Als een klant je niet (meer) vraagt

Een aantal jaar geleden dacht ik goed bezig te zijn met ZinVol en met de marketing- en acquisitiecoaching die ik gaf. Maar toen gebeurde dit:

Een fotograaf uit mijn netwerk organiseerde een dag vol workshops voor freelance fotografen die wilden leren ondernemen. Met deze sympathieke professional had ik regelmatig in lange e-mails over ondernemen gesproken. Ik wist wat zij deed, zij wist wat ik deed. Dacht ik. Zij en de fotografen die op die dag zouden komen, stonden voor alles wat ik me voorstelde bij mijn ideale klant.

En toen vroeg ze allerlei marketingmensen een workshop te komen geven … behalve mij.

Au.

Achteraf blijkt dit een van de beste momenten die me ooit zijn overkomen in mijn werk. Ben jij ook eens ergens niet voor gevraagd waar je wel had gepast, heb je meegemaakt dat een stroom opdrachten bij een klant plots en zonder opgaaf van reden opdroogde, of spreek je voortdurend mensen die jouw hulp zouden kunnen gebruiken maar je nooit inschakelen? Lees dan verder.

Mijn eerste neiging was om het niet uitgenodigd zijn met een schouderophalen af te doen. Ik deed mijn best het me niet persoonlijk aan te trekken. Ik zei streng tegen mezelf dat dat kinderachtig zou zijn. Dit hoorde óók bij ondernemen. Ik vertelde mezelf: zo gáát dat nou eenmaal.

Maar het bleef aan me knagen. We hadden goed contact. Waarom had ze mij dan niet gevraagd?

Dat kostte me kostbare energie. Terwijl ik me graag vol verve wilde storten op mijn werk, was er nu een zaadje van onzekerheid in mijn hoofd geplant dat de afmetingen van Audrey II uit Little Shop Of Horrors begon aan te nemen.

Ten slotte besloot ik, dat het beter was te weten dan te gissen.

Ik besloot de fotograaf te bellen. Ook als dit zou betekenen, dat ik nog meer pijnlijks zou horen.

Zoiets had ik nog niet eerder gedaan. Van tevoren dacht ik daarom goed na over hoe ik dat dan moest doen. Ik wilde graag

-          de onverbloemde kant van de fotograaf horen, zodat ik ervan kon leren

-          haar niet in verlegenheid brengen

-          en haar al helemáál niet in de verdediging dringen

Er viel immers niks te verdedigen. Ze had een keus gemaakt naar eigen inzicht, was aan mij niks verschuldigd.

Het was dus heel belangrijk, concludeerde ik hieruit, dat ik me dan óók niet ging verdedigen. Of uitleggen. Zéker niet uitleggen. Zo van, misschien snap je niet wat ik doe en waar ik voor sta, daarom ga ik dat nu eens haarfijn uitleggen.

Als ik het verhaal van de fotograaf wilde horen, dan was dat ook waar ik naar ging luisteren. Zo.

Met het zweet in mijn handen belde ik. En ik zei iets in de trant van:

‘Ik was wat verbaasd dat je mij niet hebt gevraagd voor die workshopdag. Ik weet dat ik je ermee overval, maar mag ik jou vragen wat maakt dat je mij niet hebt uitgenodigd?’

En weet je? De fotograaf pakte het fantastisch op. Ze gaf haar onverbloemde antwoord. Dat wil zeggen: op een rustige, respectvolle manier gaf zij aan wat zij dacht dat ik deed. Waar ik voor stond. Ik ben haar daar tot op de dag van vandaag enorm dankbaar voor. 

Het beeld dat zij had, bleek niet te kloppen met wat ik graag wilde uitdragen met ZinVol. Daar zat dus een discrepantie!

(Ik bood destijds een programma van een ander aan waar ik volledig achter stond, dat door meer collega's werd aangeboden. Collega's die stevig inzetten op een hoge omzet als enige graadmeter van je succes als ondernemer. En van wie de fotograaf het idee had dat deze coaches iedereen hetzelfde trucje verkochten. De fotograaf dacht dat ik hetzelfde vond en deed als deze collega's.

Fotograaf: "Toen ik je er ten slotte uit mezelf naar vroeg, vertelde je dat je van persoon tot persoon bekijkt wat bij iemand past op het gebied van marketing. En dat je juist geen vaste formats aanbiedt met beloftes die niemand waar kan maken."

Dat klopt. En daar sta ik nog steeds voor.)

Ik was zó opgelucht! Want nu ik het wist, kon ik er wat mee doen.

En dat had veel verder strekkende gevolgen dan alle andere marketingacties die ik tot dan toe voor mezelf had opgepakt.

Immers, en nu ga ik even over op ‘je’:

Het succes van je marketinginspanningen staat of valt met hoe je klanten, je markt jou beleeft. Valt dat samen met wat je wil uitdragen, dan trek je de mensen aan met wie je graag wil werken.

Na het gesprek is het contact tussen mij en de fotograaf overigens alleen nog maar sterker en mooier geworden. We spreken elkaar wekelijks nu. Ze is een steun en toeverlaat. En ze is, incidentally, inmiddels een van mijn meest actieve ambassadeurs. Ook dat nog!

 

Heb je het gevoel dat wat jij uitdraagt niet aankomt bij de juiste mensen, dan kijk ik met liefde eens onverbloemd naar jouw zelfstandigenbestaan.