Miranda Apeldoorn
Blijf op de hoogte: abonneer je op de rss-feed van de ZinVol BlogRSS volg ZinVol via Twitter@ZinVol Verstuur per e-mail via FeedburnerFeedburner
ZinVol = Miranda Apeldoorn

Jezelf promoten zonder je ziel te verkopen. Tips, coaching en persoonlijke ervaringen over het werken voor jezelf.

Thuis  •  Blog  •  Get Clients Now!™  •  Diensten  •  Netwerk  •  Nieuwsbrief  •  Contact

Geef je eigen kleur aan het ondernemerschap

  tags:  coaching  marketing  motivatie 



Een paar jaar geleden droeg ik bruin geverfd haar. Voordat ik het bruin verfde, blondeerde ik mijn haar. Al sinds dat ik een jaar of twintig was, denk ik.

Wat dit te maken heeft met ondernemen? Wacht heel even, daar kom ik zo op.

Van nature heb ik donkerblond haar. Toen ik door kreeg dat de halve wereld heur haar kleurt, vond ik mijn eigen haarkleur niet goed genoeg meer. Donkerblond was ‘uit’. Het was een kleur voor Grijze Muizen. Dat bleek een kleine denkfout: het is natuurlijk niet mijn haarkleur die mij al dan niet tot Grijze Muis maakt, maar mijn houding.

Het zat niet goed met mijn houding. Door mijn haar te verven, was ik juist bezig mijn ware zelf in te perken. Ik zeg beslist niet dat dit voor jou en jouw gekleurde haar geldt, want je kunt je haar ook verven om juist méér expressie te geven aan je ware zelf.

Maar in mijn geval gold dat dus niet, in mijn geval verfde ik mijn haar om minder op te vallen, meer te passen bij mijn omgeving.

Ik droeg mijzelf inclusief mijn donkerblonde haar niet met verve maar met mate. (Dat is niet helemaal goed Nederlands maar het klinkt leuk, vind ik).

Toen ik dat ontdekte, heb ik al mijn donkerbruin geverfde haar eraf gehaald, kijk zo:

Zo zag ik er enkele jaren geleden uit


Dat leverde mij een heleboel reacties op, die niet allemaal even leuk waren. Sommige mensen zeiden ronduit: ‘Wat belachelijk dat je je haar eraf hebt gehaald, je ziet er afschuwelijk uit zo.’

Dat heb je met opvallen. Mensen lopen je niet meer voorbij zonder je te zien, maar ze bekijken je en dan vínden ze plots iets van je. Aan het eind van de dag is het voor je bedrijf echter een stuk voordeliger dat je opvalt, dan dat iedereen je ongezien voorbij loopt.

En zo kom ik bij de link met ondernemen. Wanneer je voor jezelf werkt, moet je durven opvallen. Dat lukt niet met je diensten alleen. Dat kan misschien nog als je een barista bent of een gitaarbouwer. Er zijn echter honderden zelfstandigen die excelleren in schrijven, coachen, fotograferen, het maken van kick-ass WordPress websites, of het cateren van feesten en evenementen. Als je daar je brood van hebt gemaakt, heb je iets meer nodig dan je uitstekende vaardigheden alleen: een beetje persoonlijkheid. Die van jezelf dan hè, niet die van een ander.

Als je niet anders durft te zijn dan anderen, hoe moet de klant je dan vinden? Dat wordt lastig. Dan zie je vaak dat zelfstandigen hun prijs in de strijd gooien en hopen dat de klant hen kiest omdat ze zo fijn goedkoop zijn. Je uitstekende vaardigheden in de uitverkoop doen, was vast niet waar je vooraf over fantaseerde, voor je eigen baas werd.

Wanneer je voor jezelf begint te werken, krijg je van iedereen adviezen. Daarnaast kijk je zelf natuurlijk goed rond. Dus je hoofd komt vol te zitten met ideeën. Over wat je op je website moet schrijven. Over hoe kort of lang die teksten mogen zijn. Over je aansluiten bij sociale media. Over dat je zou moeten bellen met onbekenden om aan klanten te komen, of dat je moet investeren in Google Adwords. Over bloggen en nieuwsbrieven en tarieven en netwerken.

Je ziet of hoort wat werkt voor anderen en je besluit dat je dit dan zelf ook moet gaan doen. Ook al vind je bepaalde acties eigenlijk heel vervelend. Ook al krijg je van sommige dingen een Heel Vieze Bijsmaak in je mond.

En zo komen sommigen van ons aan websites vol jargon en afstandelijk taalgebruik in de lijdende vorm, terwijl we in het echt meer doen denken aan frisse wervelwinden die onomwonden uitleggen waar we voor staan.

Offline vallen die wervelwinden op maar online surft iedereen ze voorbij. Of ze krijgen reacties van mensen die – als ze hen eenmaal in het echt zien – niet blijken te willen werken met wervelwinden.

Als je echt aan de slag wilt met marketing, zorg dan dat jouw kleur, jouw persoonlijkheid zichtbaar is in al je acties. Je trekt er de mensen mee aan die bewust voor jóu kiezen. En doe alleen dingen waar je zelf achter staat. Ook al roept de hele wereld hoeveel profijt ze hebben van een actie. Als iets echt niet bij je past, doe het dan lekker niet.

Om te laten zien dat ik dat zelf ook doe, noem ik een paar dingen waar ik zelf niet aan mee doe, ook al bewijzen die voor vele collega’s zeker hun waarde:
- ‘Linken met groepsleden’ op LinkedIn. Ik verzamel niet zomaar mensen: ik bouw relaties met ze op.
- Facebook. Zolang de oprichter steeds geniepig de privacyregels blijft aanpassen zodra je je even omdraait, hoef ik nog geen profiel.
- ‘Beste JouwNaam’ boven mijn nieuwsbrief laten verschijnen. Mijn nieuwsbrief verzend ik via een autorespondprogramma. Iedereen weet dat ik niet zelf ‘Beste JouwNaam’ heb geschreven. Dit persoonlijke tintje is nep. Ik ga je intelligentie niet beledigen met nep.

Hoe komt jouw persoonlijkheid tot uiting in je marketing? Bij welke acties heb jij stilgestaan en bewust gekozen deze wel of niet te doen?

Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen

geplaatst: 23-08-2010 @ 16.31
 deel dit via:
plaats op LinkedInplaats op Facebookplaats op Ping.FM

 

Wanneer pluk je de vruchten van je inspanningen?

  tags:  balans  coaching  groei  motivatie 



Succes. Over dat begrip heb ik de afgelopen dagen veel nagedacht. Niet alleen omdat ZinVol tien jaar bestaat. Ook omdat veel zelfstandigen heftig worstelen hiermee. Een aantal van ons ontwikkelt zich enerzijds snel op allerlei zakelijke en persoonlijke vlakken. Dat is winst. Daar kom je verder mee. Anderzijds staren deze zelfstandigen wel nog regelmatig naar een lege opdrachtenagenda en dito bankrekening. Dan ervaar je dus op zakelijk en persoonlijk vlak successen maar je kunt er niet van eten. En als dat een tijdlang duurt, dan kan dat je behoorlijk uit het lood slaan.

Doe je het goed? Komt er op een dag ook succes waar je van kunt eten? Wanneer pluk je de vruchten van je inspanningen?

Een van mijn meest geliefde films* aller tijden is Blade Runner van regisseur Ridley Scott. Een prachtig verhaal met meerdere lagen over robots die menselijker zijn dan de mens zelf. Over alles, van decor tot dialoog, is goed nagedacht. De Nederlandse acteur Rutger Hauer doet erin mee. In zijn autobiografie schrijft hij hoe slecht die film het deed toen die uitkwam. Al na een paar weken verdween ze uit de bioscoop. Recensenten vonden de film niks.

De videorecorder was in die tijd (rond 1982) in opkomst. Mensen begonnen de film te huren. Eerst een stroompje, later een rivier aan mensen. De film dook in de loop der jaren op in de favorieten-aller-tijdenlijstjes van filmrecensenten. Blade Runner groeide uit tot een film die zijn stempel drukte op de filmgeschiedenis en die tal van filmmakers heeft beïnvloed en nog steeds beïnvloedt. Ridley Scott mocht nog vele films regisseren die hem leuk leken en die hits werden. Uiteindelijk is de film sinds 1982 een doorlopende bron van inkomsten en inhoudelijke discussie geweest.

Een vriendin vertelde me van de week een verhaal dat leek op dat van Look who’s talking. Die film met John Travolta werd in 1989 een instant hit. Het verhaal is flinterdun, makkelijk te verteren en nergens aanstootgevend. Het leunt zwaar op de schattigheidsfactor van baby’s. De film bracht direct miljoenen dollars binnen en dus besloten de producenten de populariteit tot de laatste druppel uit te melken: ze brachten nog twee bijzonder slappe vervolgfilms uit. Niemand die nog uit z’n hoofd weet wie de regisseurs zijn. Geen filmrecensent heeft de films in zijn favorietenlijstje staan. Er is geen stempel gedrukt op de filmgeschiedenis. Iedereen die eraan meewerkte had heel even het rode-lopergevoel. Daarna was het weer keihard werken en ’s avonds de wc poetsen voor de meesten.

Soms denk ik dat we met z’n allen duimen dat we een instant hit worden. Whop! Look who’s talking over here! In één klap onze agenda’s en bankrekeningen gevuld.

Stiekem hoop ik echter dat we allemaal een Blade Runner in ons hebben.

Wat is succes voor jou? Ik lees graag je reactie onder mijn blog.

*Ik ben een enOrme FilmFan en ik heb ook jaren films gerecenseerd.

Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen en freelancers.

geplaatst: 01-07-2010 @ 10.24
 deel dit via:
plaats op LinkedInplaats op Facebookplaats op Ping.FM

 

Durf nee te zeggen tegen een klant

  tags:  acquisitie  groei  persoonlijke-ervaringen 



‘Er is niemand anders beschikbaar die dit kan. En we hebben echt snel iemand nodig.’

Er is crisis en velen van ons kunnen extra werk goed gebruiken. De verleiding dan maar alles aan te pakken kon wel eens groter zijn dan normaal. Blijf echter ook in deze tijden luisteren naar jezelf, niet alleen naar je klant. De keren dat ik niet naar mezelf luisterde, hebben mij nooit goed gedaan.

Neem nou dit ene geval. Ooit begon ik voor mezelf als journalist. In het begin van dat bestaan, had ik een vaste klant. Een redactiebureau dat fatsoenlijk betaalde en waarvoor ik regelmatig met veel plezier allerlei officiële documentatie corrigeerde.

Op een dag haalde een van de eigenaren me over tot het aannemen van een grote klus van een aantal dagen die ik eigenlijk niet wilde doen.

In mijn laatste baan had ik namelijk een cursus gevolgd. Het ging om het toepassen van een soort pre-html-codering op teksten. Voor het gemak noem ik het maar even zo.

Ik vond het vreselijk. Ik wilde geen teksten coderen, ik wilde ze ontdoen van fouten in spelling en grammatica. Lekker in de weer met mijn rode pen. Nadat ik ontslag had genomen uit mijn laatste baan, had ik opgelucht bedacht dat ik nooit meer zou hoeven coderen.

En nu vroeg mijn vaste klant dus of ik alsjeblieft, alsjeblieft toch teksten zou willen coderen. Eerst zei ik nee. Ik vertelde zelfs dat ik dat werk niet leuk vond en dat daar mijn talent ook niet lag. Mijn klant hield vol. ‘Er is niemand anders beschikbaar die dit kan. En we hebben echt snel iemand nodig.’ Ze stelde me bovendien allerlei leukere klussen in het vooruitzicht.

Uiteindelijk zei ik ja. Ik was jong, nog onervaren als ondernemer, en als de dood dat ik een fijne, fatsoenlijk betalende, vaste klant zou verliezen.

Ik deed mijn uiterste best, maar ik had te veel tijd nodig voor mijn werk en was te slordig. En ik had er moeite mee, dat de werknemer van mijn klant die me begeleidde, me behandelde alsof ik een stagiair was in plaats van een ondernemer. (Daar was ik in die tijd gevoelig voor, want de houding freelancende vrouwen te beschouwen als ‘huisvrouwen die zo nodig een hobby moeten’ tierde nog welig ). Kortom, lieve mensen, het werd niet echt wat hè.

Na deze ervaring ben ik nooit meer door mijn klant gevraagd voor een klus.

Als jij je hebt voorgenomen een bepaald type klus nooit meer te doen, omdat het je ding niet is of omdat je er gewoon klaar mee bent, of wat ook: houd dat vol, zou ik zeggen. Doe de dingen die bij jou passen, en zoek daar je klanten bij. Niet andersom.

Misschien moet ik voor de zekerheid nog iets vermelden over compleet nieuwe klussen. Als je iets nog nooit eerder gedaan hebt, kan iedere vezel in je lichaam je ook toeschreeuwen dat je de klus niet moet aannemen. Dat gevoel is eerder gebaseerd op een soort plankenkoorts dan op ervaring. Zeker ook iets om goed te onderzoeken, daar niet van, maar niet direct een uitstekende reden om nee te zeggen. Als je altijd alles wat nieuw voor je is, zou afwijzen, dan kom je ook niet ver als zelfstandige.

Wat zijn jouw ervaringen hiermee? Heb jij je wel eens door een klant laten overhalen tot een opdracht die je liever niet zou doen?

geplaatst: 05-05-2010 @ 12.27
 deel dit via:
plaats op LinkedInplaats op Facebookplaats op Ping.FM

 

Ondernemerschap: overdenkingen bij een broodje bal

  tags:  balans  gastblog 



Gastblogger Arjan van der Knaap is zelfstandig tekstschrijver en communicatieadviseur,
onder meer voor PZO  (Platform Zelfstandige Ondernemers)

'In de lobby van een Van der Valk-hotel zie je de mensen waar het om draait in ons vak', zei een docent van een reclamecursus ons ooit. Consumentensafari noemde hij dat. 'De meest gemaakte fout in ons vak is denken dat je werkt voor je klant', was het idee.

Over het nut van een uurtje Van der Valk heb ik m'n twijfels. Maar een bezoek aan een snackbar kan ik iedereen aanbevelen. Niet zo zeer vanwege de consumenten (hoewel ik daar wel wat kleurrijke exemplaren heb gezien), maar als een les in bescheidenheid. Een safari langs treurig ondernemerschap. Patat met een berehap met pindasaus!

Maak een praatje met de baas en je krijgt een litanie op de vrijheid van het ondernemerschap. Niemand die hem zegt wat ie moet doen. Lekker eigen tijd indelen. Geen gedoe, maar handen uit de mouwen. Iets opbouwen. En als je het goed doet, dan komt het naar je toe.

Twee oorlog, een speciaal met curry en extra uitjes, kalfskroket en een kaassoufflé.
Als je even blijft zitten en een biertje bestelt, komt er zelfs spiritualiteit om de hoek kijken. Cafetaria Jan en de kraam van Edje Kroketje zien zichzelf als een spil in de samenleving, een baken voor dolende zielen en een essentiële logistieke hubs in de 24 uurs maatschappij met z'n tweeverdieners.

'Cafetaria 't Hoekje is al jaren een begrip in de regio', staat er op de huisgemaakte website.

Blijf je langer zitten, dan krijg je een biertje van de zaak. Want de snackbarbaas maakt niet veel mee dat er iemand luistert. Hij wijst dan op z'n zelfgetimmerde interieur, de foto's van de huzarensalade die zijn neef voor hem maakte en de geestige advertentie in de dorpsbode die hij zelf onder de douche bedacht. Hij wordt er nog steeds op straat op aangesproken, terwijl die tekst al twee maanden niet meer wordt gebruikt. De advertentieafdeling vond hem ook zo goed dat ie een keer voor hetzelfde geld op dubbel formaat werd afgedrukt.

'Nu ook voor de catering van al uw feesten en partijen. Huisgemaakte huzarensalade volgens nieuw recept. Download hier de bestellijst als Excel-file.'

De ogen van de snackbarbaas draaien voortdurend naar het raam, hopend op een groet, een lach, een moment van erkenning van een toevallige voorbijganger. Er komt een dronken, apart ruikende, zestigplusser binnen. Broodje bal met mayo.

Zelf noemt hij zichzelf ondernemer. Volgens de richtlijnen van de instanties is hij dat ook. Voor mij is de snackbarbaas een pijnlijke illustratie van de donkere kant van ondernemerschap. Hoe vrij ben je als je alles in je eentje moet doen en bedenken?

geplaatst: 05-04-2010 @ 22.13
 deel dit via:
plaats op LinkedInplaats op Facebookplaats op Ping.FM

 

Ben jij nog een beetje verliefd op je klant?

  tags:  communicatie  motivatie 



Vandaag ga ik je wat over mijn relatie vertellen. Nu is dit een blog waarop ik je tips geef over marketing en acquisitie. Over bedenken wat JIJ nu echt voor klussen en klanten wilt. En over hoe je dit dan aan de buitenwereld vertelt, op zo’n manier dat die klussen en klanten jou ook weten te vinden. En dat heeft weinig met de liefde te maken, toch? Ha! Ik denk daar anders over.

Als je verliefd bent, lijkt alles in het leven wat lichter te tillen. Je slaapt maar een paar uur per nacht, en toch barst je overdag van de energie. Je bent een tijd lang een bijzonder gefocust mens, want je denkt alleen nog maar aan die ander. Je luistert geïnteresseerd naar de ander, want alles wat hij/zij zegt is nog nieuw voor je. En je doet de ander graag een groot plezier, vaak zonder stil te staan bij de tijd of de moeite die dat kost.

De start van je zelfstandigenbestaan zou een beetje moeten lijken op verliefd zijn. Heb jij aan het begin van je bestaan als ondernemer nooit zulke gevoelens gehad? Mogelijk koos je destijds voor een verstandshuwelijk tussen je verlangens en vaardigheden: voor klussen die je kon uitvoeren met twee vingers in de neus, en voor klanten die je weliswaar grote zeikerds vond maar die wel het meeste geld in je la brachten.

Na verloop van tijd gaat verliefdheid over in liefde (of niet, maar voor dit artikel doen we even of dat wel zo is). En als je dan niet oppast, dan gebeurt het volgende. In je werk/je onderneming, of tussen jou en je liefde. Te korte nachten breken je op. Je aandacht raakt verdeeld. Je luistert vaak maar met een half oor naar je klant of je liefde, want je denkt: nou ken ik het wel. En je ergert je aan kleine dingen die de ander niet of anders doet dan jij.

Nu heeft een langetermijnrelatie heel veel voordelen. Zowel in de liefde als in ‘bizznizz’. Zo scheelt het enorm veel tijd aan zoeken en ‘jagen’ (vertaling: marketing en acquisitie) en je kunt nog eens investeren in grootse projecten die langer dan een maand duren.

Vandaar dat ik wat over mijn relatie wilde vertellen. Of nou ja, over hoe mijn vriend en ik daar in staan. Om de liefde bloeiend te houden, gedragen we ons op een paar punten alsof we nog steeds verliefd zijn. Bijvoorbeeld, als mijn vriend me graag iets wil vertellen, terwijl ik zit te tikken op mijn laptop. Ik kán natuurlijk geërgerd met mijn arm ‘shh!’ gaan wapperen, of heel diep en dramatisch zuchten. Het komt gewoon niet altijd uit, weet je, een gesprek terwijl ik net zit te tikken. Maar ik kan ook kiezen te zeggen: ‘Mag het over vijf minuten?’

Als ik kies te luisteren, dan stop ik – tegenwoordig - met tikken en draai mijn lichaam naar hem toe. Dat helpt me om geconcentreerd te luisteren, om wat mijn vriend zegt ook echt te horen. Zichtbare, onverdeelde aandacht. Hij spreekt daardoor ook enthousiaster of uitvoeriger over wat er in hem om gaat. En nou, ik wil niet oversentimenteel of klef doen, maar juist daardoor word ik dus ook weer een beetje opnieuw echt verliefd.

Als ik dat aandachtig luisteren een paar keer vergeet, dan merk ik dat meteen. Ik heb geen flauw idee wat mijn vriend dan allemaal verteld heeft. Hij leidt daaruit af dat ik niet geïnteresseerd ben in wat hij allemaal denkt en voelt, waar hij mee bezig is. En voor je het weet vertelt mijn vriend bijna niks meer. Dan wordt de verwijdering tussen ons groter en groter tot er op een dag niks meer over is van de liefde, wanneer je niet ingrijpt.

Drie keer raden wat dit te maken heeft met fijne klussen en klanten binnenhalen en binnenhouden. ... Inderdaad, jouw klanten willen ook zichtbare onverdeelde aandacht. Haal even al je klanten een voor een voor de geest. Als die NU zouden (aan)bellen of mailen of tweeten, net nu je deze ont-zet-tend interessante blog geconcentreerd aan het lezen bent, welke neiging voel je dan? Voel je een wapper-arm omhoog komen of voel je een glimlach over je gezicht kruipen?

Het geeft niks, als je de wapper-arm neiging voelde. Wat telt, is wat je uiteindelijk doet. Als je die glimlach maar vaak genoeg tevoorschijn tovert, dan raken de meeste van jouw klanten en jij vanzelf (weer) een pietsie verknocht aan elkaar.

Vind je het lastig klanten binnen te halen en te houden? Dan is het Get Clients Now!-programma dat ik in juni in Deventer start, wellicht iets voor jou. Vraag een uitnodiging voor deelname aan het programma bij me aan
, dan mail ik je volgende week alle details.

Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen en freelancers. 

geplaatst: 01-04-2010 @ 09.15
 deel dit via:
plaats op LinkedInplaats op Facebookplaats op Ping.FM

 
89 blogs | pagina  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  »

Agenda

10 september: Get Clients Now!™
14 september: Netwerken Vol Zin
Kies zelf de datum: Nieuwe richting

Gastbloggers

Arjan van der Knaap, tekstschrijver en communicatieadviseur (1)
Bas de Meijer, fotojournalist (1)
Brigit Kooijman, journalist (1)
Brigitte van Tuijl, loopbaancoach (1)
C.J. Hayden, coach en trainer (2)
Calliope den Ouden, illustrator (1)
Eddy Dibbink, pc-deskundige (9)
Edith van Gameren, journalist (1)
Eline Walda, marketing- en communicatieadviseur (2)
Enno de Witt, schrijver (3)
Erno Hannink, internetdeskundige (1)
Esther van Berk, bedrijfsfotograaf (1)
Femke Dekker , jeugdboekenschrijver (32)
Frιderike Geerdink, journalist (2)
Govert Schilling, wetenschapsjournalist (1)
Henk Vlaming, journalist (1)
Ita van Dijk, journalist (4)
Jacqueline Kool, trainer (1)
Karina Meerman, wetenschapsjournalist (1)
Karine Hoenderdos, voedingskundige (1)
Manon Mόller, eindredacteur (2)
Mirjam Broekhoff, marketingjournalist (1)
Moon Tummers, webdesigner (3)
Pauline Nieuwhof, redacteur (2)
Pierre Spaninks, bedrijfsjournalist (1)
Roeland Schweitzer, trainer en schrijver (1)
Roos Schlikker, journalist (1)
Sylvia van Opijnen, leiderschapscoach (2)