Verdienen, omdat je het waard bent

Gastblogger Karina Meerman is journalist. Ze won onder meer de Zilveren Veer in de Grand Prix Bedrijfsbladen. Ze vertelt over haar relatie met geld:


In 1999 begon ik als freelance journalist, zonder klanten, zonder enige ervaring als ondernemer. Ik kwam uit de automatisering, had journalistiek gestudeerd en mijn netwerk bestond uit één vriendin die al als freelancer werkte. Die drie dingen leidden tot mijn eerste opdracht. De eerste leidde tot de tweede, het ene blaadje bracht me tot het volgende en bijna tien jaar verder bevind ik me in de luxe positie dat ik bijna alleen maar werk doe waar ik plezier in heb. Ik ontdekte mijn specialisme: technologie en lifestyle. Ik ontdekte dat ik iets kon wat niet iedereen kan: toegankelijk schrijven over lastige onderwerpen, voor veel verschillende doelgroepen.

Veel ondernemers weten niet dat wat hen makkelijk afgaat, juist datgene is dat hen onderscheidt van de rest.

'Het is makkelijk voor mij, dus ook voor een ander.' Nee dus.

Maar ik had nog veel meer te leren dan mijn vak, namelijk het ondernemen zelf. Netwerken kostte geen enkele moeite, dankzij een secretaresseverleden was kantoortje spelen ook een eitje. Mijn probleem was geld. Ik heb van huis uit niet echt geleerd hoe er mee om te gaan, het was een beladen onderwerp met veel emoties. Eerst moest ik leren dat ik wel degelijk een volwassen tarief mocht vragen voor mijn werkzaamheden: omdat ik het waard ben (verdomde l'Oréal). Ik merkte dat het met oefening beter ging. Nog steeds reken ik hogere bedragen zes keer na en moet ik mezelf dwingen naar boven af te ronden en niet naar beneden, maar het gaat goed. Er is inmiddels ook genoeg werk om af en toe een heel hoge offerte uit te brengen en te kijken of het lukt.

Toch zat het me allemaal nog niet lekker: ik werkte voortdurend tegen deadlines aan, versplinterde mijn tijd, had altijd een kuil in mijn banksaldo en het voelde allemaal uiterst inefficiënt. Ik haalde de omzet niet die ik zou moeten halen met de energie die ik investeerde en het was tijd om de hulp in te roepen van mijn coach en therapeut. (Een vreemde combi misschien, maar we kennen elkaar al zo lang: ik kan voor alles bij haar terecht). Wat bleek was dat ik primair werkte voor het geld en niet omdat ik er zoveel plezier van kreeg. En dat terwijl ik toch erg gelukkig word van wat ik doe. De koppeling werk-geld bleek niet langer nuttig. Het had me in de beginjaren geholpen aan de slag te gaan en te blijven, maar nu werkte het niet meer. Daarbij had ik ook ergens in mijn brein opgeslagen dat alleen saaie mensen verstandig met geld omgaan. Ook niet handig.

Dus wat mijn therapeut deed was me in laten zien dat je heel gelukkig en leuk kunt zijn als je je financiën op orde hebt. En dat kan ik bereiken door veel gestructureerder te werk te gaan. (Want gestructureerd hoeft ook niet saai te zijn). Daarbij zijn er heel veel andere redenen om te werken die niets met het banksaldo te maken hebben: de bekende P's van pret en prestige. Overigens heb ik dit alleen kunnen doen omdat ik na jaren van onzekerheid inmiddels *weet* dat het geld toch wel binnenkomt.

Boven mijn computer hangt nu een briefje met de tekst 'Uitstellen kan altijd nog'. Gister leverde ik een artikel aan waarvan de deadline pas over drie weken is. Mijn opdrachtgever viel van blijdschap en verbazing van haar stoel en ik heb nu ruimte om een andere klus aan te nemen (lees: omzet te maken).

Op een ander briefje staat: 'Vier uur per dag is voldoende'.

Als ik vier uur per dag geconcentreerd bezig ben met journalistiek, haal ik de omzet die past bij mijn bestedingspatroon en een beetje meer. Ik wil namelijk een eigen huis kopen en zal – op mijn veertigste – eindelijk serieus moeten gaan sparen, terwijl ik erg dol ben op kleren, schoenen en mijn sociale bestaan draait om eten en drinken met mensen.

De relatie tussen geld verdienen en uitgeven voelde voor mij een beetje als willen afvallen, maar tegelijkertijd jezelf willen belonen met lekker vet eten. Je bereikt beide nooit tegelijk. Als je wilt afvallen zal je andere manieren moeten vinden om jezelf te belonen. En als je lekker vet wilt eten, moet je het niet erg vinden als je wat zwaarder bent. Twee briefjes gaan van mij een gezonde, blije ondernemer maken. En dan komt het echte afvallen vanzelf wel.