RSS
@ZinVol
Feedburner
Jezelf promoten zonder je ziel te verkopen. Tips, coaching en persoonlijke ervaringen over het werken voor jezelf.
Thuis • Blog • Diensten • Netwerk • Nieuwsbrief • Contact
Goede test voor zzp'ers: organiseer iets
in: , tags: film motivatie
Ben je uit het juiste hout gesneden om als zzp’er door het leven te gaan? Jaarlijks wagen meer en meer mensen de sprong tot het solo-ondernemerschap. Applaus! Het is echter een grote stap om ontslag te nemen, of op te krabbelen uit een burn-out/uitkeringssituatie. Hoe weet je nou van tevoren of je er klaar voor bent? En of je het gaat redden?
Een goede test voor jezelf is het organiseren van een evenement. Daarbij komen een aantal typische ondernemersvaardigheden en –taken kijken, die je als zzp’er vaak zult moeten inzetten. In dit blog gebruik ik mijn FilmFan Filmquiz als voorbeeld: wat komt erbij kijken om die ieder jaar opnieuw over het voetlicht te brengen?
Merk je dat je lol hebt in de meeste van de onderstaande taken, dan verwacht ik dat je je ook als zzp’er niet zo heel snel uit het veld zult laten slaan. Als het werk opdroogt, als mensen je niet meer vragen voor klussen, maar je zelf erop uit moet voor opdrachten, als er mondiaal een kredietcrisis uitbreekt … dan krijgen ze jou niet meteen klein.
Merk je dat je moeite hebt met de meeste taken? Vind je het bijvoorbeeld lastig op (nieuwe) mensen af te stappen? Vergeet je gemakkelijk kleine dingen die je nog moest regelen? Moet je nog veel op het laatste moment doen? Geen probleem. Ook dan kun je prima uit de voeten als zzp’er. Zolang je er maar van tevoren over nagedacht hebt hoe je omgaat met dit soort dingen.
Waar kun je aan denken bij een evenement? Als je jezelf in de kijker wilt spelen bij je doelgroep, dan kun je bijvoorbeeld een netwerkborrel organiseren. Nodig gewoon iedereen uit met wie je straks als zzp’er graag zou samenwerken! Je kunt ook denken aan een workshop of lezing over een onderwerp waar je straks als zzp’er graag je boterham mee zou willen verdienen. Zelf organiseer ik jaarlijks een FilmFan Filmquiz. Waarom? Ik ben gek op films en ik mag graag organiseren. De quiz is dus niet direct een op mijn doelgroep gericht evenement. Dat zijn mijn netwerkborrels overigens wel.
Ik ben een enorme filmfan. Toen ik na acht jaar stopte als filmrecensent, opperde mijn broer het idee van een filmquiz. Ik bedenk, organiseer en presenteer deze zelf. Dat betekent:
*Een leuke locatie regelen
Waar je je evenement houdt, hangt onder meer af van hoe toegankelijk je evenement is. Meedoen aan de filmquiz is gratis: ik wil de quiz toegankelijk maken voor iedereen. Een kroeg is voor mijn quiz daarom heel geschikt. Dan zit ik niet met reserveringskosten. Heeft jouw evenement een besloten karakter, dan moet je op zoek naar een zaal waar alleen jij en jouw genodigden welkom zijn. Ook dat hoeft overigens niet een heel dure grap te worden: wijk- en speeltuinverenigingen hebben vaak prima zalen beschikbaar tegen schappelijke prijzen. Woon je in Deventer, dan kun je het ook in het statige pand De Diefsteeg proberen. Het is maar net hoe chic of duur je locatie moet zijn.
*Voldoende spelers optrommelen
Zonder teams begin je niks als quizmaster. Zonder netwerkers begin je geen borrel. Maak iedereen die je kent attent op je evenement! Vermeld duidelijk waar en wanneer je evenement is, en hoe mensen zich bij wie kunnen aanmelden. Zet het evenement op je website, je Hyves-pagina , al je andere profielenpagina’s, en mail degenen van wie je toestemming hebt (denk aan de spamregels in het mailverkeer: ongevraagd massaal mensen/bedrijven mailen kan je reputatie meer fout dan goed doen: geen fijne start als bijna-zzp’er!). Vraag ook aan de mensen van je gekozen locatie of zij het evenement op hun website willen zetten.
*Sponsors benaderen
Mijn quiz heeft prijzen nodig voor de winnaars en een poedelprijs voor de verliezers. Organiseer jj een borrel of workshop, dan kun je denken aan het meegeven van een tastbare herinnering aan de avond, of je kunt het materiaal dat je nodig hebt wellicht via sponsoring verkrijgen. Wat altijd en overal het allerbeste werkt, ook nu nog in dit internettijdperk: een bezoekje aan je sponsor. Ga vóór degene staan via wie je graag een prijs/een aandenken/materiaal wilt regelen, en doe kort je verhaal.
*Zorgen voor publiciteit
Meld je aan op agenda’s van websites, stuur een persbericht aan de pers, hang posters op, enzovoorts. Hoop je via je persbericht op aandacht in een tijdschrift, weet dan dat deze vaak lang van tevoren een planning maken voor volgende nummers: bij een maandblad kun je het beste twee of zelfs drie maanden van tevoren je evenement aankondigen. Soms volgt ook achteraf nog publiciteit: zo wijdde dagblad De Stentor een verslag aan de filmquiz.
*Technische mogelijkheden onderzoeken
Beetje lullig als je pas op de dag van het evenement bemerkt dat je locatie geen geluidsinstallatie heeft. Of geen microfoon. Of iets anders mist dat je wel nodig hebt. Bezoek van tevoren je uitgekozen locatie en overleg niet alleen de mogelijkheden maar laat ze je ook aanwijzen! Degene die de boeking regelt, heeft zelf misschien geen benul van knopjes. Heb je zelf weinig verstand van techniek, doe net als ik: ik vraag altijd Eddy Dibbink van Goed Bezig of Marijn Ooijman van Backstage Promotions voor mijn evenementen. Zij maken zich druk om alle knopjes, dan kan ik me richten op mijn publiek.
*En uiteraard: een programma samenstellen
Bedenken, voor je alle voorgaande zaken gaat regelen! Pas als je weet wat je allemaal van plan bent, wat en ook wie je daarvoor nodig hebt, hoeveel mensen daar minimaal of maximaal aan kunnen meedoen, hoe duur het mag worden, wat je zelf wilt investeren en wat je via deelnemers en sponsors hoopt binnen te halen, wat je de sponsors in ruil kunt bieden en natuurlijk wannéér je het evenement wilt houden, begin je met regelen.
My life without me
in: , tags: coaching film
Kijken met andere ogen
Een recente discussie op een maillijst over de arbeidsongeschiktheidsverzekering / inkomstenopvangpolis doet me denken aan de film ‘My life without me’.
Ann is getrouwd, heeft twee kleine dochters en is pas ergens halverwege de twintig, als de dokter haar vertelt dat ze nog maar een paar maanden te leven heeft. Daarop neemt ze een onwerkelijk moedig besluit: in plaats van haar einde liggend in een vreemd ziekenhuisbed af te wachten, vertelt ze niemand iets. Ze brengt de haar resterende tijd door met het afwerken van een lijst dingen die ze nog per se wil doen voor haar dood.
Geen maffe dingen, zoals parachutespringen, want dit is geen platvloerse komedie maar een mooi, klein drama. Ann richt zich op wat ze echt belangrijk vindt. Ze spreekt bijvoorbeeld bandjes in met lieve boodschappen voor de vele nog komende verjaardagen van haar dochters.
Ann heeft in haar situatie niks (meer) aan een arbeidsongeschiktheidsverzekering, maar de meeste van ons zelfstandigen wel. Zorg dat je hoe dan ook verder kunt leven, als je onverwachts door ziekte of depressie maanden uit de running raakt.
Dat is één.
En twee: wacht niet tot het te laat is met doen wat je graag wilt doen in het leven. Begin nu.
Al neem je voorzorgsmaatregelen van hier tot Tokio, echt weten wanneer het voorbij is doe je nooit. Hoogstwaarschijnlijk krijg je niet eens zoals Ann een seintje van tevoren.
Ann bewandelt een andere weg dan de meeste van ons zouden kiezen. Daarom is deze film ook te vinden in mijn mogelijkhedenbox. Ann laat zien dat zelfs wanneer alles verloren is, er een ding is dat niemand je af kan pakken. In dit leven kan het hele spectrum tussen geluk en ellende je overkomen, maar de enige die bepaalt hoe je daarop reageert, hoe je daarmee omgaat, ben jij.