RSS
@ZinVol
Feedburner
Jezelf promoten zonder je ziel te verkopen. Tips, coaching en persoonlijke ervaringen over het werken voor jezelf.
Thuis Blog Get Clients Now! Diensten Netwerk Nieuwsbrief Contact
Vier tips voor een hoger tarief als freelance redacteur
tags: acquisitie gastblog tarieven
Gastblogger Mirjam Broekhoff is marketingjournalist
Sommige opdrachtgevers werken met een vaste uurprijs of een vast tarief. Vaak gaat het om klanten die gemakkelijk kunnen beschikken over gekwalificeerde mensen. Denk bijvoorbeeld aan een uitgeverij die manuscripten laat corrigeren op Nederlands. Vier tips om toch een betere prijs te krijgen.
Actie 1: Zoek naar vergelijkbare, beter betalende klanten
Zoek klanten die minder toegang tot de markt hebben: voor hen ben je uniek. Grote uitgevers worden overspoeld met open sollicitaties van startende redacteuren: daarom kunnen ze eisen stellen. Kleine en weinig bekende uitgeverijen hebben al veel minder toegang tot de markt: ze betalen daarom vaak beter. Zorg dat je er beter in bent dan je concurrenten om deze klanten te bereiken. Iedereen kan op google kijken, het telefoonboek is al minder populair. Maar ga in de bibliotheek inventariseren welke boeken er staan en wie ze heeft uitgegeven (schrijf de namen even op) dan zul je een flink aantal - ook jou onbekende - uitgevers vinden. Let ook eens op allerlei ‘grijze literatuur’ zoals (cursus)mappen, folders en ander informatiemateriaal. Vraag rond in je netwerk wie er correctiewerk doet en waar en kijk wat je collega’s doen. Wil je bij een van hun klanten solliciteren, vraag dan wel eerst even om toestemming bij je collega; je wilt niet onder zijn of haar duiven schieten.
Vergeet niet jezelf te verkopen bij de minder grote klant. Je ervaring bij de grote, bekende namen is zeker een pré. Kijk of er uitgevers zijn voor wie je op de inhoud iets te bieden hebt. Heb je werkervaring of hobby’s die voor een uitgever interessant kunnen zijn? Een hobby als bergbeklimmen maakt je meer geschikt als redacteur van een boek over extreme sporten, ervaring in de verpleging betekent dat je over een basis van medische kennis beschikt.
Actie 2: Zoek de ruimte voor een meerprijs
Een gemakkelijke standaardopdracht biedt weinig speelruimte. Let goed op of er afwijkingen zijn. Is het een spoedklus? Zet razendsnel alle bezwaren op een rij en vraag een toeslag. ‘Dat betekent dat ik de hele zondag moet werken, ’s nachts moet doorgaan, een gezellig weekend met mijn gezin moet afzeggen, een andere klant moet verschuiven …’. Ik wil het natuurlijk graag doen maar dan vraag ik er wel wat meer voor. Houd het redelijk, zet in op 25% meer. De uitgever moet nu kiezen tussen nog een belronde of jouw alleszins redelijke aanbod. En als het echt op geld vastzit, dan onderhandelt hij er nog wel wat af.
Valt de omvang van het werk tegen? Bel halverwege de klus op en leg uit waarom het meer tijd kost. Benoem zo exact mogelijk wat de oorzaak is: is het manuscript door meerdere mensen geschreven, valt het taalgebruik erg tegen of zijn de alinea’s slecht gestructureerd. Vaak komt je klant dan zelf al met een bod om je tegemoet te komen. Anders kun je vragen om een andere vergoeding. Zoals bijvoorbeeld een volgende klus, die wel wat makkelijker is. Of vijf presentexemplaren van het boek waar je aan werkt … . Een andere post waar je vaak wat extra’s aan kunt verdienen is de btw. Veel bedrijven vergoeden deze alleen als je erom vraagt. Btw is echter voor jou als ondernemer altijd aantrekkelijk, mits je niet bent vrijgesteld. Je krijgt altijd meer geld terug over je aankopen. En als je in de Kleine Ondernemings Regeling (KOR) valt dan is het geld gewoon voor jezelf.
Actie 3: Klaag als tarieven onredelijk laag zijn
Niemand is graag onredelijk, ook je opdrachtgever niet. Een tarief is onredelijk laag als je bij de concurrent meer krijgt - wat ze daar geven kun je horen via je collega’s. Het is ook onredelijk als het aantal uren niet in verhouding is tot de tijd die de klus kost aan een gemiddeld ervaren persoon. Reken daarbij ook eventueel werk voor- en achteraf mee, zoals overleg. Ook is het onredelijk als het uurtarief voor dit werk uit de pas loopt met de vergoeding voor dit type werk in loondienst. Krijg je bijvoorbeeld voor dit soort werk in loondienst € 2.000 netto per maand, dan moet het uurtarief op ongeveer € 40,- liggen, exclusief btw. Onervaren opdrachtgevers vinden het vaak een enorm bedrag. Leg dan eens uit dat je van dit tarief ook je vakantie, zorgverzekering, arbeidsongeschiktheidsverzekering en je pensioen moet betalen.
Wees je ervan bewust dat freelancers normaal gesproken hun reis-, telefoon-, kopieer- en printkosten apart vergoed krijgen. Let op hoeveel deze zijn en houd je uitgaven bij.
Ga je bellen om te klagen? Bereid dan je telefoontje goed voor. Zet alle argumenten op een rij en bel op een geschikt moment met degene die verantwoordelijk is voor het tarief. Maak zonodig een belafspraak. Neem je gesprekspartner serieus, laat je niet inpakken en houd de humor in het gesprek. Ook als je niet meteen je zin krijgt heeft de ander je wel gehóórd. Dat werkt vaak door in de toekomstige vergoedingen die je opdrachtgever je toekent. Zo’n gesprek is ook een goede oefening voor jezelf om in de toekomst bij andere klanten méér te vragen.
Actie 4: Investeer in jezelf
Wil jij de rest van je leven onder aan de arbeidsmarktladder hangen? Of wil je meer waard zijn? Investeer in je kwaliteit en je ervaring. Zorg dat je weet wat je kwaliteiten en capaciteiten zijn. Analyseer je succes en benoem waar je goed in bent. Verbreed je inzetbaarheid: volg beroepsgerichte cursussen, houd je vakliteratuur bij, word lid van een beroepsvereniging (vaak ook bron van goedkope studiedagen), zorg ervoor dat je collega’s hebt en kent. Juist zij zijn vaak een bron van nieuwe opdrachten en ideeën voor beter werk. Zorg voor goed materiaal - veel bedrijfsmaterialen kun je goedkoop tweedehands vinden op Marktplaats. Een beroepsschilder werkt ook niet met versleten kwasten. Denk maar eens over de volgende metafoor: als freelancer ben je een van de vele kleine fabriekjes in onze economie. Net zoals ieder productiebedrijf zul je steeds moeten investeren in efficiëntere productie, betere dienstverlening en een optimaal klantencontact. En net zoals consumenten elk jaar andere modes en grillen kennen, veranderen ook jouw opdrachtgevers. Daarom moet je investeren: steeds moet je over de juiste capaciteiten beschikken om meerwaarde te bieden. Houd daarom je kennis op peil, ontwikkel de voor je vak relevante vaardigheden en analyseer de ontwikkelingen in de markt.
Leestip: trek één avond uit voor het boek Excellent onderhandelen van Roger Fischer. Een investering die zich zeker terug betaalt!
Waarom je een tariefverlaging niet hoeft te pikken
tags: acquisitie communicatie geld tarieven
Soms lees ik op een forum zoals dat van Lancelots een opmerking als deze: ‘Mijn opdrachtgever heeft mijn tarief met 10% verlaagd.’
Hè?
Oké, wil iedereen zijn hand opsteken, die voor zichzelf is begonnen omdat hij graag anderen letterlijk de baas over zich laat spelen? Niemand, vul ik in. Toch blijken veel (beginnende) zelfstandigen in de praktijk zo’n opgedrongen tariefverlaging zonder slag of stoot te accepteren.
Dat is denk ik deels de schuld van het woord ‘opdrachtgever’. Dat gebruiken we om iemand aan te duiden die een klant van ons is. Maar het woord opdrachtgever geeft ons blijkbaar een ander gevoel dan het woord klant. Zeg maar eens hardop: ‘Mijn klant heeft mijn tarief met 10% verlaagd.’ Belachelijk, denk je dan. Dat maakt de klant potverdrie toch niet uit! Die koopt iets of die koopt iets niet. Een klant die bijvoorbeeld in een winkel bij de kassa staat en tegen de kassamedewerker zegt: ‘Ik geef je voortaan nog maar dertig cent als ik hier een pak melk kom kopen’, die krijgt gewoon zijn pak melk niet mee. De klant kan je wel vragen om 10% korting ... maar jij bepaalt of je dit honoreert of niet.
We kennen kortom aan een opdrachtgever onbewust meer macht - over onszelf! Onze toekomst! - toe dan aan een klant. De eerste tip die ik je dan ook wil meegeven, is om voortaan je opdrachtgevers te zien als je klanten. Noem ze ook zo. Daarmee maak je jezelf nog eens duidelijk: ‘Ik werk voor mezelf, dus ik maak hier ook de dienst uit.’
Een mededeling van je klant over een verlaging van je tarief is een voorstel, niet een feit. Het is een uitnodiging tot nieuwe onderhandelingen.
Ik verwacht nu een hoop reacties in mijn mailbox van freelancers die zeggen: ‘Jaaaaaa Miranda, allemaal heel mooi, maar in de praktijk is het slikken of stikken hoor! Mijn klant piekert er niet over te onderhandelen.’ Vraag jezelf dan eens af wat je gaat doen als je tariefverlagende klant toevallig failliet gaat. Ga je dan weer op zoek naar een baan, naar de zekerheid van een vast inkomen?* Geef je je op bij bemiddelingsbureaus en opdrachtenwebsites waar de klant je hoopt in te zetten tegen een zo laag mogelijk tarief?* Of ga je monter zelf op zoek naar nieuwe klanten, klanten die bereid zijn je tarief te betalen, net zo lang tot je agenda weer is volgeboekt?
En is het trouwens echt waar? Is het slikken of stikken? Dat weet je pas zeker, als je over de tariefverlaging een gesprek bent aangegaan. Je opdrachtgever (je klant dus) brengt de tariefverlaging natuurlijk expres als een mededeling. Hij rekent er een beetje op, dat je deze daardoor ter kennisgeving aanneemt. Dat scheelt hem een hoop gedoe, maar dat is uiteraard niet hetzelfde als dat hij je gráág ziet gaan, ‘voor jou tien anderen’ als je het aandurft (kom op!) tegen de ‘mededeling’ te protesteren.
Een paar jaar geleden moest ik zelf zo’n gesprek aandurven. Mijn beste en best betalende klant kwam met een forse tariefverlaging aan. Ik schreef eerst op wat ik tegen mijn hoofdredacteur wilde zeggen aan de telefoon, om te voorkomen dat ik maar wat onsamenhangends zou stamelen. Ik nam daarbij als uitgangspunt dat ik graag voor haar wilde blijven werken tegen mijn eigen tarief én op dezelfde prettige wijze van samenwerken als voorheen. Het is niet nodig je onderdanig op te stellen, maar als je daarentegen zo boos bent over de tariefverlaging, over ‘de manier waarop je behandeld wordt’, dat je van de weeromstuit uitvaart tegen je klant dan is je tariefverlaging al snel 100% in plaats van 10%. En ten slotte sprak ik met mezelf af wat ik zou doen als mijn hoofdredacteur doof zou blijken voor mijn pleidooi. Je hoeft dan natuurlijk niet direct toedeledoki te roepen. Als journalist kun je bijvoorbeeld met je redacteur afspreken dat je voortaan alleen nog telefonische interviews houdt, zodat je de tariefverlaging compenseert met minder reistijd kwijt zijn. Zo houd je meer tijd over voor andere klanten. Lezers die nog andere goede tips hebben: ik lees graag je reactie.
Wat kun je je klant meegeven, als je contact opneemt over de tariefverlaging? Sinds je voor hem werkt, heb je alleen maar meer kennis en ervaring opgedaan. Je bent goed ingevoerd in de materie en je hebt een netwerk opgebouwd. (Ik hoop tenminste dat je bijhoudt wie je waarvoor en waarover gesproken hebt!). Dat alles heeft waarde voor je klant. Kortom, je zou juist een hoger tarief kunnen vragen!
* Denk je dat je inderdaad liever teruggaat in loondienst, of denk je dat opdrachtenwebsites je beste kans zijn? Hik je erg aan tegen acquisitie? Weet je niet zo goed hoe je dat aan moet pakken of sterker nog: wat je eigenlijk over jezelf moet vertellen? Ik help als coach zelfstandigen ontdekken uit welk werk ze voldoening halen – en hoe ze daarvan meer kunnen creëren. Is dat net waar jij ook graag achter zou komen, neem dan contact op voor een coachingsgesprek.
Miranda Apeldoorn (ZinVol) coacht zelfstandigen.
Zij helpt hen ontdekken welke klussen ze het liefst zouden aanpakken
- en hoe ze daarvan meer kunnen creëren.
Voorbij de vriendenprijs
tags: acquisitie coaching tarieven
Een jonge vrouw, een kennis van me, studeert af aan de kunstacademie. Ze droomt ervan haar eigen brood te verdienen met het maken van muurschilderingen in opdracht. Onder haar familie, vrienden en bekenden vindt ze al gauw een paar klanten en ze gaat aan de slag. Ze verft muren van kinderkamers en badkamers en tovert de voorheen zo gewone ruimten om als waren het avontuurlijke hoofdstukken uit een boek. 2. Pak de controle terug 3. Noem het anders, dan voelt het anders 4. Nee echt, noem het anders, dan voelt het anders 5. Zet de opdracht op papier ‘Voorbij de vriendenprijs willen komen’ is een typische coachingsvraag die ik in mijn praktijk tegenkom. Wil je graag hulp bij dit onderwerp? Vraag een coachingsgesprek aan. Miranda Apeldoorn is coach voor zzp'ers.
Al na betrekkelijk korte tijd houdt ze er echter weer mee op. Haar klanten vragen, nee eisen allemaal ‘een vriendenprijsje’. Een klant wil nog een muur extra geschilderd hebben, maar weigert extra te betalen en een andere klant ‘vergeet’ de afgesproken prijs te betalen. Van haar overige opdrachten houdt ze nauwelijks nog wat euro’s over, wanneer ze alle materiaalkosten eraf getrokken heeft. Teleurgesteld in hoe de opdrachten verlopen zijn, gaat deze jonge kunstenaar op zoek naar een baan.
Veel mensen in een creatief beroep – kunstenaars, maar ook fotografen, schrijvers, kappers & schoonheidsspecialisten bijvoorbeeld – hebben er moeite mee een goede prijs voor hun werk te vragen. Waar voor zichzelf werkende interimmanagers hun bed niet uitkomen voor een uurtarief dat onder de 150 euro ligt, woekert de creatieveling met uurtarieven van soms maar 30 euro per uur.
Dat je getalenteerd bent, betekent echter nog niet dat je op een houtje moet bijten! Doorgaans zul je alleen weinig kunnen met het advies van de interimmanager die je blakend vol zelfvertrouwen meedeelt, dat je domweg je tarief moet verdubbelen (om mee te beginnen). Als je pech hebt, voegt de succesvolle zzp’er daar nog minachtend aan toe dat je de markt verpest met je vraagprijs. Ja nee, NU ben je er natuurlijk helemaal klaar voor om zelfverzekerd op klanten af te stappen … niet dus.
Hoe werk je toe naar het moment dat je wel het tarief durft te noemen waarmee je gezien mag worden?
1. … Omdat je het waard bent
Geloof me niet op mijn helderblauwe ogen dat je een goed tarief waard bent – reken het zelf uit! Met behulp van een van mijn eerste blogs zet je al je kosten op een rij van levensonderhoud, de uren die je in een gemiddelde opdracht steekt, de uren die je onbetaald verricht zwoegend op je administratie en borrelend op netwerken, plus natuurlijk alle investeringen in middelen en materialen die je kwijt bent aan het uitoefenen van je vak.
Het uurtarief waar je nu op uitkomt: dat is het uurtarief dat je op z’n minst moet verdienen, wil je kunnen leven van het zzp’en. (NB. Kun je bijvoorbeeld als kapper twee mensen per uur knippen? Dan deel je het uurtarief door 2 en voíla: dan heb je het bedrag dat je per klant moet vragen).
De postbode van de oudtante van de kapper van de moeder van je beste vriendin: DIE wil ook een vriendenprijs. Immers, zij hoorde van je oudtante, die het hoorde van de kapper, die het hoorde van de moeder van je beste vriendin, die het weer hoorde van je beste vriendin, welk tarief je voor hen gehanteerd hebt. Zo werkt dat. Via via krijg je je opdrachten – met de gewekte verwachtingen er gratis bij. Het eerste wat we moeten voorkomen, is dat je je overvallen voelt, iedere keer dat iemand vrolijk dezelfde prijs verlangt als je beste vriendin. Spreek daarom met jezelf af:
- Óf er mensen in je omgeving zijn die je een vriendenprijs gunt;
- En zo ja, wie dan;
- En hoe hoog precies de vriendenprijs is. Nu heb je dus twee tarieven. Een volwassen tarief waarmee je de wereld gaat veroveren. En een speciaal tarief voor alleen héél speciale mensen.
Schrijf het op en houd het briefje desnoods bij je. Het bij je dragen van het briefje alleen al, waar zwart op wit staat wie een andere prijs gegund wordt, kan je sterker in je schoenen doen staan, wanneer je onderhandelt met iemand die niet op de lijst staat.
Vanaf nu spreken we niet langer van een vriendenprijs. We spreken zelfs niet van korting, of kosten. Een investering, dát zijn de tarieven die je hanteert! Een investering in iets moois, iets blijvends, iets wat de kwaliteit van het leven van de ander verhoogt.
Ben je nu ongelovig aan het lachen als je dit blog leest? Denk dan even aan een product waar je zelf altijd weer blij mee bent. Een boek dat je raakte, of het eerste biertje in de kroeg dat zo lekker smaakt. Als het maar iets is waar je zelf ook graag voor betaalde. Dat is ook hoe je tegen je eigen product aan zou moeten kijken: als iets waar andere mensen graag voor willen betalen, omdat ze blij worden van wat het product ze geeft.
Vaak pik je de mensen die er moeite mee hebben, een goede prijs voor hun eigen werk te vragen, er zo tussenuit. Je hoeft alleen maar te wachten, tot zij over andermans werk beginnen. ‘Tjonge, wat een dure workshop.’ ‘Zoveel geld voor één zangles?’ ‘Tja, kunst … het is maar wat de gek ervoor geeft hè. Persoonlijk hang ik net zo lief mijn eigen geklieder op dan dat ding daar.’ Enzovoorts.
Realiseer je dat op het moment dat je zulke dingen roept over andermans werk of andermans prijzen, je eigenlijk zegt dat je zelf ook niet zoveel geld waard bent. Zolang je kijkt naar wat iets kost, en vergeet te kijken naar wat dat iets je oplevert, zul je je nooit bewust worden van de werkelijke waarde van je werk.
De kennis uit mijn voorbeeld kreeg te maken met klanten die niet alleen de vriendenprijs eisten, maar ook een loopje namen met de afspraken. Vertrouw niet op je eigen geheugen of mondelinge communicatievaardigheden. Zet gewoon een paar zaken op papier. Wat houdt de opdracht in? Hoeveel stuks? Wanneer klaar? Hoeveel investeert (!) de klant in de opdracht? En is dat inclusief of exclusief x bedrag aan materiaalkosten? Dat soort dingen. Voeg er ten slotte de zin aan toe dat als de klant meer wil, of als de opdracht onderweg ‘wordt aangepast’ dat dan ook een nieuwe opdracht begint, met een ander prijskaartje. Doet de klant daar moeilijk over? ‘Moet dat nou allemaal zo officieel …’ Geef dan – geheel naar waarheid – aan dat je dit verplicht bent volgens de Belastingdienst. Laat je niet strikken voor ‘een zwart klusje’. Wil je zzp’er zijn of niet? Pak het dan vanaf het begin goed aan. Makkelijk (zwart) verdiend = meestal helemaal niet makkelijk verdiend: dat blijkt wel uit de klanten van de jonge kunstenaar wiens eisen plotsklaps wijzigden, of wiens geheugen het niet meer deed.
Ze blogt over alles wat interessant kan zijn voor zzp'ers.
Handelsgeest!
tags: gastblog persoonlijke-ervaringen tarieven
Pauline Nieuwhof is journalist en redacteur. Ze schreef een gastblog over de macht van de opdrachtgever.
Pauline:
"Het mag je ontgaan zijn, maar geloof me: we hebben een JP-MP* die dol is op handelsgeest. De VOC! Die was pas lekker bezig, in inspirerende tijden! De mannen (vrouwen deden de ge- en -wassen) stoven van hot naar her en haalden daar de meest lucratieve contracten vandaan. Zij de spiegels, wij de specerijen. Zij het land, wij de slaven – sorry, werkkrachten. Of gastarbeiders, als dat woord al bestond.
De MP wil graag terug of liever nog voorwaarts naar die verleden tijd. Dat willen heel veel ‘freelancers’ ook.
(Tussenspel: een free lancer is een vrije lansier, een ridder die even geen heer heeft en zijn diensten verleent aan wie genoeg betaalt en desnoods een nobel doel nastreeft.)
Wij freelancers houden erg van vrijheid. Dat houdt (blijkbaar) volgens ons in dat we ons aan niks en niemandal binden, en dat we heer en meester zijn over onszelf. Vrij naar Nietzsche: wees meester en vormgever van jezelf.
Probleem is alleen dat wij vrije freelancers – wat een tautologie is – zo schrikbarend vrij zijn dat we ons aan niets en niemand willen binden. Zelfs niet aan elkaar. Conculega’s, we koesteren het woord. Het is ook een grappige samentrekking, maar we hebben niet door dat we er niemand kwaad mee doen behalve onszelf.
We zijn aangeschoten wild. Geen enkele beroepsgroep kent het fenomeen: 'Ik bied dit, take it or leave it.' Niemand stapt een autoshowroom in met de woorden 'Ik wil deze Fiat voor de prijs van die Mercedes.' Niemand zegt tegen de bakker: '1,70 voor dit brood?! Ik bied 1,30.' Dat doen opdrachtgevers wel bij ‘ons’.
En waarom? Omdat we het pikken. Omdat we niet verenigd zijn. Omdat we denken dat binnen binnen is. Terwijl we zoveel meer te bieden hebben. Kwaliteit. Expertise. De een kan goed schrijven, de ander goed interviewen, de derde goed redigeren en de vierde goed samenvatten. Om het alleen maar even over het letterdeel te hebben.
Waarom doen wij onszelf zo verschrikkelijk tekort?!"
*Jan-Peter, minister-president.
Doorplaatsing van je artikelen
tags: geld recht tarieven
Voor zelfstandigen die schrijven:
Een deiner gaf een goede reden om lid te worden van de Nederlandse Vereniging voor Journalisten (NVJ) of de Freelancers Associatie (FLA). Van veel journalisten worden artikelen, al dan niet met bronvermelding, zomaar doorgeplaatst op websites van bedrijven/particulieren. Het auteursrecht van die artikelen berust bij de journalisten. Wil iemand een artikel doorplaatsen dan is de journalist in kwestie daar heel blij mee, zolang die daar dan ook maar:
a. zijn toestemming voor gegeven heeft; en/of
b. zijn honorarium voor ontvangt.
In de praktijk gebeurt dit bijzonder weinig. Wanneer geen toestemming is gevraagd en niet betaald is voor je product, kun je de doorplaatser daarop aanspreken. Het maakt daarbij niet uit of de bron vermeld is of niet: het blijft een overtreding van de auteurswet, een artikel zonder toestemming door te plaatsen. Ook zeer ruim citeren uit een artikel mag niet (een enkele alinea aanstippen mag wel).
Wat kun je doen?
1. Je kunt vriendelijk vragen of ze het artikel weer willen verwijderen. Klaar.
2. Als je je niet zo vriendelijk voelt, bijvoorbeeld omdat de doorplaatser een commercieel bedrijf is dat alles van (auteurs)recht behoort te weten, dan kwam de NVJ of komt de FLA goed te pas.
NB. ondertussen is er een stichting opgericht die pleit voor vrij gebruik van alle teksten op internet. Het is de vraag hoe lang het auteursrecht in zijn huidige vorm blijft bestaan.
Wanneer je naar de NVJ of FLA stapt:
1. Maak een screenshot van je doorgeplaatste artikel.
2. Stuur de doorplaatser een standaardbrief van de NVJ of FLA.
3. Meestal doet de doorplaatser daar niks mee. Dan schakel je de advocaat van de NVJ/FLA in. Dit is gratis, wanneer je lid bent. Mocht je de zaak verliezen, dan zijn ook de proceskosten voor de NVJ of FLA.
Hoe vind je je artikelen?
Je kunt ongeautoriseerde publicaties vaak vinden door te zoeken op de kop van je artikel.
Zo'n ongeautoriseerde publicatie (zie de AV van bijvoorbeeld de NVJ) kostte de doorplaatser eerder drie keer het oorspronkelijke honorarium van de auteur. dit staat nu binnen de NVJ ter discussie.
Zoeken op je eigen naam levert meestal niet de gewenste resultaten op want die laten doorplaatsers vaak weg. Voor het weglaten van je naam kun je nog een keer extra honorarium vragen. Zo kwam je op vier maal je oorspronkelijke honorarium.
Het kan journalisten veel energie kosten hun auteursrecht te beschermen. Het is zo, dat zelfs voor herplaatsing op internet door de oorspronkelijke opdrachtgever al vaak niet om toestemming wordt gevraagd aan de journalist, laat staan dat die hiervoor betaald wordt. Journalisten met een eigen website kunnen via bijvoorbeeld Creative Commons in ieder geval de wereld laten weten wat zij wel en niet toestaan met betrekking tot het gebruik van hun teksten.
Agenda
10 september: Get Clients Now!14 september: Netwerken Vol Zin
Kies zelf de datum: Nieuwe richting