Focus + Marketing

Je prijs is niet interessant

tags:  acquisitie  communicatie  geld  tarieven 

Laatst was ik getuige van een acquisitiegesprek tussen een vriendin van mij en de beheerder van een werkplaats. De beheerder zocht nog een cateraar en mijn vriendin is toevallig een goeie. (Nou ja, niet echt ‘toevallig’ natuurlijk, daar werkt ze hard aan.) Ze legde enthousiast uit wat ze voor de beheerder kon betekenen en je zag het water bij de beheerder in de mond lopen. Toen kwam de uitsmijter. Mijn vriendin rondde haar verhaal af met de zin ‘... en ik ben ook helemaal niet duur!’

Oei, dacht ik.

Want: wil je graag dat een klant voor je kiest omdat je goedkoop bent? Of heb je liever dat hij voor je kiest omdat je goed kunt koken? (Of schrijven, of coachen, of ontwerpen of trainen.)

In dat laatste geval wordt de prijs die je vraagt al een stuk minder interessant voor je klant. Er begint zich in zijn hoofd een scheiding af te tekenen tussen jou en je collega’s. Nu de aandacht ligt op wat jij doet in plaats van op wat jij kost ben je minder inwisselbaar geworden.

Even terzijde: klanten die geen verschil zien tussen jou en je collega’s, behalve dan de prijs die jullie vragen, verwachten vaak dat je per direct beschikbaar bent. Dan werk je dus voor weinig en moet het Ook Nog Eens Nu.

Nog minder interessant wordt je prijs, als je kookkunsten, schrijfvaardigheden, coachtalenten of geniale ontwerpen ook nog eens aansluiten bij de expliciete koopbehoefte die je klant heeft.

Laten we nog even meekijken met mijn vriendin de cateraar. Stel dat de beheerder op zoek is naar iemand die eten kan komen brengen. Dat noemen we de impliciete behoefte van die klant. ‘Eten’ kan op dit moment nog van alles betekenen. Van soep tot sushi. Van panini tot patat.

De beheerder blijkt op zoek naar broodjes belegd met en gemaakt van biologisch geteelde producten. Of hij wil juist tapas. Of gevulde pannenkoeken, omdat niemand anders dit serveert als warme of koude hap.

Of de beheerder zoekt een cateraar die ALTIJD beschikbaar is op vrijdagmiddag.

Dat zijn allemaal expliciete behoeftes van de beheerder. Daar kom je niet achter als je meteen jouw diensten gaat aanprijzen. Iets wat veel zelfstandigen ook onprettig vinden, omdat ze dan zo duidelijk met duwen bezig zijn. Daar kom je achter als je mensen vraagt wat ze precies zoeken. Zo verandert jouw positie van iemand die heel hard een ander probeert te overtuigen in iemand die informatie verschaft over wat mogelijk is binnen jouw aanbod.

Nu is het overigens ook weer niet de bedoeling dat jij je in bochten wringt om jouw aanbod te laten aansluiten bij de expliciete behoefte van een klant. Als de klant om iets vraagt wat je niet kunt of wilt leveren, wees daar dan gewoon eerlijk over. Niet alleen tegenover je klant, maar vooral ook tegen jezelf.

In ieder geval, als jouw aanbod, kennis en ervaring past bij de expliciete behoefte van de klant, dan ben je aantrekkelijker dan een (goedkopere) collega die alleen die impliciete behoefte lijkt te vervullen.

Waarmee ik wil schrijven: laat zowel bij jou zelf als bij de klant voorop staan wat je doet, niet wat je kost. En wanneer dan daarna het gesprek op je tarief komt ... prijs jezelf dan niet te laag.

Nu begrijp ik het heel goed als je denkt: ‘Ik durf niet zo goed om tarief x te vragen.’ Daar kun je naartoe werken en doe dat ook echt, want dat je getalenteerd bent betekent nog niet dat je op een houtje moet bijten.
 

Tot slot: hoe weet je überhaupt wat voor tarief je kunt vragen?
Enkele onderzoeksuggesties:

1 Reken het uit op basis van je vaste en variabele kosten. Of lees: 4 tips voor een hoger tarief als freelance redacteur.

2 Vraag je branche- of beroepsvereniging welke bedragen mensen vragen en of dat per uur of per woord of per dagdeel of wat ook is. Van de NMa mogen verenigingen geen exacte tarieven noemen, dus vraag om gemiddelden of vraag aan welke bandbreedte je moet denken.

3 Is er geen branche- of beroepsvereniging? Bekijk wat collega’s op internet zetten, of vraag collega’s tijdens een koffie-uurtje aan welke bandbreedte je moet denken. (Als je rechtstreeks vraagt aan je collega: ‘wat vraag jij’ kan het zijn dat je collega dichtslaat als een oester, dus houd het neutraal ;-)

4 Geloof niet direct alles wat opdrachtgevers/klanten je vertellen, variërend van ‘we hebben geen budget’ tot ‘sorry, maar dit zijn de tarieven die we iedereen betalen’.

5 Als je al jaren bestaat en er heeft werkelijk nog nooit iemand tegen je gezegd: ‘Je prijs is te hoog’, dan vraag je niet genoeg.

Wil je dat klanten voor je kiezen omdat ze jóu willen - in plaats van de goedkoopste? Geef je dan op voor coachingsprogramma Get Clients Now!  en leer jezelf duidelijk neerzetten.

© Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
die focus en meer klanten willen

Dit artikel vind je tevens in mijn e-book:
'Richt je niet op naamsbekendheid. 25 opmerkelijke marketingadviezen voor zp'ers.'
Deze is te bestellen in de versies PDF, EPUB en MOBI (Kindle) voor € 4,99 inclusief 19% btw.

Alle blogs van Miranda

geplaatst: 30-09-2010 @ 11.05
delen: plaats op LinkedInplaats op Facebook

 
Nico Herwig schreef 30-09-2010 @ 12.07 :

Prachtig stukje Miranda, dit is waarom het gaat. Als ik in gesprek ben met een mogelijke opdrachtgever en de vraag gesteld wat ik kost wordt direct gesteld, dan merk ik dat mijn interesse eigenlijk al verdwenen is. Uiteraard probeer ik het gesprek dan nog te sturen in de richting, waarbij we het hebben over wie de klant is en wat de vraag is, maar als mijn prijs het hoofdonderwerp blijft, dan haak ik af.

bedankt! 

 

Eric Borrias schreef 30-09-2010 @ 12.44 :

Een zeer helder verhaal. Het valt mij op dat mensen zelden (of nooit?) in discussie gaan met bijv. de huisarts, een advocaat of notaris als het op tarieven aankomt, maar dat de creatieve sector vaak keer op keer in gesprek moet om de redelijkheid van haar tarieven aan te tonen.
" Maar u vindt het toch leuk om te doen?" , is  zo'n veel gehoorde kreet. Natuurlijk, maar dat zou voor ieders baan moeten gelden. Dat een advocaat jaren gestudeerd heeft en dat dus geld kost, is geen punt. Dat het leveren van kwaliteit in de creatieve sector, ook het resultaat is van jarenlang investeren en ontwikkelen van je talent, wordt minder vanzelfsprekend gevonden.
Nu moet ik toegeven dat ik het zelf ook niet altijd makkelijk vind om bij een maatwerk/vertelopdracht mijn kwaliteit letterlijk op juiste waarde te schatten. Maar gelukkig komt er dan ineens een zinvol mailtje voorbij met een helder verhaal en sta ik weer op scherp.

Bedankt.

 

Miranda schreef 30-09-2010 @ 13.05 :

Dank Nico en Eric voor deze goed verwoorde reacties en voor de complimenten.

@Nico: dat heb ik ook, dat mijn eigen interesse verdwijnt.

@Eric: ja, daar noem je nog zo'n mooie drogreden die valt onder punt 4, waar opdrachtgevers mee aankomen. :-(  Wetenschapsjournalist Govert Schilling heeft daar een duidelijk blog over geschreven:

Waarom leuke dingen ook wat mogen opleveren.

Mark Nieuwenhuizen schreef 30-09-2010 @ 22.38 :

 Ik heb wel eens een eenvoudige broodjeszaak geholpen met hun marketing en daar is het toch vaak prijs, prijs, prijs, snelheid en dan pas kwaliteit. In zo'n echte vechtmarkt hoeft haar opmerking dus niet eens zo slecht te zijn.

De vraag is eerder of je als ondernemer wel in zo'n markt actief wilt zijn of dat je moet gaan zoeken naar niches. 

Miranda schreef 30-09-2010 @ 22.58 :

@Mark Ja, goed punt, voor de productenmarkt werkt het soms anders, daar heb je helemaal gelijk in. Zoals voor winkeliers met een broodjeszaak of voor mensen met een webwinkel. 

Op mijn blog richt ik me echt op zelfstandig dienstverleners: schrijvers, coaches, en mijn vriendin de cateraar. :-) Als dienstverlener ben je meer dan als winkelier (broodjeszaak) bezig met 'establishing a relationship', meen ik. In zo'n markt houd je het zelfstandigenbestaan niet lang vol, als je gaat werken op prijs, prijs, prijs, snelheid: een burnout is dan nabij, denk ik. Het lijkt me ook niet dat er ook maar één iemand zelfstandig dienstverlener is geworden met het verlangen zich op deze manier staande te houden. Ja, soms denken ze dat dit de manier is om aan werk te komen, maar nee, ernaar verlangen doen ze niet.

Nico Herwig schreef 01-10-2010 @ 10.24 :

Ja Mark, je nuancering is helder, maar in de eerste zin van het stukje staat acquisitiegesprek en daar kan ik mij bij het kopen van een eenvoudig broodje weinig bij voorstellen.


Naam
E-mail (wordt niet getoond)
Houd mij op de hoogte (alleen bij dit blog)
Anti-spam, typ de zes cijfers
256943:
Agenda:
Festival Havenwerk: zaterdag 1 juni
ZinVol is bezig met: