Focus + Marketing

Hoe wil je zichtbaar zijn?

door: Manon Müller

tags:  coaching  gastblog  marketing  persoonlijke-ervaringen 

Gastblogger Manon Müller-Jansen is tekstschrijver.
Ze werkt onder de bedrijfsnaam Meer dan tekst.

Sinds een aantal weken ligt de Ondernemerskalender 2009 duidelijk zichtbaar op mijn bureau. Daarin las ik: ‘Freelancen is niet alleen vallen en opstaan, maar vooral staan en opvallen’. Ik dacht meteen: die houd ik erin, want het is voor mij af en toe een van de grootste vraagstukken van het zzp'en: hoe blijf ik zichtbaar voor (potentiële) opdrachtgevers? Maar ook: hoe wil ik zichtbaar zijn en hoe zichtbaar wil ik zijn?

Een eerste poging dit jaar is het aanpassen van mijn huisstijl/website. Het mag allemaal wat kleurrijker en luchtiger. Zodat het nog meer 'van mezelf' wordt. In de communicatie met (potentiële) opdrachtgevers probeer ik de kort-door-de-bochtvraag: (help, ik ga failliet!) is er nog werk voor me?, wat anders in te kleden. In plaats daarvan stuur ik met regelmaat een mail, waarin ik aangeef dat ik mijn planning voor de komende periode aan het maken ben. Daarbij stel ik (uiteindelijk dezelfde, maar in een iets andere verpakking) de vraag of de betreffende opdrachtgever voor de komende periode mogelijkheden ziet.

Tot nu toe werpt deze methode aardig vruchten af. Ik ben weer even in beeld, soms komt er direct werk uit de hoge hoed en regelmatig korte tijd later.

Tot nu toe merk ik dat er – steeds wanneer ik denk: nu komt er even helemaal niets, (niemand heeft me nodig) – onverwachts toch van alles om de hoek komt kijken. Is het toeval, of is dat het resultaat van mijn bellen, mailen, bellen en nog eens mailen? Ik durf nog niet altijd op dat laatste te vertrouwen, al gaat dat steeds beter.

In zulke perioden bedenk ik me maar dat ik nog steeds aan het (op)bouwen ben! Ik begeef me tenslotte nog maar ruim een jaar op het freelancepad. Laatst heb ik – tijdens een coachingsgesprek bij ZinVol – letterlijk een muurtje gebouwd. Een muurtje van papieren stenen, waarop ik – in trefwoorden – aangaf wat voor mij de speerpunten zijn en worden, het komende jaar. Wil ik alle kansen aangrijpen, wil ik me specialiseren, zeg ik altijd ja, of soms juist bewust nee op (potentiële) opdrachten?

Ik ben heel benieuwd hoe anderen dat doen: wat is jouw manier van aanpak of gouden regel voor het (met een mooi woord) relatiemanagement met jouw (potentiële) opdrachtgevers? Wat zijn jouw bouwstenen en hoe ga jij om met periodes die Miranda zo treffend omschreef als ‘Tussenland’?

Mijn muurtje is nu af en toe nog wat wankel en nog niet helemaal af, maar kan de komende tijd alleen maar steviger worden. Daarbij houd ik een tweede quote uit de Ondernemerskalender in gedachten:

‘Ondernemen is doen wat je echt leuk vindt. Succes en geluk volgen dan meestal vanzelf’.

geplaatst: 13-02-2009 @ 08.58

reacties: reageer als eerste

delen:

Voorbij de vriendenprijs

door: Miranda Apeldoorn

tags:  acquisitie  coaching  tarieven 

Een jonge vrouw, een kennis van me, studeert af aan de kunstacademie. Ze droomt ervan haar eigen brood te verdienen met het maken van muurschilderingen in opdracht. Onder haar familie, vrienden en bekenden vindt ze al gauw een paar klanten en ze gaat aan de slag. Ze verft muren van kinderkamers en badkamers en tovert de voorheen zo gewone ruimten om als waren het avontuurlijke hoofdstukken uit een boek. 

Al na betrekkelijk korte tijd houdt ze er echter weer mee op. Haar klanten vragen, nee eisen allemaal ‘een vriendenprijsje’. Een klant wil nog een muur extra geschilderd hebben, maar weigert extra te betalen en een andere klant ‘vergeet’ de afgesproken prijs te betalen. Van haar overige opdrachten houdt ze nauwelijks nog wat euro’s over, wanneer ze alle materiaalkosten eraf getrokken heeft. Teleurgesteld in hoe de opdrachten verlopen zijn, gaat deze jonge kunstenaar op zoek naar een baan.

Veel mensen in een creatief beroep – kunstenaars, maar ook fotografen, schrijvers, kappers & schoonheidsspecialisten bijvoorbeeld – hebben er moeite mee een goede prijs voor hun werk te vragen. Waar voor zichzelf werkende interimmanagers hun bed niet uitkomen voor een uurtarief dat onder de 150 euro ligt, woekert de creatieveling met uurtarieven van soms maar 30 euro per uur. 

Dat je getalenteerd bent, betekent echter nog niet dat je op een houtje moet bijten! Doorgaans zul je alleen weinig kunnen met het advies van de interimmanager die je blakend vol zelfvertrouwen meedeelt, dat je domweg je tarief moet verdubbelen (om mee te beginnen). Als je pech hebt, voegt de succesvolle zzp’er daar nog minachtend aan toe dat je de markt verpest met je vraagprijs. Ja nee, NU ben je er natuurlijk helemaal klaar voor om zelfverzekerd op klanten af te stappen … niet dus.

Hoe werk je toe naar het moment dat je wel het tarief durft te noemen waarmee je gezien mag worden? [...]

... Het volledige artikel 'Voorbij de vriendenprijs' vind je in mijn e-book: 'Richt je niet op naamsbekendheid. 25 opmerkelijke marketingadviezen voor zp'ers.'
Deze is te bestellen in de versies PDF, EPUB en MOBI (Kindle) voor € 4,95 inclusief 19% btw. 

© Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
die focus en meer klanten willen

Alle blogs van Miranda 

geplaatst: 19-01-2009 @ 20.18

reacties: 4

delen:

Coach voor ervaringsdeskundigen

door: Miranda Apeldoorn

tags:  coaching  groei  zelfstandige 

Op een feestje vraagt iemand me: ‘En wat doe jij?’ Ik antwoord dat ik coach voor zelfstandigen ben. ‘Ah! Je coacht dus startende ondernemers?’

Dat gesprek vond ergens begin dit jaar plaats. Tijdens dat feestje hoorde ik deze vertaling voor het eerst maar daarna doorstond ik nog vele déjà vu’s. Mensen veranderen ‘coach voor zelfstandigen’ in hun hoofd tot ‘coach voor starters’. Opvallend. Waarom gebeurt dit automatisch, vroeg ik me af.

Wanneer schakel je een coach in? De relatiecoach, de voedingscoach, de sportcoach, de sekscoach: zij worden gebeld op het moment dat de gecoachte ergens zelf niet meer uitkomt. De gecoachte is maanden, misschien wel jaren bezig geweest met een bepaalde vraag, een probleem of een vaardigheid. Een crisis in een huwelijk. Afvallen. Tot Olympisch niveau stijgen. De boel een beetje leuk houden in bed. Allerlei tips, middelen en adviezen heeft de gecoachte al geprobeerd, maar niks lijkt afdoende te werken.

Dan komt de coach in beeld. Deze helpt de gecoachte, die zichzelf inmiddels ervaringsdeskundige mag noemen van zijn vraag of probleem, met een aantal zaken.

Ten eerste creëert de coach enige afstand. De gecoachte heeft zich zolang blind gestaard op zijn vraag dat het is als dicht tegen een ruit aanstaan. De wasem van je eigen adem beneemt je al het zicht. De coach helpt je de ruit te poetsen.

Door het nieuwe uitzicht dat je plots hebt ontdekt als gecoachte, vinden er verschuivingen en veranderingen plaats. Binnen in jezelf, en daardoor ook daarbuiten, in je omgeving. Dat kan beangstigend of vermoeiend zijn: de oude situatie was tenminste bekend en om die reden ‘veilig’. Juist in deze periode kan een coach veel voor je betekenen: die staat je bij terwijl je probeert de verschuivingen van binnen een plek te geven, en tegelijk nieuwe gewoonten probeert vol te houden. Kwam je bijvoorbeeld bij de relatiecoach om de crisis in je huwelijk aan te pakken, dan zal je blik op je partner veranderen. Wil je daardoor of daarna nader tot elkaar komen als partners, dan zal je meer moeten doen dan constateren dat je kijk op de ander veranderd is. Je gaat anders met elkaar om, maakt bijvoorbeeld meer tijd voor elkaar.

Neem nu dan de startende ondernemer. Hij heeft besloten dat hij eigen baas wil zijn in díe branche of in dát beroep. De startende ondernemer is zodoende voornamelijk bezig met ontdekken. Hoe vind ik klanten? Hoe word ik bekend bij mijn doelgroep? Welke bedrijfsnaam kies ik? Hoe vul ik een VAR in? Waar ga ik netwerken?

Bij zulke vragen kan een coach als ik toch helpen? Ja, dat kan. Maar deze startende ondernemer is nog geen ervaringsdeskundige van zijn eigen vraag of probleem. Ik ben een van vele tips, middelen of adviezen waaruit deze startende ondernemer nog kan kiezen om bij zijn antwoord uit te komen. Hij kan in dit stadium ook een workshop bij me volgen over het vinden van klanten, in plaats van in een coachingstraject te stappen.

Neem nu dan een zelfstandige, een zzp-er. Iemand die al tien jaar onderneemt. In de eerste jaren liep alles redelijk vanzelf: klanten wisten haar te vinden. Zelf hoefde ze naar haar idee niet zoveel te doen aan acquisitie. De laatste twee jaren heeft deze zelfstandige echter een aantal klanten zien vertrekken. Ze heeft pogingen ondernomen aan nieuwe klussen te komen maar het ondernemen loopt niet langer vanzelf en ze zit soms dan ook een tijd lang zonder opdrachten.

Deze zelfstandige is inmiddels ervaringsdeskundige in het vinden van klanten. Ze kent de tips, middelen en adviezen waar mensen mee aankomen: ze zijn oud nieuws voor haar. Toch lukt het haar niet goed meer, klanten te vinden. Een persoonlijk coachingstraject zal haar nu meer groei opleveren, dan een zoveelste losse workshop.

Een nieuw feestje ergens in de nabije toekomst. Iemand vraagt me: ‘En wat doe jij?’ Ik antwoord dat ik coach voor zelfstandigen ben. ‘Ah! Je coacht dus ervaringsdeskundigen!’

© Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
die focus en meer klanten willen

Alle blogs van Miranda

geplaatst: 21-10-2008 @ 12.37

reacties: 2

delen:

Nee leren zeggen

door: Femke Dekker

tags:  balans  coaching  gastblog 

 Gastblogger Femke Dekker schrijft fantasy voor de jeugd
en geeft workshops over zelf je fantasywereld scheppen:

Zoonlief slaapt. Eindelijk. Ik ben aan het werk (geïnspireerd tikken op mijn laptop aan een creatief stukje tekst, vol positieve energie) en daar gaat de bel, en hard ook. Grrr. (Verd ... ik heb hier een kind dat ligt te slapen!) Ik spring overeind, ren de trap af, maar voordat ik goed en wel beneden ben, heeft mijn ongeduldige bezoeker nog eens twee keer hard gebeld. Terwijl ik door de gang naar de voordeur loop, gaat de bel voor de derde keer!

‘Ik ben onderweg!’ roep ik geïrriteerd. Gvd, wie haalt het in zijn hoofd om zo vaak zo hard te bellen? Een oude man, natuurlijk, die ook nog denkt dat ik degene ben die hij zoekt, wat niet zo is. Nou, sorry hoor, zegt hij terwijl hij wegloopt. Ja, bedankt. Zoonlief is wakker en dat vindt-ie niet leuk. Gauw naar zijn kamertje, geruststellen, muziekje aan, knuffel erbij, lekker slapen.

Weer drie woorden tikken en daar gaat *&^$##@ de bel weer! Terwijl ik de trap af ren zeg ik tegen mezelf: Wie het ook is, Nee. Voor de deur staat een mevrouw met een meisje.
‘Hebt u ook iets over voor de nierstichting?’

Nou? Wat zeg ik? Nee? Natuurlijk niet. Was het maar waar. Kon ik maar eens glashard Nee zeggen. Maar weekhartig als ik ben, verdwijnt mijn Nee bij het zien van een collectebus als sneeuw voor de zon. Want de nierstichting, hartstichting, kankerbestrijding, prins bernhardfonds, ronaldmcdonaldhuis, jantje beton, novib, amnesty international, greenpeace, artsen zonder grenzen, het rode kruis, ze doen allemaal goed werk. Gelukkig collecteren ze niet allemaal, anders kon ik zelf onderhand wel met een collectebus gaan rondlopen.

Maar waarom lukt het me niet om Nee te zeggen? Omdat het zielig is voor de nier- hart- en noem maar op patiëntjes, onderdrukte, verjaagde, ontheemde mensen in andere landen? Omdat ik er zelf geen goed gevoel van krijg? Van mijn gedeponeerde munt in de collectebus heb ik ook niet echt een goed gevoel. (Want waarom heb ik niet gewoon Nee gezegd, zoals ik me had voorgenomen?)

Andere mensen hebben daar zelden moeite mee. Soms verbaas ik me erover op wat voor manieren ik weleens Nee te horen krijg. Als ik mijn diensten aanbied bijvoorbeeld, aan iemand waarvan ik denk dat die daar best weleens gebruik van zou kunnen maken. Glashard: Nee. En dan nog het liefst met een blik van: wie denk jij wel dat je bent? Om vervolgens fluitend verder te gaan met waar ze mee bezig waren! Hoe doen ze dat? Is Nee zeggen een kunst die ik niet beheers? Een talent dat ik niet bezit? Kan ik het leren, zijn er cursussen voor?

Maar waarom eigenlijk? Zou ik er zelf gelukkiger of beter van worden als ik Nee zei? Ik kan het uitproberen natuurlijk. Gewoon doen. Honderden mogelijkheden per dag om Nee te zeggen.

‘Vind je het goed als ik even naar buiten ga en jij voor de kinderen zorgt?’ Nee.
‘Wil je even naar dit stukje tekst kijken?’ Nee.
‘Kunt u de weg naar Hamelen vertellen?’ Nee.
‘Wilt u voor mij een tekst voor mijn website schrijven?’ Nee. Eh... oeps, foutje!

Hoewel ... soms kan het vast geen kwaad om tegen een opdrachtgever Nee te zeggen. Als ik er na mijn Ja als een berg tegenopzie om aan de klus te beginnen. Als ik vind dat ik er eigenlijk te weinig voor betaald krijg. Als ik, na een heel leuk verhaal ingeleverd te hebben, te horen krijg dat het leesniveau niet goed is, waardoor ik zoveel aan het verhaal moet veranderen dat ik mijn eigen schrijfstijl bijna niet meer herken. Op dat soort momenten zou het waarschijnlijk best gezond zijn om gewoon Nee te zeggen. Zodat ik - het klinkt al bijna cliché - tijd overhou voor de echt leuke, goed verdienende klussen. Nee, dus. Nee, niet onder deze voorwaarden. Nee, niet voor dat bedrag. Nee zeg, wie denk je wel dat ik ben, dat ik zulk werk doe?!

Hm ... ik vrees dat hier nog wel enige oefening voor nodig is. Bij de volgende collecte dan maar?

Alle gastblogs van Femke.

geplaatst: 23-09-2008 @ 12.39

reacties: reageer als eerste

delen:

Waarom kwam er geen kip op de workshop?

door: Miranda Apeldoorn

tags:  acquisitie  coaching 

Miranda Apeldoorn is zzp-coach & journalist. 
Ze deelt persoonlijke ervaringen over het zzp'en. 

'Waarom kwam er geen kip naar mijn workshop?' vroeg een kinderboekenschrijver met twaalf boeken op haar naam aan mij. 'Enige tijd terug heb ik een workshop Creatief Schrijven opgezet. Die was bedoeld voor mensen die al schrijven en daar vrij serieus mee bezig zijn. De cursus had ik aangekondigd op twee schrijversfora, mijn eigen website en op deze illustratorenwebsite. Ook heb ik een persbericht gestuurd naar Meander, maar daarop heb ik nooit reactie ontvangen. Vervolgens heeft niemand gereageerd. Hoe kan dat nou?'

‘Ken ik jou niet ergens van?’ De meest afgezaagde openingszin die je kunt stellen als flirter, is de sleutel tot het antwoord. Er is een enorm aanbod aan workshops, trainingen en cursussen, waaruit mensen kunnen kiezen. Dagelijks worden ze aan uitnodigingen daarvoor blootgesteld via advertenties en artikelen in de media (tv, radio, internet, tijdschriften & kranten), via e-mail die ze ontvangen, via posters die ze tegenkomen en via de verhalen van anderen die ze ontmoeten.

Stel dat iemand één keer, op één van de twee schrijversfora de aankondiging heeft gezien. Iemand die nog nooit van de schrijver had gehoord. Die is vijf minuten later alweer vergeten dat ze bestaat, tenzij ze het ongelooflijke geluk heeft dat haar cursus nét is waar de forumbezoeker dringend behoefte aan had. Met vertrouwen op geluk komt een workshop echter niet vol.

Wat je wilt als je een workshop aankondigt, is dat mensen je naam gaan onthouden. Veranker je bestaan stevig in hun gedachten. Daarvoor zullen ze je naam eerst een aantal keer moeten tegenkomen. Naarmate mensen vaker je naam ergens tegenkomen, beginnen ze te denken: ‘Hé … die ken ik.’ De behoefte ontstaat om meer over je te weten te komen: ze surfen eens naar je website of lezen eens een boek van je. Je bent niet langer zomaar een naam voor ze, je bent een vertrouwde naam geworden. Pas in deze fase aangekomen gaan de meeste mensen die op zich wel interesse hebben in een workshop als Creatief Schrijven, over tot het afnemen van je dienst. Om te zorgen dat mensen vaker je naam tegenkomen, is het zaak veel energie te stoppen in het op zo veel mogelijk interessante plekken zo duidelijk mogelijk aanwezig zijn.

Bij een bekende van mij zaten de workshops vanaf dag één helemaal vol. Hoe kreeg ze dat voor elkaar? Ze had van tevoren honderden folders van haar workshop laten drukken, maakte voor zichzelf een lijst van cafés, restaurants en andere openbare plekken waar veel mensen komen, stapte op de fiets en legde overal een stapel folders neer. Twee weken later ging ze echt ál die plekken weer af om de stapels aan te vullen.

Goed van de kinderboekenschrijver, dat ze zelf ook al een lijst had, met voor haar interessante plekken om haar naam te laten vallen. Het is echter een vrij kleine lijst: bekijk met welke plekken je deze lijst nog kunt uitbreiden. Zorg dat je er met iedere nieuwe workshop steeds weer te zien bent. Tweede actie: waar ik zelf bijvoorbeeld achteraan zou gaan als kinderboekenschrijver, is in het colofon van mijn nieuwe boeken of in de herdrukken van mijn vorige boeken te laten opnemen, dat ik niet alleen schrijft, maar ook workshops geef. Derde actie: marketing hoeft niet altijd groots van opzet te zijn en veel tijd te kosten. Sluit bijvoorbeeld alle e-mails af met de handtekening: ‘Workshop Creatief Schrijven: 31 augustus 2008. Meer informatie: [jouw website]. Schrijf je in!’ (Bij Outlook Express kun je dit bijvoorbeeld instellen onder Beeld --> Opties). 

Wie lukt het, workshops keer op keer vol te krijgen? Wat is je geheim? 

geplaatst: 29-07-2008 @ 09.07

reacties: reageer als eerste

delen: