simpele seniorenwoning in Brabant … Het zeilbootje? Geschrapt … En wat die oldtimer betreft: mijn lelijke eendje kan ik maar beter goed onderhouden, dan heb ik over veertig jaar een échte oldtimer in de garage staan. 

(situatie in 2009)
Ik denk dat je als Nederlander in 2046 niet zoveel meer kunt doen met € 3000 netto per maand. Een villa en een zeilbootje zullen er waarschijnlijk niet inzitten. En wat betreft die oldtimer: inmiddels is mijn lelijke eendje door een dronken malloot total loss gereden op een parkeerplaats. Dus voor die oldtimer zal ik toch gaan sparen!

(originele tekst)
Volgens een onderzoek van de Stichting Pensioenkijker.nl blijken bijna alle jongeren zoals ik een te hoog verwachtingspatroon van hun pensioen te hebben. Tja, het is te vergelijken met de middelbare school. Toen was ik er heilig van overtuigd na de universiteit binnen enkele maanden bakken met geld te verdienen. Dat bleek ook niet meer dan een illusie. Marco Borsato had gelijk: de meeste dromen zijn bedrog … snik …

(situatie in 2009)
Rooskleurig is mijn beeld allang niet meer. Maar pessimistisch ook niet. Noem het een soort volwassen realisme. Mijn jammerende standpunt uit 2006 blijkt helaas nog al te waar: de meeste dromen zijn bedrog … ook in 2009!

geplaatst: 23-01-2009 @ 08.33
delen: plaats op LinkedInplaats op Facebook

 
Marcel schreef 26-01-2009 @ 14.15 :

Als (bijna) 42e jarige freelancer zonder enige vorm van pensioen, begrijp ik heel goed waar je het over hebt. Toch is er volgens mij ook iets anders mogelijk. Het hele idee van pensioen is namelijk gebaseerd op denkwijze die eigenlijk volstrekt verouderd is, namelijk: je hele leven hard werken, zodat je niets meer hoeft te doen als je 55/65/75 bent (doorhalen wat niet van toepassing is).

De nieuwe manier van denken is veel interessanter: Waarom niet nu minder werken per direct, zonder geld in te leveren? Waarom niet nu genieten van je leven, nu je nog gezond bent en (relatief jong) door je niet 80 per week in je werk te storten?

Ik zelf werk nu gemiddeld vier dagen per week (ca. 6 uur per dag), met hetzelfde inkomen als toen ik vijf dagen lang acht uur per week werkte. Ik lees nu het boek 'Eeen werkweek van vier uur' van  Timothy Ferris en dat is een echte eye-opener. Ik zal er binnenkort eens (een serie?) blog(s) aan wijden.

karine schreef 26-01-2009 @ 20.52 :

Vermakelijk stuk Niels! Verder ben ik het eens met Marcel: liever werk ik mijn hele leven wat minder hard, dan nu keihard zodat ik later uit kan rusten (en me dood vervelen?).

Een werkweek van 4 uur was ook voor mij een openbaring! Vooral dan wat die verveling betreft :)

 

Karine

 

karine schreef 26-01-2009 @ 20.56 :

Eh... ik bedoel met het bovenstaande NIET dat ik het boek van Ferris vervelend vond, integendeel.

Ik vond het echt een eye-opener dat hij minder ging werken, zich kapot verveelde en dat hij toen echt een nieuw leven ging uitvinden voor zichzelf.

 

Karine

Niels schreef 27-01-2009 @ 09.04 :

Dank voor het compliment Karine!


Naam
E-mail (wordt niet getoond)
Houd mij op de hoogte (alleen bij dit blog)
Anti-spam, typ de zes cijfers
784539:
Agenda:
Actieprogramma Get Clients Now!™: vrijdag 1 juni
ZinVol is bezig met: