Focus + Marketing

Hoi Sylvia, herkenaar hoor! Ik ga ook niet mee in de hype van Twitter, al schijnt het wel een enorme boost te zijn voor websites of blogs, zou ik het dan voor kunnen doen (www.bladenatelier.nl). Maar ik kan me niet voorstellen dat mensen willen weten of ik  sta af te wassen en wat je zegt: ik heb ook geen tijd om de hele dag te Twitteren. Bloggen is oke voor mij!

Hallo Suzanne,

Haha, gelukkig dat je je erin herkent (toen Miranda de blog ging plaatsen, wuifde er ergens een spook 'bwah, dadelijk valt de halve internetgemeenschap over je heen'). Ik heb nog wel een twitter-account, want toch fascineert het me ook wel. Het voelde wat bot, maar heb een paar mensen 'ge-unfollowed' en dat scheelde direct een heleboel non-info. Ik geef het nog wel een kans: ga het binnenkort proberen met het tweeten van interessante weetjes en links e.d. Ik zag dat jij dat op je site doet, helemaal prima toch! Uiteindelijk werkt het het beste als je lekker doet waar je je zelf goed bij voelt.

Met een zonnige groet, Sylvia

Ik ben een thuiswerker en zit regelmatig alleen. Dan kijk ik naar buiten en zie bv. twee poezen die lief in elkaar gestrengeld in het zonnetje liggen. En dan wil ik dat graag delen met iemand... en daar komt Twitter om de hoek. Gewoon even gezellig kletsen, zonder dat je meteen 10 minuten aan iemand vastzit bij de koffie-automaat. Naast interessante (zakelijke) links en contacten, en het feit dat ik daadwerkelijk product verkoop aan mijn volgers terwijl dat niet eens mijn intentie is, is dat vrijblijvende ff-tussendoor-contact wat Twitter echt leuk maakt voor mij.

Dank voor je reactie! Fijn dat het zo goed voor je werkt en dat het zowel sociaal als zakelijk gezien een goed medium is voor je. Dat maakt me wel nieuwsgierig hoe je dat dan aanpakt.

Dat even tussendoor babbelen geeft mij nl. juist telkens het gevoel dat ik achter de feiten aanhol. Al 'proberenderwijs' gaat de ontdekkingsreis van deze 'nieuwe' wereld steeds verder.

Veel plezier op Twitter! 

Hallo Sylvia, Ik las vandaag je artikel en het is heel herkenbaar. Ik gebruik Twitter nu ongeveer een maand 'serieus' en heb af en toe een dubbel gevoel over wat ik wel of niet zal melden. Net als Edith ben ik vaak thuis aan het werk en vind ik het heerlijk om tussendoor iets te melden, of even op iemand te reageren. Ik heb zo het gevoel dat ik een heleboel collega's heb! Maar tegelijkertijd vraag ik me af wie er zit te wachten op mijn mededelingen en wil ik ook wel iets zinvols te vertellen hebben. Door regelmatig te twitteren hoop ik gauw de balans te vinden waar ik me prettig bij voel.

Beste Ellen, Leuk dat je reageert. Weet je, ik werk ook thuis en heb af en toe ook wel behoefte aan een babbeltje. Maar ik merk steeds meer en meer dat twitter mij verleidt tot veel te lang bij het virtuele koffieapparaat blijven hangen en als ik dan 'weg wil lopen' toch telkens nog even terug te gaan, omdat er misschien nèt op dat moment iets interessants gemeld wordt. Inmiddels ben ik nog slechts af en toe op twitter aanwezig en dat bevalt mij goed.

Ik wens jou in ieder geval een leuke zoektocht naar de balans die voor jou fijn is.

Ik twitter ook voor de sociale contacten. Gelukkig werk ik veel bij ouders thuis omdat ik kinderopvang doe en daarnaast kinderen begeleid met autisme. Wat ook wel eens helpt is een wandeling maken of even naar de supermarkt gaan om koffie te drinken. Groeten van Annet.

Hoi Sylvia,

Ik twitter wel, niet erg veel, en zeker NIET wat ik zoal aan het doen ben.
Ik volg met name veel nieuwssites, gewoon omdat ik geïnteresseerd ben in wat er in de wereld gebeurd. Ik volg daarnaast mensen die op nieuws reageren en volg (veelal korte) discussies. Met sommige mensen start ik zelfs nog wel een mail-wisseling.

Als ik kan probeer ik mensen met vragen te helpen, dat schept voor mij voldoende genoegen. Groet Jan

Dag Jan,

Wat een leuke manier om met het medium om te gaan. Nieuwssites. Hmmm, moet misschien maar eens kijken of ik daar iets mee kan.

Ja, vragen beantwoorden, dat heb ik ook wel gedaan. Als er vervolgens wel tientallen tweets verschijnen over non-onderwerpen en een kort dankjewel of een berichtje of je hulp/suggestie heeft geholpen, kan er niet vanaf, dan haak ik eerlijk gezegd wel een beetje af.

Inmiddels ben ik maar eenmaal in de week op twitter en plaats zelf geen tweets meer. Ik moet zeggen dat ik mij er een stuk beter bij voel.

Met een zonnige groet, Sylvia

Ik snap het niet. Volgens mij hebben die mensen gewoon aandacht nodig? Ze willen blijkbaar zo graag gehoord worden. Ik kan niet inhoudelijk reageren in die 140 karakters. Zelfs een enkelvoudige sms heeft er 20 meer... Gewoon overslaan. Een medium dat alleen door kortzichtige mensen met een 'attention span' van 15 seconden wordt gebruikt is niet iets waar ik me mee wil bezig houden.

Dat zouden nieuwssites ook eens moeten inzien.

@Eline de Berk: Boeiende conclusie. Jij snapt het niet, dus zijn al die twitteraars kortzichtige mensen met een nauwelijks aanwezige 'attention span'.

@Sylvia: Twitteren hoeft natuurlijk niet. Je moet het alleen doen als je je er prettig bij voelt. Ik kan wel zeggen: je moet op twitter gewoon doen wat je wilt, maar dat is natuurlijk niet helemaal waar. Elke groep, hoe onsamenhangend ook, heeft zijn eigen mores. Wat je al schrijft: alleen maar zenden wordt niet gewaardeerd. Logisch eigenlijk. Als je met iemand praat die nooit reageert op wat jij zegt, maar alleen zijn eigen boodschap verkondigt, word je het na een tijdje ook zat. En zo werkt het ook met mensen die praten over dingen die jou niet interesseren, ook al zijn ze nog zo aardig. De drang van zoveel mogelijk volgers begrijp ik ook niet helemaal, maar ik zie wel dat het bepaalde mensen veel invloed of in elk geval een grote markt biedt op het moment dat ze iets organiseren. En dan is het een handig medium. De koffieautomatenfunctie van Twitter zorgt ervoor dat je die markt opbouwt.

Naast alle gekeuvel (want natuurlijk is dat er en ik vind dat zelf ook leuk) vind ik er ook waardevolle dingen. Werkcontacten, tijdelijke boeiende uitwisselingen, soms voortgezet per mail omdat je dan meer kwijt kan, en andere geluiden dan van de mensen die ik al ken en zelf uitgekozen heb.

 Ik lees dit stuk naar aanleiding van een tweet van Miranda op 14/09. Het is dus een goede manier om oude blogteksten die natuurlijk nog niet zijn verouderd weer onder de aandacht te brengen. 

Ik ben het met je eens dat het over het algemeen niet interessant is wat mensen net hebben gegeten. Ik zeg bewust 'over het algemeen' omdat het soms wel boeiend is te weten waar mijn persoonlijke vrienden en collega's mee bezig zijn en nog onlangs stuurde ik een ouderwets beterschapskaartje naar een relatie die meldde dat ze alweer een tijdje ziek was. 

Ik ben het dan ook niet helemaal eens met Eline de Berk die stelt dat het alleen maar een manier van aandacht vragen is voor kortzichtige mensen met een korte attentiespanne. Dat zal ongetwijfeld gelden voor een deel van de twitteraars maar voor een ander deel is het een deel van hun communicatiemix geworden. 

Door selectief te zijn in de mensen en bedrijven die je volgt, ontvang je op deze manier boeiende informatie die je anders niet of veel later zou zien. Daarnaast kan je op deze manier jezelf als merk profileren en dat hoeft niet alleen maar te zijn met ondoordacht zenden. Het is een goede manier om te laten zien waar je mee bezig bent en soms om te tonen waar jouw specifeke kennis ligt. Meer dan eens heb ik iemand zakelijk op een andere persoon in mijn netwerk gewezen omdat ik uit de tweets wist waar iemands kracht lag. 

Wat een getob toch over Twitter. Gepieker over wat wel en niet vertellen en wie wel en niet volgen. Volg wie je interessant vindt. Probeer. Van sommigen wil ik wel lezen wat ze gegeten en gedaan hebben, van anderen niet. De een is grappig, de ander irritant. En daar is die 'unfollow'-knop dan voor. www.twitter.com/martinedevente

Veel dank voor jullie reacties, Eline, Ita, Mark en Martine.

Ik sluit me aan bij de ervaringen van Ita en Mark, die zowel persoonlijke als zakelijke voordelen noemen van het medium, die ik zelf ook herken.

Een goed gesprek is in mijn beleving trouwens zomaar mogelijk via twitter: je kunt heel veelzeggend zijn in weinig woorden ...

Goh, wat leuk dat er weer nieuwe reacties op deze blog zijn!

Wat ik herken (uit de tijd dat ik nog twitterde) is dat het idd kan leiden naar interessante sites, artikelen en informatie. Maar, zelfs als ik selectief ben, dan nog heb ik het gevoel dat ik mij met een digitale machete door het woud van non-info een weg moet banen om bij de informatie te komen die voor mij waardevol is.

Ik ben alleen maar blij (en, oké, een tikkeltje jaloers) voor mensen die zich happy voelen op twitter en voor wie het interessante informatie of contacten oplevert en die zichzelf er op een positieve manier zichtbaar maken.

Groetjes,

Sylvia

@sylvia: Het geheim achter overal en altijd aanwezig lijken te zijn op internet; geplande tweets/blogposts. Deze worden automatisch verstuurd wanneer jij dat hebt aangegeven. ;)

Snelle reactie tijd? certificaat blind typen en internet op je mobiel.  :)

Groet!

Calliope, parttime mythbuster, illustrator & boekanier.