Wees dan maar gewoon die geldwolf

Geld durven vragen voor je diensten. En dan ook nog een bedrag dat jouw dienst waard is. Man, man, man, wat kan ons zp'ers dat een hoop hoofdpijn bezorgen.

Want:

  • Je vraagt je af of je het bedrag wel waard bent. (Karina Meerman: Verdienen, omdat je het waard bent.) Wat stelt jouw werk nu helemaal voor?
  • Of wat zal een ander wel niet denken van het bedrag dat je vraagt? Straks krijg je commentaar. En wat moet je dan zeggen? (Je prijs is niet interessant.)
  • Trouwens, in jouw branche gelden nu eenmaal bepaalde prijzen. Dan is het zelf bepalen van je prijs een mooi concept hoor, maar in jouw branche gaat dat niet op. Daar bepaalt de klant of opdrachtgever feitelijk je tarief. (Mirjam Broekhoff: Vier tips voor een hoger tarief als freelance redacteur.)
  • En moet je wel overal geld voor vragen? Geld maakt al genoeg kapot in de wereld, we zijn toch ook op de wereld om elkaar te helpen? Je snapt als geen ander dat niet altijd overal budget voor is. (Govert Schilling: Waarom leuke dingen ook wat mogen opleveren.)

Om met de laatste drempel te beginnen:

Ik draag uit dat zp'ers mogen oppassen met verzoeken om pro deo werk. Vooral omdat ik vanuit mijn journalistieke achtergrond weet hoezeer zulke verzoeken extra vaak in deze beroepen vallen: de schrijvers en ontwerpers en illustratoren en fotografen. De aardige mensen die (vaak) toch al niet zo bedreven zijn in voor zichzelf opkomen.

Bijna iedere week ontvang ik sinds ik met ZinVol begon in 2000 wel een verzoek of ik gratis iets wil doen/iemand weet die gratis iets wil doen. Je ziet: die vraag duikt dus op zowel in tijden van overvloed, als in tijden van crisis. Gratis:

  • Voor goede doelen.
  • Voor ontzettend leuke en enthousiaste mensen die nét voor zichzelf begonnen zijn en geen geld hebben (gereserveerd) om in de start van hun bedrijf te investeren.
  • Voor sympathieke initiatieven die de wereld een betere plek willen maken.

Ik heb ervaren bij dit soort verzoeken: mensen maken onderscheid. Er is een deel dat gewoon betaald krijgt voor diensten. En er is een deel waarvan mensen lijken te denken: dat moet gratis te regelen zijn. En dat is ook zo! Omdat mensen graag iets doen voor een ander. Helemaal de mensen die schrijver en ontwerper en fotograaf zijn.

Wat ik dan heel erg vind ... als ik merk dat de mensen die dat verzoek om jouw gratis bijdrage - mensen die zelf overigens gewoon betaald (willen) krijgen voor hun baan in loondienst of hun werk als ondernemer - de schrijver/ontwerper/fotograaf die graag een vergoeding wil met de nek aankijken. 'Tsss ... harteloze geldwolf, heeft niet eens wat over voor z'n medemens/het goede doel.' Dan breekt mijn hart écht! (En mijn klomp.)

Jouw werk heeft waarde. Oók voor alle aardige stichtingen die juist bij je aankloppen. Het is volkomen normaal te vragen naar het beschikbare budget, ook bij goede doelen en sympathieke initiatieven. Wees dan maar gewoon die geldwolf. Jij moet ook leven, anders word je zelf nog een Goed Doel.

Wat ook goed is om over na te denken: wat doet het met de ander als jij diegene ziet als arm, hulpbehoevend, niet in staat om jou voor je werk te betalen? Als je zo tegen je klant aankijkt, houd je beiden de status quo in stand. Ken je toevallig de dramadriehoek? Hier staat er wat over uitgelegd. Als jij blijft redden, hoeft je klant niet uit zijn slachtofferrol. Eigenlijk zou je het al je klanten dus in verband met hun eigenwaarde moeten gunnen om jou een goede prijs te betalen, zo zit het!

Vervolgens: hoe kom je er dan achter wat je dienst waard is?

  • Een groot deel van je antwoord zit 'm in wat de ander aan je dienst heeft. Hoe vergemakkelijkt of verbetert of veraangenaamt je dienst zijn leven, of zijn werk, of zijn bedrijf met tientallen werknemers & leveranciers & klanten, of dat wat hijzelf op zijn beurt probeert te verkopen aan de wereld?
  • En een deel van je antwoord zit 'm in jouw beleving. Jouw beleving van jou zelf, je talenten en vaardigheden, geld, ondernemen, je branche, je klanten ...

Mag jij geld verdienen van jou zelf?

Nu kan ik met één blog niet je hele wereldbeeld in een seconde veranderen, zodat jij jezelf toestaat te mogen verdienen aan je werk. Maar ik kan je wel een stap op weg helpen. Voor zover van toepassing: noem mensen niet langer opdrachtgevers. Noem ze klanten. Hier, in dit blog over waarom je een tariefverlaging niet hoeft te pikken staat waarom.