Zwangere zzp'er: waar heb je recht op?

Gastblogger Roos Schlikker is freelance journalist, auteur van diverse boeken en regelmatig tafelgast bij tv-programma DWDD. Een paar jaar geleden beviel ze van haar eerste kind.

"Ik moest natuurlijk blij zijn dat het er is.
Dankbaar dat Nederland dit voor mij doet.
Dat ik in een verzorgingsstaat leef.
Dat ze me niet in de kou laten staan.

En toch kostte het me moeite. De papieren zwierven dagen over mijn bureau. Ze invullen prijkte eindeloos boven aan mijn to do-lijstje maar ik streepte het er almaar niet af. Ik was liever aan het werk. Interviews uitzetten, researchen, verhalen schrijven. Mijn buik was groot, mijn voeten had ik al een paar maanden niet van bovenaf kunnen zien, maar ik tikte en belde stevig door en deed net of de formulieren er niet waren. Want welke zelfstandig ondernemer wil dat nou: een uitkering aanvragen?

Sinds juni 2008 hebben zwangere zzp’ers 16 weken lang recht op een uitkering tot maximaal de hoogte van het minimumloon. Hoe meer uren je hebt gewerkt en hoe meer je hebt verdiend, hoe meer je krijgt.
Na lang aarzelen heb ik uiteindelijk die aanvraag toch op de bus gedaan. Enkele weken daarna lag er een vrolijke brief van UWV in mijn brievenbus. Gefeliciteerd, u krijgt van ons de komende maanden 67 euro 30 per dag!

Ik heb er een dubbel gevoel over. Geld krijgen is niet vervelend natuurlijk, maar heb ik dit wel verdiend? Ik heb nooit premie afgedragen voor deze uitkering, ik leef op de zak van Vadertje Staat.

Het is dit ietwat conservatieve en behoudende denken waar ik wel vaker last van had sinds mijn zwangerschap. Ik ben al meer dan tien jaar ondernemer en nu moest ik opeens nadenken over mijn verlof. Verlof? Verlof? Dat is toch ... niet werken? Als zzp’er ben je vooral blij als je wél werkt, zeker in crisistijden. Ik wilde helemaal niet als uitkeringstrekker de hele dag kopjes koffie zitten drinken. Ik was juist zo gelukkig met mijn bomvolle agenda en trouwe klantenbestand. Moest ik die allemaal on hold zetten?

Ja, dat is wel zo verstandig. Want werken combineren met zorgen voor een pasgeboren baby is geen optie, tenzij je toevalligerwijs uitgerust bent met acht handen en twee hoofden die kunnen telefoneren en sussen tegelijkertijd. 

Toen ik ruim acht maanden zwanger was, kwam ik tot dit inzicht. Ik realiseerde me dat ik dat Project Kind minstens zo serieus moest nemen als mijn bedrijf en besloot enerzijds die malle uitkering aan te vragen en anderzijds al mijn opdrachtgevers een mail te sturen met de mededeling dat ik bijna ging baren en dat ik tot en met december niet bereikbaar was voor opdrachten. 

Dat bleek een gouden zet. Mijn klanten wensten me veel succes, stuurden zelfs aardige kaarten en cadeaus en beloofden me vanaf januari weer te bellen met opdrachten. En ik? Ik vond eindelijk rust.

Net op tijd, want vier dagen later werd mijn zoon Miró geboren. Een zoon die een ontspannen moeder heeft die ruim de tijd neemt om luiers te verwisselen, borst te voeden en vooral heel veel te knuffelen en te aaien. Dit alles in de wetenschap dat ze vanaf januari weer voluit aan de slag kan. 

En in de wetenschap dat ze die 67 euro 30 per dag best verdient en prima kan gebruiken. Al was het maar om er heel veel hoognodige kopjes koffie van te kunnen kopen."

(Het formulier om de uitkering voor zwangere zzp-ers aan te vragen vind je op de site van UWV.)