Gooi die groene paprika uit je aanbod

Voor jezelf werken is een uitgelezen kans om te doen wat je het leukst vindt, en daarmee je brood te verdienen. Dat gaat makkelijker als de buitenwereld snapt wat je doet. Stel bijvoorbeeld, dat je brood bakt. Als je dan broodnodig bent, dan denken mensen aan jou. Als je ze echter in één adem vertelt dat je brood bakt én haar knipt én blues zingt, dan snappen mensen het niet meer. Huh? Waarvoor moeten ze je nu inhuren? De buitenwereld heeft iets van je nodig waarop ze kunnen focussen. Iets dat ze makkelijk kunnen onthouden, voor zichzelf, of om als tip te kunnen doorgeven aan anderen. Daarover gaat mijn blog 'Je hebt pas een focus als je die ook durft te noemen.'

Het blog van vandaag gaat over je binnenwereld. Want net zo belangrijk als het is dat de buitenwereld snapt wat je doet, is het dat je zelf goed zicht hebt op wat je het leukst vindt. Hoe je wilt werken. En met wie. Welke kant je op wilt groeien. 

Het is fijn als je eenmaal door hebt hoe je je brood kunt verdienen. Het is nog fijner, als je dit onder je geheel eigen arbeidsvoorwaarden kunt doen. Wanneer je je tijdens het brood verdienen als een vis in het water voelt, is voor jezelf werken 'eeuwig' vol te houden.

Hoe word je regisseur van je zelfstandigenbestaan?

*  Klussen uit het verleden, zijn geen verplichting voor de toekomst

Dat je ergens goed in bent, wil niet zeggen dat je het altijd moet blijven doen. Als er een type opdracht is waar je jaren prima aan hebt verdiend, maar waar je desalniettemin echt geen zin meer in hebt, dan mag je die gewoon uit je pakket gooien. Ook als je denkt: 'Maar ik moet dit aanbieden, want het hoort bij mijn beroep als een veter in een gymp.'

Vandaar die titel boven dit blog. De supermarkt biedt ons standaard een zak met een groene, gele en rode paprika. Ik wist het niet, maar dankzij een bericht op Facebook kwam ik erachter dat groene paprika's echt be-dui-dend minder populair zijn dan hun rode en gele broers en zussen. Je kunt zonder aanziens des paprika's alle kleuren blijven eten, maar je kunt ook tegen je opdrachtgever zeggen dat je groene paprika's niet lekker vindt en dat je voortaan dus alleen nog maar rode en gele paprika's van hem of haar aanpakt.

(Ik zat er al een half jaar op te broeden dit paprikavoorbeeld te gebruiken en nu is het gelukt.)

Voordeel: het onderscheid tussen jou en je beroepsgenoten wordt er meteen groter door. Een van mijn eigen klanten gaf bovendien aan, dat ze door groene paprika's te schrappen haar beroepsgenoten ook niet langer als concurrenten ziet maar juist als handig netwerk. Iedereen serveert ten slotte andere paprika's.

* Er gaat hier geen bel rinkelen

Zit je net lekker te schrijven/zingen/tekenen/fotograferen, gaat de telefoon. Weg flow. Onderzoek wijst uit dat het iedere keer acht minuten kost om je na de onderbreking weer te concentreren op je taak. Zonde.

Je kunt uiteraard ook enorm afgeleid raken door alle andere vormen van communicatie. E-mail, Facebook, Twitter, Whatsapp: voor je het weet ben je dertig keer per dag dwangmatig aan het checken of er nog iemand gereageerd heeft/reageer je iedere keer dwangmatig op het *plop*geluidje dat een nieuw bericht aankondigt. Aan het eind van de dag vraag je je af waar je tijd gebleven is.

Of, wat ook nog kan, je hebt een enorme hekel aan telefoneren (omdat je wilt nadenken over je antwoord), of juist aan e-mailen (omdat je liever praat dan schrijft).

Maar ja. In ondernemerskringen heerst het hardnekkige virus dat je altijd bereikbaar zou moeten zijn. Anders stapt je klant naar een ander. Dus kunnen mensen met jou contact opnemen op alle mogelijke manieren. 

Als je dat prettig vindt, prima. Maar het hóeft niet. Wat als je altijd benaderbaar zou zijn, maar niet altijd bereikbaar? Als je zelf mocht kiezen hoe/wanneer (potentiële) klanten contact met je opnemen, zonder dat je daardoor klanten misloopt?

Als je het vriendelijk uitlegt zoals Fenanda Jacobs van Mira Mero doet win je daar veel meer mee dan wanneer je blijft vinden dat je de telefoon zou moeten beantwoorden (maar het soms niet doet omdat je niet durft of geen zin hebt).

En zelf ben ik bijvoorbeeld terughoudend als het aankomt op het geven van mijn mobiele nummer. Je vindt het nummer niet op mijn website. Want stel, je belt mij mobiel omdat je coaching wilt en ik sta net in de supermarkt paprika's uit te zoeken, mensen reiken langs me heen, iemand botst met zijn kar tegen me aan, och nee, hou op, dat wordt een gesprek van niks.

Nu nog zorgen dat je zelf niet steeds afgeleid raakt door constant je berichten te checken. Je kunt de tomaat-methode proberen, of deze Cold Turkey-app, die tijdelijk al je internetcommunicatie blokkeert.

* Helemaal op je plek

Een andere hardnekkige ondernemersopvatting, is dat je al je klanten live moet ontmoeten. Hoezo? Of dat je heel veel je neus moet laten zien op netwerkbijeenkomsten en congressen en beurzen en wat al niet meer. Opnieuw: hoezo?

Hartstikke goed, om je klanten te ontmoeten, en je neus te laten zien. En velen van ons beleven er ook immens veel plezier aan, in welk geval je er ook gewoon mee door moet gaan natuurlijk.

Maar als je dit niet kunt of wilt, kun je nog steeds je brood verdienen met werken voor jezelf. Kijk maar naar happy hermit Brigitte van Tuijl. Of denk aan zangeres Kate Bush, die maar twee keer in haar hele carrière een tournee heeft gemaakt (1978-1979 en 2014), en voor de rest zelden in de openbaarheid treedt. Toch, wanneer ze eens in de zoveel jaar een album uitbrengt, wordt ze gelijk behangen met muziekprijzen of krijgt ze een onderscheiding van de koningin. Luisteren naar wat je nodig hebt is zo belangrijk! Mensen met een fysieke beperking, introverten, hooggevoelige mensen, enzovoorts: als je er niet aan moet denken vele uren per dag te reizen of in gezelschap van anderen te moeten doorbrengen, doe het dan lekker niet. Richt je werk op zo'n manier in, dat die op jouw lijf geschreven is. Hulpmiddelen genoeg, om toch contact te leggen/hebben. Je kunt bloggen, skypen, een webinar of een teleseminar geven, veel videofilms opnemen, of iets ont-zet-tend leuks bedenken om samen apart te doen als synchroonkijken, zoals Else Kramer deed. 

En dan hebben we het nog niet eens gehad over de categorie gelukkig geëmigreerde zelfstandig professionals die hun klanten everywhere, from all over the world bedienen. Zo helpt Sinian Nienhuis haar Nederlandse klanten vanuit zonnig Spanje.

Dus. Aanbod, communicatie, locatie: drie voorbeelden van terreinen die je naar eigen behoefte kunt inkleuren. Werk niet voor je onderneming, laat je onderneming voor jóu werken.

Heb je zelf ook een mooi voorbeeld?