Hoe je erachter komt of dit nog is wat je wilt doen

Je klanten kunnen jou als ondernemer een stuk makkelijker vinden als je weet welk werk je wilt doen en voor wie.

Dit is waar. Maar geen 100% garantie voor succes.

Je kunt ook ondernemer zijn, weten welk werk je wilt doen voor wie, en ondanks dat al maanden, jaren aan het ploeteren zijn, voor je gevoel. Regelmatig roep je ‘dat je wel achter de kassa gaat zitten in de supermarkt’. Soms – op slechte dagen – lijkt je dat ideaal. Of je bedenkt iedere week een nieuw idee, een nieuwe dienst om te verkopen. (En dat terwijl je vorige idee nog niet is aangeslagen bij je klanten.) Dat gebrek aan klanten maakt je zenuwachtig. De bank geeft je helaas geen hypotheek in ruil voor naamsbekendheid.

Is dit nog wat je echt wilt doen?

Voor je het weet, breng je je dagen door denkend aan stoppen. Met een schuin oog kijk je naar vacatures. En, het vertrouwen dat het ooit nog goed komt is als een bonnetje in de politiek: het ligt nog wel ergens, maar waar heb je het ook alweer gelaten?

Dit – dit gevoel, deze gedachten – werkt door in alles wat je doet. Je neemt iedere klus aan, niet omdat je er zo’n zin in hebt maar omdat je er wat mee kunt verdienen. Je laat voorwaarden waaronder je wilt werken, of voorkeuren die je hebt voor een werkwijze langzaam maar zeker los, omdat het je contraproductief voorkomt in dit stadium eisen te gaan stellen. Ja, misschien als het weer goed gaat met je werk, maar nu even niet. Werkzaamheden die je had afgestoten, afgezworen misschien zelfs, stof je weer af en bied je weer aan.

Je omgeving ziet het ook. Dat jij ‘geen bonnetje meer hebt’. En steunen je daarom in je acties. Mailen je bijvoorbeeld vacatures. Of ze steunen je juist helemaal niet meer. Want waarom zouden zij het doen, als je er zelf niet meer in gelooft?

Volg je me tot zover?

Je omgeving en jij reageren volkomen natuurlijk. Je zit in overlevingsmodus. Denk je. Maar dat zit je niet. Overlevers zijn vechters met een doel voor ogen. De hel waar jij in zit, is een rotonde, waarop je blijft rijden tot je een afslag kiest.

Daarom, voer het in gedachten eens heeeeeeeeeelemaal door. Dat je gaat stoppen. Verken die afslag.

Hoe ziet stoppen eruit? Wat houdt dat in?

Haal je je website offline? Verwijder je je social media-accounts? Geef je je werkplek op? Zeg je ‘nee’ als er toch nog een klus komt?

Als je hebt vastgesteld hoe stoppen eruit ziet, kijk dan eens naar de volgende vragen:

Wat gebeurt er met je als je stopt?

  • Wat gebeurt er lichamelijk? Voel je je lichter op sommige plekken, of juist zwaarder? Waar voel je dat?
  • Wat gebeurt er emotioneel met je? Hoe zou je je gemoedsstemming omschrijven als je je voorstelt dat je bent gestopt?
  • Wat gebeurt er met je tijd? Met je agenda? Wat betekent dat voor jou, voor je gezin?
  • Wat gebeurt er met je energie?
  • Wat gebeurt er met je financiën?
  • Wat gebeurt er met je creativiteit?
  • Wat gebeurt er met je relatie?
  • Wat doet het met het beeld dat je van jezelf meedraagt?

Je weet nu wat ‘stoppen’ voor jou inhoudt, en je hebt gevoeld wat het met je doet.

Dan nu de hamvraag. WIL je stoppen?

Als uiteindelijk blijkt dat je niet echt wilt stoppen met je vak, je werk, als blijkt dat wat je doet echt is wat je wilt doen, dan kun je een nieuwe start maken met bedenken hoe jij dat wat je wilt doen, kunt laten werken voor jou. Je zit niet meer vast op de rotonde. Je hebt een afslag gekozen, waar je TomTom al een hele tijd naar zat te wijzen, en nu weet je dat je toch liever een andere route hebt. Dat maakt voor jou de weg vrij voor … eh nou, voor nieuwe wegen dus! Er is plots weer ruimte voor nieuwe ideeën. Je omgeving pikt dat ook op.

Blijf je op de rotonde, dan blijft ‘stoppen’ aan je knagen als dé oplossing voor al je problemen. Die gedachte is zo groot, zo dwingend, er is geen plek voor andere gedachten.

Een van mijn klanten besloot deze oefening te doen. Wat hij ook ondernam, niks leek te lukken. Hij werd er moedeloos van, en dreigde vaak met de bijl erbij neergooien. En ik zweer je, zodra hem bleek dat hij toch echt niet wilde stoppen, gebeurden er prompt een paar leuke dingen. Zo verlangde hij al jaren naar een werkplek, een majestueuze ruimte op een prominente plek in zijn stad. Die ook nog betaalbaar moest zijn. Ongeveer twee weken na zijn beslissing door te gaan, werd hem precies zo’n werkplek aangeboden …

Wat wil jij? Stoppen of doorgaan?