Hoe fantasy-auteur Femke haar focus ontdekte

Gastblogger Femke Dekker schrijft fantasy voor de jeugd en geeft workshops over zelf je fantasywereld scheppen.

 

Ik schrijf fantasy. Dat doe ik al jaren, maar dat zéi ik niet. Ik was schrijver van kinderboeken. Zo stond het op mijn website en zo liet ik De Wereld over mij denken. Van focus was ik me niet bewust. Na een gesprek met Miranda kwam daar verandering in. Dit is wat er gebeurde:

1)  Eerst had ik een soort van focus, maar daar was ik me niet van bewust.
2)  Ik ontdekte dat ik een focus had en dat was (het klinkt misschien gek) een echte eye-opener.
3)  Met die Focus waar ik me nu bewust van ben, ging ik aan de slag. En nog steeds ben ik ermee aan de slag.

Na het gesprek met Miranda was het eerste wat ik deed de tekst op mijn website aanpassen. Schrijver van kinderboeken werd fantasy-auteur. Ook de introductietekst paste ik aan, met meer nadruk op magie en andere werelden. Ook op andere plaatsen waar ik mijn gezicht laat zien, gaf ik dat gezicht een ander label. Mijn twitterbio bijvoorbeeld is nu echt fantastisch (is een woordgrap).

Maar er is meer:

  • mijn lezingen hebben een nieuwe dimensie gekregen;
  • ik hoef niet na te denken over verzoeken om realistische verhalen te schrijven;
  • ik bied mijn verhalen alleen nog aan aan uitgeverijen van het fantastische genre;
  • ik heb heel wat nieuwe collega's leren kennen die zich net als ik op het fantastische genre richten;
  • mijn algemene schrijfworkshop werd een workshop 'Creëer je wereld' en gaat alleen maar over het specifieke van schrijven over niet-bestaande werelden.

Ik kan dus eigenlijk zeggen dat ik mezelf altijd, onbewust, verkeerd profileerde. Achteraf gezien had ik daar last van. Ik benaderde kinderboekenuitgeverijen, die niet altijd even gecharmeerd waren van de magische aspecten in mijn verhalen. Als ik gevraagd werd om meer realistisch te schrijven, dacht ik daar serieus over na en deed het ook, maar dat liep steeds op niets uit. Dat was zonde van mijn tijd en energie.

Sinds ik me bewust richt op fantasy, gaat alles makkelijker. Ik heb meer contacten dan voorheen, en voor het grootste deel in het genre (sommige oude contacten blijven gewoon). Als een uitgever liever geen fantastische elementen in een verhaal wil (bijvoorbeeld vanwege christelijke lezers), dan is dat jammer en doe ik het niet. Zo hou ik meer tijd over om die boeken te schrijven die ik echt wil schrijven. En die zijn nog beter ook.

Wat Miranda mij dus gebracht heeft in dat ene gesprek over focus, is:

  • meer tijd en aandacht voor wat mij het beste ligt;
  • een groter en specifieker netwerk;
  • voor mezelf een duidelijke richting, waardoor ik makkelijker nee kan zeggen tegen dingen die ik liever niet doe.

Best fijn, zo'n focus. Vooral als je je er bewust van bent.