Focus + Marketing

Samenwerking is niet de oplossing

door: Miranda Apeldoorn

tags:  acquisitie  balans  groei  marketing  motivatie 

Ben jij wel eens teleurgesteld geweest over een samenwerking? Er kwam niet uit wat je ervan hoopte of verwachtte. Of je samenwerkpartner dreef je tot wanhoop omdat hij of zij weinig tot niks leek te doen. Leek af te wachten totdat jij zou komen met een kant-en-klaar product.

Veel zzp'ende dienstverleners gebruiken onbewust en onbedoeld samenwerking als een vorm van uitstellen. Wat ik veel hoor en zie is dit:

De samenwerking komt tot stand
Je hebt een mooi idee. Bijvoorbeeld voor een workshop, een training, een netwerkavond, een website, een boek, enzovoorts. In je hoofd heeft het al aardig vorm gekregen. Nu moet je het idee nog gaan uitvoeren.  Alleen ... er is iets wat je eng vindt. Je ziet er als een berg tegenop om aan marketing te doen: om deelnemers voor je idee te werven. Wat als niemand komt?
 
Het idee blijft liggen tot je een collega tegenkomt die gelijk enthousiast is over je idee, en die het aanvult met zijn of haar eigen suggesties. Wat een feest van herkenning terwijl je met elkaar spreekt! Jullie lijken dezelfde dingen te willen, graag dezelfde mensen te willen helpen, op dezelfde vriendelijke wijze de wereld wat mooier maken. Het gesprek is zó fijn en leuk dat jullie besluiten: we gaan het samen doen! Ja!

... En de samenwerking komt tot stilstand
Dus uiteraard bespreek je met elkaar wie er wat gaat doen. Vervolgens gebeurt er het volgende: niks.

Waarom is je collega zo enthousiast over je idee? Die wil zelf ook dolgraag aan de gang met een workshop, of training, of wat ook. Net als jij vindt die het echter eng om deelnemers te werven voor je idee. Het punt dat jou tegenhoudt een mooi idee uit te voeren, houdt ook die ander tegen. Je hebt elkaar gevonden omdat je je in de ander herkende, maar wie je eigenlijk zoekt is iemand die complementair aan je is. Iemand die bijvoorbeeld zelf niet zo van de goede ideeën is, maar wél van het succesvol op poten zetten ervan.

En wat ook gebeurt: het is jouw idee. En hoe leuk de ander jouw idee ook vindt, die zal er altijd minder hard aan lopen trekken dan jij. Die wacht veel meer af. Want die ander, die heeft zijn eigen werk. Werk dat vóór gaat, omdat inkomsten NU altijd net even belangrijker zijn dan inkomsten MISSCHIEN LATER. Het is voor die ander heel gemakkelijk om alles wat met je idee te maken heeft oneindig uit te stellen.

Het liefst zou je allebei gewoon graag gevráágd worden om een workshop, training of weet ik veel wat te geven. Dan ging je dat gelijk doen, no problemo. Het zou zo oneindig veel makkelijker zijn als jij alleen maar een idee hoeft uit te werken. Als iemand zou zeggen: ik zoek een workshop over onderwerp X, jij weet er veel van, ga jij aan het werk, dan regel ik de deelnemers en de locatie en lunch en de hele verdere hutsefluts.

Je kunt heel goed een zelfstandigenbestaan vullen op die laatste manier. Ik ken genoeg zelfstandig ondernemers die voor (vaste) opdrachtgevers korte of lange trajecten verzorgen waarbij de opdrachtgever bepaalt hoe lang en voor wie en waar, en meestal ook wat. Op zich niks mis mee, al kun je aanlopen tegen allerlei dingen zoals een inkomstenplafond, maar daar gaat dit blog vandaag niet over.

Heb je echter de wens een keer je eigen ding te doen, wil je met een eigen product je markt op? Stel samenwerking dan eens uit. For the time being. Ga eerst na waar je zwakke punt zit: in het werven? In het presenteren voor een groep? In het organiseren? Ben je misschien te chaotisch, loopt je planning altijd in de war, vergeet je cruciale dingen zoals: op tijd een locatie regelen?

Als je weet wat je zwakke punt is, ga je gericht op zoek naar hulp. Misschien is dat een complementaire collega met wie je gaat samenwerken. Misschien ook, is het ingehuurde hulp. Het kan vreselijk fijn zijn, iemand te betalen voor een taak waarvan je weet dat je het zelf niet kunt of durft. Dat is vanwege wat ik eerder schreef: inkomsten NU zijn altijd net even belangrijker dan inkomsten MISSCHIEN LATER. En als je iemand inhuurt voor een taak, dan zijn dat dus voor hem inkomsten NU en zal die ander doen wat je van hem vraagt zonder uitstel of afstel.

Paradoxaal hè. Samenwerking kan dus juist het ding zijn dat je tegenwerkt/tegenhoudt in het uitvoeren van je wens. In het op de markt brengen van je eigen idee. 

Daarom: procrastineer niet langer! Hup, aan de slag in je up!

Ooit een samenwerking beëindigd of opgegeven omdat het je tegenhield?  Leuk als je dat laat weten als reactie hieronder.
Met een eigen product de markt op? Stel je vragen in een solosessie.

© Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
die focus en meer klanten willen

Alle blogs van Miranda

geplaatst: 03-11-2011 @ 16.29

reacties: 11

delen:

Bewegen helpt om je werk af te krijgen

door: Ita van Dijk

tags:  balans  gastblog  groei  motivatie 

Gastblogger Ita van Dijk schrijft als zelfstandig journalist sinds enige tijd over dementie:

‘Wie heeft al eens ervaren dat beweging van invloed is op je denken?’ Enkele handen gaan omhoog. Ik zit bij de voordracht “Dementie en beweging” van prof. dr. Erik Scherder. Hij neemt ons mee op reis door de hersenpan. Aan het eind van de avond is veel duidelijk, ook wat over dementie, maar vooral over de invloed die je zelf kunt hebben op je denken, je concentratie en daarmee, in mijn vak althans, op je werk.

In de hersenen ligt van alles opgeslagen en verankerd. Kennis, ervaring, beelden, woorden en herinneringen. Maar ook het vermogen om met al die bouwstenen iets te doen. Of juist niets omdat je geblokkeerd wordt en jezelf afleidt. Mensen met adhd kunnen daar soms last van hebben. Maar mensen zonder noemenswaardige afwijking ook, want de hersenen moeten onderhouden worden. Onderhoud betekent bij hersenen dat je ze moet prikkelen. Dat kan door diep na te denken, door moeilijke puzzels te maken, door goed te kauwen, te praten, met je handen bezig te zijn en simpelweg door te bewegen.

Die hele rij komt regelmatig voor in mijn dagbesteding, behalve die laatste. En dat is nu net de belangrijkste, begrijp ik uit het verhaal van Scherder. Door te bewegen activeer je je hersenschors, wat er voor zorgt dat in het voorste gedeelte van je hoofd allerlei centra actief worden. Daartussen zit bijvoorbeeld mijn concentratie. En inderdaad, na een aantal uren staren naar mijn computerscherm, plus natuurlijk typen en fraaie zinnen bedenken, worden mijn gedachten stroperig. Mijn ogen willen dicht, maar nee, ik moet door, er moet een artikel af. Ik dwing mijzelf net zo lang te blijven zitten tot het klaar is. Uiteindelijk kost het minstens het dubbele aan tijd om de tweede helft te schrijven.

Soms bedenk ik net op tijd dat ik dom bezig ben. In plaats van door te werken, neem ik een time-out. Ik voel de neiging om te gaan liggen, mijn ogen te sluiten en de boel de boel te laten. Met vies, nat weer geef ik me daar dan een half uur aan over. Maar als zoals nu de zon weer vaker schijnt en mij naar buiten trekt, weersta ik die drang niet, trek m’n jas aan en volg mijn voeten. Na een tijdje lopen is het alsof er een frisse wind door mijn hoofd trekt. De vermoeidheid zakt, de gedachten dwarrelen voorbij. Ik kan ze plukken, maar ook laten gaan. Straks komen de juiste ideeën toch wel naar boven.

Overigens gebeurt dit natuurlijk niet alleen als ik loop. Tijdens het zwemmen schrijf ik hele verhalen. Maar ook op de fiets, in de roeiboot of op het voetbalveld zet je meer in werking dan alleen je armen en benen. En dan heb ik het nog niet eens over alle andere effecten die bewegen op je lichaam heeft.

Met wat geluk help je jezelf niet alleen de dag en een berg werk door, maar bezorg je jezelf ook een gezond stel hersens om oud mee te worden. De fijnste boodschap van de avond is uiteindelijk dat het niet uitmaakt hoe oud je bent wanneer deze wijsheid tot je doordringt. Op welke leeftijd je ook begint met regelmatig bewegen, een paar keer per week een stevige wandeling of sporten natuurlijk, je hoofd heeft er altijd profijt van. Dat geldt trouwens ook voor dementerenden, al zullen ze natuurlijk niet genezen. Maar het kan in ieder geval al van invloed zijn op hoe ze zich voelen. En dat is, ook voor iemand met dementie, heel belangrijk.

Vorige blogs van Ita:
Focussen als freelancer: ervaring van een journalist
Ook zzp-ers worden ziek
Weer aan het werk na ziekte
Wat wil je bereiken met je website?

geplaatst: 15-04-2011 @ 08.59

reacties: reageer als eerste

delen:

Waarom zou je alles zelf doen

door: Mark Nieuwenhuizen

tags:  balans  geld  groei  tarieven 

Gastblogger Mark Nieuwenhuizen houdt zich vooral bezig met het ontwikkelen van additionele nichemarkten voor ondernemers.
Tevens adviseert hij organisaties hoe te innoveren van public naar personal relations en is hij columnist:

Het motto van deze tijd lijkt te zijn dat je alles zelf moet doen. Een dipje in de relatie betekent aan jezelf werken en wie als zzp’er z'n eigen boekhouding niet doet, wordt met de huidige webtechnologie al snel een doetje genoemd. Eén van de eersten die ons zelfstandig aan het werk zette waren de banken. Vroeger haalde een lieftallige dame bij de bank jouw spaargeld uit een koker die vanuit de kluis omhoog werd geschoten. Onder de noemer dat het allemaal makkelijker moet worden, staan we vervolgens in de kou bij het pinapparaat en tikken we netjes de cijferreeksen van de acceptgiro's over tijdens het internetbankieren. De dame weg, het bankgebouw verkocht en banken wisten miljarden te besparen omdat ze ons zo gek kregen hun werk over te nemen.

Het online zoeken van de juiste zorgverzekering is een mooi voorbeeld. Mijn tijdregistratie gaf ruim tien uur aan toen bleek dat ik voor de door mij uitgezochte verzekering contact op moest nemen met een assurantiekantoor. Daar wisten ze me te vertellen dat er toch een paar dingen waren die ik over het hoofd had gezien. Na een half uur praten met een specialist stond ik vervolgens met een betere dekking tegen een lagere prijs weer op straat. Ik had niet alleen tien uur verspild maar was ook nog eens bijna over mijn eigen onkunde gestruikeld.

Veel kleine ondernemers doen veel te veel dingen zelf. Ze zitten met hun hoge uurtarief aan tijdrovende klussen die veel beter door een specialist gedaan kunnen worden in vaak een lager tarief. Iemand heeft ze ooit wijs gemaakt dat je van alle markten thuis moet zijn dus besteden ze zo weinig mogelijk uit. Zelf worden ze natuurlijk wél graag ingehuurd maar opdrachtgever zijn ze liever niet.

Is dit gedrag alleen te wijten aan onze calvinistische aanleg of speelt er meer? Kijkend naar mijn eigen gedrag ontdek ik dat het tevens komt omdat ik moeite heb in een voor mij onbekend terrein een expert uit te zoeken. Vaak kom je niet verder dan Google, de Gouden Gids en een vraag richting je eigen network, maar wie moet je geloven? Peer reviews en recommendations op LinkedIn lijken mooi, maar het is nooit duidelijk wat de achtergrond van de aanbeveling is en of iemand jouw behoeftes wel goed heeft ingeschat.

Net als dat de reisbureaus weer in de straten terugkeren, voorspel ik bij deze een nichemarkt voor professionele intermediairs met een breed netwerk in een bepaalde branche. Zij weten waar je als ondernemer echt op moet letten als je bepaalde hulp wilt inhuren en kunnen daar een goed passende partij bij zoeken. Deze strikt onafhankelijke intermediair heeft zich bijvoorbeeld gespecialiseerd in accountants of secretariële ondersteuning voor de creatieve sector. Of nog gekker misschien, iemand die je begeleidt in de zoektocht naar de precies bij jou passende zakelijke coach of therapeut. Degene die jij aardig vindt, hoeft namelijk helemaal niet dezelfde te zijn als die jij ook echt nodig hebt.

Het motto van alles zelf doen, heeft z'n langste tijd gehad. Juist nu de eeuw van de 'kleine' zelfstandige aanbreekt is het zinvol te bepalen aan welke bezigheden jij je tijd wilt besteden. Zo ontstaat een mooi ecosysteem van elkaar ondersteunende zzp'ers die met de grootste professionaliteit opereren en toch uiterst flexibel blijven. En dankzij die intermediair hoef je zelfs aan die zoektocht naar partners maar weinig tijd te besteden.

geplaatst: 14-12-2010 @ 12.13

reacties: 5

delen:

Omgaan met kritiek

door: Miranda Apeldoorn

tags:  balans  coaching  communicatie  groei  motivatie 

Dit artikel is voor zelfstandigen die net als ik wel eens ondersteboven raken van kritiek.

Als je jezelf eenmaal regelmatig laat zien als zelfstandig professional, dan krijg je commentaar.* Alles van goedbedoelde adviezen over wat je anders zou moeten doen tot regelrechte afwijzingen wordt op je afgevuurd. Dat kan je aardig ontregelen. Misschien heb je daardoor zelfs wel eens overwogen ergens weer mee te stoppen: met een nieuwsbrief, met twitteren, met bloggen, met het geven van een workshop of het organiseren van een evenement …

Heel zinvol is stoppen waarschijnlijk niet. Ja, als je niet langer je nek uitsteekt, komt er minder commentaar.  Dat is zo. Maar ja: als je jezelf niet laat zien, weet niemand dat je er bent. Klanten gaan dan naar je buurvrouw. Dat is nou ook weer niet de bedoeling.

Fijner is als je ontdekt hoe je kritiek constructief kunt oppakken of afhandelen. Bijvoorbeeld via een vaste route die je bewandelt, zodat je je energie op ‘de paaltjes langs de weg’ kunt richten in plaats van dat je gedachten en gevoelens met je op de loop gaan.  Zo’n vaste route is vooral fijn als de kritiekgever maling had aan constructief communiceren. ;-)   Van commentaar kan je onderneming  namelijk enorm groeien. Als bijvoorbeeld veel mensen een zekere drempel ervaren om bij je aan te kloppen, en één iemand is zo moedig je dat te laten weten. Haal je die drempel weg, dan maak je dus de toegang vrij voor meer klanten.

Als ik over de eventuele initiële klap die ik van kritiek ervaar heen ben, ga ik toetsen.
- Is het commentaar waar ik onmiddellijk wat mee moet doen?
- Of kan ik het naast me neerleggen?

Even over dat tweede punt. Iemand op Twitter heeft laatst getweet: feedback zegt voor slechts 20% wat over de ontvanger en voor 80% wat over de gever. Ook als je nog zo je best doet objectief te blijven. Je spreekt immers vanuit je eigen wereldbeeld, ervaringen, houding, die is per definitie gekleurd.  Of, zoals Anaïs Nin schreef: ‘We don’t see things as they are, we see them as WE are.’ Dus niet alle verbeterpunten die we ontvangen, zijn punten waar we ook wat mee moeten doen.

Dan verder met het eerste punt. Wat kun je doen als je kritiek krijgt? Dit is mijn route. Ik ga na:

1 ‘Wat is mijn uitgangspunt? Hoe wil ik mijn onderneming voeren, waar sta ik voor?’
Als mensen bijvoorbeeld je toon niet heel zakelijk vinden, vraag je dan af of ‘zakelijk’ de uitstraling is die je nastreeft. Misschien ga je meer voor ‘benaderbaar’. 

2 ‘Voor wie is mijn materiaal bedoeld? Behoort mijn feedbackgever tot de mensen op wie ik me richt?’ Je tweet, webtekst, nieuwsbrief, enzovoorts die gaat over je werk is bedoeld voor een bepaalde doelgroep. Is bedoeld voor die mensen die ook echt behoefte hebben aan jou. Deze mensen wíllen juist graag wat over je werk horen. Ze vinden het fijn te ontdekken dat je er bent of zijn nog aan het beslissen of en wanneer ze een keer van je diensten gaan gebruikmaken. Wist je dat mensen een aantal keer van je moeten horen voor ze klant van je worden? De ene marketinggoeroe zegt: zeven tot tien keer. De ander heeft het al over minstens vijftig keer, vanwege de komst van internet.  Internet is een oceaan waarin jouw stem gemakkelijk verdrinkt.
Extra informatie is voor je doelgroep daarom best welkom. Het is niet erg als mensen die daarbuiten vallen zich afmelden of je unfollowen.

3 ‘Ben ik eigenlijk duidelijk over mijn uitgangspunten en in mijn materiaal?’ Ga dit niet in je eentje beslissen, maar schakel zeker ook hulptroepen in. Vraag wat mensen in je omgeving bijvoorbeeld welke toon zij terughoren in je materiaal. (Maak er een open vraag van! Laat ze niet kiezen tussen ‘zakelijk’ en 'benaderbaar’, dan stuur je te veel.) Als zij woorden teruggeven als ‘vriendelijk’ en ‘open’ dan weet je dat je benaderbaar overkomt: precies wat je wilde. Of vraag mensen op welke doelgroep zij denken dat jij je richt. Komt dat overeen met het beeld dat jij probeert op te roepen?   
Nog iets over duidelijk zijn in je materiaal: ik heb gemerkt dat je wie/wat/waar/wanneer-informatie het best overal kunt herhalen. Dus voor mij geldt bijvoorbeeld: de locatie van mijn netwerkavonden niet alleen op mijn website zetten, maar ook in de bevestigingsmail voor iedere deelnemer, op de factuur en op de deelnemerslijst.

4 ‘Heb ik de boodschapper bedankt?’ Eventueel kun je daarnaast nog vragen beantwoorden of een punt uitleggen dat de boodschapper onduidelijk was. Probeer echter niet de boodschapper te overtuigen alsnog aan jouw kant te komen staan.

Ik heb ook nog een stap 0: de voorbereiding.  Als ik iets compleet nieuws doe, of als ik een van mijn bestaande dingen aanpas, en verder regelmatig tussendoor: ik test alles. Vrienden en  collega’s die ik vertrouw, en soms ook juist vage kennissen vraag ik allemaal uitgebreid om commentaar voordat ik echt naar buiten kom met mijn nieuwe of vernieuwde dienst. Als acht van de tien testers roepen dat ze onderdeel x missen of niet begrijpen, dan weet ik wat me te doen staat. 

Welke route bewandel jij als je commentaar krijgt? Ik lees graag je reactie op dit artikel. 

* … en complimenten, die ook hoor.

Wil je duidelijk zijn over je uitgangspunten en in je materiaal? Tijdens coachingsprogramma Get Clients Now! ontdek je jouw focus, jouw uitgangspunten en ga je jouw materiaal daarop aanpassen, waardoor je meer klanten trekt. Geef je op.

© Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
die focus en meer klanten willen

Dit artikel vind je tevens in mijn e-book:
'Richt je niet op naamsbekendheid. 25 opmerkelijke marketingadviezen voor zp'ers.'
Deze is te bestellen in de versies PDF, EPUB en MOBI (Kindle) voor € 4,95 inclusief 19% btw.

Alle blogs van Miranda

geplaatst: 04-11-2010 @ 13.33

reacties: 5

delen:

Wanneer pluk je de vruchten van je inspanningen?

door: Miranda Apeldoorn

tags:  balans  coaching  groei  motivatie 

Succes. Over dat begrip heb ik de afgelopen dagen veel nagedacht. Niet alleen omdat ZinVol tien jaar bestaat. Ook omdat veel zelfstandigen heftig worstelen hiermee. Een aantal van ons ontwikkelt zich enerzijds snel op allerlei zakelijke en persoonlijke vlakken. Dat is winst. Daar kom je verder mee. Anderzijds staren deze zelfstandigen wel nog regelmatig naar een lege opdrachtenagenda en dito bankrekening. Dan ervaar je dus op zakelijk en persoonlijk vlak successen maar je kunt er niet van eten. En als dat een tijdlang duurt, dan kan dat je behoorlijk uit het lood slaan.

Doe je het goed? Komt er op een dag ook succes waar je van kunt eten? Wanneer pluk je de vruchten van je inspanningen?

Een van mijn meest geliefde films* aller tijden is Blade Runner van regisseur Ridley Scott. Een prachtig verhaal met meerdere lagen over robots die menselijker zijn dan de mens zelf. Over alles, van decor tot dialoog, is goed nagedacht. De Nederlandse acteur Rutger Hauer doet erin mee. In zijn autobiografie schrijft hij hoe slecht die film het deed toen die uitkwam. Al na een paar weken verdween ze uit de bioscoop. Recensenten vonden de film niks.

De videorecorder was in die tijd (rond 1982) in opkomst. Mensen begonnen de film te huren. Eerst een stroompje, later een rivier aan mensen. De film dook in de loop der jaren op in de favorieten-aller-tijdenlijstjes van filmrecensenten. Blade Runner groeide uit tot een film die zijn stempel drukte op de filmgeschiedenis en die tal van filmmakers heeft beïnvloed en nog steeds beïnvloedt. Ridley Scott mocht nog vele films regisseren die hem leuk leken en die hits werden. Uiteindelijk is de film sinds 1982 een doorlopende bron van inkomsten en inhoudelijke discussie geweest.

Een vriendin vertelde me van de week een verhaal dat leek op dat van Look who’s talking. Die film met John Travolta werd in 1989 een instant hit. Het verhaal is flinterdun, makkelijk te verteren en nergens aanstootgevend. Het leunt zwaar op de schattigheidsfactor van baby’s. De film bracht direct miljoenen dollars binnen en dus besloten de producenten de populariteit tot de laatste druppel uit te melken: ze brachten nog twee bijzonder slappe vervolgfilms uit. Niemand die nog uit z’n hoofd weet wie de regisseurs zijn. Geen filmrecensent heeft de films in zijn favorietenlijstje staan. Er is geen stempel gedrukt op de filmgeschiedenis. Iedereen die eraan meewerkte had heel even het rode-lopergevoel. Daarna was het weer keihard werken en ’s avonds de wc poetsen voor de meesten.

Soms denk ik dat we met z’n allen duimen dat we een instant hit worden. Whop! Look who’s talking over here! In één klap onze agenda’s en bankrekeningen gevuld.

Stiekem hoop ik echter dat we allemaal een Blade Runner in ons hebben.

Wat is succes voor jou? Ik lees graag je reactie onder mijn blog.

*Ik ben een enOrme FilmFan en ik heb ook jaren films gerecenseerd.

Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen en freelancers.

geplaatst: 01-07-2010 @ 10.24

reacties: 4

delen: