Focus + Marketing

Hoe bepaal je de prijs van een digitaal boek?

door: Enno de Witt

tags:  e-book  geld  innovatie 

Gastblogger Enno de Witt is schrijver en journalist.

Een lastige vraag, waar niemand nog echt een afdoend antwoord op heeft gegeven. Toch zijn er al wel wat nuttige denkrichtingen.

In de uitgeefbranche is tachtig procent van de folioprijs gangbaar als prijs voor een digitale editie van dezelfde titel. Lang zal dat niet duren. Op internet is nul euro voor digitale content immers de norm. iTunes laat weliswaar zien dat je daar iets boven kunt gaan zitten, maar The Pirate Bay en andere torrentsites doen het nog steeds uitstekend. Hopen op een mentaliteitsverandering die de burger doet inzien dat hij echt die tachtig procent moet betalen voor een digitale editie van een e-boek is luchtfietserij. Je zult dus iets anders moeten bedenken.

Het digitale boek heeft een eigen ideaal prijspeil en dat ligt veel en veel lager dan wat de meeste uitgevers nu vragen. Niet alleen omdat de productie-, distributie- en opslagkosten lager zijn. Prijs draait om de perceptie van de klant. Die bepaalt uiteindelijk wat hij voor een product wil betalen. Dat is voor een heel groot deel een kwestie van psychologie. De ideale prijs is niet het resultaat van de optelsom die de uitgever maakt, maar afhankelijk van wat de markt ervoor over heeft.

In de discussie over de prijs van het digitale boek hoor je vaak de opmerking dat het niet uitmaakt hoe hoog of laag die is. Verkoop je duizend boeken voor een tientje, dan verdien je immers net zoveel als wanneer je tienduizend boeken voor een euro verkoopt. Dat lijkt aardig, maar gaat helaas niet op. Het is helemaal niet gezegd dat die tienduizend mensen jouw boek willen hebben, alleen maar omdat het zo goedkoop is. De vraag die je je als uitgever of auteur – of allebei – moet stellen is: hoeveel wil ik met deze uitgave verdienen? Vervolgens is het een kwestie van de kosten op een rij zetten en naar de markt kijken om te bepalen welke marge haalbaar is. Voor traditionele boeken weten we dat wel zo ongeveer, al blijft het lastig, omdat door de vaste boekenprijs stunten met kortingen vrijwel uitgesloten is. Bij digitale boeken heb je daar geen last van en kun je naar hartenlust proberen, evalueren en opnieuw proberen. Et cetera. Bij het bepalen van de prijs zou je het e-boek in iedere geval moeten zien als een zelfstandig product, losgekoppeld van een eventuele papieren pendant. Alleen op die manier kun je een specifieke prijs voor je e-boek berekenen, afgestemd op jouw doelgroep.

Wat de prijs van jouw e-boek moet worden hangt ook af van wat je er mee wilt.  Heb je een bedrijf en wil je dat mensen zien hoe geweldig dat is, dan ligt weggeven voor de hand. Het digitale boek als marketinginstrument. Wil je geld verdienen met de verkoop van je e-boek, dan zul je andere instrumenten moeten gebruiken. Ook wat dat betreft zijn uitgevers en auteurs nog hevig zoekende. Prijs kan een middel zijn, maar slim gebruik maken van social media of het bieden van toegevoegde waarde ook. Wat wel werkt en wat niet is nog onduidelijk. Wetten en regels ontwikkelen zich naarmate het e-boek verder doordringt in de markt. Auteur Hans Vervoort trok duizenden bezoekers naar zijn website toen hij zijn forse oeuvre vrijwel gratis aanbood als e-boek. De voor € 17,95 door zijn uitgever aangeboden e-versies van zijn recente romantrilogie verkochten voor geen meter, sinds hij ze voor 5 euro aanbiedt lopen ze goed door. Je zou dan denken dat we in de buurt komen van de ideale prijs, maar we heten niet allemaal Hans Vervoort. Ieder digitaal boek vraagt weer om zijn eigen specifieke benadering. Om goed afgewogen maatwerk.

Over een ding is vrijwel iedereen het eens: de tijd van veel nadenken en weinig doen is voorbij. Growing up in public is de enige manier om te ontdekken waar de mogelijkheden en de valkuilen zitten.  Voor een innovatieve ondernemer is dat je reinste Luilekkerland. We zijn benieuwd.

Alle gastblogs van Enno

geplaatst: 21-09-2011 @ 16.29

reacties: 6

delen:

Businessmodel: nieuw, nieuwer, oud

door: Mark Nieuwenhuizen

tags:  gastblog  groei  innovatie 

Gastblogger Mark Nieuwenhuizen ontwikkelt
additionele nichemarkten voor ondernemers.
Ook adviseert hij organisaties hoe te innoveren
van public naar personal relations en is hij columnist:

Wanneer ondernemers met hun businessmodel aan de gang gaan en inzetten op innovatie, proberen ze vaak in de toekomst te kijken naar wat nieuw is. Innovatie in een bedrijfsmodel kan echter net zo vaak in het verleden worden gevonden door oude waardes die verloren zijn gegaan juist weer nieuw leven in te blazen.

Marketeers, of beter gezegd marketingcommunicatiemensen, zijn dol op de woorden Nieuw, Verbeterd of Innovatief. Het laat tenslotte op een eenvoudige manier zien dat er ergens progressie in zou zitten en men hoopt zo een verse koopimpuls te stimuleren. Nieuwe markten zijn echter verbluffend vaak te vinden in modellen die in de loop der tijd zo zijn vernieuwd en gemoderniseerd dat de oude waardes weer innovatief worden.

Een voorbeeld dat ik op mijn blog al eerder aanhaalde is dat van de reisbranche die voor een groot gedeelte werd opgeslokt doordat consumenten nu zelf direct toegang hadden tot de gegevens van luchtvaartmaatschappijen en reisorganisaties. Door zelf achter het scherm te gaan zitten, kon men op elk moment van de dag zelf een reis boeken zonder hulp en zonder de marge van het reisbureau. Daardoor is er echter een nieuwe markt ontstaan voor consumenten die hier helemaal geen tijd aan willen besteden en beseffen dat ze zelf vaak niet de kennis hebben om echt goede keuzes te maken. Het businessmodel dat ooit leek volledig weg te vallen, kon zo door een aantal reisbureaus weer in ere worden hersteld door de focus te leggen op kwaliteit, tijdbesparing én service.

In de New York Times staat een groot stuk over de revival van het ouderwetse horloge. Deze markt was voor een deel in elkaar gezakt doordat vooral jongeren hun mobiele telefoon gebruikten om te kijken hoe laat het is. Even leek het er dus op dat het horloge met de tijd het veld zou ruimen omdat de functionaliteit door een ander device was overgenomen. Zelf ben ik nadat een duur horloge ermee was gestopt en een verse batterij geen oplossing bleek, ook jarenlang horlogeloos geweest omdat de noodzaak ervan verdwenen leek. Sinds een maand of drie kies ik 's ochtends een uurwerk dat bij de stijl van de dag past. Vandaag is dat een strak titanium horloge van Danish Design, gisteren was het een modern exemplaar van de Hema van groen rubber en onlangs heb ik gekeken naar een klassiek opwindhorloge van goud uit de jaren vijftig. Het feit dat de wijzerplaten de tijd aangeven, is nu slechts een bijkomend voordeel geworden van een mooi sieraad.

Bij alles wat vernieuwt, gaat er ook wat verloren. Vaak lijkt dat in eerste instantie een vooruitgang maar na verloop van tijd blijkt dat je hiermee tevens het kind met het badwater weggooit. Niet zelden blijkt die vooruitgang er dan ook vooral voor de leverancier te zijn geweest die met slimme marketing de consument heeft weten te overreden alles zelf maar online te gaan doen. Soms is dat handig maar in een aantal gevallen is service en persoonlijk contact verdwenen waardoor er voor een aantal ondernemers weer ruimte komt dit nu juist in hun businessmodel op te nemen. Goede businessmodellen gaan over waardes die je over weet te brengen en niet per definitie over producten of diensten.

Ander gastblog van Mark:
Waarom zou je alles zelf doen?

geplaatst: 11-07-2011 @ 18.46

reacties: reageer als eerste

delen:

Is dit voor jou de goeie branche of onderneming?

door: C.J. Hayden

tags:  acquisitie  competitie  gastblog  groei  innovatie 

Gastblogger C.J. Hayden is de auteur van Get Clients Now! ™.
Duizenden ondernemers en zelfstandigen volgden dit simpele acquisitie- en marketingprogramma om hun inkomen te verdubbelen.

Begin je aan een nieuw product, een nieuwe dienst of een nieuwe onderneming? Je nieuwe concept evalueren is een van de minst opwindende aspecten dat eraan vooraf gaat. Wanneer je enthousiast bent over een nieuw idee, heb je misschien helemaal geen zin de tijd te nemen je idee kritisch tegen het licht te houden. Je nieuwe zakelijke idee kan kwetsbaar lijken, alsof ze in stukken uiteen zal vallen als je er onvoorzichtig mee om gaat. Je voelt er daarom weinig voor, je idee voor te leggen aan anderen om te horen wat zij ervan vinden, of om te onderzoeken of er wel een markt voor je idee is.

Te veel ondernemers evalueren hun idee niet. Maar doe je geen onderzoek naar wat je idee in de praktijk aan verdiensten kan opleveren, dan kan je een financieel fiasco te wachten staan, als je idee niet verkoopt. Al even belangrijk is het, te bekijken wat je nieuwe idee van jou persoonlijk vraagt. Wat nodig is voor je onderneming, kan conflicteren met je levensstijl, je waarden, de relaties die je hebt, enzovoorts.

Om te bepalen of je nieuwe richting eigenlijk wel wat voor je is, of die wel bij je past, is het dus slimmer deze te evalueren. Ben je al bezig met je nieuwe richting? Ook dan kun je alsnog kritisch bekijken of je wel op het goede spoor zit. Enkele vragen om over na te denken:

1. Is er een markt voor jouw product of dienst?
Vallen er genoeg mensen of organisaties in je doelgroep? Ken je hun behoeften goed genoeg? Kunnen zij het tarief betalen, dat jij zult moeten vragen om van je werk te kunnen leven? Weet je hoe je jouw doelgroep bereikt?

2. En wil jij die markt dan ook bedienen?
Houd je van de mensen uit de doelgroep die je gekozen hebt? Trek jij je hun problemen en hun doelen aan? Zul je het heerlijk vinden veel tijd met hen door te brengen, om jouw product of werk aan de man te brengen, en vervolgens om hen dat product of werk te leveren?

3. Doe jij de dingen beter – of anders – dan de competitie?
Wie zijn je concurrenten? Wat zijn hun sterktes en zwaktes? Hoe zorg jij ervoor dat je een hogere kwaliteit levert dan de rest, of dat je makkelijker bent om mee samen te werken, of dat je op een unieke manier anders bent? Hoe ga je jouw voordeel op de competitie vervolgens communiceren?

4. Ga je genoeg verdienen met je idee?
Wat is je verwachte inkomen, de aankomende drie jaren? Welke kosten heb je begroot? Hoeveel inkomstenbelasting zul je moeten betalen? Is de winst die je zult verdienen, al het werk waard dat je erin gaat stoppen?

5. Kun je rondkomen tot je winst maakt?
Wat kost je idee, je start-up, voor je begint? Hoeveel geld heb je beschikbaar? Kun je meer geld krijgen om de boel te financieren? Vanaf wanneer bereik je het break-evenpunt? Vanaf wanneer ga je verdienen? Heb je genoeg geld om van te leven, tot je dat moment bereikt?

6. Heb je voldoende tijd beschikbaar om in je concept te steken?
Hoeveel tijd heb je nodig om ieder van je producten te creëren, en/of iedere klant te helpen? Hoeveel tijd zal je marketing (en management) in beslag nemen? Ben je in staat ondertussen genoeg te verdienen, terwijl je tijd vrijmaakt voor je nieuwe concept?

7. Heb je de vaardigheden in huis om je concept te doen slagen?
Beschik je over alle benodigde vaardigheden om je product te maken of je dienst te verlenen? Weet je ook hoe je jouw marketing en acquisitie moet inzetten? Kun je overweg met het geld, de technologie en de mensen die erbij betrokken zijn? Als het je aan expertise ontbreekt, kun je je dan andermans expertise veroorloven?

8. Benut jouw werk jouw talenten en wekt het werk je aandacht of interesse?
Hoe ziet een normale werkdag eruit, als je dit werk gaat doen? Is dat het soort dag dat je steeds opnieuw zou willen beleven? Benut dit werk jouw unieke talenten? Als je op een dag ervoor kiest weer op te houden met dit werk, hoe pak je dat dan aan? (Je exit strategie?)

9. Past je werk bij je levensstijl?
Wat zullen je werkuren zijn?  Op welke plek of in welke omgeving zul je meestal je tijd doorbrengen? Moet je reizen voor je werk? Welk effect zal je werk hebben op je relatie met je partner, en je kinderen, op je geestelijke en fysieke gezondheid, op je vrije tijd en op je mogelijkheden om te groeien als mens?

10. Ondersteunt je concept je waarden en past het bij je doelen?
Welke waarden zijn het belangrijkst voor je? Ondersteunt je werk deze? Zijn er ook waarden die conflicteren met het werk dat je wilt doen? Heb je persoonlijke doelen voor jezelf bedacht voor het komende jaar/de komende vijf jaren? Zal dit werk je helpen deze doelen te bereiken?

Als je merkt dat sommige van je antwoorden op deze vragen nogal ontmoedigend zijn: wees blij dat je ze vooraf hebt gesteld. Je antwoorden kunnen je helpen je concept zo aan te passen dat dit beter overeenkomt met de wensen van de markt, je eigen talenten, en dat wat jou vervulling brengt.

Ben je al bezig? Er is misschien nog tijd een concept te redden dat niet bij je past. Misschien is het nodig een andere markt te vinden, te ontdekken wat de markt nog méér wil dan wat je biedt, je prijzen, verpakking, of positionering te veranderen, iemand te vinden die met je wil samenwerken, hulp in te huren, of andere veranderingen door te voeren.

Onthoud voor jezelf dat je onderneming je zou moeten voorzien van werk dat je dagelijks leuk vindt om te doen. Je moet je werk niet alleen maar als middel zien. Voor de meeste zelfstandigen geldt dat hun werk meer van de uren beslaat die je wakker bent dan welke andere activiteit ook. Als je merkt dat je te hard werkt en daar te weinig voldoening uit haalt, dan is het waarschijnlijk tijd je richting te heroverwegen.

Meer tips van C.J.? Bij een abonnement op de nieuwsbrief  krijg je het e-book "Five Secrets to Finding All the Clients You'll Ever Need".

Ander blog van C.J. hayden:
Niet genoeg klanten? Wat zit je in de weg?

geplaatst: 10-02-2010 @ 15.30

reacties: reageer als eerste

delen:

Last van de kredietcrisis?

door: Miranda Apeldoorn

tags:  innovatie  marketing  netwerk 

"In het prachtige Cobramuseum vraagt een mede-zelfstandige aan mij of ik geen last van de kredietcrisis heb. Ik geef hetzelfde antwoord dat ik ook gaf in alle acht jaren hiervoor. Ik zeg niet ‘Nou inderdaad’ waarna we allebei onze frustraties eruit gooien en vrienden voor het leven worden, want gedeelde smart is halve smart. Ik zeg ook niet op iets te triomfantelijke toon ‘Nee hoor, nergens last van’ waarna ik op zoek ga naar een succesvoller iemand om mee te praten, want dat is beter voor mijn netwerk.

In plaats daarvan zeg ik: ‘Ik heb alleen last van crisissen die ik zelf veroorzaak.’ Daarna kijken veel zelfstandigen me glazig (of bozig) aan en nemen ter plekke het besluit met iemand anders vrienden voor het leven te worden, of te netwerken met een minder cryptisch iemand. 

Wat is het grootste risico dat je loopt als ondernemer? En dus ook als zzp’er? Dat je klanten bij je wegblijven. Zonder klanten, geen bestaan. Die klanten mogen dat doen. Ze zitten niet (voor altijd) aan je vast. 

Dit is de reden waarom je je als zzp’er af en toe als een golden retriever moet gedragen. Golden retrievers zijn loyaal aan hun baasje, maar dat houdt ze niet tegen op straat ook nog vrolijk en blij af te rennen op alle andere mensen die er lopen. Netwerken heet dat.  Als ik te weinig netwerk in mijn goede tijden, kan er een crisis ontstaan in slechte tijden zoals kredietcrisistijden, wanneer een of meerdere klanten besluiten te bedanken voor mijn diensten. Ik draag niet alleen zelf bij aan mijn succes, ik heb ook een aandeel in mijn falen. 

(Soms lukt netwerken of überhaupt werken niet. Als iemand sterft van wie je veel houdt. Als je in een depressie belandt. Als je moet herstellen van een slopende ziekte. Enzovoorts. Zulke crisissen vallen buiten dit blog.)

Nu ben ik meer een doelgerichte, eigenzinnige beagle dan een vrolijke golden retriever. Daar houd ik rekening mee. :-) Ik loop niet zo heel veel massaal bezochte borrels af bijvoorbeeld. Daar voel ik me niet zo thuis. 

Hoe zorg ik er dan voor, een beetje in beeld te blijven? Gelukkig kun je op vele manieren contact houden met klanten. Je kunt zelfs het moment van contact bepalen, zodat je hun onverdeelde aandacht hebt. Dit jaar bijvoorbeeld, heb ik al mijn klanten een sintkaart gestuurd, in plaats van een kerstkaart. 

Hoe doe jij dat? Ik hoor graag hoe jij als zzp’er in beeld probeert te blijven. Meer inspiratie nodig? Misschien staat er wat zinvols in ‘De dertien gouden wetten van recessiemarketing’. Ik heb het zelf niet gelezen, maar het klinkt alsof deze schrijvers ook alleen last hebben van crisissen die ze zelf veroorzaken."  

 Miranda Apeldoorn is coach & journalist. Ze deelt persoonlijke ervaringen over mens & werk, het thema waar haar eigen werk om draait.

geplaatst: 01-12-2008 @ 11.10

reacties: 3

delen:

Leven en werken in 2030

door: Miranda Apeldoorn

tags:  innovatie 

Blijf op de hoogte

Organisaties moeten nadenken over welk deel van het werk ze door zzp’ers laten uitvoeren. En werknemers moeten zich opstellen als zelfstandige ondernemers.

Dat vindt René Steuer, directeur van werving- en selectiebureau Appoint. Met journalist Connie Lohuis schreef hij het boek:

Iedereen een miljoen

Leven en werken in 2030

In de fictieve samenleving die ze schetsen bestaat het vaste dienstverband niet meer. Iedereen beschikt over een persoonlijk budget van een miljoen. Een basis voor een opleiding, een loopbaan en een leven dat aansluit bij ieders persoonlijke ambities en talenten.

Steuer wil de werknemer weer baas laten zijn over zijn eigen lot.

Bron: ‘Weg met de Marcom loonslaaf’, Rob Beemster, Adformatie 20, 16 mei 2008

Een mooi toekomstbeeld, dat veel zelfstandigen al voor zichzelf proberen te realiseren: autonomie, aansluiten bij persoonlijke ambities en talenten.

Goed dat dit autonomie-idee weer wordt afgestoft. Veel ideeën moeten een tijdje ‘garen’ en herhaald worden voordat genoeg mensen het idee oppikken en een zinvolle discussie over in dit geval arbeidsverhoudingen op gang komt.

In 2003 won Mark van den Broek al eens de International Future HR-Award met een soortgelijk vooruitstrevend idee dat werknemers weer autonoom moest maken. Hij dacht daarvoor aan 2017.

‘Waar organisaties vroeger medewerkers hadden, hebben medewerkers nu organisaties,’ zegt Van den Broek in zijn visie op het jaar 2017. Hij geeft een vlotte, onderhoudende presentatie ten beste, zonder Engelse modetermen. Hij hangt een systeem aan zijn visie: het transformatiemanagement. Mensen komen volgens hem te leven in een autonome, ruimteloze samenleving. ‘Mensen kiezen de projecten, taken en activiteiten die hen aanspreken, waarvan ze zelf kunnen leren en waar ze energie van krijgen,’ legt hij uit. Wie gaat dat betalen? Hij pleit voor een basisvergoeding voor iedere opgeleide. Daarbovenop kun je een variabele vergoeding krijgen, welke afhankelijk is van de hoeveelheid werk in de verschillende organisaties van de medewerker. Voor leertrajecten (opladen noemt Van den Broek dat) maken organisaties jaarlijks een bedrag vrij. Mensen mogen zich voltijd ‘opladen’ tot hun dertigste.

Bron: ‘Voor u bezocht: NVP-bijeenkomst’, Miranda Apeldoorn, PM Signaal, maart 2003

geplaatst: 09-06-2008 @ 09.40

reacties: reageer als eerste

delen: