RSS
@ZinVol
Feedburner
Jezelf promoten zonder je ziel te verkopen. Tips, coaching en persoonlijke ervaringen over het werken voor jezelf.
Thuis Blog Get Clients Now! Diensten Netwerk Nieuwsbrief Contact
Wanneer pluk je de vruchten van je inspanningen?
tags: balans coaching groei motivatie
Succes. Over dat begrip heb ik de afgelopen dagen veel nagedacht. Niet alleen omdat ZinVol tien jaar bestaat. Ook omdat veel zelfstandigen heftig worstelen hiermee. Een aantal van ons ontwikkelt zich enerzijds snel op allerlei zakelijke en persoonlijke vlakken. Dat is winst. Daar kom je verder mee. Anderzijds staren deze zelfstandigen wel nog regelmatig naar een lege opdrachtenagenda en dito bankrekening. Dan ervaar je dus op zakelijk en persoonlijk vlak successen maar je kunt er niet van eten. En als dat een tijdlang duurt, dan kan dat je behoorlijk uit het lood slaan.
Doe je het goed? Komt er op een dag ook succes waar je van kunt eten? Wanneer pluk je de vruchten van je inspanningen?
Een van mijn meest geliefde films* aller tijden is Blade Runner van regisseur Ridley Scott. Een prachtig verhaal met meerdere lagen over robots die menselijker zijn dan de mens zelf. Over alles, van decor tot dialoog, is goed nagedacht. De Nederlandse acteur Rutger Hauer doet erin mee. In zijn autobiografie schrijft hij hoe slecht die film het deed toen die uitkwam. Al na een paar weken verdween ze uit de bioscoop. Recensenten vonden de film niks.
De videorecorder was in die tijd (rond 1982) in opkomst. Mensen begonnen de film te huren. Eerst een stroompje, later een rivier aan mensen. De film dook in de loop der jaren op in de favorieten-aller-tijdenlijstjes van filmrecensenten. Blade Runner groeide uit tot een film die zijn stempel drukte op de filmgeschiedenis en die tal van filmmakers heeft beïnvloed en nog steeds beïnvloedt. Ridley Scott mocht nog vele films regisseren die hem leuk leken en die hits werden. Uiteindelijk is de film sinds 1982 een doorlopende bron van inkomsten en inhoudelijke discussie geweest.
Een vriendin vertelde me van de week een verhaal dat leek op dat van Look who’s talking. Die film met John Travolta werd in 1989 een instant hit. Het verhaal is flinterdun, makkelijk te verteren en nergens aanstootgevend. Het leunt zwaar op de schattigheidsfactor van baby’s. De film bracht direct miljoenen dollars binnen en dus besloten de producenten de populariteit tot de laatste druppel uit te melken: ze brachten nog twee bijzonder slappe vervolgfilms uit. Niemand die nog uit z’n hoofd weet wie de regisseurs zijn. Geen filmrecensent heeft de films in zijn favorietenlijstje staan. Er is geen stempel gedrukt op de filmgeschiedenis. Iedereen die eraan meewerkte had heel even het rode-lopergevoel. Daarna was het weer keihard werken en ’s avonds de wc poetsen voor de meesten.
Soms denk ik dat we met z’n allen duimen dat we een instant hit worden. Whop! Look who’s talking over here! In één klap onze agenda’s en bankrekeningen gevuld.
Stiekem hoop ik echter dat we allemaal een Blade Runner in ons hebben.
Wat is succes voor jou? Ik lees graag je reactie onder mijn blog.
*Ik ben een enOrme FilmFan en ik heb ook jaren films gerecenseerd.
Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen en freelancers.
Durf nee te zeggen tegen een klant
tags: acquisitie groei persoonlijke-ervaringen
‘Er is niemand anders beschikbaar die dit kan. En we hebben echt snel iemand nodig.’
Er is crisis en velen van ons kunnen extra werk goed gebruiken. De verleiding dan maar alles aan te pakken kon wel eens groter zijn dan normaal. Blijf echter ook in deze tijden luisteren naar jezelf, niet alleen naar je klant. De keren dat ik niet naar mezelf luisterde, hebben mij nooit goed gedaan.
Neem nou dit ene geval. Ooit begon ik voor mezelf als journalist. In het begin van dat bestaan, had ik een vaste klant. Een redactiebureau dat fatsoenlijk betaalde en waarvoor ik regelmatig met veel plezier allerlei officiële documentatie corrigeerde.
Op een dag haalde een van de eigenaren me over tot het aannemen van een grote klus van een aantal dagen die ik eigenlijk niet wilde doen.
In mijn laatste baan had ik namelijk een cursus gevolgd. Het ging om het toepassen van een soort pre-html-codering op teksten. Voor het gemak noem ik het maar even zo.
Ik vond het vreselijk. Ik wilde geen teksten coderen, ik wilde ze ontdoen van fouten in spelling en grammatica. Lekker in de weer met mijn rode pen. Nadat ik ontslag had genomen uit mijn laatste baan, had ik opgelucht bedacht dat ik nooit meer zou hoeven coderen.
En nu vroeg mijn vaste klant dus of ik alsjeblieft, alsjeblieft toch teksten zou willen coderen. Eerst zei ik nee. Ik vertelde zelfs dat ik dat werk niet leuk vond en dat daar mijn talent ook niet lag. Mijn klant hield vol. ‘Er is niemand anders beschikbaar die dit kan. En we hebben echt snel iemand nodig.’ Ze stelde me bovendien allerlei leukere klussen in het vooruitzicht.
Uiteindelijk zei ik ja. Ik was jong, nog onervaren als ondernemer, en als de dood dat ik een fijne, fatsoenlijk betalende, vaste klant zou verliezen.
Ik deed mijn uiterste best, maar ik had te veel tijd nodig voor mijn werk en was te slordig. En ik had er moeite mee, dat de werknemer van mijn klant die me begeleidde, me behandelde alsof ik een stagiair was in plaats van een ondernemer. (Daar was ik in die tijd gevoelig voor, want de houding freelancende vrouwen te beschouwen als ‘huisvrouwen die zo nodig een hobby moeten’ tierde nog welig ). Kortom, lieve mensen, het werd niet echt wat hè.
Na deze ervaring ben ik nooit meer door mijn klant gevraagd voor een klus.
Als jij je hebt voorgenomen een bepaald type klus nooit meer te doen, omdat het je ding niet is of omdat je er gewoon klaar mee bent, of wat ook: houd dat vol, zou ik zeggen. Doe de dingen die bij jou passen, en zoek daar je klanten bij. Niet andersom.
Misschien moet ik voor de zekerheid nog iets vermelden over compleet nieuwe klussen. Als je iets nog nooit eerder gedaan hebt, kan iedere vezel in je lichaam je ook toeschreeuwen dat je de klus niet moet aannemen. Dat gevoel is eerder gebaseerd op een soort plankenkoorts dan op ervaring. Zeker ook iets om goed te onderzoeken, daar niet van, maar niet direct een uitstekende reden om nee te zeggen. Als je altijd alles wat nieuw voor je is, zou afwijzen, dan kom je ook niet ver als zelfstandige.
Wat zijn jouw ervaringen hiermee? Heb jij je wel eens door een klant laten overhalen tot een opdracht die je liever niet zou doen?
Is dit voor jou de goeie branche of onderneming?
tags: acquisitie competitie gastblog groei innovatie
Gastblogger C.J. Hayden is de auteur van Get Clients Now! ™. Duizenden ondernemers en zelfstandigen hebben dit simpele acquisitie- en marketingprogramma gevolgd om hun inkomen te verdubbelen.
Begin je aan een nieuw product, een nieuwe dienst of een nieuwe onderneming? Je nieuwe concept evalueren is een van de minst opwindende aspecten dat eraan vooraf gaat. Wanneer je enthousiast bent over een nieuw idee, heb je misschien helemaal geen zin de tijd te nemen je idee kritisch tegen het licht te houden. Je nieuwe zakelijke idee kan kwetsbaar lijken, alsof ze in stukken uiteen zal vallen als je er onvoorzichtig mee om gaat. Je voelt er daarom weinig voor, je idee voor te leggen aan anderen om te horen wat zij ervan vinden, of om te onderzoeken of er wel een markt voor je idee is.
Te veel ondernemers evalueren hun idee niet. Maar doe je geen onderzoek naar wat je idee in de praktijk aan verdiensten kan opleveren, dan kan je een financieel fiasco te wachten staan, als je idee niet verkoopt. Al even belangrijk is het, te bekijken wat je nieuwe idee van jou persoonlijk vraagt. Wat nodig is voor je onderneming, kan conflicteren met je levensstijl, je waarden, de relaties die je hebt, enzovoorts.
Om te bepalen of je nieuwe richting eigenlijk wel wat voor je is, of die wel bij je past, is het dus slimmer deze te evalueren. Ben je al bezig met je nieuwe richting? Ook dan kun je alsnog kritisch bekijken of je wel op het goede spoor zit. Enkele vragen om over na te denken:
1. Is er een markt voor jouw product of dienst?
Vallen er genoeg mensen of organisaties in je doelgroep? Ken je hun behoeften goed genoeg? Kunnen zij het tarief betalen, dat jij zult moeten vragen om van je werk te kunnen leven? Weet je hoe je jouw doelgroep bereikt?
2. En wil jij die markt dan ook bedienen?
Houd je van de mensen uit de doelgroep die je gekozen hebt? Trek jij je hun problemen en hun doelen aan? Zul je het heerlijk vinden veel tijd met hen door te brengen, om jouw product of werk aan de man te brengen, en vervolgens om hen dat product of werk te leveren?
3. Doe jij de dingen beter – of anders – dan de competitie?
Wie zijn je concurrenten? Wat zijn hun sterktes en zwaktes? Hoe zorg jij ervoor dat je een hogere kwaliteit levert dan de rest, of dat je makkelijker bent om mee samen te werken, of dat je op een unieke manier anders bent? Hoe ga je jouw voordeel op de competitie vervolgens communiceren?
4. Ga je genoeg verdienen met je idee?
Wat is je verwachte inkomen, de aankomende drie jaren? Welke kosten heb je begroot? Hoeveel inkomstenbelasting zul je moeten betalen? Is de winst die je zult verdienen, al het werk waard dat je erin gaat stoppen?
5. Kun je rondkomen tot je winst maakt?
Wat kost je idee, je start-up, voor je begint? Hoeveel geld heb je beschikbaar? Kun je meer geld krijgen om de boel te financieren? Vanaf wanneer bereik je het break-evenpunt? Vanaf wanneer ga je verdienen? Heb je genoeg geld om van te leven, tot je dat moment bereikt?
6. Heb je voldoende tijd beschikbaar om in je concept te steken?
Hoeveel tijd heb je nodig om ieder van je producten te creëren, en/of iedere klant te helpen? Hoeveel tijd zal je marketing (en management) in beslag nemen? Ben je in staat ondertussen genoeg te verdienen, terwijl je tijd vrijmaakt voor je nieuwe concept?
7. Heb je de vaardigheden in huis om je concept te doen slagen?
Beschik je over alle benodigde vaardigheden om je product te maken of je dienst te verlenen? Weet je ook hoe je jouw marketing en acquisitie moet inzetten? Kun je overweg met het geld, de technologie en de mensen die erbij betrokken zijn? Als het je aan expertise ontbreekt, kun je je dan andermans expertise veroorloven?
8. Benut jouw werk jouw talenten en wekt het werk je aandacht of interesse?
Hoe ziet een normale werkdag eruit, als je dit werk gaat doen? Is dat het soort dag dat je steeds opnieuw zou willen beleven? Benut dit werk jouw unieke talenten? Als je op een dag ervoor kiest weer op te houden met dit werk, hoe pak je dat dan aan? (Je exit strategie?)
9. Past je werk bij je levensstijl?
Wat zullen je werkuren zijn? Op welke plek of in welke omgeving zul je meestal je tijd doorbrengen? Moet je reizen voor je werk? Welk effect zal je werk hebben op je relatie met je partner, en je kinderen, op je geestelijke en fysieke gezondheid, op je vrije tijd en op je mogelijkheden om te groeien als mens?
10. Ondersteunt je concept je waarden en past het bij je doelen?
Welke waarden zijn het belangrijkst voor je? Ondersteunt je werk deze? Zijn er ook waarden die conflicteren met het werk dat je wilt doen? Heb je persoonlijke doelen voor jezelf bedacht voor het komende jaar/de komende vijf jaren? Zal dit werk je helpen deze doelen te bereiken?
Als je merkt dat sommige van je antwoorden op deze vragen nogal ontmoedigend zijn: wees blij dat je ze vooraf hebt gesteld. Je antwoorden kunnen je helpen je concept zo aan te passen dat dit beter overeenkomt met de wensen van de markt, je eigen talenten, en dat wat jou vervulling brengt.
Ben je al bezig? Er is misschien nog tijd een concept te redden dat niet bij je past. Misschien is het nodig een andere markt te vinden, te ontdekken wat de markt nog méér wil dan wat je biedt, je prijzen, verpakking, of positionering te veranderen, iemand te vinden die met je wil samenwerken, hulp in te huren, of andere veranderingen door te voeren.
Onthoud voor jezelf dat je onderneming je zou moeten voorzien van werk dat je dagelijks leuk vindt om te doen. Je moet je werk niet alleen maar als middel zien. Voor de meeste zelfstandigen geldt dat hun werk meer van de uren beslaat die je wakker bent dan welke andere activiteit ook. Als je merkt dat je te hard werkt en daar te weinig voldoening uit haalt, dan is het waarschijnlijk tijd je richting te heroverwegen.
Meer tips van C.J.? Bij een abonnement op de nieuwsbrief krijg je het e-book "Five Secrets to Finding All the Clients You'll Ever Need".
Ontken jij waar je nu staat als zelfstandige?
tags: balans coaching groei motivatie persoonlijke-ervaringen
Regelmatig voel ik mij verloren.
Niet in mijn privéleven. In mijn privéleven voel ik me kiplekker. Ik houd van heel veel mensen en heel veel mensen houden van mij. Daar ben ik dagelijks van onder de indruk trouwens. Voornamelijk omdat het me nu voor m’n gevoel zo gemakkelijk afgaat. Vroeger niet, vroeger kon ik niet wijs worden uit de verschillende manieren waarop mensen van je kunnen houden. Ik ging eerst een tijd de kat uit de boom kijken en als ik dacht: ‘goed volk’ dan gaf ik gewoon de hele Miranda, zeg maar, en was dan diep verward als mensen maar een klein stukje leken te willen ontvangen.
Tot op een dag een goede vriend mij iets uitlegde over vriendschappen. Hij zei: ‘Sommige mensen zijn een supermarkt, met hen kun je zowel uren bomen over het leven, als je werk uitgebreid analyseren, een film kijken, op vakantie gaan en mee lachen in de kroeg. En sommige andere mensen zijn alleen bakker: daar kun je heel erg leuk films mee kijken. Punt.’ Sommige mensen veranderen later nog van bakkers in supermarkten, sommige supermarkten verwateren tot bakker. Fact of life.
Maar het punt is ... het punt is, begreep ik hieruit, dat het deel waarop je elkaar vindt, het deel dat jou met de ander verbindt, bijvoorbeeld liefde voor films, al één geheel vormt. Het is niet zo dat dit deel tekort komt, dat je het moet opvullen met méér want anders heeft de vriendschap geen waarde: nee, het is. Begrijp je wat ik bedoel? Ik hoefde dus niet langer naar een bepaald ‘niveau’ te streven, dat regelde zichzelf wel, en zo werd het gemakkelijker van mensen te houden.
In mijn werk heb ik deze les nog lang niet geleerd. In mijn werk voel ik dat nog lang niet zo: dat mijn werk en mijn verbinding ermee al een geheel an sich is. En dat het zich – als geheel – verder ontwikkelt in allerlei richtingen. Nee, nee, in mijn werk verlang ik immer naar een bepaald niveau. Ik kom steevast tekort. Altijd nog hoger moet het, nog beter, nog duidelijker vooral. Als ik maar hard genoeg werk, en als ik maar diep genoeg nadenk, en als ik maar vreselijk veel feedback vraag aan iedereen, en als ik maar meer en meer kennis en ervaring en dergelijke op doe ... dan bereik ik dat ultieme niveau misschien nog wel eens, waar ik mij lichtjaren ver verwijderd van voel.
Ik ontken daarmee min of meer waar ik nu sta. Met als bedroevend resultaat dat ik mij regelmatig verloren voel. Want ja hallo, als ik niet ‘hier’ sta, waar sta ik dan wel?
Zijn er lezers die zich hierin herkennen? Of beter: herkenDen? Ik hoop van wel. Want dan kan ik het eens andersom doen op dit blog met tips voor zelfstandigen: dan deel ik eens geen tips uit, maar vraag ik jou om tips!
Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen en freelancers.
Zet je flexibiliteit in als freelancer
tags: balans coaching groei
Gastblogger Roeland Schweitzer is kunstenaar, trainer en schrijver. Hij benoemt tien flexibiliteitsfactoren waarvan hij denkt dat je die als freelancer goed kunt gebruiken.
Niet om in te zetten voor je klanten, maar voor jezelf.
De kracht van jou als freelancer of zzp’er is je flexibiliteit. Hier kun je héél veel in ontwikkelen en hier kom je uiteindelijk ook het verst mee. Je maakt meer kans op succes als je optimaal flexibel bent.
Dat is iets wat in je hoofd zit, zo flexibel mogelijk zijn. In je uitgaven, in je inkomsten, in wat je doet, in de eisen die je op enig moment stelt. Natuurlijk moet je idealen hebben, maar soms moet je die om pragmatische redenen even en enigszins terzijde schuiven, overigens zonder ze uit het oog te verliezen. Zonder idealen ga je al snel dood, kan ik je vertellen.
Flexfactor 1: rustig 180 graden van koers veranderen als dat beter lijkt.
Ik ben opgeleid als kunstenaar en journalist, maar heb tot nu toe nooit van mijn kunstwerken kunnen leven. Dat wilde ik oorspronkelijk wel. Tot de armoede dramatisch werd, voor mijn vrouw en voor onze kinderen die hier niet om hadden gevraagd. Tijd om het roer radicaal om te gooien. We begonnen een reclamebureau met de ambitie nu eindelijk brood, liefst met boter, te verdienen. Gewoon een bord met onze bedrijfsnaam op de muur geschroefd en wat brieven rondgestuurd. Al de eerste dag belde er een klant.
Flexfactor 2: gooi je vooroordelen overboord.
Echt flexgedrag was nog even moeilijk want ik wilde vrije kunst maken en zag bedrijven nog als milieuvervuilend, mensonvriendelijk, kapitalistisch geboefte. Toen we een paar maanden later opeens iets leuks bedachten voor de Nederlandse Spoorwegen waren ze daar nog blij mee ook. En opeens had ik ontdekt dat er bedrijven zijn die leuke, mooie, inspirerende dingen zoeken voor hun communicatie. Je voorstel moet je wel op de juiste plek neerleggen, op het juiste moment, maar dan is het soms opeens bingo.
Flexfactor 3: veel proberen op een natuurlijke, leuke, speelse manier en je niet laten kisten door een afwijzing.
Misschien was je idee goed, maar het moment verkeerd, of de plek, je contactpersoon, je presentatie. Bij ons thuis ging het nog steeds niet allemaal van een leien dakje en toen ik weer even geen werk had, was ik onredelijk wanhopig. Een directeur die ik wilde spreken kreeg ik maar niet te pakken, terwijl ik ideeën had voor zijn communicatie. Ik durfde hem al niet meer te bellen. Toen bedacht ik dat hij gewoon met zijn auto naar zijn werk gaat en weer vertrekt. Ik op mijn fiets op de juiste tijd langs dat bedrijf en, geloof het of niet, de directeur rijdt net naar buiten, ziet me, draait zijn raampje open en zegt: ‘Ha Roeland, dat treft, ik heb je net nodig.’
Dat brengt me meteen bij flexfactor 4: schep voortdurend juiste momenten, juiste plaatsen, enzovoorts.
Flexfactor 5: maak een flexibele financiële planning. Hoeveel geld heb je nodig? Maak een plan, kijk naar wat je vorig jaar hebt uitgegeven en verdiend. Hoe ga je dit het komend jaar doen, wat betekent dit per maand? Dat is het plan. Bewaak het bedrag vervolgens per maand en pas het van moment tot moment aan, zodat je altijd een kloppend verhaal voor je neus hebt. Dat geeft rust.
Flexfactor 6: limiteer je uitgaven tot het minimum.
Des te minder je nodig hebt, des te gemakkelijker gaat het freelancen lukken. Vergeet je ijdelheid, je haast en je hebzucht. Deze zaken leveren niets op, integendeel ze kosten alles.
Er gaat niets boven* een fietsvakantie naar een tentje op Schiermonnikoog. *Geleende slagzin.
Flexfactor 7: los al je verslavingen op. Word onafhankelijk. Lichamelijk: tabak, drugs, seks. Geestelijk: macht, roem, succes. Voor mij was dat een weg om te gaan en is het nog, maar het helpt enorm.
Flexfactor 8: werk zo veel mogelijk samen. Gewoon iemand vragen: zullen we het samen doen, zullen we het samen maken? Intentie, daar gaat het om. Als die er is, dan komt de oplossing!
Flexfactor 9: blijf leren. Geen werk? Tijd om te leren. Vrijwel alle trainingen en opleidingen hebben regelingen voor mensen met te weinig geld. Vraag daarnaar. In de loop van je werkende leven mag je misschien wel drie keer meegroeien, je ontwikkelen naar een totaal andere activiteit dan je oorspronkelijk als broodwinning had.
Ik verdiende geld als vrachtwagenchauffeur, freelance journalist, tekstschrijver voor bedrijven en overheden, communicatiemanager, schrijver en nu trainer, waarbij ik op mijn oude dag ook nog eens de prachtige weg van stemexpressie ontdek. Het was altijd spannend.
Flexfactor 10: zie in alles de mogelijkheden. Mijn modem was een poosje stuk. Knap lastig, dacht ik eerst, maar het was geweldig. Ik schuimde door mijn woonplaats Amerongen, op zoek naar kennissen met een computer, of ik even mocht webmailen, ftp-en of googelen. Zo kwam ik weer echt in contact met mensen.
En tot slot: er is ook nog een anti-flexfactor. Iets waar je niet flexibel in moet zijn: laat je zo min mogelijk afleiden. En ontwikkel dan je eigen specialiteit, linksom, rechtsom, steeds meer hoe jij het wilt, steeds beter.
Agenda
10 september: Get Clients Now!14 september: Netwerken Vol Zin
Kies zelf de datum: Nieuwe richting