Focus + Marketing

Met je naam op internet?

door: Miranda Apeldoorn

tags:  persoonlijke-ervaringen  website 

"Eh, nee, liever niet", schreef een collega toen ik hem vroeg of hij een gastblog wilde schrijven over het beveiligen van computers. "Want anders krijg ik over een jaar of vijf voor mijn voeten geworpen waarom ik niets wil zeggen over mijn mislukking als it-consultant."

Hij legde me uit dat hij door schade en schande steeds voorzichtiger was geworden met bijdrages aan internetsites:

"Werkgevers controleren al regelmatig wat er over sollicitanten op het internet te vinden is. Bij freelancers gebeurt dat natuurlijk nog veel vaker. Ik solliciteer niet. Ik word vaak gevraagd. Tegenwoordig kun je er zeker van zijn dat als iemand in de media of het bedrijfsleven je telefoonnummer zoekt, hij eerst even een zoekopdracht op het internet doet. Zo vinden ze bijvoorbeeld uit waar je gevestigd bent en wat voor werk je meer hebt gedaan. Maar wat komen ze daar nog meer tegen? Heb je je wel eens ondiplomatiek uitgelaten over een bepaald softwarepakket? Ben je wel eens op de foto gezet op een demonstratie of een, laten we zeggen, eigentijds feest? Heb je in je jonge jaren wel eens een petitie getekend waar je achteraf spijt van hebt?

Of je het nu wilt of niet, als zelfstandige ben je een merk. Ik spreek wel eens directeuren van grote computerbedrijven. Vaak verstuurt een pr-bureau dan van tevoren een cv met wat achtergronden van die man. Maar in een gesprek met zo'n hotshot zag ik eens dat hij ook een dossier over mij had. Niet alleen een cv'tje, maar ook vertalingen van een wervende tekst van mezelf die ik ooit eens op een site voor freelancers had achtergelaten en samenvattingen van artikelen van mij. Daar was niks mis mee. In mijn geval wist deze executive dat hij me maar beter serieus kon nemen ... maar het is niet moeilijk om te begrijpen waarom sommige journalisten nooit worden uitgenodigd voor zo'n interview. Die sneuvelen in de Google-fase.

En zo heb ik ooit ook eens moeten uitleggen waarom ik niets wilde zeggen over mijn televisieambities. Mijn televisieambities? Wat bleek?
In Google was een pagina te vinden met daarin een paar mailtjes van mij aan een expert in bepaalde digitale uitzendtechnieken. Hij had ze met mijn toestemming op zijn site gezet. Toen hij directeur van een grote organisatie werd, stopte hij met zijn site. Maar de content werd wel overgeheveld naar een internationale organisatie. Inclusief mijn bijdragen als 'special rapporteur'. Dat was nooit de bedoeling. Gelukkig
ging het om een suf technisch onderwerp en niet over een of ander bizar feest.

Toen ik laatst Googlede op de naam van een collega die ik had ontmoet op een perslunch, bleek hij deel te hebben uitgemaakt van een stichting die op allerlei fora werd beschuldigd van oplichting. Dat is voor niemand handig. Zeker niet voor een journalist. Daarom ben ik zuinig met mijn naam op 'de internut'."

geplaatst: 04-03-2008 @ 16.18

reacties: reageer als eerste

delen: