Focus + Marketing

Worstelen met wat je tweet op twitter

door: Sylvia van Opijnen

tags:  gastblog  persoonlijke-ervaringen  sociale-media 

Gastblogger Sylvia van Opijnen is spellenbedenker en werkt onder de naam Bezieling in Bedrijf.
Ze deelt haar eigen ervaring met en twijfels over twitter:

Ik beken het maar direct: ik wil wel graag mee met alle ontwikkelingen op internet, maar soms kan ik het simpelweg niet volgen. En dan bedoel ik eigenlijk niet eens de technische kant van ons digitale tijdperk. Nee, ik bedoel gewoon hoe het (digi)sociaal gezien werkt. Wat doe je wel en wat niet? Hoe spreek je iemand aan? Hoe zijn de digitale omgangsvormen?

Neem nou twitter. Je gaat naar de site. Maakt een profiel. Zoekt een paar mensen en via die mensen weer andere mensen. Je gaat de mensen volgen, van wie je denkt dat ze leuk zijn of inspirerend of fascinerend of welke reden je dan ook kunt bedenken. Al die mensen plaatsen tweets (=een kort berichtje, waarin je vermeldt wat je aan het doen bent). Zo babbelen ze digitaal met elkaar. Dat varieert van interessante artikelen die ze doorsturen tot tips wat er ’s avonds gegeten wordt. Met verwondering zie ik zelfs ziekenhuisuitslagen, ziekten en het overlijden van naasten voorbij komen.

Nou kan ik me toch ècht niet voorstellen dat er ook maar íemand in geïnteresseerd is dat ik boodschappen aan het doen ben, m’n administratie bijwerk, last heb van klussende buren, of toevallig een jolige of juist een rotbui heb. Laat staan hoe de gezondheidstoestand van mijn familie is. Zelf heb ik er geen enkele behoefte aan mijn persoonlijke lief en leed te delen met mensen die ik helemaal niet ken. Gelukkig kan dat met fantastische mensen in mijn nabije omgeving. Begrijp me niet verkeerd, ik heb er geen enkele moeite mee om mezelf kwetsbaar op te stellen (anders had ik dit blog natuurlijk ook niet geschreven). Maar, mijn grenzen liggen kennelijk anders dan die van veel mede-twitteraars. En toch wil ik op de één of andere manier wel iets met dat twitter, want het is ook leuk.

De grote vraag is dan voor mij: wat tweet je wel en wat niet? Alleen roepen waar je zakelijk gezien mee bezig bent? Dat vind ik van anderen interessant om te weten. Alleen, in twitterland krijg je voor je het weet het stempel op je voorhoofd geplakt van ‘zender’ (jargon voor mensen die alleen maar roepen welk marktaanbod ze hebben of hoe geweldig ze zijn). Zo af en toe heb ik ook wel geprobeerd om wat sociaal-relaxed mee te doen. Alleen, ik voel me er allesbehalve fijn bij; als ik iets meld, dan moet het wel ergens over gaan, vind ik. Nog een experiment was om af en toe op berichtjes en vragen van anderen te reageren. Maar, net zoals je dat soms in real life in de trein of in de kroeg hebt, was ik telkens snel weer uitgetweet … geen aansluiting.

Oh ja, en dan is er nog iets waar ik geen touw aan vast kan knopen. Veel mensen volgen heel veel andere mensen. Het schijnt namelijk een sport te zijn om zo veel mogelijk followers te krijgen. Ze twitteren veel en vaak. Het komt op mij over alsof ze de hele dag achter de pc zitten en niets anders doen dan tweeten. Ik merk echter dat hoe meer ik op twitter of linkedin rondzwerf, hoe lager mijn productiviteit. Vertwijfeld vraag ik me daarom af: hoe doen al die mensen dat? Waar halen zij de tijd en energie vandaan? En op welke momenten zijn ze gewoon aan het werk?

Kortom: tijd voor een boek over twitter, of een twittercursus?!  En als dat niet helpt, dan is het simpelweg niets voor mij: twexit!

geplaatst: 10-10-2009 @ 10.24

reacties: 16

delen:

Netwerken via sociale netwerksites

door: Miranda Apeldoorn

tags:  netwerk  sociale-media 

Stel, je staat ergens op een bijeenkomst of een feestje. Iemand stapt op je af, drukt je een visitekaartje in handen en loopt meteen weer weg. Zou je deze persoon snel bellen voor samenwerking of een opdracht? Waarschijnlijk niet.

Misschien wil je de eigenaar van het visitekaartje nog een kans geven. Je loopt hem daarom achterna en vraagt: ‘Goh, waarom krijg ik van jou dit visitekaartje?’ De ander antwoordt je vervolgens: ‘Alles wat je wilt weten, kun je vinden op mijn website.’ Of, op licht geprikkelde toon over zoveel domheid van jouw kant: ‘Jij bent toch journalist? Ik ben fotograaf. Je huurt vast wel eens een fotograaf in.’

Ben je nu dan van plan de ander te bellen of mailen? Ik gok: waarschijnlijk nog steeds niet. Misschien vind je dat ik ook wel een heel raar voorbeeld geef. Er is toch niemand die het in het echt zo aanpakt? Klopt!

Op internet daarentegen, gebeurt dit regelmatig. Tegenwoordig kunnen we dankzij sociale netwerksites kennismaken met de hele wereld aan andere zelfstandigen. Je hebt onder meer Plaxo, Facebook en LinkedIn, plus ook nog onnoemelijk veel nings (via www.ning.com kun je gewoon je eigen sociale netwerksite beginnen, over een onderwerp naar keuze). Op die websites kun je een profiel van jezelf maken: wie ben je, wat doe je, waar liggen je interesses? Vervolgens kun je op zoek gaan naar allerlei mensen die je graag aan je eigen netwerk zou willen toevoegen. Aangekomen op de pagina van iemand die je graag virtueel je visitekaartje zou willen geven, maak je je belangstelling kenbaar. In LinkedIn klik je dan bijvoorbeeld op: Add Miranda to your network, ergens rechts bovenin. Om het je gemakkelijk te maken, heeft LinkedIn alvast een standaard boodschap voor je gemaakt. ‘I'd like to add you to my professional network on LinkedIn.’

En nu komt het: veel mensen versturen deze standaard boodschap. Zo krijg je goedbeschouwd als ontvanger dus een visitekaartje in handen gedrukt, van een onbekend iemand die vervolgens meteen weer wegloopt. Waarom ben jij interessant voor die ander? Had die ander al eens ergens van of over jou gehoord? Wat kan die ander voor je betekenen? Wat kan jij voor die ander betekenen? Je weet het niet. Eerder mailde ik iemand dan nog wel eens: ‘Goh, wat maakt dat je met me wilt kennismaken?’ Wat onder meer leidde tot de waargebeurde geprikkelde reactie van een fotograaf die ik hiervoor als voorbeeld gaf.

Ben je bezig via sociale netwerksites je netwerk wat uit te breiden? Heb je wat leuke collega’s of opdrachtgevers gespot, met wie je graag contact zou willen opbouwen? Geef ze dan direct in je allereerste boodschap een beetje een leuke indruk van wie je bent. Vertel kort wat over jezelf en vergeet ook vooral niet te vertellen waarom je geïnteresseerd bent in de ander. Zo vergroot je op een simpele manier je kans dat je écht contact krijgt. En daarmee ook de kans dat je ooit werkelijk gevraagd wordt voor samenwerking of een opdracht.

Maak van je mail overigens geen platte acquisitie! Je bent nog aan het aftasten, aan het kennismaken. De boodschap ‘Ik hoop dat je een opdracht voor me hebt (met als implicatie: ... en daarom ben ik in je geïnteresseerd)’ kan iemand juist wegjagen!

Oefenen? Vervang de standaard boodschap van LinkedIn voor je reactie op dit blog en stuur me  zo een mailtje! Of maak kennis met wat leuke mensen buiten internet om, en kom naar de eetdate Netwerken Vol Zin op dinsdagavond 16 maart 2010. Gaan we een beetje eten, beetje praten en op tijd weer naar huis.

P.S. Op 19 maart 2010 geef ik tijdens Tekstnet 2.0 een workshop over netwerken via sociale media voor 1.0-zelfstandigen.

Miranda Apeldoorn is zzp-coach & schrijver.
Ze blogt over alles wat interessant kan zijn voor zzp'ers.

geplaatst: 29-05-2009 @ 11.38

reacties: 3

delen:

Wat is Twitter en kun je er wat mee?

door: Miranda Apeldoorn

tags:  marketing  persoonlijke-ervaringen  sociale-media 

‘Hallo, mijn naam is Miranda Apeldoorn, en ik ben een twitteraar’. Het heeft een beetje weg van een verslaving, dat twitteren. Constant checken of er nieuwe berichtjes zijn. Weinig willen missen.

Wat is Twitter? Een internetdienst waarbij je berichtjes publiceert van maximaal 140 karakters lang. Die berichtjes kun je onder meer versturen vanaf je mobiel, de twitter-website of via programmaatjes als twhirl. Andere mensen abonneren zich op jouw berichtjes, omdat ze je kennen of omdat je biografie ze interessant voorkomt, of gewoon omdat ze hopen dat je hun dan weer gaat volgen, zodat ze zelf weer meer ‘followers’ hebben. Jij op jouw beurt klikt ook mensen aan die jij wilt volgen. Je laat mensen (friends en followers) weten wat je nú aan het doen bent (en met wie, of waar, of waarom). 

Kun je er ook wat mee? vragen niet-twitteraars aan mij. Tja! De meningen zijn sterk verdeeld. Volgens dit animatiefilmpje ‘Twouble with Twitter’  zijn we slechts onze tijd aan het verspillen, ten koste van het onderhouden van echte vriendschappen.

Toch heb ik er zelf al veel aan gehad. Ik schreef al dat mensen je volgen als ze je biografie interessant vinden: dat is je mini-cv, zeg maar. (Altijd een goed idee dus, om deze in te vullen, als je gaat twitteren! Zo maak je (min of meer) kennis met mensen die dezelfde interesse(s) hebben als jij.) En Twitter biedt weer een extra plek om je blog automatisch in te laten lopen. Daarmee breng je je nieuwe blogposts dus ook bij twitteraars direct onder de aandacht. Via mijn bio & blogs ben ik zelf via Twitter aan heel wat extra nieuwsbriefabonnees gekomen. En twitteraars helpen je onmiddellijk als je met een vraag zit.

Daarnaast wil ik als coach ook snappen waar een deel van mijn cliënten – de zzp’ers dus – zich zoal mee bezig houden tijdens het ondernemen.

Mensen die veel eerder al veel verder waren met sociale media dan ik, schrijven ondertussen in artikelen hoe je twitter kunt inzetten als ‘business tool’, als hulpmiddel om je bedrijf naar een hoger plan te tillen. Via het uitgebreide artikel van Patrick Mackaaij bijvoorbeeld, ‘Een manier om de kracht van Twitter te gebruiken’, kom je uit bij het boek ‘Twitter revolution’, een twitterhandboek op marketinggebied.

Zelf ben ik zo strategisch niet bezig, als ik eerlijk ben. Ik vertel af en toe eens met wat voor klus ik bezig ben, ik deel eens een hopelijk interessant linkje dat ik tegenkom (al zijn andere, veel beter ingevoerder mensen me vaak voor) en ik geef door welk liedje ik aan het instuderen ben (ik zing graag).

In feite ben ik een saaie twitteraar! Ja, ik beken het maar gewoon hardop! Daar wil ik nu wat aan gaan doen. Ik neem geen genoegen met mijn huidige status. Ik wil mensen graag een reden geven, een échte reden, om me te volgen. Dat je als volger iets bij me kunt vinden, dat (nog) niet bij iemand anders te vinden is. En tegelijk wil ik zelf de lol in twitteren houden. Ja! Ik geef als coach niet voor niets andere mensen mee dat ze alleen energie moeten steken in dingen waar ze energie van krijgen: zo probeer ik zelf ook te leven.

Dus wat kan ik volgers bieden? Wat hopelijk niet saai is? Hm ... Even kijken. Ik ben een enorme filmfan & ben filmquizpresentator. Daarnaast heb ik jarenlang films gerecenseerd. Nu heb ik een goed geheugen, dus van de meeste films weet ik zo ongeveer het verhaal nog na te vertellen. Et presto: ik ga regelmatig een film ultrakort samenvatten. Bijvoorbeeld:
‘Apocalypse now - Denkt Willard dat hij het ergste gehad heeft, kent Brando zijn tekst niet. The horror ... the horror.’
NB. Da’s dan speciaal voor de mensen die van films houden hè. Brengt je ’s avonds misschien op een idee wanneer je denkt: welke dvd (of Blu-ray) zal ik weer eens uit de kast trekken.

Goed idee? Wat vinden jullie?

Update: Heb ik niet lang volgehouden, van die filmsamenvattinkjes. Ik praat nu gewoon met mensen. Is leuk!

Update 2: Op het blog 'Now that I have your attention' staat een prima uitleg van wat er nou eigenlijk gebeurt op Twitter. 'If you use it for good, you will be rewarded, if you use it for evil, you will be blocked. As a result, it's leading to some remarkably civil conversations between ideological enemies.'

Update 3: Leuk om te lezen is de reactie van pr-adviseur Remco Janssen, op de vele artikelen vol regels over en strategieën om Twitter te gebruiken.

Miranda Apeldoorn is zzp-coach & journalist.
Ze blogt over alles wat interessant kan zijn voor zzp'ers.

geplaatst: 23-03-2009 @ 20.28

reacties: 5

delen:

Netwerken: virtueel of IRL

door: Miranda Apeldoorn

tags:  netwerk  sociale-media 

In vervolg op Koude acquisitie: wat wil je? had ik nog een blog over netwerken beloofd. Dat sluit mooi aan op wat Zelfstandige van de Week Anna van Duin vertelt.

Netwerken is beslist niet hetzelfde als acquireren. Sommmige mensen denken van wel: je herkent ze doordat ze driftig zwaaien met visitekaartjes tijdens een borrel en je nauwelijks aankijken als je wat terugzegt omdat ze alweer op zoek zijn naar een belangrijker iemand om mee te babbelen. Tja.

Je kunt tegenwoordig niet alleen in real life (IRL) netwerken maar ook via internet. Een uitkomst als je verlegen bent, of minder mobiel. De kunst is actief te blijven, want via netwerken bouw je een (zakelijke) relatie op met mensen die je interesseren of die je gewoon aardig vindt. Mettertijd kunnen daar ook nog opdrachten uit rollen, of handige tips, maar dan moet je wel in contact met elkaar blijven. Mensen moeten je een tip gunnen.

Netwerken:

Twitter
Hyves
LinkedIn
Xing
Facebook
My Space
Naymz
en ondertussen nog tientallen andere ...

Bij deze netwerken spreek je steeds maar een persoon afzonderlijk. Dat wil zeggen: het wordt niet op prijs gesteld als je voortdurend een bericht aan al je connecties tegelijk stuurt. Daaraan gaan mensen zich ergeren: het tegenovergestelde van wat je met netwerken wilt bereiken.

Steeds met één persoon tegelijk communiceren kost veel tijd. Bovendien, door de aanwas aan netwerkwebsites, ontvang ik nu bijna wekelijks een uitnodiging via een kennis om lid te worden van wéér een ander netwerk. Ondertussen ben ik dan ook virtueel-netwerkmoe. En ik blijk niet de enige: in weekblad Intermediair wordt er deze week een heel artikel aan besteed.

Er zijn ook maillijsten te vinden, bijvoorbeeld via Yahoo, waarbij een mailtje bij alle lijstleden in de mailbox beland. Die verwachten dit, dus je irriteert niemand. Zo leer je veel sneller veel meer mensen kennen.

IRL-netwerken zijn er ook volop. De Kamer van Koophandel heeft ze op haar website per regio op een rij gezet (tenminste, de netwerken die ze kennen). In Deventer heb je bijvoorbeeld een club van vormgevers/grafisch specialisten (Broeikas) die regelmatig op woensdagavond in poppodium het Burgerweeshuis samenkomt. En ikzelf organiseer ieder kwartaal een netwerkavond onder het motto Delen = Vermenigvuldigen. 

geplaatst: 30-03-2008 @ 11.22

reacties: reageer als eerste

delen: