Focus + Marketing

Samenwerken als freelancer: je komt jezelf tegen

door: Edith van Gameren

tags:  communicatie  netwerk  persoonlijke-ervaringen 

Gastblogger Edith van Gameren is freelance journalist.
Regelmatig werkt ze samen met anderen.

Dit blog is voor zzp’ers. Bij de titel zzp’er  overvalt me soms een wat triest gevoel; ik hoor liever de term freelancer. De vrijheid in dat woord spreekt me meer aan dan de verlatenheid die doorgalmt in ‘zzp’er’: waarom iemand definiëren met dat wat hij juist niet heeft (personeel dus)? Maar goed, dat terzijde. Feit is natuurlijk dat wij freelancers er vaak alleen voor staan.

Het viel me daarom op dat ik het meest over mijn eigen sterktes en zwaktes heb geleerd in samenwerkingsprojecten. Ik leerde mijn werkende zelf beter kennen, juist via anderen. De feedback van opdrachtgevers is vaak een summier ‘fijn, bedankt’, of ‘kun je dit nog een beetje aanpassen’. Ben je echter in een scheppingsproject verwikkeld met anderen, dan kun je uitstekend spiegelen hoe je de dingen zelf aanpakt.

Regelmatig werk ik samen met andere freelancers – uit een andere of mijn eigen discipline – aan projecten die te groot of te breed zijn voor mijn eigen kunnen. Soms verzamelen we ons in een team (ik noem dat hier zo maar die term is in werkelijkheid nooit gevallen, meestal is de samenwerking nogal ad hoc); een andere keer draag ik een deel van de opdracht over en werken anderen ‘voor mij’.

In de eerste vorm leerde ik andere dingen dan in de tweede vorm. In teamverband leerde ik bijvoorbeeld dat ik niet de hemelbestormer ben. In een brainstorm heb ik genoeg ideeën, maar in de fase daarna ben ik degene die gaat voor het best haalbare, de pragmaticus. Nu ik dat weet, kan ik gericht op zoek naar een hemelbestormer die mij aanvult. En naar iemand die de allerlaatste puntjes op de i zet, want ik heb in teams gemerkt dat er mensen zijn die dat beslist beter kunnen dan ik.

In de tweede samenwerkingsvorm – ‘de baas’- ontdekte ik welke punten ik makkelijk kan scoren bij opdrachtgevers, omdat anderen ze bij mij níet scoorden. Als ik iets uitbesteed, wil ik van het werk én de zorg af! Alleen bellen in noodgevallen dus, en dat is precies hoe ik zelf met opdrachtgevers omga. Dit is de opdracht, dat is de deadline: akkoord. Van mij hoor je pas weer iets als het stuk klaar is, tenzij er echt een crisis-door-overmacht ontstaat.

Echter, het allerfijnste wat ik leerde uit samenwerkingsprojecten, is dat ik er niet zo slecht in ben als ik dacht. Tussen neus en lippen door kreeg ik de feedback dat ik betrouwbaar, relaxed en creatief ben. Dankzij samenwerken heb ik meer oog gekregen voor mijn eigen kwaliteiten. Alleen ‘de baas’ spelen, daar bak ik niet veel van, weet ik nu. Wél ben ik op dat vlak een niveau opgeschoven, van ‘onbewust onbekwaam’ naar ‘bewust onbekwaam’. Ik kan mij nu gaan bekwamen in bazigheid, of er gewoon verre van blijven. Misschien dat ik dat maar doe. :-)

geplaatst: 09-12-2009 @ 13.51

reacties: 1

delen:

23 marketingmiddelen die je kunt inzetten

door: Miranda Apeldoorn

tags:  acquisitie  communicatie  e-book  marketing 

Lieve bloglezers, we gaan wat ZinVols doen. Contact onderhouden met de buitenwereld. 23 marketingmiddelen die je als freelancer of zzp’er in kunt zetten.

1. Antwoord. Heeft iemand geprobeerd je te bereiken? Bel. Schrijf een e-mail. Stuur een sms. Zet skype aan en begin een gesprek. Reageer per tweet. Het geeft niks als je bijvoorbeeld bij voorkeur alleen maar per mail reageert in plaats van per telefoon. Als je maar wat van je laat horen en als je dit maar persoonlijk doet. Het is bijna niet te geloven hoeveel mensen deze open deur dicht laten, daarom staat dit middel op 1.

2. Geef een teleseminar. Da’s vrij nieuw in Nederland, ik ken totnogtoe alleen acquisitiecoach Laura Babeliowsky  en loopbaancoach Brigitte van Tuijl  die dit doen. Brigitte legt in de blog 'Hoe zet je een teleseminar in als marketinginstrument'  haarfijn uit wat je als zelfstandig professional kunt met een teleseminar.

3. Start een blog. Er is altijd een onderwerp waar jij als freelancer/zzp’er meer verstand van hebt (of enthousiaster over bent!) dan je omgeving. Wanneer je jouw kennis inzet om anderen op weg te helpen, helpen anderen jou weer op weg. Journalisten vragen om je mening als expert, lezers worden op den duur klant van je. En wat ik zelf fijn vind aan het hebben van een blog: je bouwt op één vaste plek een handige, doorzoekbare database op met daarin een schat van informatie die jou zelf ook weer dagelijks van pas komt. Ieder jaar komt trouwens hetzelfde komkommernieuws voorbij: blogs zouden hun langste tijd gehad hebben. In de praktijk merk ik daar niks van, ik ontdek alleen maar meer bloeiende blogs.

4. Begin een nieuwsbrief. Inhoudelijk doe je hetzelfde als op je blog: je biedt tips, informatie of persoonlijke ervaringen. Het verschil met een blog is dat je een nieuwsbrief op vaste momenten de deur uit doet. En je abonnees worden dus op vaste momenten aan jou en je werk/je bedrijf blootgesteld. Dat is voor je abonnees stap 2 op de Relatieladder, zeg maar. (Eigenlijk mag je geen ‘zeg maar’ zeggen, dat is onwaardig trendy taalgebruik, maar ik mag nu eenmaal graag zeg maar zeggen, vergeef mij).  Stap 1 op de Relatieladder is dat je toevallige voorbijgangers op straat zover krijgt dat ze je blog lezen, stap 2 is dat ze halve kennissen van je willen worden door zich te abonneren op je nieuwsbrief. Meer lezen? 'Beginnen met een nieuwsbrief na het spamverbod'.

5. Gooi iets op de post. Enkele van mijn vrienden sturen trouw tijdens iedere vakantie een ouderwetse ansichtkaart. Afgelopen zomer kregen mijn vriend en ik de geest en stuurden voor het eerst sinds jaren ook weer papieren groeten, uit Barcelona. Mijn vrienden waren tot tranen toe geroerd (oké, bijna dan. Het maakte in ieder geval hevige indruk). Uit deze praktijkcase blijkt (mij) wel: wie stuurt er nog wel eens zomaar een echt kaartje, of een echte foto, of een echte brief? Als je wilt opvallen tussen alle andere zzp’ers, dan zeg ik je, met tip 5 heb je echt goud in handen.
 
6. Maak een e-book. Goed voor je expertstatus. Tenminste, als je echt informatie weggeeft, waar mensen wat aan hebben. Het mooie van een e-book is: je hoeft maar vijf pagina’s te schrijven, en dan kun je al een heel behoorlijk e-book hebben. Kun je als lokker aanbieden: ‘Word lid van mijn nieuwsbrief en je ontvangt het e-book “Breien voor hippe mannen” helemaal gratis!’ Maar je kunt het ook tegen betaling aanbieden. Als mensen na betaling automatisch je e-book (pdf) in de mail ontvangen, dan kun je ook nog wat verdienen als je slaapt. (Er zijn softwareprogramma’s   om dat automatische gedeelte te regelen.)

7. Je kunt natuurlijk ook een echt boek schrijven. Dat doet wetenschapsjournalist Govert Schilling ook regelmatig, kijk maar. Hij is expert in sterren (die in de lucht, niet die op tv). Sommige van zijn boeken worden zelfs als luisterboeken uitgegeven.
 
8. Presenteer jezelf op een website. Vervang je rommelige oude website, met comic sans ms als lettertype, fladderdingetjes die de cursor over het scherm volgen, je vakantiefoto van Texel die je gebruikt als portret op je bedrijfswebsite, en je nieuwspagina waarbij bovenaan een bericht uit 2007 prijkt, door een website die je klanten serieus zullen nemen. En laat op z’n minst een (tekst)schrijver al je teksten nalezen. Al heb je drie universitaire studies cum laude afgerond: als je website vol spelling- en grammaticafouten staat, neemt nog steeds niemand je serieus.

9. Plak een poster (of billboard) aan. Als ’t werkt voor Loesje , waarom zou het dan niet kunnen werken voor andere woordenkleiers? Ik denk aan journalisten, (tekst)schrijvers, communicatiemensen, copywriters, enzovoorts. Ook prima marketingmiddel om je optredens, workshops en cursussen te promoten.

10. Maak een folder of flyer. Wat moet erin? --> Wat doe je, voor wie, wat levert dat je doelgroep op en hoe ben je (het beste) te bereiken? Zie ook: Red je flyer van de prullenbak.

11. Ook het visitekaartje kun je inzetten als marketingmiddel. Gebruik alle kaartjes die je in handen gedrukt krijgt om mensen – persoonlijk!- te mailen: 'Hoe vond je de bijeenkomst, heb je interesse in mijn nieuwsbrief, mag ik je toevoegen op LinkedIn?'

12. Zet geen dure advertentie. Precies: geen. Er is in tien jaar tijd nog nooit een zzp’er juichend naar me toe gekomen om me te vertellen dat zijn geplaatste advertentie zoveel reacties heeft opgeleverd. (Dit werkt anders voor grote(re) bedrijven met diepe zakken. Zij kunnen de advertentie namelijk herhaaldelijk plaatsen, net zo lang tot mensen ‘m onthouden). Ben jij de uitzondering op de regel dan hoor ik dat natuurlijk graag in een reactie op dit blog.

13. Toch experimenteren met adverteren? Verdiep je in programma’s als Google AdSense , voor advertenties op het internet. Werken banners? Ik krijg er anno 2009 geen goed beeld van: de meeste artikelen die bespreken of banners werken of niet, zijn al een jaar, of twee jaar, oud. Wil je er toch wat over lezen, kijk dan bijvoorbeeld op de website van Ruben Timmerman, waar wat info bij elkaar staat.

14. Ook een vorm van adverteren: prikbordberichten plaatsen. Gebeurt bijvoorbeeld nog steeds veel op VillaMedia , de portal van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ). Ook kun je tegenwoordig berichten en een uitgebreid profiel op tientallen intermediairsites plaatsen, waarbij de site je als opdrachtzoekende aan een opdrachtgever wil koppelen. Ik ben zelf meer een voorstander van de regie houden over mijn zelfstandigenbestaan, en maak er dus eerlijk gezegd geen gebruik van. Heb jij als gebruiker wel ervaringen met zulke intermediairsites? Laat een reactie onder dit blog achter.

15. Creëer free publicity. Schrijf een persbericht , pluis de bladen na op leuke rubrieken waarvoor je je op kunt geven als geïnterviewde, of leg een blad een artikelidee voor (NB. daar kun je een honorarium voor bedingen, als ze je idee willen. Als je nooit schrijft/geen ervaring hebt, kun je te maken krijgen met het no cure no pay principe). Laatst had Viva zo’n top 400: kon je vrouwen nomineren voor De lijst der lijsten van succesvolle vrouwen (onder de 38 jaar, ja dat komt dan weer omdat Viva op een bepaalde leeftijdsgroep mikt onder haar lezerspubliek). Nou, voor zo’n rubriek kun je je opgeven dus.

16. Duik op in een radio- of tv-programma. Omdat de radio- en tv-makers ook weten dat dit een marketingmiddel voor jezelf is, hopen ze vaak dat je gratis en voor niks langskomt. Moet je aardig wat voorbereiden, of meenemen aan materiaal? Ga voor jezelf na of de prestatie die van je gevraagd wordt, je tijd en moeite waard is in verhouding tot wat je geboden wordt.

17. Geef een lezing . Deel je kennis van of liefde voor een onderwerp.

18. Voer een demonstratie op. Je kunt een heel verhaal houden over wat Nin-Jutsu is, maar je kunt het ook even voordoen. Dan snapt iedereen het meteen.

19. Ga op een cursusmarkt staan. Leg je workshopagenda, flyers, posters, uitgeprint e-book, visitekaartjes en je andere spullen neer en praat met iedere geïnteresseerde. Ben je niet zo’n babbelaar? Zie punt 18! Geef op de cursusmarkt je demonstratie.

20.  Word leraar. Bedenk een workshop of cursus, of vorm een klas of club of groep. Deel je kennis en ervaring met de rest van de wereld.

21. Benut sociale media. Kijk rond op Twitter, LinkedIn, Facebook, of een van de vele nings. En schrijf je niet alleen maar in: wees ook regelmatig aanwezig, actualiseer je profiel en treed in contact met wat mensen die je aanspreken. Het gaat erom dat je aansluiting vindt bij mensen die je kunt waarderen. Aan een slapend profiel heb je niks. Dat is gewoon hetzelfde als nooit naar de ontmoetingen/borrels van je netwerk gaan: je leert niemand kennen.
Nog niet iedereen is overtuigd van het nut van sociale media. Dat is ook prima! Richt desnoods een Bitter op naast Twitter en spuw je gal over alle internethypes die je niet leuk vind. ;-) Ook dat is marketing: je geeft aan dat je niet zomaar overal hijgend achteraan rent, en dat vinden genoeg klanten een aantrekkelijke eigenschap van een zzp’er.

22. Ga erop uit. Ontmoet klanten en collega’s tijdens borrels en bijeenkomsten. Drink een kop koffie tijdens Open Coffee  bij jou in de stad. Of kom tijdens mijn netwerkavonden een beetje eten en een beetje praten. En voílà: je netwerkt.

23. Last but not least: stuur van tevoren een vakantiemail aan je klanten, de eerstvolgende keer dat je weet dat je op vakantie gaat. Het laat een goede indruk achter bij klanten, wanneer je ze op tijd van je foetsietijd op de hoogte stelt. En dat ... is ook marketing.

© Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
die focus en meer klanten willen

Een geactualiseerde versie van dit artikel vind je in mijn e-book:
'Richt je niet op naamsbekendheid. 25 opmerkelijke marketingadviezen voor zp'ers.'
Deze is te bestellen in de versies PDF, EPUB en MOBI (Kindle) voor € 4,95 inclusief 19% btw.

Alle blogs van Miranda

geplaatst: 25-08-2009 @ 17.00

reacties: reageer als eerste

delen:

Moet je altijd beschikbaar zijn?

door: Miranda Apeldoorn

tags:  balans  communicatie  persoonlijke-ervaringen 

In de eerste jaren dat ik voor mezelf werkte, durfde ik niet al te lang op vakantie. En dan bedoel ik niet alleen in de zomermaanden, wanneer je extra werk krijgt aangeboden omdat alle vaste medewerkers van je opdrachtgever een paar weken de hort op zijn. Ik bedoel het hele jaar rond. Als ik uiteindelijk toch wegging, dan was het voor hooguit een week. Een waarin ik zeker weten geen deadlines had en ik ging pas als al mijn werk was afgerond.

Nu ik nog bezig ben met het opbouwen van een klantenkring, dacht ik, kon ik maar beter in de buurt blijven. En zelfs toen ik eenmaal een prachtige klantenkring had, durfde ik nog niet zo goed weg. Ik had nu juist aan de lopende band geweldig werk, en ik wilde de betovering niet verbreken.

Terwijl de tijd verstreek, ontdekte ik echter het volgende. Sommige van mijn klanten stelden het zeer op prijs dat ik met hen meedacht over hoe hun opdracht het best ingevuld kon worden. Ze betaalden zonder morren mijn tarief, en ook altijd op tijd, en steeds als ik ruim van tevoren een vakantie aankondigde kwamen zij alvast aanzetten met een nieuwe klus. Of, als ze dat niet deden, dan stonden ze wel open voor mijn nieuwe ideeën als ik weer terug van vakantie was.

Sommige andere klanten kwamen met klussen met ‘gisteren af’ als deadline, terwijl ondertussen je bloed, zweet en tranen ze niet te veel mocht kosten. Hun haastklussen gingen vaak gepaard met gebrekkige communicatie of planning. Meedenken was niet de bedoeling, dat kostte de opdrachtgever te veel tijd, en tijd hadden ze niet. Ook niet om met elkaar te praten, zodat binnen de organisatie van de klant vaak geheel uiteenlopende verwachtingen van mijn werk leefden. Mijn ervaring dat meedenken de organisatie uiteindelijk tijd en geld bespaarde, wuifden deze klanten weg. Nee, nee, gisteren af! Het kon me echter maar zo gebeuren dat ik weken na het inleveren van een spoedklus (en mijn factuur) een mail kreeg ‘dat ze wilden dat ik hier en daar nog wat wijzigingen aanbracht’. Ook svp weer gisteren af. Vervolgopdrachten? Die kwamen niet, of ze verliepen volgens hetzelfde patroon.

High maintenance klanten die voor een dubbeltje op de eerste rang wilden zitten. Zij zijn aan wie ik al die tijd feitelijk mijn vakantie heb opgeofferd. Klanten die je bellen voor klussen waarvan ze zelf lijken te denken dat iedere zzp’er ervoor geschikt is, en die om die reden op zoek gaan naar de goedkoopste, of degene die als eerste de telefoon beantwoordt. Of die je bellen omdat ze weten dat je uitstekend werk levert, en ook nog eens steeds weer bereid bent voor hen alles opzij te schuiven.

De klanten die me het gevoel gaven dat ze me waardeerden als professional, qua werk én betaling, die wachtten gewoon nog steeds op me na mijn vakantie.

Mag jij raden aan welke klanten ik de voorkeur geef. ;-) Waarmee gelijk de vraag uit de titel beantwoord is. Nee, je hoeft niet altijd beschikbaar te zijn. Als je actief klanten om je heen verzamelt die jou bewust inhuren om wat je weet en kunt, niet alleen maar omdat je thuis bent, dan kun je rustig op vakantie.

En wat, als nieuwe van zulke klanten je uitgerekend voor het eerst bellen of mailen terwijl je met vakantie bent? Daar heb je autoresponders of freelance secretaresses (virtual assistants) voor. Maak zelf een mail aan waarin je aangeeft wanneer je voor de klant aan het werk kan. Weet je standaard wat je nodig hebt aan info van de klant om aan je klus te beginnen? Vraag in de mail alvast of de mailer je dit wil toezenden. Of zorg dat de ingehuurde secretaresse die je mail/telefoon binnenkrijgt tijdens je vakantie, dit alles alvast noteert.

Maar vooral, vooral, vooral: zelfs als de opdracht direct aan je voorbij ging vanwege je vakantie, neem toch na je vakantie contact op met degenen die belangstelling toonden. Vertel hoe leuk je het vindt dat ze aan jou dachten. En vraag wat je kunt doen om bij hen ‘op het vizier’ te blijven. Is het echt een klant uit de voorkeurscategorie dan zullen ze dat waarderen. Misschien wel met een klus.

Dit artikel vind je tevens in mijn e-book: 'Richt je niet op naamsbekendheid. 25 opmerkelijke marketingadviezen voor zp'ers.' Deze is te bestellen in de versies PDF, EPUB en MOBI (Kindle) voor € 4,95 inclusief 19% btw. 

© Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
die focus en meer klanten willen

Alle blogs van Miranda

geplaatst: 23-07-2009 @ 09.03

reacties: 5

delen:

Waarom je een tariefverlaging niet hoeft te pikken

door: Miranda Apeldoorn

tags:  acquisitie  communicatie  geld  tarieven 

Soms lees ik op een forum zoals dat van Lancelots een opmerking als deze: ‘Mijn opdrachtgever heeft mijn tarief met 10% verlaagd.’

Hè?

Oké, wil iedereen zijn hand opsteken, die voor zichzelf is begonnen omdat hij graag anderen letterlijk de baas over zich laat spelen? Niemand, vul ik in. Toch blijken veel (beginnende) zelfstandigen in de praktijk zo’n opgedrongen tariefverlaging zonder slag of stoot te accepteren.

Dat is denk ik deels de schuld van het woord ‘opdrachtgever’. Dat gebruiken we om iemand aan te duiden die een klant van ons is. Maar het woord opdrachtgever geeft ons blijkbaar een ander gevoel dan het woord klant. Zeg maar eens hardop: ‘Mijn klant heeft mijn tarief met 10% verlaagd.’ Belachelijk, denk je dan. Dat maakt de klant potverdrie toch niet uit! Die koopt iets of die koopt iets niet. Een klant die bijvoorbeeld in een winkel bij de kassa staat en tegen de kassamedewerker zegt: ‘Ik geef je voortaan nog maar dertig cent als ik hier een pak melk kom kopen’, die krijgt gewoon zijn pak melk niet mee. De klant kan je wel vragen om 10% korting ... maar jij bepaalt of je dit honoreert of niet.

We kennen kortom aan een opdrachtgever onbewust meer macht - over onszelf! Onze toekomst! - toe dan aan een klant. De eerste tip die ik je dan ook wil meegeven, is om voortaan je opdrachtgevers te zien als je klanten. Noem ze ook zo. Daarmee maak je jezelf nog eens duidelijk: ‘Ik werk voor mezelf, dus ik maak hier ook de dienst uit.’
Een mededeling van je klant over een verlaging van je tarief is een voorstel, niet een feit. Het is een uitnodiging tot nieuwe onderhandelingen.

Ik verwacht nu een hoop reacties in mijn mailbox van freelancers die zeggen: ‘Jaaaaaa Miranda, allemaal heel mooi, maar in de praktijk is het slikken of stikken hoor! Mijn klant piekert er niet over te onderhandelen.’ Vraag jezelf dan eens af wat je gaat doen als je tariefverlagende klant toevallig failliet gaat. Ga je dan weer op zoek naar een baan, naar de zekerheid van een vast inkomen?* Geef je je op bij bemiddelingsbureaus en opdrachtenwebsites waar de klant je hoopt in te zetten tegen een zo laag mogelijk tarief?* Of ga je monter zelf op zoek naar nieuwe klanten, klanten die bereid zijn je tarief te betalen, net zo lang tot je agenda weer is volgeboekt?

En is het trouwens echt waar? Is het slikken of stikken? Dat weet je pas zeker, als je over de tariefverlaging een gesprek bent aangegaan. Je opdrachtgever (je klant dus) brengt de tariefverlaging natuurlijk expres als een mededeling. Hij rekent er een beetje op, dat je deze daardoor ter kennisgeving aanneemt. Dat scheelt hem een hoop gedoe, maar dat is uiteraard niet hetzelfde als dat hij je gráág ziet gaan, ‘voor jou tien anderen’ als je het aandurft (kom op!) tegen de ‘mededeling’ te protesteren.

Een paar jaar geleden moest ik zelf zo’n gesprek aandurven. Mijn beste en best betalende klant kwam met een forse tariefverlaging aan. Ik schreef eerst op wat ik tegen mijn hoofdredacteur wilde zeggen aan de telefoon, om te voorkomen dat ik maar wat onsamenhangends zou stamelen. Ik nam daarbij als uitgangspunt dat ik graag voor haar wilde blijven werken tegen mijn eigen tarief én op dezelfde prettige wijze van samenwerken als voorheen. Het is niet nodig je onderdanig op te stellen, maar als je daarentegen zo boos bent over de tariefverlaging, over ‘de manier waarop je behandeld wordt’, dat je van de weeromstuit uitvaart tegen je klant dan is je tariefverlaging al snel 100% in plaats van 10%. En ten slotte sprak ik met mezelf af wat ik zou doen als mijn hoofdredacteur doof zou blijken voor mijn pleidooi. Je hoeft dan natuurlijk niet direct toedeledoki te roepen. Als journalist kun je bijvoorbeeld met je redacteur afspreken dat je voortaan alleen nog telefonische interviews houdt, zodat je de tariefverlaging compenseert met minder reistijd kwijt zijn. Zo houd je meer tijd over voor andere klanten. Lezers die nog andere goede tips hebben: ik lees graag je reactie.

Wat kun je je klant meegeven, als je contact opneemt over de tariefverlaging? Sinds je voor hem werkt, heb je alleen maar meer kennis en ervaring opgedaan. Je bent goed ingevoerd in de materie en je hebt een netwerk opgebouwd. (Ik hoop tenminste dat je bijhoudt wie je waarvoor en waarover gesproken hebt!). Dat alles heeft waarde voor je klant. Kortom, je zou juist een hoger tarief kunnen vragen!

* Denk je dat je inderdaad liever teruggaat in loondienst, of denk je dat opdrachtenwebsites je beste kans zijn? Hik je erg aan tegen acquisitie? Weet je niet zo goed hoe je dat aan moet pakken of sterker nog: wat je eigenlijk over jezelf moet vertellen? Ik help als coach zelfstandigen ontdekken uit welk werk ze voldoening halen – en hoe ze daarvan meer kunnen creëren. Is dat net waar jij ook graag achter zou komen, neem dan contact op voor een coachingsgesprek.

Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen.
Zij helpt hen ontdekken welke klussen ze het liefst zouden aanpakken
- en hoe ze daarvan meer kunnen creëren.

geplaatst: 09-07-2009 @ 16.11

reacties: 1

delen:

Waarom leuke dingen ook wat mogen opleveren

door: Govert Schilling

tags:  acquisitie  communicatie  gastblog 

Gastblogger Govert Schilling is freelance wetenschapsjournalist (o.a. 'de Volkskrant') en eindredacteur van Alles over sterrenkunde.

'Dag meneer de directeur. U wilde mij spreken?'
'Ha, Van Dam. Ja, ga zitten. Ik ben erg tevreden over je. Je doet je werk uitstekend, en je hebt er kennelijk heel veel plezier in.'
'Dankuwel, fijn om te horen. Inderdaad, ik vind mijn werk heel erg leuk.'
'Je begrijpt dat we je niet kwijt willen. Daarom stel ik een salarisaanpassing voor.'
'Dat klinkt fantastisch. Daar ben ik natuurlijk erg blij mee.'
'Mooi, dan betalen we je voortaan de helft van wat je nu verdient. Fijne dag verder!'

Het is de wereld op z'n kop. Iemand minder betalen omdat hij plezier in zijn werk heeft. Werknemers in loondienst, zoals Van Dam, hoeven daar gelukkig niet bang voor te zijn. Maar voor freelancers ligt het anders. Maar al te vaak wordt er van hen verwacht dat ze de leuke klussen voor een bodemtarief aannemen. Of zelfs voor niets.

Zou je het leuk vinden over twee maanden een lezing te geven tijdens ons bedrijfsfeest? Vind je het leuk een bijdrage te leveren aan een speciaal boekproject voor allochtone kinderen? Wil je misschien een keer te gast zijn in onze tv-show?

Allemaal leuk natuurlijk. Je vraagt naar de details. Je wordt steeds enthousiaster. Je hebt er echt zin in, en je bent ervan overtuigd dat ze bij jou precies aan het juiste adres zijn.

Maar als je vervolgens je honorarium noemt, of een offerte opstelt, of een ruwe kostenindicatie geeft, gaan plotseling de wenkbrauwen omhoog. Moet er dan voor betááld worden? O, daar was niet op gerekend. We dachten namelijk dat je het heel leuk zou vinden om te doen.

Ik blijf het een rare gedachtenkronkel vinden. Alsof je als freelancer moet betalen voor je werkplezier. Natuurlijk is het fijn als je een klus aanneemt waar je heel veel zin in hebt, en met veel plezier aan zult werken. Maar waarom zou daar niet gewoon een normaal tarief voor worden betaald?

Sterker: je kunt je zelfs voorstellen dat je als opdrachtgever méér betaalt aan iemand die heel enthousiast is over de betreffende klus. Want mensen vinden vooral de dingen leuk waar ze goed in zijn. En als iemand plezier in zijn werk heeft, gaat de kwaliteit omhoog. Blijkbaar heb je dan de ideale persoon gevonden voor de opdracht. Daar zou je iets tegenover moeten stellen.

Het lijkt erop dat veel opdrachtgevers een freelance-honorarium beschouwen als een soort ongemakkenvergoeding. Een moeilijk stuk waar veel research voor nodig is en dat ook nog eens overmorgen klaar moet zijn - daar moet wel een reële vergoeding tegenover staan. Maar als de freelancer het heel leuk vindt om te doen, waarom zou je hem dan nog betalen?

Een deel van het probleem ligt natuurlijk ook bij de freelancer zelf. De Enschedese dichter Willem Wilmink kreeg vijfentwintig jaar geleden het verzoek om een herkenningsliedje te schrijven voor de Film van Ome Willem. Leuk werk! Wilmink noemde zijn prijs, en kreeg de opdracht.

Uiteindelijk kwam hij met 'Deze vuist op deze vuist'. Later vertelde Wilmink dat hij zich bijna schaamde om er een rekening voor te sturen. Hij had het zó leuk gevonden, en de tekst was zó onwaarschijnlijk simpel.

Terwijl de tv-zender Wilmink natuurlijk niet voor niets had benaderd. Hij was een begenadigd dichter, hij deed zijn werk met veel enthousiasme, en het liedje is een kwart eeuw later onverminderd populair bij peuters en kleuters. Eigenlijk had de omroep de bescheiden dichter wel een bonus aan kunnen bieden.

Nee, ik pleit niet voor het invoeren van een werkpleziertoeslag. Dat vind ik nou ook weer niet nodig. Maar ik voel me ook bepaald niet geroepen om voor leuk werk genoegen te nemen met een lager honorarium. Het moet per slot van rekening wel leuk blíjven.

Ander blog van Govert Schilling:
Help, ze willen mij interviewen!

geplaatst: 15-06-2009 @ 08.41

reacties: 9

delen: