Focus + Marketing

Vier tips om je verhaal te presenteren

door: Miranda Apeldoorn

tags:  communicatie  motivatie 

Miranda Apeldoorn is zzp-coach & journalist. 
Ze blogt over alles wat interessant kan zijn voor zzp'ers.

Een vriendin van mij wordt zo zenuwachtig wanneer ze op een podium moet staan, dat ze van tevoren een kalmerend middel slikt. Bij mij gebeurt het omgekeerde. Wanneer ik mag spreken voor een groep gebeurt er iets met mijn zelfvertrouwen: dat groeit. Oh zeker, ik kleur donkerrood tot diep in mijn nek. Maar laat dat je niet op het verkeerde been zetten: ach hoe heerlijk vind ik het, voor een groep mensen mijn verhaal te vertellen!

Hoe komt dat? Hetzelfde mechanisme is tijdens optredens werkzaam als wanneer ik een van mijn eigen blogs schrijf. Ik mag aan een aantal mensen tegelijk mijn visie, mijn adviezen, mijn steun meegeven. En dat mag ik doen in de positie van expert. Dat is het mooie van een podium (zowel dat van een echte, als van een blog als podium): het verleent je meteen al enige autoriteit. Daar hoef je alleen maar voor op de verhoging te klimmen.

Een overtuigend verhaal neerzetten gaat echter niet ‘vanzelf’ goed. Waar moet je op letten, wat moet je doen? Ik ben een tijd recensent geweest van managementboeken. Een van de boeken die ik de moeite van het bewaren waard vind, is het kostelijke boek ‘Hoe verpruts ik mijn presentatie? Praktische tips om uw lezing of presentatie volledig de mist in te laten gaan’. Een boek geboren uit fouten, schrijven de auteurs. Fouten die je status van expert binnen een paar seconden verpulveren. 

Welke voorbeelden geven ze? Nog half dronken je verhaal vertellen, veel te laat binnenkomen of helemaal niet op komen dagen, je publiek vertellen dat je invalt voor de echte deskundige, een powerpointpresentatie van je volledige verhaal uitdelen zodat niemand nog hoeft te luisteren naar je, je mobiel beantwoorden tijdens je speech, een duidelijk zichtbare urinevlek in je kleding hebben, allemaal ervaringen die de auteurs of anderen in de praktijk hebben meegemaakt.

Hoe moet het wel? Een paar tips.

1. Zorg allereerst voor een goed verhaal: dat is je hoogste prioriteit
Weet je wie er straks in de zaal zit? En wat hun instapniveau van jouw onderwerp is? Beetje knullig natuurlijk, wanneer je publiek meer weet van het onderwerp dan jij. Of wanneer je publiek juist zo weinig weet, dat alles wat jij ze vertelt klinkt als abracadabra. Kom je er van tevoren niet goed achter waar het niveau ligt van je publiek, geef mensen dan tijdens je presentatie de ruimte om in te breken. Het gaat je er ten slotte om dat zij zo veel mogelijk aan je verhaal hebben. Wat dat betreft is het ook handig, als je weet waar eventuele andere sprekers het over gaan hebben, om overlap te voorkomen. Je kunt ook veel podiumellende voorkomen, als je ervoor zorgt dat je een verhaal in je hoofd hebt, dat je altijd en overal kunt vertellen. Onafhankelijk van de aanwezigheid van beamers, laptops, microfoons, whiteboards, tafels of lege vierkante meters. Als de spullen die je nodig hebt het dan niet doen of niet aanwezig zijn, dan hoeft je publiek daar niks van te merken.

2. Denk aan je opvoeding
Steek jezelf in een nette outfit en steek van wal zonder anderen te beschadigen. Daar komt deze alinea op neer.
Vraag je van tevoren af hoe formeel gekleed je moet gaan. Als je weet dat je publiek in spijkerboek en T-shirt rondloopt, creëer je direct een afstand als je zelf in driedelig grijs verschijnt. Waarom zou je dat willen? Mensen in loondienst hebben vanuit hun functie wellicht een goed excuus voor hun pak, maar als zzp’er maak je zelf uit wat je draagt. Van de andere kant is het ook weer niet de bedoeling dat je je publiek tegemoet loopt in je vaalste T-shirt en je oudste afgetrapte schoenen. Jezelf blijven is prima, maar straal niet opzettelijk uit dat het je niet kan schelen hoe je erbij loopt – mensen zullen vermoeden dat je presentatie je ook weinig kan schelen.

Zie vragen van je publiek als een aanmoediging: hé, de mensen zijn geïnteresseerd. Gaat de vraag over iets dat je zojuist hebt uitgelegd? Met je ogen rollen of heel hard zuchten is een uitstekende manier je vragensteller en de rest van de zaal een hekel aan je te laten krijgen. Omdat je zelf alles van een onderwerp af weet, is je verhaal voor jou volkomen logisch. Mensen die voor het eerst kennismaken met het onderwerp hebben misschien enige incubatietijd nodig. Als zij je daarom vragen stellen die je eigenlijk al hebt uitgelegd, is dat hoera voor je publiek: zij geven je (onderwerp) niet op voor ze je begrepen hebben.

Iemand uit je publiek of je eigen omgeving belachelijk maken, is te belachelijk om veel woorden aan vuil te maken. Dat doe je niet, punt. Hoe reageer je dan op mensen die door je verhaal heen slapen, die hun jengelende kinderen met zich hebben meegebracht, of die op een andere manier storend aanwezig zijn? Ik ga zelf voor de optie er beleefd doch duidelijk een opmerking over te maken. Bijvoorbeeld door te vragen aan de persoon in kwestie of het mogelijk is dat hij ergens anders verder slaapt, of de ouder in kwestie aan te geven dat de kinderen me van mijn à propos brengen. Ik heb gelukkig nog niet veel ervaring met snurkers of jengelaars in de zaal, dus ik hoop bij de reacties onder dit blog op meer tips van mijn lezers. Tijdens mijn FilmFan Filmquiz heb ik altijd wél deelnemers die te pas en te onpas opmerkingen door de zaal slingeren. Bij dit publiek moet ik juist de bal weerkaatsen, of een grapje maken: als ik daar in alle serieusheid om stilte zou verzoeken, zouden de deelnemers het idee krijgen dat ze op school zitten in plaats van bij een leuk evenement!

3. Denk aan de tijd
Zie je verhaal als een harmonica: je moet het in en uit elkaar kunnen vouwen al naar gelang de situatie daarom vraagt. Krijg je een half uur de tijd op een congres, dan vertel je wat meer details. Krijg je slechts vijf minuten, concentreer je dan op je belangrijkste boodschap. Nee, correctie, op je grootste aandachttrekker. Noem de meest opvallende conclusie uit je onderzoek. Of het grootste voordeel dat jouw workshop of diensten de luisteraar bieden. Sluit je vijf minuten af met aan te geven waar en wanneer mensen voor meer informatie bij je terecht kunnen.
Wanneer je op een podium staat, gaat het erom dat je luisteraars onthouden wat jij voor ze kunt betekenen. Sta jij met die intentie op het podium? Of heb je tien minuten gekregen en vervolgens drie kwartier doorgepraat? In dat geval laat jij je luisteraars zien dat jij het belangrijker vond je gehele verhaal te vertellen van prehistorie tot toekomst, dan dat je het vond te luisteren naar de wensen van de organisatie en/of het publiek.

4. En vooral: heb er lol in!
Als je mensen iets wilt vertellen, doe het met verve. Leg je hart en ziel erin. In loondienst word je als werknemer nog wel eens opgedragen een verhaal te vertellen, als zzp’er maak je zelf die keus. Laat daarom zien dat je er zin in hebt!
Ben je van nature nogal verlegen? Heb je last van flinke plankenkoorts? Als je het krampachtig probeert te verbergen, komt er vaak alleen maar méér nadruk op te liggen.  Vertel het je publiek, begin er je presentatie mee: ‘Ik ben wat verlegen/zenuwachtig. Laat dat u niet van de wijs brengen. Ik vertel u graag mijn verhaal.’ Zo, nu heb je iedereen het gras voor de voeten weggemaaid. ‘Ja,’ zullen mensen na afloop misschien beamen, ‘je was zenuwachtig. Maar je stond er dan toch maar, hartstikke goed.’ 

Wil je een presentatie van mij bijwonen? Op zondag 8 maart geef ik om 19.00 en om 21.00 uur de korte kennismakingsworkshop ‘Bedenk je eigen website’ in De Diefsteeg in Deventer. Daar worden van 10.00 tot 22.00 allerlei workshops en lezingen gegeven in het kader van Internationale Vrouwendag. Toegang gratis.

geplaatst: 04-03-2009 @ 11.35

reacties: 1

delen:

Als je overgaat naar een nieuw systeem

door: Miranda Apeldoorn

tags:  communicatie  gastblog 

Gastblogger Walter Brand werkt onder de bedrijfsnaam Kinsent als auteur en spreker over ondernemerschap:

Ik heb sinds kort een nieuwe telefoon. De Google telefoon, of kortweg de G1. Het prettige van deze telefoon is dat het automatisch synchroniseert met je gmail, kalender en contacten. Een uitkomst, omdat ik het zat was met mijn vorige telefoon een agenda bij te houden. En nu is het zo dat ieder contact of iedere afspraak die ik online toevoeg, automatisch (zonder de telefoon aan de computer te hoeven koppelen) wordt gesynchroniseerd met mijn telefoon. 
 
Agenda's zijn magische dingen. Wat je erin zet, heeft de neiging daadwerkelijk te gaan plaatsvinden. Wij vinden dat normaal, maar in veel culturen kijken ze met stijgende verbazing naar dit toekomstvoorspellend middel. Dit beeld van de kracht van plannen heb ik van Marinus Knoopes creatiespiraal. Voor wie dit boek niet kent (verplichte kost voor zzp'ers!): het beschrijft de weg van wens naar werkelijkheid in twaalf logische stappen. Het model lijkt qua indeling sterk op het ondernemersmodel dat ik zelf hanteer en ik ben er een groot fan van.
 
Stap zes in dat model is plannen. Het proces begint met het hebben van een wens, deze verbeeld je vervolgens en je gelooft dat deze uitkomt. Daarna volgen de stappen van het uiten van je wens en het onderzoeken van mogelijkheden om deze uit te laten komen. Daarop volgt de stap de activiteiten te plannen die je wens realiseren.
 
En precies deze stappen volgend had ik mijn wens gepland een vriend van mij (die ik al bijna een jaar niet had gezien) weer eens te ontmoeten. In het verleden had ik mijn agenda in mijn hoofd en dat werkte tot dusver zo goed als feilloos. Maar afgelopen zondag vond de daadwerkelijke ontmoeting tussen ons niet plaats.
 
Psychologen zullen je dan erop wijzen dat je onbewust geen zin had in de afspraak, maar eerlijk gezegd zag ik ernaar uit om de G1 te showen, dus het lijkt me sterk. Ik kan niet anders dan constateren dat een automatische online synchronisatie van mijn agenda met mijn telefoon inderdaad een magische uitwerking had op mijn geheugen. Maar niet zoals Marinus Knoope had voorspeld.
 
Het is overbodig te zeggen dat het schaamrood op mijn kaken stond, toen ik later die avond een gemist gesprek op mijn telefoon zag staan. En laten emoties nou precies het onderwerp zijn van het volgende boek van Marinus. En laat het dan ook toevallig zo zijn dat ik een dag voor deze afspraak een lezing van hem had bijgewoond over dit boek (waarbij Marinus het voorbeeld van de magie van een agenda aanhaalde). 
 
Het boek is nog niet af, dus ik kan nog niet zeggen wat een emotie van schaamte mij eigenlijk wil zeggen. Het is letterlijk wachten op de Ontknooping! 
 
Moraal van dit verhaal: Als zzp'er is het nodig van tijd tot tijd je systemen te veranderen zodat ze nog meer voor je gaan werken (zie: voorkom zelfstandigen zonder perspectief). Maar verwacht bij de overgang naar je nieuwe systeem niet dat het systeem gelijk vlekkeloos werkt!

geplaatst: 20-02-2009 @ 09.37

reacties: reageer als eerste

delen:

Onder welke naam werk je?

door: Miranda Apeldoorn

tags:  communicatie  recht 

Werk je als zzp’er onder je eigen naam of onder een bedrijfsnaam? Voor allebei is wat te zeggen.

Miranda Apeldoorn is zzp-coach & journalist. 
Ze blogt over alles wat interessant kan zijn voor zzp'ers.

Negen jaar geleden koos ik bewust voor het werken onder een bedrijfsnaam in plaats van onder mijn eigen naam, omdat ik graag met één woord wilde uitdrukken waar ik voor sta, een motto zo je wilt, of een vorm van positieve affirmatie. Iets dat meteen een positieve betekenis had voor mijzelf, maar ook voor anderen. Ik nam ruim de tijd voor het bedenken van mijn naam, en probeerde een waslijst bedrijfsnamen uit op een aantal mensen uit mijn omgeving. Dat bleek heel zinvol, want veel namen die me zelf heel positief in de oren klonken, riepen bij mijn omgeving juist onwelkome associaties op. Uiteindelijk kwam ik uit op een bedrijfsnaam waarop geregeld nog mensen reageren met een glimlach of de uitroep: ‘Wat past het goed bij je beroep!’

Een andere reden waarom ik voor een bedrijfsnaam koos, is omdat het soms nog wel eens zoeken is naar voldoende scheiding tussen werk en privé. Mijn werk maakt zo’n groot deel van mijn identiteit uit, van wie ik ben & wat ik doe, dat ik het zelf als heel prettig ervaar dat er een Miranda - ZinVol is en een Miranda Apeldoorn.

Echter, je moet met een bedrijfsnaam wel iets meer je best doen om op te vallen. Wie werkt onder zijn eigen naam is gemakkelijk(er) vindbaar, on- en offline. Dat wil zeggen, als de combinatie van je voor- en achternaam redelijk uniek is. Is je familienaam bijvoorbeeld De Vries,  dan zou het nog kunnen gebeuren, dat mensen die naar je zoeken op internet toch nog bij de verkeerde persoon uitkomen.

Je vindbaarheid hangt bovendien nogal af van hoe oplettend je zoeker is. Zo zorgt mijn eigen achternaam vaak voor een verkeerde associatie: mensen denken altijd dat ik in Apeldoorn woon, en zoeken naar me in de verkeerde stad! Zo’n associatie is me niet erg behulpzaam. Als met regelmaat je (achter)naam verkeerd verstaan of gespeld wordt, of er wordt bijvoorbeeld ook altijd naar jou gezocht in de verkeerde woonplaats, kan een duidelijke, bijna niet mis te spellen bedrijfsnaam je juist weer veel ergernis besparen.

Het tweede grote voordeel van je eigen naam gebruiken, is dat je naamgenoot je juridisch gezien weinig kan maken. Dat is anders bij een bedrijfsnaam. Volgens de Handelsnaamwet kun je iemand met dezelfde bedrijfsnaam voor de kantonrechter slepen, als er kans bestaat op verwarring tussen jouw bedrijf en dat van die ander. Die kans bestaat bijvoorbeeld wanneer jullie je beiden min of meer in dezelfde branche bewegen of hetzelfde beroep uitoefenen, en jullie geografische werkveld overlap vertoont. Sta jij eerder dan die ander ingeschreven onder die bedrijfsnaam bij de Kamer van Koophandel, dan heb je in Nederland een goede kans om door de rechter in het gelijk te worden gesteld: die ander moet dan zijn bedrijfsnaam aanpassen. Ik ken echter geen voorbeelden waarbij de ene Jan Jansen de andere Jan Jansen dwong om onder een andere naam te gaan werken. (Jij wel? Laat het me weten.)

Dat is dus iets om goed op te letten: wil je een bedrijfsnaam gebruiken, zoek dan goed uit of er niet al een ander met die naam rondloopt. Dat doe je niet alleen door te checken of domeinnamen nog vrij zijn, maar ook en allereerst door via de Kamer van Koophandel (in Nederland en België) na te gaan of er nog anderen met de door jouw bedachte naam zijn. Check daarnaast het relevante merkenregister.
Nu de hele wereld met één klik bereikbaar is via internet, is het waarschijnlijk zelfs verstandig te bekijken of je internationaal klinkende bedrijfsnaam niet al in een ander land in gebruik is. Heb je bijvoorbeeld een Engelse naam gekozen, check dan ook even de Kamers van Koophandel in Engelstalige EU-landen.

In geval van twijfel over je bedrijfsnaam: loop voor jouw specifieke vraag altijd even binnen bij een advocaat met verstand van handelsnamen/merkenrecht. Of lees het boek 'De bedrijfsnamenfabriek' van Erwin Wijman, dat blootlegt hoe weinig verrassend we vaak uit de hoek komen met het kiezen van onze bedrijfsnaam. 

Pin jezelf niet vast op je eerste lumineuze inval die bezet blijkt. Neem de tijd om met je eigen unieke bedrijfsnaam op de proppen te komen. Zelfs als je zelf denkt dat jouw bedrijf en dat van die ander-met-dezelfde-naam elkaar niet zullen bijten. Daar kan die ander, die de naam eerder had, immers heel anders over denken! Denk maar aan het voorbeeld van de Arena. Bespaar jezelf de eventuele misère van het moeten drukken van nieuwe visitekaartjes, het moeten ontwerpen van een nieuwe website, enzovoorts en kies een naam die nog helemaal vrij is.

'Onder welke naam ga ik werken?’ is een typische coachingsvraag die ik in mijn praktijk tegenkom. Wil je graag hulp bij dit onderwerp, vraag een coachingsgesprek aan.

geplaatst: 16-02-2009 @ 08.57

reacties: 9

delen:

Domme zzp'ers

door: Miranda Apeldoorn

tags:  aov  communicatie  geld 

Miranda Apeldoorn is zzp-coach & journalist. 
Ze blogt over alles wat interessant kan zijn voor zzp'ers.

Hij hoefde niet eens iets te zeggen: ik zag het al aan zijn hele lichaamshouding. Toen ik in 2000 voor mezelf begon, zocht ik een accountant voor mijn verplichte jaarrekening en belastingaangifte. De eerste accountant die ik bezocht, wilde me duidelijk niet als klant in zijn portfolio. In die tijd werden veel vrouwen die voor zichzelf begonnen nog bejegend als bijklussende huisvrouwen in plaats van volwaardige ondernemers. Je hoorde de accountant gewoon hardop denken: ‘Ik kan niet geloven dat ik hier mijn tijd zit te verdoen met zo’n meisje dat een beetje gaat lopen hobby’en. Beseft ze wel dat ik in een uur meer verdien dan zij waarschijnlijk in drie dagen?’ Ik heb een andere accountant uitgekozen.

Een paar jaar later wilde ik graag mijn pensioen goed regelen. Ik las in een tijdschrift over een adviseur die gespecialiseerd was in pensioenen voor vrouwelijke ondernemers. Klonk goed! Ik huurde haar in en legde haar mijn wensen voor. Graag zou ik een deel van mijn pensioen opbouwen via beleggingen. Hoe kon ik dat het beste doen? Vervolgens bracht de onafhankelijke pensioenadviseur advies uit: ze beval een lijfrentepolis aan van bedrijf X. Hm … niet helemaal waar ik om gevraagd had. Toen ik de dame wees op mijn aangegeven wens, werd ze boos! Haar antwoord kwam erop neer dat ik niet moest zeuren, zij wist precies hoe het zat, dit was de beste pensioenoplossing, niks beleggingen, punt. Dat was dan 200 euro voor het advies. Deze adviseur heb ik maar weer snel uit mijn adresboek geschrapt.

Ik kan er met mijn hoofd niet bij. Wat een rare manieren vertoonden deze en andere adviseurs die ik tegenkwam, om met klanten en klantenwensen om te gaan. Welke zzp’er wil er graag klant worden bij een adviseur die vindt dat je maar wat aan het aankloten bent?
In de discussie over arbeidsongeschiktheidsverzekeringen (aov) voor zzp’ers bespeur ik die teneur ook. Het is waar dat veel zzp’ers niet of nauwelijks verzekerd zijn voor arbeidsongeschiktheid. Dus kwam er een landelijke campagne om de zzp’er daarop te wijzen. Als je echter niet direct kiest voor het aov luxepakket met alles d’r op en d’r aan, voor ettelijke honderden euro’s per maand, dan ben je volgens veel ondernemersexperts maar een domme zzp’er. Zo dist deze adviseur de ‘opgeleukte ongevallenpolis’ van FNV Zelfstandigen, voor een paar tientjes per maand. Hoezo? Ook niet alle mensen gaan voor hun vakantie in een viersterrenhotel zitten, dat hen van alle gemakken voorziet. Sommige mensen gaan liever kamperen. Wat is daar mis mee? 

Sterker nog, spring in het gat in de markt zou ik zeggen. In plaats van de zzp’er die vraagt om een budgetversie te schofferen, kun je ook denken: binnenhalen die hap. Die zzp’er beseft heus wel, dat zijn uitgeklede versie niet beschermt tegen dezelfde dingen als de luxe versie. Maar een pietsie beschermd, is beter dan helemaal niet beschermd. Dat zullen alle adviseurs toch zeker wel met me eens zijn? En in een latere fase in zijn leven, zal menig zzp’er denken: nu ik een hogere omzet  behaal, of nu ik een paar keer ben geconfronteerd met zieken of doden in mijn omgeving, of whatever, ben ik toe aan de luxe versie. En bij wie gaat de zzp’er die afsluiten? Bij de adviseur, die hem ook toen hij nog ‘wilde kamperen’ heeft behandeld als een serieuze klant, even belangrijk als zijn klanten die kozen voor het viersterrenhotel.

geplaatst: 20-01-2009 @ 17.34

reacties: 3

delen:

Relatiemanagement: maak het persoonlijk!

door: Miranda Apeldoorn

tags:  communicatie  netwerk 

Niets zegt beter, hoe belangrijk je voor iemand bent, dan een kerstgroet per e-mail of Facebook-bericht, die aan tientallen mensen tegelijk verstuurd is.  Je voelt als ontvanger de warmte die ervan uitgaat. En je denkt bij jezelf: ‘Ja. Dit is echt dé mens, of hét bedrijf, waar ik in het nieuwe jaar graag meer mee zou willen.’

De ironie in de voorgaande alinea is hoop ik duidelijk. Dit is beslist niet de manier om aan je relaties te bouwen. Wat je eigenlijk zegt is niet: ‘Fijne feestdagen!’ maar ‘Sorry, ik heb geen tijd – of nog erger: geen zin - persoonlijk aandacht aan je te schenken.  Een e-mail versturen kon er nog nét vanaf.’ 

Het signaal dat je ermee afgeeft, is allesbehalve positief. Het doet afbreuk aan je andere beloftes als:
• Ik lever maatwerk
• Van mij krijgt u persoonlijke aandacht
• Ik verdiep mij in u en uw organisatie, want iedere organisatie is anders

Enzovoorts. Zeg zoiets niet alleen. Laat het zien, in alles wat je doet. 

En bedenk ook: kerst is geen verplicht contactmoment. Niemand schrijft voor, dat je juist met kerst al je relaties mooie dingen moet toewensen. Sterker nog, je valt des te meer op, wanneer je (ook) op andere momenten van je laat horen. Wanneer je zomaar eens iemand persoonlijk een kaart stuurt, die je ontvanger laat weten: jij bent belangrijk voor me.

Als je dus rond kerst geen tijd of zin hebt om een (echte) kaart te sturen, doe het dan niet. Kies je eigen moment, of je eigen event waarop je contact zoekt met je medemens. Voor de meesten van ons geldt, dat we meer waarde hechten aan individueel contact waaruit oprechte aandacht spreekt, dan aan veelvuldig massacontact waaruit gemakzucht of automatisme spreekt.

Eén ding nog. Sommige zzp’ers sturen geen e-mailkaart maar een kettingbrief met geluk erin, of een beschermengel, of iets anders waaruit in eerste instantie respect of liefde voor al het leven op aarde lijkt te stralen. Veel van deze kettingbrieven eindigen in enorme onheilstijdingen over regelrechte rampspoed die degenen wachten, die de brief niet doorsturen.

Misschien weet je niet, dat de kettingbrief sowieso al een virus is (waarvan iedereen hoopt dat die nog eens uitsterft). Maar het is gruwelijk eigenlijk, wat je jouw relaties nu in feite toewenst! Sta er eens drie seconden bij stil: iemand ziekte en dood in het vooruitzicht stellen, als de ontvanger niet precies doet wat de kettingbrief zegt, hoe wreed is dat?
 

© Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
die focus en meer klanten willen

geplaatst: 23-12-2008 @ 18.17

reacties: reageer als eerste

delen: