Focus + Marketing

Geen behoefte aan collega's

door: Femke Dekker
tags:  gastblog  motivatie  persoonlijke-ervaringen 

Gastblogger Femke Dekker schrijft fantasy voor de jeugd
en geeft workshops over zelf je fantasywereld scheppen:

Heb je de reactie op mijn blog 'Kom los van je beslommeringen' gezien? Grappig, hoe iemand het beeld dat ik neerzet herkent, maar daar een geheel andere draai aan geeft dan ik ooit bedoeld heb. Ook grappig, dat die daarmee reclame maakt voor zijn eigen (nieuwe) bedrijf, namelijk het bieden van een werkplek voor zelfstandigen die niet (meer) willen vereenzamen. Maar dat terzijde.

Ik heb mij in heel mijn bestaan als zelfstandige nooit eenzaam gevoeld. Nooit heb ik behoefte gehad aan collega’s die om de haverklap binnen kwamen lopen met hun minste geringste, waardoor ik uit mijn concentratie zou zijn gehaald en die mooie, vloeiende, prachtige zin kwijt was, die ik nog niet helemaal had opgeschreven. Ook heb ik nooit collega’s gemist die rond lunchtijd (on)geduldig stonden te wachten tot ik ook mee kwam lunchen, zodat ik mijn bezigheden “even snel” moest “afronden” (lees: afraffelen) en na de lunch totaal vergeten was waar ik mee verder wilde, welk idee er in mijn hoofd zat, om maar te zwijgen van het gevoel, de sfeer erbij.

Hoe heerlijk is het, om pas aan het knorren van de maag toe te kunnen geven als het belangrijkste opgeschreven is, als ik leeg ben, als ik zeker weet dat ik straks nog weet hoe het verder moet, of het nu elf uur ‘s ochtends is of drie uur ‘s middags. Hoe heerlijk is het, om, als het hoofd nodig leeggemaakt moet worden, naar buiten te stappen om de boel te laten doorwaaien zonder dat er collega’s opkijken met een blik op hun horloge: waar gaat die heen op dit uur, in de baas zijn tijd?

Nee, ik heb geen behoefte aan afdelingslunches, aan mensen die mij raar (beschuldigend?) aankijken als ik op een “ongeoorloofd” tijdstip even het pand verlaat, of diezelfde collega die nog steeds niet begrijpt dat ik niet zit te wachten op zijn commentaar. En als ik het fietsen uit mijn aan het begin genoemde blog van mijn woon naar mijn werk zat ben? Ach, dan ga ik wandelen, of ik kies een andere route ...

Alle gastblogs van Femke.

geplaatst: 21-01-2009 @ 17.57
reacties: 3
delen: plaats op LinkedInplaats op Facebook

 
Eric schreef 26-01-2009 @ 17.32 :

Hi Femke,

Zoveel mensen zoveel wensen! En ik denk ook zoveel issues.

Wat de één ervaart als een drama (een gezamenlijk lunch met bemoeizuchtige collega's) ziet de ander juist als een feest (even je hoofd vrij maken, wat afstand nemen van je directe project/onderwerp). En overigens kan dat in de tijd voor dezelfde persoon ook nog sterk verschillen.

Ik persoonlijk ben zeer gesteld op mijn rust en vrijheid. Ik moet er niet aan denken om elke dag me onder te dompelen in een grote groep werkende zielen. Maar ik wil dat wel af en toe kunnen doen, omdat ik even een zetje nodig heb, omdat ik het prettig vind om iets in de week te kunnen leggen, gewoon wat ideeën te krijgen, geinspireerd te raken.

Zo is het concept waar ik aan werk ook bedoeld. Als een plek waar je gebruik van kan maken als jij het wil.

Soms leg ik de vergelijking met een universiteitsbibliotheek. Een student zit daar ook niet continu. De collegezaal blijft, zijn kamer of huis blijft, de kroeg blijft, het park blijft bestaan. Echter, wanneer hij/zij even moeten vlammen - bijvoorbeeld kort voor een tentamen - biedt de biblliotheek een goede basis. Waarom? Omdat je je kan concentreren, omdat er een collectieve energie hangt, waardoor je "meters kunt maken".

Zoals altijd met vergelijkingen moet je het niet letterlijk nemen. Het gaat om de denkwijze, de parallel. Dus als je het zo bekijkt, ben jij misschien ook nog wel eens in een Greendesk te verwelkomen. Zo niet en/of tot die tijd veel plezier op fiets, wandelend, thuis en waar dan ook!

Eric

Femke schreef 27-01-2009 @ 11.53 :

Ha Eric,

Om te beginnen: ik wilde je concept niet te gronde richten, begrijp me niet verkeerd. Als ik voor mezelf spreek: uiteraard heb ook ik behoefte om af en toe met iemand een inspirerend gesprek te hebben. Daar heb ik dan mijn vrienden voor. Mensen die ik zelf uitkies, en waar ik regelmatig contact mee heb. Voor van alles.

Overigens: de lunch met collega's ervaar ik niet als drama hoor ;-) In mijn leven als kinderboekenschrijver zit ik zeker niet te wachten op anderen die bepalen wanneer ik pauze moet nemen, maar in een werksfeer als in een bedrijf is dat eenmaal anders. Al hoop ik wel voor alle werknemers dat ze ook een lunch met collega's kunnen overslaan als ze daar behoefte aan hebben, zonder dat die collega's meteen beledigd zijn :-)

En wie weet, kom ik nog weleens aanwaaien als er bij mij in de buurt een Greendesk geopend wordt...

Eric schreef 12-02-2009 @ 23.23 :

Ha Femke,

Ik was nog even nieuwsgierig of je nog wat had teruggeplaats en jawel! Zie je wel, de soep wordt niet zo heet gegegeten...

Schrijven (van boeken) lijkt mij sowieso wel iets waar ik - moch het mijn beroep zijn - me echt voor zou willen afzonderen op een lekker rustig en inspirerende plek. Een fijn huis, strandhuis, ergens in het park, en ga zo maar door. Mooi om daar ook echt een beroep van te hebben gemaakt.

Mocht je oveirgens naast mijn reclame uitingen :-) nog eens iets van mijn eigen pen (of toetsen kan je beter zeggen) lezen, dan ben je van harte welkom op mijn site: www.greendesk.nl. Daar schrijf ik met name over mijn persoonlijke ervaringen bij het opzetten van iets nieuws (en nu de eerste afleveringen ook over mijn eigen reis en van het totstandkomen van het idee...)

Ciao,
Eric

 


Naam
E-mail (wordt niet getoond)
Houd mij op de hoogte (alleen bij dit blog)
Anti-spam, typ de zes cijfers
176963:
Agenda:
Actieprogramma Get Clients Now!™: vrijdag 1 juni
ZinVol is bezig met: