RSS
@ZinVol
Feedburner
Jezelf promoten zonder je ziel te verkopen. Tips, coaching en persoonlijke ervaringen over het werken voor jezelf.
Thuis Blog Get Clients Now! Diensten Netwerk Nieuwsbrief Contact
Geef je eigen kleur aan het ondernemerschap
tags: coaching marketing motivatie
Een paar jaar geleden droeg ik bruin geverfd haar. Voordat ik het bruin verfde, blondeerde ik mijn haar. Al sinds dat ik een jaar of twintig was, denk ik.
Wat dit te maken heeft met ondernemen? Wacht heel even, daar kom ik zo op.
Van nature heb ik donkerblond haar. Toen ik door kreeg dat de halve wereld heur haar kleurt, vond ik mijn eigen haarkleur niet goed genoeg meer. Donkerblond was ‘uit’. Het was een kleur voor Grijze Muizen. Dat bleek een kleine denkfout: het is natuurlijk niet mijn haarkleur die mij al dan niet tot Grijze Muis maakt, maar mijn houding.
Het zat niet goed met mijn houding. Door mijn haar te verven, was ik juist bezig mijn ware zelf in te perken. Ik zeg beslist niet dat dit voor jou en jouw gekleurde haar geldt, want je kunt je haar ook verven om juist méér expressie te geven aan je ware zelf.
Maar in mijn geval gold dat dus niet, in mijn geval verfde ik mijn haar om minder op te vallen, meer te passen bij mijn omgeving.
Ik droeg mijzelf inclusief mijn donkerblonde haar niet met verve maar met mate. (Dat is niet helemaal goed Nederlands maar het klinkt leuk, vind ik).
Toen ik dat ontdekte, heb ik al mijn donkerbruin geverfde haar eraf gehaald, kijk zo:
Dat leverde mij een heleboel reacties op, die niet allemaal even leuk waren. Sommige mensen zeiden ronduit: ‘Wat belachelijk dat je je haar eraf hebt gehaald, je ziet er afschuwelijk uit zo.’
Dat heb je met opvallen. Mensen lopen je niet meer voorbij zonder je te zien, maar ze bekijken je en dan vínden ze plots iets van je. Aan het eind van de dag is het voor je bedrijf echter een stuk voordeliger dat je opvalt, dan dat iedereen je ongezien voorbij loopt.
En zo kom ik bij de link met ondernemen. Wanneer je voor jezelf werkt, moet je durven opvallen. Dat lukt niet met je diensten alleen. Dat kan misschien nog als je een barista bent of een gitaarbouwer. Er zijn echter honderden zelfstandigen die excelleren in schrijven, coachen, fotograferen, het maken van kick-ass WordPress websites, of het cateren van feesten en evenementen. Als je daar je brood van hebt gemaakt, heb je iets meer nodig dan je uitstekende vaardigheden alleen: een beetje persoonlijkheid. Die van jezelf dan hè, niet die van een ander.
Als je niet anders durft te zijn dan anderen, hoe moet de klant je dan vinden? Dat wordt lastig. Dan zie je vaak dat zelfstandigen hun prijs in de strijd gooien en hopen dat de klant hen kiest omdat ze zo fijn goedkoop zijn. Je uitstekende vaardigheden in de uitverkoop doen, was vast niet waar je vooraf over fantaseerde, voor je eigen baas werd.
Wanneer je voor jezelf begint te werken, krijg je van iedereen adviezen. Daarnaast kijk je zelf natuurlijk goed rond. Dus je hoofd komt vol te zitten met ideeën. Over wat je op je website moet schrijven. Over hoe kort of lang die teksten mogen zijn. Over je aansluiten bij sociale media. Over dat je zou moeten bellen met onbekenden om aan klanten te komen, of dat je moet investeren in Google Adwords. Over bloggen en nieuwsbrieven en tarieven en netwerken.
Je ziet of hoort wat werkt voor anderen en je besluit dat je dit dan zelf ook moet gaan doen. Ook al vind je bepaalde acties eigenlijk heel vervelend. Ook al krijg je van sommige dingen een Heel Vieze Bijsmaak in je mond.
En zo komen sommigen van ons aan websites vol jargon en afstandelijk taalgebruik in de lijdende vorm, terwijl we in het echt meer doen denken aan frisse wervelwinden die onomwonden uitleggen waar we voor staan.
Offline vallen die wervelwinden op maar online surft iedereen ze voorbij. Of ze krijgen reacties van mensen die – als ze hen eenmaal in het echt zien – niet blijken te willen werken met wervelwinden.
Als je echt aan de slag wilt met marketing, zorg dan dat jouw kleur, jouw persoonlijkheid zichtbaar is in al je acties. Je trekt er de mensen mee aan die bewust voor jóu kiezen. En doe alleen dingen waar je zelf achter staat. Ook al roept de hele wereld hoeveel profijt ze hebben van een actie. Als iets echt niet bij je past, doe het dan lekker niet.
Om te laten zien dat ik dat zelf ook doe, noem ik een paar dingen waar ik zelf niet aan mee doe, ook al bewijzen die voor vele collega’s zeker hun waarde:
- ‘Linken met groepsleden’ op LinkedIn. Ik verzamel niet zomaar mensen: ik bouw relaties met ze op.
- Facebook. Zolang de oprichter steeds geniepig de privacyregels blijft aanpassen zodra je je even omdraait, hoef ik nog geen profiel.
- ‘Beste JouwNaam’ boven mijn nieuwsbrief laten verschijnen. Mijn nieuwsbrief verzend ik via een autorespondprogramma. Iedereen weet dat ik niet zelf ‘Beste JouwNaam’ heb geschreven. Dit persoonlijke tintje is nep. Ik ga je intelligentie niet beledigen met nep.
Hoe komt jouw persoonlijkheid tot uiting in je marketing? Bij welke acties heb jij stilgestaan en bewust gekozen deze wel of niet te doen?
Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
Wanneer pluk je de vruchten van je inspanningen?
tags: balans coaching groei motivatie
Succes. Over dat begrip heb ik de afgelopen dagen veel nagedacht. Niet alleen omdat ZinVol tien jaar bestaat. Ook omdat veel zelfstandigen heftig worstelen hiermee. Een aantal van ons ontwikkelt zich enerzijds snel op allerlei zakelijke en persoonlijke vlakken. Dat is winst. Daar kom je verder mee. Anderzijds staren deze zelfstandigen wel nog regelmatig naar een lege opdrachtenagenda en dito bankrekening. Dan ervaar je dus op zakelijk en persoonlijk vlak successen maar je kunt er niet van eten. En als dat een tijdlang duurt, dan kan dat je behoorlijk uit het lood slaan.
Doe je het goed? Komt er op een dag ook succes waar je van kunt eten? Wanneer pluk je de vruchten van je inspanningen?
Een van mijn meest geliefde films* aller tijden is Blade Runner van regisseur Ridley Scott. Een prachtig verhaal met meerdere lagen over robots die menselijker zijn dan de mens zelf. Over alles, van decor tot dialoog, is goed nagedacht. De Nederlandse acteur Rutger Hauer doet erin mee. In zijn autobiografie schrijft hij hoe slecht die film het deed toen die uitkwam. Al na een paar weken verdween ze uit de bioscoop. Recensenten vonden de film niks.
De videorecorder was in die tijd (rond 1982) in opkomst. Mensen begonnen de film te huren. Eerst een stroompje, later een rivier aan mensen. De film dook in de loop der jaren op in de favorieten-aller-tijdenlijstjes van filmrecensenten. Blade Runner groeide uit tot een film die zijn stempel drukte op de filmgeschiedenis en die tal van filmmakers heeft beïnvloed en nog steeds beïnvloedt. Ridley Scott mocht nog vele films regisseren die hem leuk leken en die hits werden. Uiteindelijk is de film sinds 1982 een doorlopende bron van inkomsten en inhoudelijke discussie geweest.
Een vriendin vertelde me van de week een verhaal dat leek op dat van Look who’s talking. Die film met John Travolta werd in 1989 een instant hit. Het verhaal is flinterdun, makkelijk te verteren en nergens aanstootgevend. Het leunt zwaar op de schattigheidsfactor van baby’s. De film bracht direct miljoenen dollars binnen en dus besloten de producenten de populariteit tot de laatste druppel uit te melken: ze brachten nog twee bijzonder slappe vervolgfilms uit. Niemand die nog uit z’n hoofd weet wie de regisseurs zijn. Geen filmrecensent heeft de films in zijn favorietenlijstje staan. Er is geen stempel gedrukt op de filmgeschiedenis. Iedereen die eraan meewerkte had heel even het rode-lopergevoel. Daarna was het weer keihard werken en ’s avonds de wc poetsen voor de meesten.
Soms denk ik dat we met z’n allen duimen dat we een instant hit worden. Whop! Look who’s talking over here! In één klap onze agenda’s en bankrekeningen gevuld.
Stiekem hoop ik echter dat we allemaal een Blade Runner in ons hebben.
Wat is succes voor jou? Ik lees graag je reactie onder mijn blog.
*Ik ben een enOrme FilmFan en ik heb ook jaren films gerecenseerd.
Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen en freelancers.
Ontken jij waar je nu staat als zelfstandige?
tags: balans coaching groei motivatie persoonlijke-ervaringen
Regelmatig voel ik mij verloren.
Niet in mijn privéleven. In mijn privéleven voel ik me kiplekker. Ik houd van heel veel mensen en heel veel mensen houden van mij. Daar ben ik dagelijks van onder de indruk trouwens. Voornamelijk omdat het me nu voor m’n gevoel zo gemakkelijk afgaat. Vroeger niet, vroeger kon ik niet wijs worden uit de verschillende manieren waarop mensen van je kunnen houden. Ik ging eerst een tijd de kat uit de boom kijken en als ik dacht: ‘goed volk’ dan gaf ik gewoon de hele Miranda, zeg maar, en was dan diep verward als mensen maar een klein stukje leken te willen ontvangen.
Tot op een dag een goede vriend mij iets uitlegde over vriendschappen. Hij zei: ‘Sommige mensen zijn een supermarkt, met hen kun je zowel uren bomen over het leven, als je werk uitgebreid analyseren, een film kijken, op vakantie gaan en mee lachen in de kroeg. En sommige andere mensen zijn alleen bakker: daar kun je heel erg leuk films mee kijken. Punt.’ Sommige mensen veranderen later nog van bakkers in supermarkten, sommige supermarkten verwateren tot bakker. Fact of life.
Maar het punt is ... het punt is, begreep ik hieruit, dat het deel waarop je elkaar vindt, het deel dat jou met de ander verbindt, bijvoorbeeld liefde voor films, al één geheel vormt. Het is niet zo dat dit deel tekort komt, dat je het moet opvullen met méér want anders heeft de vriendschap geen waarde: nee, het is. Begrijp je wat ik bedoel? Ik hoefde dus niet langer naar een bepaald ‘niveau’ te streven, dat regelde zichzelf wel, en zo werd het gemakkelijker van mensen te houden.
In mijn werk heb ik deze les nog lang niet geleerd. In mijn werk voel ik dat nog lang niet zo: dat mijn werk en mijn verbinding ermee al een geheel an sich is. En dat het zich – als geheel – verder ontwikkelt in allerlei richtingen. Nee, nee, in mijn werk verlang ik immer naar een bepaald niveau. Ik kom steevast tekort. Altijd nog hoger moet het, nog beter, nog duidelijker vooral. Als ik maar hard genoeg werk, en als ik maar diep genoeg nadenk, en als ik maar vreselijk veel feedback vraag aan iedereen, en als ik maar meer en meer kennis en ervaring en dergelijke op doe ... dan bereik ik dat ultieme niveau misschien nog wel eens, waar ik mij lichtjaren ver verwijderd van voel.
Ik ontken daarmee min of meer waar ik nu sta. Met als bedroevend resultaat dat ik mij regelmatig verloren voel. Want ja hallo, als ik niet ‘hier’ sta, waar sta ik dan wel?
Zijn er lezers die zich hierin herkennen? Of beter: herkenDen? Ik hoop van wel. Want dan kan ik het eens andersom doen op dit blog met tips voor zelfstandigen: dan deel ik eens geen tips uit, maar vraag ik jou om tips!
Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen en freelancers.
Zet je flexibiliteit in als freelancer
tags: balans coaching groei
Gastblogger Roeland Schweitzer is kunstenaar, trainer en schrijver. Hij benoemt tien flexibiliteitsfactoren waarvan hij denkt dat je die als freelancer goed kunt gebruiken.
Niet om in te zetten voor je klanten, maar voor jezelf.
De kracht van jou als freelancer of zzp’er is je flexibiliteit. Hier kun je héél veel in ontwikkelen en hier kom je uiteindelijk ook het verst mee. Je maakt meer kans op succes als je optimaal flexibel bent.
Dat is iets wat in je hoofd zit, zo flexibel mogelijk zijn. In je uitgaven, in je inkomsten, in wat je doet, in de eisen die je op enig moment stelt. Natuurlijk moet je idealen hebben, maar soms moet je die om pragmatische redenen even en enigszins terzijde schuiven, overigens zonder ze uit het oog te verliezen. Zonder idealen ga je al snel dood, kan ik je vertellen.
Flexfactor 1: rustig 180 graden van koers veranderen als dat beter lijkt.
Ik ben opgeleid als kunstenaar en journalist, maar heb tot nu toe nooit van mijn kunstwerken kunnen leven. Dat wilde ik oorspronkelijk wel. Tot de armoede dramatisch werd, voor mijn vrouw en voor onze kinderen die hier niet om hadden gevraagd. Tijd om het roer radicaal om te gooien. We begonnen een reclamebureau met de ambitie nu eindelijk brood, liefst met boter, te verdienen. Gewoon een bord met onze bedrijfsnaam op de muur geschroefd en wat brieven rondgestuurd. Al de eerste dag belde er een klant.
Flexfactor 2: gooi je vooroordelen overboord.
Echt flexgedrag was nog even moeilijk want ik wilde vrije kunst maken en zag bedrijven nog als milieuvervuilend, mensonvriendelijk, kapitalistisch geboefte. Toen we een paar maanden later opeens iets leuks bedachten voor de Nederlandse Spoorwegen waren ze daar nog blij mee ook. En opeens had ik ontdekt dat er bedrijven zijn die leuke, mooie, inspirerende dingen zoeken voor hun communicatie. Je voorstel moet je wel op de juiste plek neerleggen, op het juiste moment, maar dan is het soms opeens bingo.
Flexfactor 3: veel proberen op een natuurlijke, leuke, speelse manier en je niet laten kisten door een afwijzing.
Misschien was je idee goed, maar het moment verkeerd, of de plek, je contactpersoon, je presentatie. Bij ons thuis ging het nog steeds niet allemaal van een leien dakje en toen ik weer even geen werk had, was ik onredelijk wanhopig. Een directeur die ik wilde spreken kreeg ik maar niet te pakken, terwijl ik ideeën had voor zijn communicatie. Ik durfde hem al niet meer te bellen. Toen bedacht ik dat hij gewoon met zijn auto naar zijn werk gaat en weer vertrekt. Ik op mijn fiets op de juiste tijd langs dat bedrijf en, geloof het of niet, de directeur rijdt net naar buiten, ziet me, draait zijn raampje open en zegt: ‘Ha Roeland, dat treft, ik heb je net nodig.’
Dat brengt me meteen bij flexfactor 4: schep voortdurend juiste momenten, juiste plaatsen, enzovoorts.
Flexfactor 5: maak een flexibele financiële planning. Hoeveel geld heb je nodig? Maak een plan, kijk naar wat je vorig jaar hebt uitgegeven en verdiend. Hoe ga je dit het komend jaar doen, wat betekent dit per maand? Dat is het plan. Bewaak het bedrag vervolgens per maand en pas het van moment tot moment aan, zodat je altijd een kloppend verhaal voor je neus hebt. Dat geeft rust.
Flexfactor 6: limiteer je uitgaven tot het minimum.
Des te minder je nodig hebt, des te gemakkelijker gaat het freelancen lukken. Vergeet je ijdelheid, je haast en je hebzucht. Deze zaken leveren niets op, integendeel ze kosten alles.
Er gaat niets boven* een fietsvakantie naar een tentje op Schiermonnikoog. *Geleende slagzin.
Flexfactor 7: los al je verslavingen op. Word onafhankelijk. Lichamelijk: tabak, drugs, seks. Geestelijk: macht, roem, succes. Voor mij was dat een weg om te gaan en is het nog, maar het helpt enorm.
Flexfactor 8: werk zo veel mogelijk samen. Gewoon iemand vragen: zullen we het samen doen, zullen we het samen maken? Intentie, daar gaat het om. Als die er is, dan komt de oplossing!
Flexfactor 9: blijf leren. Geen werk? Tijd om te leren. Vrijwel alle trainingen en opleidingen hebben regelingen voor mensen met te weinig geld. Vraag daarnaar. In de loop van je werkende leven mag je misschien wel drie keer meegroeien, je ontwikkelen naar een totaal andere activiteit dan je oorspronkelijk als broodwinning had.
Ik verdiende geld als vrachtwagenchauffeur, freelance journalist, tekstschrijver voor bedrijven en overheden, communicatiemanager, schrijver en nu trainer, waarbij ik op mijn oude dag ook nog eens de prachtige weg van stemexpressie ontdek. Het was altijd spannend.
Flexfactor 10: zie in alles de mogelijkheden. Mijn modem was een poosje stuk. Knap lastig, dacht ik eerst, maar het was geweldig. Ik schuimde door mijn woonplaats Amerongen, op zoek naar kennissen met een computer, of ik even mocht webmailen, ftp-en of googelen. Zo kwam ik weer echt in contact met mensen.
En tot slot: er is ook nog een anti-flexfactor. Iets waar je niet flexibel in moet zijn: laat je zo min mogelijk afleiden. En ontwikkel dan je eigen specialiteit, linksom, rechtsom, steeds meer hoe jij het wilt, steeds beter.
E-mailhandtekening: eenvoudige vorm van acquisitie
tags: acquisitie coaching
Zelfs als je weinig tijd, geen geld en geen zin hebt, kun je iets aan acquisitie doen. Daarvoor heb ik vijf minuten van je tijd nodig – vijf minuten maar! En dan heb jij aan het eind van die vijf minuten ervoor gezorgd dat je jezelf vanzelf onder de aandacht brengt van (potentiële) klanten, via ieder mailtje dat je vanaf nu verstuurt.
Je kunt onder aan iedere e-mail automatisch een handtekening laten verschijnen: een stukkie tekst waarin je de lezer uitlegt wat je doet en waarvoor hij jou kan benaderen.
Het eerste wat zinvol is om te doen, is bedenken wat je graag wil dat een ander doet, als hij jouw handtekening leest. Kijk, als je vertelt wat je doet voor je beroep nemen mensen dat voor kennisgeving aan. Maar als je vertelt dat de koffie altijd klaar staat, dat mensen je altijd mogen bellen voor een afspraak, opdracht, informatie, interview, proefles of kennismakingsbehandeling zal de lezer net iets eerder geneigd zijn ook iets te dóen met je handtekening. Je brengt ze in ieder geval op dat idee ...
Het idee dat je meegeeft moet wel een klein beetje logisch zijn voor je lezers. Ik mail zelf heel veel met mensen die helemaal niet tot mijn doelgroep (zzp’ers) behoren. Mensen in loondienst zullen mij niet (snel) bellen voor coaching! Daarom vraag ik daar niet om in mijn handtekening, maar kies ik voor een andere optie. Deze mensen kénnen namelijk wellicht wel zzp’ers voor wie mijn diensten interessant zijn. Dus roep ik: ‘Leuk, als je mijn blog met tips doorgeeft!’
Heb je je handtekening bedacht? Ik weet alleen hoe je ‘m in Outlook moet invoeren. (Gebruiker van een ander mailprogramma? Als je dat al voor elkaar hebt gekregen, dan schat ik je slim genoeg in zelf de invoerplek te ontdekken. :-)
In Outlook ga je naar menuknop ‘Extra’ en scroll je naar beneden naar het woord ‘Opties’. Als je die aanklikt krijg je een scherm met onder meer het tabblad ‘E-mailindeling’. Klik op de knop ‘Handtekeningen’. Controleer rechts of daar het e-mailaccount staat dat je wilt gebruiken voor je handtekening -> Heb je een website, dan gebruik je voor je (zakelijk) mailverkeer het afgeleide e-mailadres. Bijvoorbeeld, in mijn geval is het e-mailaccount ditiszinvol.nl.
Onder in het lege veld zet je vervolgens je handtekeningtekst. Klik op OK en nog eens op OK ... en klaar! Toedoe-lijst van vandaag: acquisitie. Zo, tijd voor een mini-wave voor jezelf.
Heb je nog één minuut extra over dan heb ik nog een goeie tip van collega Edith van Gameren: je kunt in jouw handtekening ook nog reclame maken voor een (complementaire) collega! Journalisten kunnen fotografen aanbevelen, webbouwers kunnen tekstschrijvers of vormgevers aanbevelen, bandpromotors kunnen gitaarbouwers de hemel in prijzen, en vice versa. Als je dit voor elkaar doet, kom je dubbel zo veel onder de aandacht, en bij mensen die je zelf misschien nooit gemaild zou hebben.
Hik je erg aan tegen acquisitie? Weet je niet zo goed hoe je dat aan moet pakken of sterker nog: wat je eigenlijk over jezelf moet vertellen? Ik help als coach zelfstandigen ontdekken uit welk werk ze voldoening halen – en hoe ze daarvan meer kunnen creëren. Is dat net waar jij ook graag achter zou komen, neem dan contact op voor een coachingsgesprek.
Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen.
Zij helpt hen ontdekken welke klussen ze het liefst zouden aanpakken
- en hoe ze daarvan meer kunnen creëren.
Agenda
10 september: Get Clients Now!14 september: Netwerken Vol Zin
Kies zelf de datum: Nieuwe richting