RSS
@ZinVol
Feedburner
Jezelf promoten zonder je ziel te verkopen. Tips, coaching en persoonlijke ervaringen over het werken voor jezelf.
Thuis Blog Get Clients Now! Diensten Netwerk Nieuwsbrief Contact
Geef je eigen kleur aan het ondernemerschap
tags: coaching marketing motivatie
Een paar jaar geleden droeg ik bruin geverfd haar. Voordat ik het bruin verfde, blondeerde ik mijn haar. Al sinds dat ik een jaar of twintig was, denk ik.
Wat dit te maken heeft met ondernemen? Wacht heel even, daar kom ik zo op.
Van nature heb ik donkerblond haar. Toen ik door kreeg dat de halve wereld heur haar kleurt, vond ik mijn eigen haarkleur niet goed genoeg meer. Donkerblond was ‘uit’. Het was een kleur voor Grijze Muizen. Dat bleek een kleine denkfout: het is natuurlijk niet mijn haarkleur die mij al dan niet tot Grijze Muis maakt, maar mijn houding.
Het zat niet goed met mijn houding. Door mijn haar te verven, was ik juist bezig mijn ware zelf in te perken. Ik zeg beslist niet dat dit voor jou en jouw gekleurde haar geldt, want je kunt je haar ook verven om juist méér expressie te geven aan je ware zelf.
Maar in mijn geval gold dat dus niet, in mijn geval verfde ik mijn haar om minder op te vallen, meer te passen bij mijn omgeving.
Ik droeg mijzelf inclusief mijn donkerblonde haar niet met verve maar met mate. (Dat is niet helemaal goed Nederlands maar het klinkt leuk, vind ik).
Toen ik dat ontdekte, heb ik al mijn donkerbruin geverfde haar eraf gehaald, kijk zo:
Dat leverde mij een heleboel reacties op, die niet allemaal even leuk waren. Sommige mensen zeiden ronduit: ‘Wat belachelijk dat je je haar eraf hebt gehaald, je ziet er afschuwelijk uit zo.’
Dat heb je met opvallen. Mensen lopen je niet meer voorbij zonder je te zien, maar ze bekijken je en dan vínden ze plots iets van je. Aan het eind van de dag is het voor je bedrijf echter een stuk voordeliger dat je opvalt, dan dat iedereen je ongezien voorbij loopt.
En zo kom ik bij de link met ondernemen. Wanneer je voor jezelf werkt, moet je durven opvallen. Dat lukt niet met je diensten alleen. Dat kan misschien nog als je een barista bent of een gitaarbouwer. Er zijn echter honderden zelfstandigen die excelleren in schrijven, coachen, fotograferen, het maken van kick-ass WordPress websites, of het cateren van feesten en evenementen. Als je daar je brood van hebt gemaakt, heb je iets meer nodig dan je uitstekende vaardigheden alleen: een beetje persoonlijkheid. Die van jezelf dan hè, niet die van een ander.
Als je niet anders durft te zijn dan anderen, hoe moet de klant je dan vinden? Dat wordt lastig. Dan zie je vaak dat zelfstandigen hun prijs in de strijd gooien en hopen dat de klant hen kiest omdat ze zo fijn goedkoop zijn. Je uitstekende vaardigheden in de uitverkoop doen, was vast niet waar je vooraf over fantaseerde, voor je eigen baas werd.
Wanneer je voor jezelf begint te werken, krijg je van iedereen adviezen. Daarnaast kijk je zelf natuurlijk goed rond. Dus je hoofd komt vol te zitten met ideeën. Over wat je op je website moet schrijven. Over hoe kort of lang die teksten mogen zijn. Over je aansluiten bij sociale media. Over dat je zou moeten bellen met onbekenden om aan klanten te komen, of dat je moet investeren in Google Adwords. Over bloggen en nieuwsbrieven en tarieven en netwerken.
Je ziet of hoort wat werkt voor anderen en je besluit dat je dit dan zelf ook moet gaan doen. Ook al vind je bepaalde acties eigenlijk heel vervelend. Ook al krijg je van sommige dingen een Heel Vieze Bijsmaak in je mond.
En zo komen sommigen van ons aan websites vol jargon en afstandelijk taalgebruik in de lijdende vorm, terwijl we in het echt meer doen denken aan frisse wervelwinden die onomwonden uitleggen waar we voor staan.
Offline vallen die wervelwinden op maar online surft iedereen ze voorbij. Of ze krijgen reacties van mensen die – als ze hen eenmaal in het echt zien – niet blijken te willen werken met wervelwinden.
Als je echt aan de slag wilt met marketing, zorg dan dat jouw kleur, jouw persoonlijkheid zichtbaar is in al je acties. Je trekt er de mensen mee aan die bewust voor jóu kiezen. En doe alleen dingen waar je zelf achter staat. Ook al roept de hele wereld hoeveel profijt ze hebben van een actie. Als iets echt niet bij je past, doe het dan lekker niet.
Om te laten zien dat ik dat zelf ook doe, noem ik een paar dingen waar ik zelf niet aan mee doe, ook al bewijzen die voor vele collega’s zeker hun waarde:
- ‘Linken met groepsleden’ op LinkedIn. Ik verzamel niet zomaar mensen: ik bouw relaties met ze op.
- Facebook. Zolang de oprichter steeds geniepig de privacyregels blijft aanpassen zodra je je even omdraait, hoef ik nog geen profiel.
- ‘Beste JouwNaam’ boven mijn nieuwsbrief laten verschijnen. Mijn nieuwsbrief verzend ik via een autorespondprogramma. Iedereen weet dat ik niet zelf ‘Beste JouwNaam’ heb geschreven. Dit persoonlijke tintje is nep. Ik ga je intelligentie niet beledigen met nep.
Hoe komt jouw persoonlijkheid tot uiting in je marketing? Bij welke acties heb jij stilgestaan en bewust gekozen deze wel of niet te doen?
Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen
Wanneer pluk je de vruchten van je inspanningen?
tags: balans coaching groei motivatie
Succes. Over dat begrip heb ik de afgelopen dagen veel nagedacht. Niet alleen omdat ZinVol tien jaar bestaat. Ook omdat veel zelfstandigen heftig worstelen hiermee. Een aantal van ons ontwikkelt zich enerzijds snel op allerlei zakelijke en persoonlijke vlakken. Dat is winst. Daar kom je verder mee. Anderzijds staren deze zelfstandigen wel nog regelmatig naar een lege opdrachtenagenda en dito bankrekening. Dan ervaar je dus op zakelijk en persoonlijk vlak successen maar je kunt er niet van eten. En als dat een tijdlang duurt, dan kan dat je behoorlijk uit het lood slaan.
Doe je het goed? Komt er op een dag ook succes waar je van kunt eten? Wanneer pluk je de vruchten van je inspanningen?
Een van mijn meest geliefde films* aller tijden is Blade Runner van regisseur Ridley Scott. Een prachtig verhaal met meerdere lagen over robots die menselijker zijn dan de mens zelf. Over alles, van decor tot dialoog, is goed nagedacht. De Nederlandse acteur Rutger Hauer doet erin mee. In zijn autobiografie schrijft hij hoe slecht die film het deed toen die uitkwam. Al na een paar weken verdween ze uit de bioscoop. Recensenten vonden de film niks.
De videorecorder was in die tijd (rond 1982) in opkomst. Mensen begonnen de film te huren. Eerst een stroompje, later een rivier aan mensen. De film dook in de loop der jaren op in de favorieten-aller-tijdenlijstjes van filmrecensenten. Blade Runner groeide uit tot een film die zijn stempel drukte op de filmgeschiedenis en die tal van filmmakers heeft beïnvloed en nog steeds beïnvloedt. Ridley Scott mocht nog vele films regisseren die hem leuk leken en die hits werden. Uiteindelijk is de film sinds 1982 een doorlopende bron van inkomsten en inhoudelijke discussie geweest.
Een vriendin vertelde me van de week een verhaal dat leek op dat van Look who’s talking. Die film met John Travolta werd in 1989 een instant hit. Het verhaal is flinterdun, makkelijk te verteren en nergens aanstootgevend. Het leunt zwaar op de schattigheidsfactor van baby’s. De film bracht direct miljoenen dollars binnen en dus besloten de producenten de populariteit tot de laatste druppel uit te melken: ze brachten nog twee bijzonder slappe vervolgfilms uit. Niemand die nog uit z’n hoofd weet wie de regisseurs zijn. Geen filmrecensent heeft de films in zijn favorietenlijstje staan. Er is geen stempel gedrukt op de filmgeschiedenis. Iedereen die eraan meewerkte had heel even het rode-lopergevoel. Daarna was het weer keihard werken en ’s avonds de wc poetsen voor de meesten.
Soms denk ik dat we met z’n allen duimen dat we een instant hit worden. Whop! Look who’s talking over here! In één klap onze agenda’s en bankrekeningen gevuld.
Stiekem hoop ik echter dat we allemaal een Blade Runner in ons hebben.
Wat is succes voor jou? Ik lees graag je reactie onder mijn blog.
*Ik ben een enOrme FilmFan en ik heb ook jaren films gerecenseerd.
Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen en freelancers.
Ben jij nog een beetje verliefd op je klant?
tags: communicatie motivatie
Vandaag ga ik je wat over mijn relatie vertellen. Nu is dit een blog waarop ik je tips geef over marketing en acquisitie. Over bedenken wat JIJ nu echt voor klussen en klanten wilt. En over hoe je dit dan aan de buitenwereld vertelt, op zo’n manier dat die klussen en klanten jou ook weten te vinden. En dat heeft weinig met de liefde te maken, toch? Ha! Ik denk daar anders over.
Als je verliefd bent, lijkt alles in het leven wat lichter te tillen. Je slaapt maar een paar uur per nacht, en toch barst je overdag van de energie. Je bent een tijd lang een bijzonder gefocust mens, want je denkt alleen nog maar aan die ander. Je luistert geïnteresseerd naar de ander, want alles wat hij/zij zegt is nog nieuw voor je. En je doet de ander graag een groot plezier, vaak zonder stil te staan bij de tijd of de moeite die dat kost.
De start van je zelfstandigenbestaan zou een beetje moeten lijken op verliefd zijn. Heb jij aan het begin van je bestaan als ondernemer nooit zulke gevoelens gehad? Mogelijk koos je destijds voor een verstandshuwelijk tussen je verlangens en vaardigheden: voor klussen die je kon uitvoeren met twee vingers in de neus, en voor klanten die je weliswaar grote zeikerds vond maar die wel het meeste geld in je la brachten.
Na verloop van tijd gaat verliefdheid over in liefde (of niet, maar voor dit artikel doen we even of dat wel zo is). En als je dan niet oppast, dan gebeurt het volgende. In je werk/je onderneming, of tussen jou en je liefde. Te korte nachten breken je op. Je aandacht raakt verdeeld. Je luistert vaak maar met een half oor naar je klant of je liefde, want je denkt: nou ken ik het wel. En je ergert je aan kleine dingen die de ander niet of anders doet dan jij.
Nu heeft een langetermijnrelatie heel veel voordelen. Zowel in de liefde als in ‘bizznizz’. Zo scheelt het enorm veel tijd aan zoeken en ‘jagen’ (vertaling: marketing en acquisitie) en je kunt nog eens investeren in grootse projecten die langer dan een maand duren.
Vandaar dat ik wat over mijn relatie wilde vertellen. Of nou ja, over hoe mijn vriend en ik daar in staan. Om de liefde bloeiend te houden, gedragen we ons op een paar punten alsof we nog steeds verliefd zijn. Bijvoorbeeld, als mijn vriend me graag iets wil vertellen, terwijl ik zit te tikken op mijn laptop. Ik kán natuurlijk geërgerd met mijn arm ‘shh!’ gaan wapperen, of heel diep en dramatisch zuchten. Het komt gewoon niet altijd uit, weet je, een gesprek terwijl ik net zit te tikken. Maar ik kan ook kiezen te zeggen: ‘Mag het over vijf minuten?’
Als ik kies te luisteren, dan stop ik – tegenwoordig - met tikken en draai mijn lichaam naar hem toe. Dat helpt me om geconcentreerd te luisteren, om wat mijn vriend zegt ook echt te horen. Zichtbare, onverdeelde aandacht. Hij spreekt daardoor ook enthousiaster of uitvoeriger over wat er in hem om gaat. En nou, ik wil niet oversentimenteel of klef doen, maar juist daardoor word ik dus ook weer een beetje opnieuw echt verliefd.
Als ik dat aandachtig luisteren een paar keer vergeet, dan merk ik dat meteen. Ik heb geen flauw idee wat mijn vriend dan allemaal verteld heeft. Hij leidt daaruit af dat ik niet geïnteresseerd ben in wat hij allemaal denkt en voelt, waar hij mee bezig is. En voor je het weet vertelt mijn vriend bijna niks meer. Dan wordt de verwijdering tussen ons groter en groter tot er op een dag niks meer over is van de liefde, wanneer je niet ingrijpt.
Drie keer raden wat dit te maken heeft met fijne klussen en klanten binnenhalen en binnenhouden. ... Inderdaad, jouw klanten willen ook zichtbare onverdeelde aandacht. Haal even al je klanten een voor een voor de geest. Als die NU zouden (aan)bellen of mailen of tweeten, net nu je deze ont-zet-tend interessante blog geconcentreerd aan het lezen bent, welke neiging voel je dan? Voel je een wapper-arm omhoog komen of voel je een glimlach over je gezicht kruipen?
Het geeft niks, als je de wapper-arm neiging voelde. Wat telt, is wat je uiteindelijk doet. Als je die glimlach maar vaak genoeg tevoorschijn tovert, dan raken de meeste van jouw klanten en jij vanzelf (weer) een pietsie verknocht aan elkaar.
Vind je het lastig klanten binnen te halen en te houden? Dan is het Get Clients Now!-programma dat ik in juni in Deventer start, wellicht iets voor jou. Vraag een uitnodiging voor deelname aan het programma bij me aan, dan mail ik je volgende week alle details.
Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen en freelancers.
Ontken jij waar je nu staat als zelfstandige?
tags: balans coaching groei motivatie persoonlijke-ervaringen
Regelmatig voel ik mij verloren.
Niet in mijn privéleven. In mijn privéleven voel ik me kiplekker. Ik houd van heel veel mensen en heel veel mensen houden van mij. Daar ben ik dagelijks van onder de indruk trouwens. Voornamelijk omdat het me nu voor m’n gevoel zo gemakkelijk afgaat. Vroeger niet, vroeger kon ik niet wijs worden uit de verschillende manieren waarop mensen van je kunnen houden. Ik ging eerst een tijd de kat uit de boom kijken en als ik dacht: ‘goed volk’ dan gaf ik gewoon de hele Miranda, zeg maar, en was dan diep verward als mensen maar een klein stukje leken te willen ontvangen.
Tot op een dag een goede vriend mij iets uitlegde over vriendschappen. Hij zei: ‘Sommige mensen zijn een supermarkt, met hen kun je zowel uren bomen over het leven, als je werk uitgebreid analyseren, een film kijken, op vakantie gaan en mee lachen in de kroeg. En sommige andere mensen zijn alleen bakker: daar kun je heel erg leuk films mee kijken. Punt.’ Sommige mensen veranderen later nog van bakkers in supermarkten, sommige supermarkten verwateren tot bakker. Fact of life.
Maar het punt is ... het punt is, begreep ik hieruit, dat het deel waarop je elkaar vindt, het deel dat jou met de ander verbindt, bijvoorbeeld liefde voor films, al één geheel vormt. Het is niet zo dat dit deel tekort komt, dat je het moet opvullen met méér want anders heeft de vriendschap geen waarde: nee, het is. Begrijp je wat ik bedoel? Ik hoefde dus niet langer naar een bepaald ‘niveau’ te streven, dat regelde zichzelf wel, en zo werd het gemakkelijker van mensen te houden.
In mijn werk heb ik deze les nog lang niet geleerd. In mijn werk voel ik dat nog lang niet zo: dat mijn werk en mijn verbinding ermee al een geheel an sich is. En dat het zich – als geheel – verder ontwikkelt in allerlei richtingen. Nee, nee, in mijn werk verlang ik immer naar een bepaald niveau. Ik kom steevast tekort. Altijd nog hoger moet het, nog beter, nog duidelijker vooral. Als ik maar hard genoeg werk, en als ik maar diep genoeg nadenk, en als ik maar vreselijk veel feedback vraag aan iedereen, en als ik maar meer en meer kennis en ervaring en dergelijke op doe ... dan bereik ik dat ultieme niveau misschien nog wel eens, waar ik mij lichtjaren ver verwijderd van voel.
Ik ontken daarmee min of meer waar ik nu sta. Met als bedroevend resultaat dat ik mij regelmatig verloren voel. Want ja hallo, als ik niet ‘hier’ sta, waar sta ik dan wel?
Zijn er lezers die zich hierin herkennen? Of beter: herkenDen? Ik hoop van wel. Want dan kan ik het eens andersom doen op dit blog met tips voor zelfstandigen: dan deel ik eens geen tips uit, maar vraag ik jou om tips!
Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen en freelancers.
Geld verdienen met wat je leuk vindt
tags: gastblog groei motivatie
Gastblogger Femke Dekker is jeugdboekenschrijver:
Indachtig Miranda's focus als coach, dacht ik vorige week bij mezelf: ja, ik moet ook gewoon zorgen dat ik mijn geld verdien met de dingen die ik leuk vind!
Dus wat deed ik? Ik maakte een lijst met dingen die ik leuk vind. Boeken schrijven bovenaan, uiteraard, daarna communicatieprojecten verzorgen, gevolgd door redactiewerk voor bedrijven.
Wat gebeurde er? Hetgeen bovenaan stond, verwierp ik meteen. Want met boeken schrijven verdien je geen droog brood, tenzij je J.K Rowling, Francine Oomen of Carry Slee heet.
Vorig jaar heb ik al eens geprobeerd aan voorleesvoorstellingen te komen, maar alle uren gestoken in het opsnorren van e-mailadressen, het opstellen van een aansprekende mailing en die tig keer versturen, leverden helemaal niets op.
Dus ging ik het tweede punt verder uitwerken: communicatieprojecten. Een rij maken met mijn kansen, mogelijkheden en problemen. Veel problemen, want geen netwerk en geen tijd om er een te creëren. Ik legde de lijst opzij en ging de volgende dag weer naar mijn betaalde baan.
Totdat ik, een aantal dagen later, opeens dacht: maar wacht eens. Het ging toch om geld verdienen met wat je het leukst vindt? Dat is dan toch boeken schrijven? Oké, ik heet geen Rowling, Oomen of Slee, maar ik kan er wellicht voor zorgen dat iemand die over vijf jaar deze zelfde gedachten heeft, denkt: Maar ik heet geen Femke Dekker ...
Als ik naar de afgelopen jaren kijk, dan gaat het steeds beter. Ik heb vijftien boeken gepubliceerd die steeds meer lezers weten te vinden. Kinderen houden hun boekbesprekingen over mijn boeken. Als ik een boekhandelaar spreek, dan kent die meestal in ieder geval een van mijn titels. Ik kom vaker op gelegenheden waar schrijvers en uitgevers elkaar ontmoeten en word ook voor die gelegenheden uitgenodigd. En: er is een uitgever die zit te wachten tot ik het manuscript af heb waar ik momenteel aan werk.
Om als schrijver succesvol te worden, staat een termijn van 5 tot 10 jaar. Ik heb er nu zes en het lijkt te kloppen. Dus? Ik ga zorgen dat ik mijn geld verdien met het schrijven van boeken (en eventueel bijkomende zaken als voorlezen en schrijvers-in-spe te helpen met hun verhalen). Het boek waar ik nu aan werk, wordt een enorm succes. Eind 2010 ligt het in de winkel, voor 2011 heeft het al een herdruk beleefd. En in de tussentijd schrijf ik mijn volgende succesvolle roman!
Agenda
10 september: Get Clients Now!14 september: Netwerken Vol Zin
Kies zelf de datum: Nieuwe richting