Focus + Marketing

De Afsprakenkerk

door: Miranda Apeldoorn

tags:  communicatie 

Ik blijk een geloof aan te hangen. Ik schrik als ik het merk. Dat is toch ook wat! Denk ik agnost te zijn, ben ik eigenlijk al jaren lid van de Afsprakenkerk.

Goede afspraken zijn mijn zegeningen. Ik tel ze iedere dag.

(Dat vind ik geen opgave. Ik ben er altijd snel mee klaar ...)

Jarenlang predikte ik de voordelen. Als je goede afspraken maakt met elkaar, dan schept dat duidelijkheid over elkaars verwachtingen en grenzen.

Iedereen die ergens in gelooft, weet wat dit betekent. Je krijgt Beproevingen. Mensen buiten je kerk houden er niet van, als je ze jouw geloof opdringt. En gelijk hebben ze. Waar je in gelooft, dat moet je zelf mogen uitmaken. Dus ik kan wel goede afspraken willen maken, maar daar hoeven anderen geen rekening mee te houden.

Dagelijks ben ik zo al gauw een uurtje of twee kwijt aan nabellen, namailen … en nadenken.

Is het wel zinvol, al die energie die ik steek in afspraken? Brengt mijn heilige geloof mij nog iets anders dan frustratie?

Ik kan mij wenden tot een ander geloof. Het Pragmatisme  zou een kandidaat kunnen zijn. Of de tempel van Laissez-faire. Dan hoef ik anderen niet meer te geloven op hun Woord, en mag ik het mijne breken.

Het is verleidelijk. Maar nee. Binnen het lexicon van levensovertuigingen, heb ik toch liever dat mijn woord nog echt wat betekent.

Meer prikkels van deze  zelfstandige? Abonneer je op mijn nieuwsbrief. 

geplaatst: 13-05-2008 @ 18.15

reacties: reageer als eerste

delen: