Focus + Marketing

Help, ze willen mij interviewen!

door: Govert Schilling

tags:  coaching  communicatie  gastblog  marketing 

Voor je naamsbekendheid en voor je personal branding als zelfstandige is het uitstekend wanneer je je door uiteenlopende media laat portretteren. Maar hoe werkt dat? Waar moet je vooral op letten, en wat kan er allemaal fout gaan? Of moet je gewoon niet zo moeilijk doen en over je koudwatervrees heen stappen? En is zoiets extra ingewikkeld voor journalisten of tekstschrijvers die juist gewend zijn om ánderen te interviewen? Wetenschapsjournalist Govert Schilling geeft tips ... in de vorm van een interview.

Fijn dat u me dit interview toestaat.

Geen probleem. Fijn dat je hierheen kon komen; scheelt mij een boel tijd. Dát durfde ik dan wel weer te vragen.

Meestal bent ú degene die anderen interviewt. Is het niet raar om zelf geïnterviewd te worden?

Valt reuze mee hoor. Ik weet in elk geval als geen ander wat er allemaal mis kan gaan. En ik kan me misschien ook makkelijker in jouw situatie verplaatsen.

Hoe bedoelt u? Denkt u dat ik er een zootje van ga maken?

Nee, natuurlijk niet; je zult je werk ongetwijfeld net zo consciëntieus doen als ikzelf. Ik bedoel alleen dat ik wel begrijp dat jij óók een lekker leesbaar verhaal wilt inleveren, met fijne oneliners, en dat je om die reden af en toe wat moet knippen of vrij moet quoten.

En dan bent u natuurlijk meer dan de gewone geïnterviewde op uw hoede? Nadenken over elke uitspraak?

Niet echt. Niets is beter voor een goed interview dan dat de geïnterviewde honderd procent zichzelf is. Als ik bang zou zijn dat ik dingen zeg die morgen niet in de krant mogen staan, dan kan ik beter maar niet aan zo’n interview meewerken.

Maar dan is het risico toch juist heel groot dat ik u als gehaaide interviewer uitspraken ontlok of ze uit hun verband ruk?

Mwoah, volgens mij doe je dat minder snel wanneer er een plezierige verstandhouding tussen jou en mij is. En die ontstaat het snelst als ik open en vriendelijk ben, in plaats van achterdochtig en wantrouwig. Nog een kop koffie?

En dan hoopt u natuurlijk dat het andersom werkt, dat u met uw vriendelijke opstelling en uw kopjes koffie mij zover krijgt om precies op te schrijven wat u kwijt wilt?

Oh nee, ik heb echt niet de illusie dat ik een interview kan sturen. Jij weet voor welk medium je werkt, waarom je mij wilt spreken, en wat jouw invalshoek is. Dat heb ik als geïnterviewde te respecteren – dat weet ik als journalist maar al te goed. Hooguit kan ik je nieuwsgierigheid wekken door zijdelings bepaalde onderwerpen ter sprake te laten komen die ik graag over het voetlicht zou willen brengen. Maar ik heb daar nu echt niet over nagedacht; ik was de laatste tijd veel te druk met het schrijven van mijn nieuwste boek.

O, komt er weer een nieuw boek aan? Waar gaat het dit keer over?

Kijk, dat bedoel ik. Werkt feilloos.

En u bent niet bang dat zo’n interview oeverloos alle kanten op kan gaan en dat het u veel te veel tijd kost?

Daar ben ik zelf bij. Uit eigen ervaring weet ik dat jij er ook niet op zit te wachten dat je hier een paar uur mee kwijt bent. Dus ik houd het beknopt, mijn antwoorden zijn to the point, en ik gooi er af en toe een fijne quotewaardige oneliner tussendoor. O, en zoals je hebt gemerkt wil ik vooraf wel weten waar je het over wilt hebben, en spreek ik af hoe lang het kan duren.

En het is niet erg dat dat misschien wel heel zakelijk overkomt?

Lijkt me niet; iedereen is gebaat bij goede afspraken. Trouwens, kom ik zo zakelijk over? Ik ben ervan overtuigd dat een interview goed – en positief – zal uitpakken wanneer de interviewer een plezierige indruk krijgt van de geïnterviewde. Liefst meteen bij de eerste ontmoeting al. Je krijgt nooit een tweede kans voor een eerste indruk. Die tijdelijke relatie tussen jou en mij kan soms best even heel intiem zijn, qua persoonlijke details, maar als hij in de basis oké is, komt het met dat interview vanzelf goed.

Nou, daar spreekt in elk geval aardig wat vertrouwen uit ...

Natuurlijk! Ik moet er toch vanuit gaan dat jij je werk zorgvuldig doet? Ik zou er ook niet tegen kunnen als interviewkandidaten míj argwanend tegemoet treden – dat kan heel ongemakkelijk worden.

Duidelijk. Ik geloof dat ik het belangrijkste wel heb. Wilt u het interview nog lezen voordat ik het aan de redactie toestuur?

Als je daar prijs op stelt, wil ik het best vooraf doorlezen. Niemand is erbij gebaat als er dingen in staan die niet kloppen. Maar maak je geen zorgen: ik zal hooguit wat suggesties aandragen – het blijft per slot van rekening jóuw verhaal.

Fijn, dankuwel. Ik mail het waarschijnlijk in de loop van volgende week. En nogmaals dank voor uw tijd!

Jij ook bedankt, en succes met het uitwerken. Wacht, dan help ik je even in je jas.

Vorig blog van Govert:
Waarom leuke dingen ook wat mogen opleveren

geplaatst: 14-02-2011 @ 09.05

reacties: 3

delen:

Omgaan met kritiek

door: Miranda Apeldoorn

tags:  balans  coaching  communicatie  groei  motivatie 

Dit artikel is voor zelfstandigen die net als ik wel eens ondersteboven raken van kritiek.

Als je jezelf eenmaal regelmatig laat zien als zelfstandig professional, dan krijg je commentaar.* Alles van goedbedoelde adviezen over wat je anders zou moeten doen tot regelrechte afwijzingen wordt op je afgevuurd. Dat kan je aardig ontregelen. Misschien heb je daardoor zelfs wel eens overwogen ergens weer mee te stoppen: met een nieuwsbrief, met twitteren, met bloggen, met het geven van een workshop of het organiseren van een evenement …

Heel zinvol is stoppen waarschijnlijk niet. Ja, als je niet langer je nek uitsteekt, komt er minder commentaar.  Dat is zo. Maar ja: als je jezelf niet laat zien, weet niemand dat je er bent. Klanten gaan dan naar je buurvrouw. Dat is nou ook weer niet de bedoeling.

Fijner is als je ontdekt hoe je kritiek constructief kunt oppakken of afhandelen. Bijvoorbeeld via een vaste route die je bewandelt, zodat je je energie op ‘de paaltjes langs de weg’ kunt richten in plaats van dat je gedachten en gevoelens met je op de loop gaan.  Zo’n vaste route is vooral fijn als de kritiekgever maling had aan constructief communiceren. ;-)   Van commentaar kan je onderneming  namelijk enorm groeien. Als bijvoorbeeld veel mensen een zekere drempel ervaren om bij je aan te kloppen, en één iemand is zo moedig je dat te laten weten. Haal je die drempel weg, dan maak je dus de toegang vrij voor meer klanten.

Als ik over de eventuele initiële klap die ik van kritiek ervaar heen ben, ga ik toetsen.
- Is het commentaar waar ik onmiddellijk wat mee moet doen?
- Of kan ik het naast me neerleggen?

Even over dat tweede punt. Iemand op Twitter heeft laatst getweet: feedback zegt voor slechts 20% wat over de ontvanger en voor 80% wat over de gever. Ook als je nog zo je best doet objectief te blijven. Je spreekt immers vanuit je eigen wereldbeeld, ervaringen, houding, die is per definitie gekleurd.  Of, zoals Anaïs Nin schreef: ‘We don’t see things as they are, we see them as WE are.’ Dus niet alle verbeterpunten die we ontvangen, zijn punten waar we ook wat mee moeten doen.

Dan verder met het eerste punt. Wat kun je doen als je kritiek krijgt? Dit is mijn route. Ik ga na:

1 ‘Wat is mijn uitgangspunt? Hoe wil ik mijn onderneming voeren, waar sta ik voor?’
Als mensen bijvoorbeeld je toon niet heel zakelijk vinden, vraag je dan af of ‘zakelijk’ de uitstraling is die je nastreeft. Misschien ga je meer voor ‘benaderbaar’. 

2 ‘Voor wie is mijn materiaal bedoeld? Behoort mijn feedbackgever tot de mensen op wie ik me richt?’ Je tweet, webtekst, nieuwsbrief, enzovoorts die gaat over je werk is bedoeld voor een bepaalde doelgroep. Is bedoeld voor die mensen die ook echt behoefte hebben aan jou. Deze mensen wíllen juist graag wat over je werk horen. Ze vinden het fijn te ontdekken dat je er bent of zijn nog aan het beslissen of en wanneer ze een keer van je diensten gaan gebruikmaken. Wist je dat mensen een aantal keer van je moeten horen voor ze klant van je worden? De ene marketinggoeroe zegt: zeven tot tien keer. De ander heeft het al over minstens vijftig keer, vanwege de komst van internet.  Internet is een oceaan waarin jouw stem gemakkelijk verdrinkt.
Extra informatie is voor je doelgroep daarom best welkom. Het is niet erg als mensen die daarbuiten vallen zich afmelden of je unfollowen.

3 ‘Ben ik eigenlijk duidelijk over mijn uitgangspunten en in mijn materiaal?’ Ga dit niet in je eentje beslissen, maar schakel zeker ook hulptroepen in. Vraag wat mensen in je omgeving bijvoorbeeld welke toon zij terughoren in je materiaal. (Maak er een open vraag van! Laat ze niet kiezen tussen ‘zakelijk’ en 'benaderbaar’, dan stuur je te veel.) Als zij woorden teruggeven als ‘vriendelijk’ en ‘open’ dan weet je dat je benaderbaar overkomt: precies wat je wilde. Of vraag mensen op welke doelgroep zij denken dat jij je richt. Komt dat overeen met het beeld dat jij probeert op te roepen?   
Nog iets over duidelijk zijn in je materiaal: ik heb gemerkt dat je wie/wat/waar/wanneer-informatie het best overal kunt herhalen. Dus voor mij geldt bijvoorbeeld: de locatie van mijn netwerkavonden niet alleen op mijn website zetten, maar ook in de bevestigingsmail voor iedere deelnemer, op de factuur en op de deelnemerslijst.

4 ‘Heb ik de boodschapper bedankt?’ Eventueel kun je daarnaast nog vragen beantwoorden of een punt uitleggen dat de boodschapper onduidelijk was. Probeer echter niet de boodschapper te overtuigen alsnog aan jouw kant te komen staan.

Ik heb ook nog een stap 0: de voorbereiding.  Als ik iets compleet nieuws doe, of als ik een van mijn bestaande dingen aanpas, en verder regelmatig tussendoor: ik test alles. Vrienden en  collega’s die ik vertrouw, en soms ook juist vage kennissen vraag ik allemaal uitgebreid om commentaar voordat ik echt naar buiten kom met mijn nieuwe of vernieuwde dienst. Als acht van de tien testers roepen dat ze onderdeel x missen of niet begrijpen, dan weet ik wat me te doen staat. 

Welke route bewandel jij als je commentaar krijgt? Ik lees graag je reactie op dit artikel. 

* … en complimenten, die ook hoor.

Wil je duidelijk zijn over je uitgangspunten en in je materiaal? Tijdens coachingsprogramma Get Clients Now! ontdek je jouw focus, jouw uitgangspunten en ga je jouw materiaal daarop aanpassen, waardoor je meer klanten trekt. Geef je op.

© Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
die focus en meer klanten willen

Dit artikel vind je tevens in mijn e-book:
'Richt je niet op naamsbekendheid. 25 opmerkelijke marketingadviezen voor zp'ers.'
Deze is te bestellen in de versies PDF, EPUB en MOBI (Kindle) voor € 4,95 inclusief 19% btw.

Alle blogs van Miranda

geplaatst: 04-11-2010 @ 13.33

reacties: 5

delen:

Je prijs is niet interessant

door: Miranda Apeldoorn

tags:  acquisitie  communicatie  geld  tarieven 

Laatst was ik getuige van een acquisitiegesprek tussen een vriendin van mij en de beheerder van een werkplaats. De beheerder zocht nog een cateraar en mijn vriendin is toevallig een goeie. (Nou ja, niet echt ‘toevallig’ natuurlijk, daar werkt ze hard aan.) Ze legde enthousiast uit wat ze voor de beheerder kon betekenen en je zag het water bij de beheerder in de mond lopen. Toen kwam de uitsmijter. Mijn vriendin rondde haar verhaal af met de zin ‘... en ik ben ook helemaal niet duur!’

Oei, dacht ik.

Want: wil je graag dat een klant voor je kiest omdat je goedkoop bent? Of heb je liever dat hij voor je kiest omdat je goed kunt koken? (Of schrijven, of coachen, of ontwerpen of trainen.)

In dat laatste geval wordt de prijs die je vraagt al een stuk minder interessant voor je klant. Er begint zich in zijn hoofd een scheiding af te tekenen tussen jou en je collega’s. Nu de aandacht ligt op wat jij doet in plaats van op wat jij kost ben je minder inwisselbaar geworden.

Even terzijde: klanten die geen verschil zien tussen jou en je collega’s, behalve dan de prijs die jullie vragen, verwachten vaak dat je per direct beschikbaar bent. Dan werk je dus voor weinig en moet het Ook Nog Eens Nu.

Nog minder interessant wordt je prijs, als je kookkunsten, schrijfvaardigheden, coachtalenten of geniale ontwerpen ook nog eens aansluiten bij de expliciete koopbehoefte die je klant heeft.

Laten we nog even meekijken met mijn vriendin de cateraar. Stel dat de beheerder op zoek is naar iemand die eten kan komen brengen. Dat noemen we de impliciete behoefte van die klant. ‘Eten’ kan op dit moment nog van alles betekenen. Van soep tot sushi. Van panini tot patat.

De beheerder blijkt op zoek naar broodjes belegd met en gemaakt van biologisch geteelde producten. Of hij wil juist tapas. Of gevulde pannenkoeken, omdat niemand anders dit serveert als warme of koude hap.

Of de beheerder zoekt een cateraar die ALTIJD beschikbaar is op vrijdagmiddag.

Dat zijn allemaal expliciete behoeftes van de beheerder. Daar kom je niet achter als je meteen jouw diensten gaat aanprijzen. Iets wat veel zelfstandigen ook onprettig vinden, omdat ze dan zo duidelijk met duwen bezig zijn. Daar kom je achter als je mensen vraagt wat ze precies zoeken. Zo verandert jouw positie van iemand die heel hard een ander probeert te overtuigen in iemand die informatie verschaft over wat mogelijk is binnen jouw aanbod.

Nu is het overigens ook weer niet de bedoeling dat jij je in bochten wringt om jouw aanbod te laten aansluiten bij de expliciete behoefte van een klant. Als de klant om iets vraagt wat je niet kunt of wilt leveren, wees daar dan gewoon eerlijk over. Niet alleen tegenover je klant, maar vooral ook tegen jezelf.

In ieder geval, als jouw aanbod, kennis en ervaring past bij de expliciete behoefte van de klant, dan ben je aantrekkelijker dan een (goedkopere) collega die alleen die impliciete behoefte lijkt te vervullen.

Waarmee ik wil schrijven: laat zowel bij jou zelf als bij de klant voorop staan wat je doet, niet wat je kost. En wanneer dan daarna het gesprek op je tarief komt ... prijs jezelf dan niet te laag.

Nu begrijp ik het heel goed als je denkt: ‘Ik durf niet zo goed om tarief x te vragen.’ Daar kun je naartoe werken en doe dat ook echt, want dat je getalenteerd bent betekent nog niet dat je op een houtje moet bijten.
 

Tot slot: hoe weet je überhaupt wat voor tarief je kunt vragen?
Enkele onderzoeksuggesties:

1 Reken het uit op basis van je vaste en variabele kosten. Of lees: 4 tips voor een hoger tarief als freelance redacteur.

2 Vraag je branche- of beroepsvereniging welke bedragen mensen vragen en of dat per uur of per woord of per dagdeel of wat ook is. Van de NMa mogen verenigingen geen exacte tarieven noemen, dus vraag om gemiddelden of vraag aan welke bandbreedte je moet denken.

3 Is er geen branche- of beroepsvereniging? Bekijk wat collega’s op internet zetten, of vraag collega’s tijdens een koffie-uurtje aan welke bandbreedte je moet denken. (Als je rechtstreeks vraagt aan je collega: ‘wat vraag jij’ kan het zijn dat je collega dichtslaat als een oester, dus houd het neutraal ;-)

4 Geloof niet direct alles wat opdrachtgevers/klanten je vertellen, variërend van ‘we hebben geen budget’ tot ‘sorry, maar dit zijn de tarieven die we iedereen betalen’.

5 Als je al jaren bestaat en er heeft werkelijk nog nooit iemand tegen je gezegd: ‘Je prijs is te hoog’, dan vraag je niet genoeg.

Wil je dat klanten voor je kiezen omdat ze jóu willen - in plaats van de goedkoopste? Geef je dan op voor coachingsprogramma Get Clients Now!  en leer jezelf duidelijk neerzetten.

© Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
die focus en meer klanten willen

Dit artikel vind je tevens in mijn e-book:
'Richt je niet op naamsbekendheid. 25 opmerkelijke marketingadviezen voor zp'ers.'
Deze is te bestellen in de versies PDF, EPUB en MOBI (Kindle) voor € 4,95 inclusief 19% btw.

Alle blogs van Miranda

geplaatst: 30-09-2010 @ 11.05

reacties: 6

delen:

Auteursrecht: geld verdienen met Google

door: Enno de Witt

tags:  communicatie  gastblog  geld  internet  recht 

Gastblogger Enno de Witt is schrijver en journalist.

Voor iedereen die scheppend werk verricht kan het handig zijn om zo eens in de zoveel tijd eens de eigen naam in te tikken op Google. Dat kan soms lucratief uitpakken.

Zo kwam ik onlangs een artikel tegen dat ik ooit eens had geschreven voor een cultuurwebsite en sindsdien was vergeten, iets met een verhalenbundel, doet er niet toe. Alleen verwees de link naar een geheel andere site. Die site had gewoon de hele inhoud geknipt en geplakt, inclusief de auteusrsnaam, in de optimistische veronderstelling dat het dan wel in orde zou zijn.

Dat was het dus niet. Waarna zich een merkwaardige correspondentie ontwikkelde. Die begon van mijn kant heel traditioneel met een sommatie om de gewraakte tekst te verwijderen en een schadevergoeding te betalen (‘bijgesloten gelieve u aan te treffen een factuur’).

Daarop kwam direct een reactie van een medewerker van de stichting die de gewraakte website in de lucht hield. Het was niet de bedoeling dat mijn auteursrecht werd geschonden, excuses, excuses, en de factuur konden ze absoluut niet betalen, want ze waren arm en iedereen die meewerkte aan de site deed dat voor niets, zelfs hun kinderen leden honger, het dak lekte, wenend brachten zij hun dagen door in groot gebrek.

Ik moest denken aan de rooms-katholieke geestelijke die het enkele jaren geleden wel goed vond als de armen stalen, maar verwierp de gedachte aan christelijke naastenliefde, omdat ik niet christelijk ben en je anders wel aan de gang kunt blijven, immers: als iedereen zomaar alles van mij ging jatten zou ik zelf tot armoede en misdaad vervallen, en zo ad infinitum verder, tot we een natie van dieven waren geworden.

In een beleefde mail legde ik uit dat ik met alle liefde een gratis bijdrage had willen leveren, het ging om een nobel doel, maar dan zouden ze mij daar eerst van tevoren om moeten hebben gevraagd. Waarop weer een andere mevrouw die iets hoger in de organisatie zat een lange weeklacht terugstuurde over de financiële krapte waaronder zij leden en ik, ook de kwaadste niet, voorstelde om het verschil dan maar te delen, een half ei is immers beter dan een lege dop en de wereld moet ook verder. Aldus geschiedde, de factuur is inmiddels keurig voldaan en het geld over de balk gesmeten.

De moraal van dit verhaal: hou alles wat je maakt scherp in de gaten. Jij hebt het auteursrecht, en ook al denken sommige mensen dat wat op het web staat vogelvrij is, zit wie jouw recht schendt altijd fout.

(Kijk op de website van de Lira wat je kunt doen als je zelf plagiaat  van je werk constateert.)

Alle gastblogs van Enno

geplaatst: 16-09-2010 @ 14.25

reacties: 1

delen:

Beseft jouw klant dat je nog meer te doen hebt?

door: Miranda Apeldoorn

tags:  communicatie  persoonlijke-ervaringen 

Het kan gebeuren dat een klant of opdrachtgever in juni aangeeft: ‘In september heb ik werk voor je’, en dat je eind september nog altijd niks gehoord of gekregen hebt – ook niet nadat je in september nog even naar de klus gevraagd hebt.

Misschien krijg je een antwoord dat uiterst duidelijk is en toch vooral heel vaag blijft: ‘We zijn er intern nog mee bezig.’ Of: ‘Ik ben er nog niet aan toe gekomen.’Misschien krijg je zelfs helemaal geen antwoord.

In je agenda had je ondertussen wel tijd vrij gehouden voor het werk van deze klant. Vervolgens belt je klant begin oktober alsnog voor de klus, waar je meteen aan moet beginnen – als je nèt vreselijk druk bent met allerlei andere klussen. [...]

Hoe je daarmee omgaat lees je in het volledige artikel, in mijn e-book:
'Richt je niet op naamsbekendheid. 25 opmerkelijke marketingadviezen voor zp'ers.'
Deze is te bestellen in de versies PDF, EPUB en MOBI (Kindle) voor € 4,95 inclusief 19% btw.

© Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
die focus en meer klanten willen

Alle blogs van Miranda

geplaatst: 31-07-2010 @ 08.43

reacties: reageer als eerste

delen: