RSS
@ZinVol
Feedburner
Jezelf promoten zonder je ziel te verkopen. Tips, coaching en persoonlijke ervaringen over het werken voor jezelf.
Thuis Blog Get Clients Now! Diensten Netwerk Nieuwsbrief Contact
Draagvlak voor auteursrechten versterken
tags: geld politiek recht
Gastblogger Pierre Spaninks is zelfstandig journalist en voorzitter van de Freelancers Associatie:
'Scherper toezicht op innen van auteursrecht', kopte het Financieele Dagblad op 11 november. Dat was naar aanleiding van de indiening van het wetsvoorstel dat het toezicht moet regelen op de organisaties die de auteursrechten innen en verdelen.
Het voorstel van minister Hirsch Ballin waar het hier om gaat, is als zodanig nauwelijks omstreden. Ook niet onder de duizenden schrijvers, vertalers, freelance journalisten, componisten, fotografen etcetera die als zelfstandige aan de kost proberen te komen en voor wie een eerlijk, transparant beheer van auteursrechten van groot belang is.
Wat echter opvalt is dat hun perspectief in de berichtgeving totaal niet over het voetlicht komt. Ook het FD kiest als vanzelfsprekend weer het gezichtspunt van de ondernemer die het alleen maar lastig vindt dat er zoiets als auteursrecht bestaat.
Binnenkort moet de parlementaire werkgroep met zijn rapportage komen die in bredere zin onderzoek heeft gedaan naar het auteursrecht. Het valt te hopen die dan een evenwichtiger beeld weet te schetsen van de werkelijkheid. Dat kan alleen door daarbij ook te kijken naar de positie van de individuele rechthebbenden. Niet alleen economisch maar ook ideëel is het voor mensen in creatieve beroepen van levensbelang dat het maatschappelijk draagvlak voor het auteursrecht niet verder wordt uitgehold maar juist versterkt. Politici kunnen daar in niet geringe mate aan bijdragen - alleen al door de manier waarop zij erover spreken. De trieste realiteit van de laatste jaren is dat de bereidheid van bedrijven en instellingen (ook overheden!) om een rechtmatige vergoeding te betalen voor het gebruik van andermans beschermde werk in hoog tempo afbrokkelt. De inkomsten van creatieve zelfstandigen uit auteursrechten (toch al geen vetpot) lopen daardoor steeds verder terug.
Als voorzitter van de FreeLancers Associatie (die de belangen behartigt van zzp’ers in de journalistiek) heb ik daarom maar weer eens een aantal parlementariërs benaderd die in dit spel een rol spelen. Met een pleidooi om eerst de auteursrechtenorganisaties de ruimte te geven hun taken goed uit te voeren en er vervolgens ook op toe te zien dat zij daarbij op een eerlijke en transparante manier te werk gaan. In het belang van individuele rechthebbenden.
Onvrede over auteursrechten
tags: politiek recht
Bedrijven hebben heel hard geklaagd bij de regering over onduidelijke en hoge kosten van auteursrechten. Ze krijgen bijvoorbeeld een rekening wanneer ze zomaar muziek en filmpjes van iemand anders op hun website plaatsen en dat ergert ze.
In Nederland bestaan zestien inningsorganisaties van auteursrechten. Een aantal daarvan zijn in eerdere blogs wel eens voorbijgekomen. Die hebben zich sinds mei dit jaar verenigd in de organisatie VOI©E (Voice). Die heeft een gedragscode opgezet met een klachtenprocedure. Met als doel de onduidelijkheid over auteursrechten te verminderen.
Ik neem aan dat dit betekent dat een zelfstandige zich voortaan ook nog maar bij één inningsorganisatie hoeft te melden. Het maakt dan niet uit of je je activiteiten links of rechts uitbreidt met schrijven, fotograferen, muziek maken, films schieten, of meewerken aan radio-, tv-, en internetprogramma’s. Niet langer hoef je van alles uit te zoeken of pakken papier in te vullen. Je kunt al die activiteiten dan jaarlijks op slechts dat ene auteursrechtenformulier bijschrijven en klaar. Stel ik me zo voor.
Politiek, bedrijven en inningsorganisaties discussiëren ondertussen ook flink over die hoge kosten die de bedrijven ergeren. Een van de voorstellen die er liggen is pay per use. Wie weet groeien we op den duur toe naar het betalen van tarieven op basis van feitelijk gebruik.
Betalen op basis van feitelijk gebruik. Ha! Als dát dan weer betekent, dat Voice voor mij het internet afspeurt op zoek naar waar al mijn artikelen zonder mijn naam en toestemming geplaatst staan … maar dat zal wel altijd toekomstmuziek blijven.
In VOI©E zijn de volgende organisaties vertegenwoordigd:
Buma/Stemra
SENA
Videma
NORMA
STAP
Stichting De Thuiskopie
Stichting Musi©opy
Stichting Reprorecht
Stichting PRO
Stichting Nieuwswaarde
Stichting Lira
Stichting Leenrecht
SEKAM
VEVAM
Pictoright
Vangnet arbeidsongeschiktheid
tags: politiek recht
Ben je als zelfstandige geweigerd voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering (aov)? Of kon je alleen geaccepteerd worden met fikse premieopslag en/of uitsluitingen? Daar is de vangnetregeling voor.
· Alle starters kunnen zich vanaf 1 november opgeven voor de vangnetregeling.
· Alle mensen die al langer eigen baas zijn, kunnen zich alleen tussen 1 november 2008 en 1 februari 2009 aanmelden voor deze regeling. (Dit, omdat de regeling weliswaar al langer bestond, maar bijna niemand daarvan echt op de hoogte bleek.)
Hoe kom je in aanmerking voor de vangnetregeling? Vraag tussen november en februari bij een verzekeraar een offerte aan voor een reguliere arbeidsongeschiktheidsverzekering. Word je niet toegelaten, dan kun je je bij diezelfde verzekeraar melden voor de vangnetregeling.
Tegelijkertijd is nu een voorlichtingscampagne begonnen om ruchtbaarheid aan deze regeling te geven en zelfstandigen te wijzen op de risico’s die onverzekerde zelfstandigen lopen mochten ze arbeidsongeschikt raken. Want foei! Minstens de helft van alle zelfstandigen heeft geen peperdure arbeidsongeschiktheidsverzekering afgesloten.
Den Haag's blinde vlek benadeelt zzp-ers
tags: gastblog politiek
Gastblogger Enno de Witt is tekstschrijver en talkshowhost.
Hij reageert op de Algemene Beschouwingen, waar weinig positiefs uitkwam voor de zzp-er:
Legendarisch en hilarisch, dat was het beeld van de toenmalige PvdA-premier Kok, die een computermuis verwarde met een afstandsbediening. Even treffend als effectief liet het zien hoe groot halverwege jaren negentig de kloof was tussen enerzijds de wereld waar wij als eenvoudige belastingbetalers in wonen, werken, slapen, eten, ontspannen en onze diverse hobby’s beleven - en aan de andere kant de stoffige krochten van politiek, bewindslieden en ambtenarij. Intussen zitten we in een nieuwe eeuw, maar van de moderne samenleving hebben ze daar in Den Haag nog steeds geen kaas gegeten. Dat bleek weer eens tijdens de Algemene Beschouwingen, waar zoals altijd langdurig werd gesproken over koopkrachtreparatie.
Dat vereist enige toelichting.
In den beginne was er de koopkracht, een mythisch gegeven, vergelijkbaar met God, Allah en het Vliegend Spaghettimonster. Niemand weet wat koopkracht of liever het koopkrachtplaatje precies is en of het wel bestaat en waar het zich dan wel zou moeten bevinden, maar iedereen heeft er een mening over. We hebben allemaal koopkracht, en als die onder een zekere rituele grens zakt moeten wij daarvoor worden gecompenseerd. Dat is de consensus. Alleen over hoe dat moet en in welke mate ontstaat telkens weer politieke onenigheid. We praten door de bank genomen over bedragen van enkele euro’s per maand, zo ongeveer het wisselgeld dat tussen de kussens van de tweezits verdwijnt, maar net als in de orthodoxere kerkgemeenschappen luistert het allemaal zeer nauw, dus het steggelen tot ver achter de komma houdt de gemoederen lang bezig. Tot uiteindelijk een compromis wordt bereikt waar niemand echt tevreden mee is.
De eenvoudigste manier om de koopkracht van een relatief grote groep te repareren – jawel, koopkracht kan ook stuk – is door middel van een fiscale maatregel of iets in de sfeer van de sociale premies. Zoals dat dit jaar talloze werknemers in loondienst overkwam. En omdat de regering altijd voor het evenwicht gaat, kregen ook de grotere ondernemingen een fiscaal douceurtje. Daarbij werd de grote en groeiende groep zzp-ers totaal vergeten. Sterker nog: omdat de koopkrachtreparaties betaald worden met gemeenschapsgeld, dus ook de belastingen die de zzp-ers betalen, gaan ze er dubbel op achteruit: geen compensatie, wel dokken voor die van anderen.
De oorzaak van al dat onrecht is de blinde vlek die Den Haag heeft voor de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt. De zzp-ers verwijten dat ze de sociale zekerheid ondermijnen is een symptoom van dezelfde blindheid. Zzp-ers zijn geen probleem, maar de oplossing voor veel van de uitdagingen die de economie in de eenentwintigste eeuw voor de kiezen krijgt. Niet de zzp-er moet zich aanpassen aan de heersende mores, integendeel: de inrichting van de staat zou meer rekening moeten houden met hun arbeidzame aanwezigheid. Argumenten genoeg. ZZP-ers zijn flexibel, ze werken hard, houden hun eigen expertise bij, zijn te individualistisch voor georganiseerde acties die het openbare leven lam leggen, zijn innovatief en door de bank genomen ook nog aardig en beleefd. Als zzp-ers kortom niet bestonden, zou iemand ze uit moeten vinden.
Zzp-ers gaan ook niet meer weg, hoe je ze ook noemt of definieert. Kleine zelfstandigen zullen een cruciaal onderdeel van het maatschappelijke en economische weefsel blijven vormen. Een verstandige regering houdt daar rekening mee. Dus niet meer vasthouden aan de oude vormen en gedachten, maar de blik naar voren. Koopkrachtreparatie die gelijke tred houdt met de trend in andere sectoren is een eerste stap, net als ophouden met zaniken over het stelsel van sociale zekerheid, door nota bene een prominente liberaal. Maar dat zijn details. Nodig is allereerst een visie op hoe de Nederlandse economie inclusief zzp-ers de komende eeuw het beste vorm kan krijgen. Voor de huidige regering is dat overduidelijk te veel gevraagd, die leeft nog in de tijd van trekschuiten en stoommachines. Even geduld dus tot na de volgende verkiezingen.
Zzp-ers verzwakken sociaal stelsel?
tags: politiek
Nee hè. Nu begint Loek Hermans ook al over zzp-ers te klagen. Eerder blogde ik al dat staatssecretaris Frank Heemskerk zich in het Financieele Dagblad had laten ontvallen, dat hij bang is dat wanneer zzp-ers als groep groeien van 10% naar 30% de houdbaarheid van collectieve voorzieningen voor werknemers zoals pensioenen dan worden aangetast. Hij legt ook uit waarom.
Voorzitter van MKB-Nederland Loek Hermans vertelt het Financieele Dagblad hoe wij zzp-ers het sociale stelsel zouden verzwakken: ‘Het verlost werkgevers van een boel administratieve rompslomp en werknemers van de betutteling van sociale verzekeringen.’
Hm. Meneer Hermans heeft het misschien over de 60.000 alfahulpen die werkgevers in het hoekje ‘zzp’ hebben geplant, maar aan wiens positie weinig onafhankelijks is. Uit een ander, eerder blog op deze website: 'Zorgaanbieders dwongen het afgelopen jaar vaste krachten op straffe van ontslag verder te gaan als alfahulp, als goedkope freelancers zonder sociale voorzieningen, omdat de zorgaanbieders verliezen leden als gevolg van scherpere markttarieven voor de thuiszorg. Heeft allemaal te maken met de Wmo.'
Er staat echter niet bij, over welk deel van de 800.000 tot 1 miljoen mensen die zich zzp noemen Hermans het heeft. Het schoot verenigingen van echt onafhankelijke zzp-ers daarom terecht in het verkeerde keelgat.
De FreeLancersAssociatie (FLA) laat weten: 'De ruim 300.000 zelfstandig werkende professionals in Nederland leveren een belangrijke bijdrage aan de economie. Zij stellen op een flexibele manier expertise beschikbaar waar bedrijven en instellingen anders niet in zouden kunnen voorzien. Over hun inkomsten betalen zij gewoon belasting. En in plaats van terug te kunnen vallen op het vangnet van de sociale zekerheid moeten zij zich particulier verzekeren, tegen vaak hoge kosten. Er is veel mis met ons sociale stelsel maar het gaat niet aan dat klakkeloos in de schoenen te schuiven van een kleine groep hardwerkende ondernemers. De MBK-voorzitter zou er goed aan doen zich om zijn eigen leden te bekommeren, in plaats van anderen in een kwaad daglicht te stellen.'
Het Platform Zelfstandig Ondernemers (PZO) onderstreept eveneens dat wij zzp-ers zelf voorzieningen (moeten) treffen voor het geval wegens ziekte of lege agenda onze geldstroom opdroogt. En dat wij daarom niet de veroorzaker van het probleem zijn.
Het maakt eens te meer duidelijk dat er snel een eenduidige definitie moet komen van wat of wie een zzp-er nu is – iets waar PZO zich hard voor maakt – voor dit soort onvolledige uitspraken van beleidsmakers en –beïnvloeders met ons aan de haal gaan en net zo’n eigen leven gaan leiden als dat hele onzinverhaal over dat de damesfiets ten dode opgeschreven zou zijn.
Agenda
10 september: Get Clients Now!14 september: Netwerken Vol Zin
Kies zelf de datum: Nieuwe richting