Koffiedrinken 'om te kijken wat we voor elkaar kunnen betekenen'

Dit blog schreef ik op verzoek van Martijn Vet voor de zzp-community 'Het Moet Gisteren Af'.

Toen ik jaren geleden voor mezelf begon te werken, ging ik met iedere onbekende die wilde ‘kijken wat we voor elkaar konden betekenen’ koffiedrinken. Dat deed je als ondernemer. Anders ‘was je een dief van je portemonnee’. Anders ‘liet je kansen liggen’.

Dat had ik tenminste gehoord van andere mensen die voor zichzelf werkten. Dus stapte ik in de trein of op de fiets om die onbekende te ontmoeten.

Ik vond die gesprekken niet leuk. Ik voelde me alsof ik opnieuw eindexamen moest doen, maar dan zonder te weten voor welk vak eigenlijk. Vaak verliet ik zo’n gesprek met het vage idee gezakt te zijn voor de test. Nooit kwam er een wederzijds bevredigende langetermijnrelatie uit voort. 

In de loop der jaren ben ik vier betekenissen tegengekomen van ‘wat we voor elkaar kunnen betekenen’ wérkelijk betekent:

1.       ‘Ik zoek opdrachten. Help me aan opdrachten.’

De ander blijkt te willen hebben afspreken met mij in de hoop dat ik werk zijn kant op schuif. Zomaar! Tja. Als ik werk doorschuif, dan toch echt aan mensen die ik al een hele tijd ken, aardig vind en vertrouw. Mensen van wie ik al weet hoe zij werken, en dat ik van hen op aan kan.

2.       ‘Ik heb een on-ge-lóóf-lijk mooi idee, echt een briljant plan!!!!!!! Laten we samenwerken!!!!!!’

Wederom: samenwerken doe ik met mensen die ik ken, aardig vind en vertrouw. De ervaring leert, dat ik anders gewoon koekoekseieren aan het uitbroeden ben. Dus dat ik veel tijd en energie, en soms zelfs geld stop in een plan, waar de briljante bedenker zelf nauwelijks naar omkijkt. Bovendien ben ik licht allergisch voor mensen die meerdere uitroeptekens per zin nodig hebben om hun boodschap kracht bij te zetten.

3.       ‘Ik heb een mooie mogelijkheid voor je. Ik run een succesvol bedrijf en jij past in het profiel. Als je slim je kaarten speelt, kun je via mij meer werk binnenhalen dan je zelf kunt.’

Soms houdt dat in dat je een bedrag investeert in het aanleren van een methode die je vervolgens zelf aan je klanten gaat verkopen - … maar dan wel onder de ander zijn naam. Soms word je gevraagd een gratis workshop te komen geven op een evenement, of gratis te bloggen voor een website. Dit soort verzoeken krijg ik tegenwoordig vooral via LinkedIn.
De workshop- en blogvariant heb ik een paar keer een kans gegeven. Zo heb ik eens een workshop gemaakt voor een speciale workshopdag voor coaches. De organisatoren hadden grootse plannen. Minstens 200 coaches gingen ze aantrekken! Uiteindelijk verkochten ze zeven tickets … zeven coaches die workshops konden gaan volgen bij iets van veertien workshopgevers. Er waren daardoor geen deelnemers voor mijn workshop. De organisator had daarop het lef me te melden ‘dat ik deze dag dan misschien iets zelf te leren had, in plaats van iets aan anderen te leren.’ Als ik eraan terugdenk, ben ik opnieuw completely flabbergasted.

 4.       ‘Ik heb geen geld (over) voor jouw expertise. Misschien kan ik je expertise lospeuteren onder de koffie.’

Nog leuker wordt het, wanneer die ander bovendien verwacht dat je naar hem toekomt voor de koffie. Welja.

Ik ben wel blijven koffiedrinken met onbekenden. Het kan namelijk ook heus heel leuk en (zakelijk) ZinVol zijn. Om echter een van de vier voorgaande situaties te voorkomen, spring ik nooit meer zomaar in de trein of op de fiets. Eerst hoor ik graag, welke reden of welke agenda iemand heeft, met me te willen afspreken. Hoe eerlijker en concreter iemand daarover is, hoe groter de kans dat ik ‘ja’ zeg.