Ja, zo heeft je klant er geen zin meer in (maar gelukkig kun je dit snel voorkomen)

Waarom hebben we een website? Om aan klanten te komen. We hopen dat potentiële klanten na het bezoeken van onze site contact met ons opnemen. Dat kan door heel groot je 06-nummer op iedere pagina van je site te zetten, maar als iemand je dan niet belt tijdens zijn bezoek aan je website, dan ben je ‘m kwijt. En meestal voor altijd.

Net als met alle marketingacties geldt: een 06-nummer werkt uitstekend, maar niet altijd en niet voor ieder beroep. Brandweerman? Ja. Voedingsconsulent die samen met jou als klant je hele eetpatroon overhoop gaat halen? Nee. Een 06-nummer schreeuwt namelijk ook een beetje:

NU BESLISSEN! NU!

En daarom zijn er webformulieren. Als aanvulling op je 06-nummer. Webformulieren zeggen namelijk:

Nou, tjeempie, het kan nooit kwaad om eens te kijken of dit wat voor me is, je weet nooit, ik kan in ieder geval eens vrijblijvend wat meer informatie opvragen …

Van degenen die niet durven bellen (meer mensen dan je denkt), niet meteen willen beslissen of domweg jou niet meteen hun 06-nummer willen geven, heb je nu in ieder geval hun mailadres. Of, ook een belangrijke, je hebt toestemming om hen op een tijdstip te bellen dat hen uitkomt. Want je hebt natuurlijk ook mensen die best NU! willen bellen maar die eigenlijk al bijna te laat zijn voor de voetbalwedstrijd van hun kind.

Nu kun je van je webformulier ook een echt en heus formulier maken, maar dat is meestal niet de bedoeling. 

Neem je nieuwsbrief. Hoe meer mensen zich voor dat ding inschrijven, hoe beter. Zij kunnen dan van jou en jouw onderneming kennis nemen tot ze eraan toe zijn NU! te beslissen. In dit stadium hoef jij nog niks te weten van je potentiële klant. Het is genoeg om te weten dat er iemand met het mailadres hoipapenmam@nogbedanktvoordeleukekaart.nl belangstelling voor je heeft. Vraag daarom ook niet meer dan een e-mailadres. (En geef mensen uiteraard een goede reden zich voor je nieuwsbrief in te schrijven.)

Nu heb je ook webformulieren waarbij je als klant wél meteen een dienst of product bestelt. Waarbij je dus NU een beslissing neemt. Het voordeel daarvan voor jou als ondernemer, is dat je mensen ook meteen een bedrag kunt laten afrekenen. Olé!  
Deze webformulieren staan onder aan een pagina die de klant overtuigend uitlegt wat jij eraan hebt om deze dienst of dit product af te nemen. Het helpt daarbij voor je conversie, als je al heel wat volgers hebt, dus nieuwsbrieflezers of mensen op social media waar je regelmatig enige interactie mee hebt. Mensen bestellen iets wanneer ze je kennen, aardig vinden en vertrouwen. Nieuwsbrieven en jouw aanwezigheid op social media kunnen hier enorm aan bijdragen. Jouw volgers ‘kennen’ je al een beetje en zullen eerder en vaker NU beslissen en dus bestellen.

Nu klinkt het woord ‘webformulier’ een beetje als een bureaucratische nachtmerrie waarbij je eerst drie stempels moet verzamelen bij drie verschillende loketten op drie verschillende locaties zodat je daarná vijf dagen in de rij mag staan om je ‘beloning’ op te halen. Webformulieren die je dat gevoel geven, bestaan nog steeds. Denk aan je geld terugvragen aan de NS.

Goed nieuws. Er is een simpele manier om in één klap je webformulieren een stuk vriendelijker en uitnodigender te maken. Een manier die ieder persoonlijkheidstype pijnloos kan toepassen, of je nu een Statler en Waldorf bent, of meer een Kermit de Kikker.

webformulier

(Het is zo simpel, dat ik het zelf tijdenlang over het hoofd zag. Vorige week ben ik met de stofkam door mijn website gegaan om dit aan te passen.)

Het enige wat je hoeft te doen, is overal ‘verplicht’ weghalen.

Verplaats je even in je potentiële klant. Of denk aan de laatste keer dat je er zelf een was. Je bent geïnteresseerd in wat iemand te bieden heeft. Bijvoorbeeld de cursus ‘Stropdassen strikken voor strebers’, ik zeg maar even wat. Je overweegt om je kostbare tijd, geld en energie te steken in deze cursus. Je krijgt er helemaal zin in. En dan kom je bij het webformulier dat zegt dat je NU al verplicht bent je telefoonnummer te geven. En je geboortedatum. En je hoogst genoten opleiding. En je schoenmaat. Terwijl je niet helemaal duidelijk is, wat de aanbieder – in dit stadium – met deze informatie moet.

Vul je het niet in, dan komt de onvermijdelijke tik op de vingers. Je mag het formulier pas verzenden als je alles netjes hebt ingevuld.

‘Hoezo?’, denken veel mensen vervolgens. ‘Hoezo ben ik verplicht dit in te vullen?!’

Mij is bijvoorbeeld vaak onduidelijk waarom je ook mijn 06-nummer wilt hebben, als je me al via e-mail kunt bereiken. En/of ik vind het onwenselijk. Of, zoals in het verzonnen voorbeeldgeval: waarom heb je iemands schoenmaat nodig als je stropdassen gaat strikken?

Er kunnen twee dingen gebeuren als een potentiële klant zich afvraagt waarom hij iets verplicht moet invullen. Of hij verzint een antwoord, of hij ziet af van het invullen. In het eerste geval heb je een potentiële klant al een pietsje ergernis bezorgd, terwijl jullie ‘relatie’ nog niet eens goed en wel begonnen is. In het laatste geval loop je conversie mis.

‘Maar ik moet écht iemands telefoonnummer weten. Om het door te kunnen geven als een van de lessen stropdas strikken onverhoeds niet doorgaat.’

Wat je dan kunt doen in plaats van een veld verplicht te maken, is een notitie te plaatsen bij dit veld, waarin je dit aangeeft. Als iemand dan met de cursor van zijn muis of met zijn vinger over die plek beweegt, dan komt de notitie tevoorschijn. Als je uitlegt waarom je een bepaald gegeven nodig hebt, is de kans veel groter dat mensen dit frank en vrij invullen.