Focus + Marketing

Aov: vrije keuze of weer verplicht?

door: Miranda Apeldoorn

tags:  politiek 

"Zestig procent van de zzp' ers heeft geen arbeidsongeschiktheidsverzekering (aov) afgesloten vanwege de hoge premie of omdat zij niet worden toegelaten tot de polis." [NB. voor alle niet-zelfstandigen die zich een idee willen vormen van 'hoge premie': een jaarpremie van ongeveer 1600 euro wordt bijvoorbeeld beschouwd als laag. Dan ben je verzekerd bij een jaarinkomen van slechts 20.000 euro en een eigen risico van 180 dagen.]

De politiek is heftig in discussie: moet er weer een verplichte WAZ terugkomen? Of moet de aov een vrije keuze blijven?
Staatssecretaris Ahmed Aboutaleb van Sociale Zaken zegt dat het kabinet een onderzoek heeft lopen naar de lage verzekeringsgraad van zzp'ers. "Voor 1 juni is het kabinetsstandpunt te verwachten." (Bron: Het Financieele Dagblad)

Ik hoop dat de politiek deze vraag meeneemt: wat willen of verwachten zelfstandigen van deze verzekering? Ikzelf verwacht dit:
wanneer ik voor langere tijd/voor altijd mijn eigen vak niet meer kan uitoefenen, zou ik graag van inkomsten verzekerd zijn. Wanneer ik een ander vak nog wel kan uitoefenen, wil ik niet direct de hete adem van de verzekeraar in mijn nek voelen (solliciteruh!), ik wil graag een redelijke herstelperiode waarin ik me kan bezinnen op: welk ander vak dan? Welke opleiding is daarvoor nodig en hoe kan ik dit financieren? Of bezinnen op: kan ik ooit terugkeren in mijn eigen vak?

Op zoek naar een polis komt de zelfstandige bijvoorbeeld de volgende beperkende voorwaarden tegen:

• De eerste verzekeraar kent standaard geen verzekeringsdekking bij psychische klachten. Dit is dan tegen bijvoorbeeld 35% meerprijs mee te verzekeren.
• De tweede verzekeraar hanteert “Passende arbeid uitsluitend binnen de eigen onderneming”  als voorwaarde. Maar ik ben in mijn eentje de hele onderneming: als ik mijn beroep niet kan uitoefenen, is er geen "passende arbeid" te verzinnen!
• De derde verzekeraar hanteert één jaar wachttijd voor een eventuele zwangerschapsuitkering. Dat vind ik vanuit de verzekeraar bekeken nog wel te begrijpen. Maar! Grote maar! Veel verzekeraars willen je wel een zwangerschapsuitkering bieden, maar die werkt dan net als voor vrouwen in loondienst. Je krijgt in totaal 16 weken een uitkering. Dat betekent dat je je zonder eigen risicotijd moet verzekeren. Met andere woorden: kan ik mezelf bijvoorbeeld een half jaar zelf bedruipen wanneer ik arbeidsongeschikt raak, dan betaal ik een lagere premie. Wil ik echter een zwangerschapsuitkering, dan mag ik dat half jaar eigen risico niet opgeven, want dan loop ik die zestien weken mis: die gaan immers voor/na de bevalling al in! En zonder eigen risicotijd betaal je een hoge premie. Mannen krijgen geen zwangerschapsuitkering of nou ja, vaderschapsverlof via een aov, voor zover bij mij bekend. Dus voor sommige vrouwen zal deze beperkende voorwaarde een dilemma opleveren, maar alle mannen kunnen een eigen risicotijd aangeven.
• De meeste (of alle?) verzekeraars verzekeren je niet voor medische klachten die je in het verleden hebt gehad. Dus: ben je behandeld voor een knieblessure, dan wil de verzekeraar je niks uitkeren als je ooit nog weer wat aan je knie krijgt.
• Dan is het nog zo: hoe ouder je bent, hoe meer premie je betaalt.
• En ten slotte: er is een grote groep zelfstandigen die op of onder de armoedegrens leeft. Dat kan allerlei redenen hebben, debat/uitleg daarover bewaar ik voor een andere keer. In ieder geval, voor deze zelfstandigen heeft het eigenlijk geen zin zich te verzekeren tegen inkomstenverlies: mochten ze al de hoge premie willen ophoesten, waarvoor dan? De verzekeraar keert een bedrag uit dat overeenkomt met wat je maandelijks daarvoor gemiddeld binnenhaalde. Zit dit op bijstandsniveau, dan zul je waarschijnlijk de bijstand aanvragen, in plaats van je te verzekeren.

Als ondernemer draag ik met plezier een grote verantwoordelijkheid: de regering hoeft heus niet alles voor me te regelen, hoeft heus niet aan te komen met subsidies. Ik zou het fijn vinden wanneer heel basale dingen voor iedereen, ondernemer of niet, mogelijk en betaalbaar zijn. Ik denk dan aan zaken als een kwalitatief goed reïntegratieproces voor iedereen, dus ook voor de zelfstandige, die bijvoorbeeld door een hersenbloeding geveld wordt, ongeacht welk inkomen iemand verdiende of welke leeftijd iemand heeft. Dit soort dingen mogen van mij verplicht collectief geregeld worden. 
Inmiddels is ook rondom zwangerschapsverlof een en ander in beweging. Nu vaderschapsverlof nog. Ik kan me overigens voorstellen dat niet iedereen dit als basaal beschouwd.

Ook basaal: dat iedere zelfstandige die dat wenst, zich kán verzekeren, ongeacht leeftijd of medische achtergrond. Voor alle niet-basale dingen wil ik mijn vrije keuze behouden, maar het zou natúúrlijk fijn zijn als dit ook betaalbaarder was dan nu. :-)

geplaatst: 14-03-2008 @ 12.33

reacties: 2

delen: