Productiever zonder discipline

Laatst schreef een leukerd mij over haar 'slechte eigenschap': haar gebrek aan discipline.

Hadden we meer discipline, dan waren we productiever. Ja toch?

Nee. Schrap dat woord uit je woordenboek. Je hebt het niet nodig.

Dat zit zo:

'Discipline' hoort bij 'Wilskracht'. Wilskracht is een ieniemienie klein potje zalf dat iedere ochtend vol zit, maar dat zo klein is dat het meestal 's middags al op is. Of als je geluk hebt 's avonds. Het is in ieder geval altijd eerder op dan je dacht --> waardoor je "foute" dingen gaat doen --> waarover je je schuldig voelt --> waarna je de volgende dag opstaat met potverdorie een ieniemienie klein potje zalf dat ook nog eens maar half vol zit!

productiever

Gewoontes, dat zijn de dingen die we nodig hebben. Maak je een gewoonte eigen, en je hebt je potje wilskracht helegaar niet nodig. Je doet dan de "goede" dingen als vanzelf. Het vereist geen discipline. En als iets maar lang genoeg een (goede) gewoonte is, denk je er zelf niet eens meer bij na en besef je pas dat je goed bezig bent, als een ander erop wijst je te benijden om je discipline.

Je kunt wilskracht trouwens trainen, als een spier. Ha! Nou denk je me te hebben. Maar degenen die dat volhouden, hebben daar een gewoonte van gemaakt. Dussss.

Hoe wordt iets een gewoonte?

Er zijn twee dingen die mij goed helpen.

De eerste is de als/dan-formulering

Je gaat dan van tevoren beslissen wat en waar je specifieke stappen zet, wat je kans op succes schijnt te verdrievoudigen.

‘Als ik op een netwerkbijeenkomst sta, dan zoek ik een gesprekspartner op die net als ik niemand lijkt te kennen.’

‘Als ik anderen vertel wat ik doe, dan vertel ik over mijn focus.’ 

Waarom dit werkt? Je brein weet al wat jij wilt dat het doet tijdens situatie X (het ‘als’). Je brein herkent die situatie als je er middenin zit. Dus nu kan hij jouw plan uitvoeren zonder er bewust over na te denken (het ‘dan’-gedeelte).

Ik heb ‘m gebruikt voor het eten van fruit. Groente, mjam, maar fruit at ik tot twee jaar geleden bijna nooit. Ik kocht een net mandarijnen, nam de moeite niet er één te pellen, en gooide later alle mandarijnen rot weg – met huizenhoog schuldgevoel.

‘Als ik in de supermarkt sta, dan koop ik 1 stuk fruit dat ik thuis gelijk opeet.’

Inmiddels eet ik vrijwel dagelijks fruit.

De tweede is de Kunst van Kaizen

Stel, je wilt sporten. Heb je al jaren niet meer gedaan. Maar ja, ’t is gezond hè. Je oplossing: je neemt een abonnement op de sportschool. De eerste week ga je drie keer. Whoehoe! Daarna ga je nog één keer en dat was het dan. Steeds als je daarna nog aan de sportschool denkt, regent het. Begint een leuke serie op tv. Moet je swipen op Tin ... eh ... vergaderen. Ben je te moe om jezelf van de bank te hijsen.

We hebben de neiging grootse veranderingen in ons leven ook groots aan te willen pakken. Sommige mensen lukt dat. Mij niet.

Kaizen brengt die grootse veranderingen teweeg dankzij kleine stappen.

Stel, je wilt sporten. Heb je al jaren niet meer gedaan. Je begint met één keer per week je boodschappen eens op de fiets te doen, in plaats van te halen met de auto.

Zoiets. Kaizen. En zodra die ene kleine stap gewoonte is, breid je de stap uit.

MarketingKaizen:

Stel, je wilt bloggen. Maar waarover? Plus, je bent niet gewend wekelijks/maandelijks een stuk te schrijven.

Je begint met het wekelijks opschrijven van een vraag die een klant je stelde. En wanneer dat gewoonte is geworden, dan ga je nog antwoord geven ook. Op papier.

Welke gewoontes helpen je?

Alle handelingen die je helpen je doelen te bereiken. Of er in ieder geval dichterbij te komen.

Ja, duh. En dat zijn?

Begin voor de grap eens andersom. Het is waarschijnlijk niet: urenlang facebooken. Of uitgebreid de tijd nemen analyses te lezen van de laatste Game of Thrones-aflevering (ik beken aan beide schuld).

Wat zijn jouw onproductieve gewoontes? Als je die op een rij hebt, weet je in ieder geval dat je alle tijd hebt je doelen te gaan halen. ;-) Hebben we dat vast in the pocket.

Wat je vast ook wel weet, is wat je eigenlijk had willen doen terwijl je aan het facebooken of wat-dan-ook was.

Ik merk het trouwens onmiddellijk als ik dat zelf dus niet helder heb. Dat zijn de werkdagen dat ik lekker uitslaap. Als ik geen goed beeld heb van wat ik op een dag allemaal graag zou willen doen en waarom, blijf ik al te makkelijk nog even liggen. Ik moet echt gisteravond voor mezelf nagaan wat ik vandaag voornemens ben, wil ik bijtijds opstaan.

Ik zeg niet dat jij vroeg moet opstaan. Ik zeg dat ik meer zin heb in mijn werkdag, als ik weet: waarheen, waarvoor?

Wat je wilt bereiken in de verre toekomst, begint met wat je wilt bereiken over vijf jaar, een jaar, een kwartaal, een maand, een week, morgen, vandaag. Het maakt op dit moment niet uit hoe globaal of specifiek je jouw doelen weet te omschrijven. Als je de richting maar weet. ‘Gezonder leven’, ‘moeiteloos geld verdienen met mijn eigen werk’. Zelfs dan al kun je bij al je werkzaamheden de vraag stellen: helpt dit me op de lange termijn mijn doel te bereiken?

Zo. Meer schrijf ik niet. Anders wordt het gewoon té.